Gmina Barwice
Miejscowości w gminie
- Mapa Barwice
- Mapa Białowąs
- Mapa Borzęcino
- Mapa Chwalimki
- Mapa Chłopówko
- Mapa Chłopowo
- Mapa Cybulino
- Mapa Gąski
- Mapa Górki
- Mapa Grabiążek
- Mapa Jeziorki
- Mapa Kaźmierzewo
- Mapa Knyki
- Mapa Kłodzino
- Mapa Luboradza
- Mapa Lubostronie
- Mapa Nowe Koprzywno
- Mapa Nowy Chwalim
- Mapa Nowy Grabiąż
- Mapa Ostropole
- Mapa Ostrowąsy
- Mapa Parchlino
- Mapa Piaski
- Mapa Polne
- Mapa Przybkówko
- Mapa Przybkowo
- Mapa Śmilcz
- Mapa Smuga
- Mapa Stary Chwalim
- Mapa Stary Grabiąż
- Mapa Sulikowo
- Mapa Świerk
- Mapa Tarmno
- Mapa Uradz
- Mapa Wojsławiec
- Mapa Żdżar
- Mapa Żytnik
- Mapa Łeknica
Rejony chronione
Brunatna Gleba
Rezerwaty przyrody
typowo wykształcona gleba brunatna pod starodrzewem bukowym
Dolina Pięciu Jezior
Rezerwaty przyrody
krajobraz Pojezierza Drawskiego jeziorna roślinność torfowiskowa zbiorowiska leśne
Jezioro Prosino
Rezerwaty przyrody
miejsce lęgów i bytowania rzadkich gatunków ptaków wodnych i błotnych
Bagno Ciemino
Rezerwaty przyrody
cenne ekosystemy leśne i torfowiskowe, charakterystyczne dla Pojezierza Drawskiego
Drawski Park Krajobrazowy
Parki krajobrazowe
Park obejmuje najcenniejsze tereny Pojezierza Drawskiego, w tym również obszar tzw. Szwajcarii Połczyńskiej, wyróżniający się pięknem krajobrazu, niezwykle urozmaiconą rzeźbą, licznymi jeziorami (Dolina Pięciu Jezior) i malowniczą doliną górnej Drawy. Teren Parku został ukształtowany w wyniku działalności lądolodu skandynawskiego w stadium zlodowacenia bałtyckiego. Efektem tej działalności są wzgórza morenowe, liczne jary i wąwozy, głazy narzutowe, pagórki, oczka wodne i jeziora rynnowe. Na terenie Parku znajduje się 58 jezior, z których największe jest jezioro Drawsko o silnie rozwiniętej linii brzegowej, powierzchni 1862 ha i głębokości 83 m. Leżąca pośrodku Drawska wyspa Bielawa jest największą na polskich jeziorach. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym są jeziora lobeliowe charakteryzujące się bardzo czystymi wodami i występowaniem roślinności reliktowej. Z wzniesień morenowych wypływają źródła licznych rzek. Ich górne odcinki, z powodu dużych deniwelacji terenu, mają charakter potoków górskich, o głębokim, silnie meandrującym korycie i licznych kaskadach. Szata roślinna Parku jest mocno zróżnicowana. Zachowały się tu wyspowo naturalne stanowiska roślinności łąkowej, torfowiskowej, szuwarowej, jeziornej i leśnej, z licznymi reliktami polodowcowymi i roślinami chronionymi jak: rosiczka okrągłolistna, pośrednia i długolistna, wawrzynek wilczełyko, storczyki pierwiosnki, tojad, wiciokrzew pomorski i inne. Lasy zajmują zaledwie 25% powierzchni Parku, a dominującym wśród nich jest las świeży z bukiem, dębem i świerkiem. W południowej części Parku przeważają lasy sosnowe i mieszane.Z uwagi na występowanie na terenie Parku znacznych powierzchni wód, trzcinowisk, bagien i wilgotnych łąk, jest on miejscem bytowania wielu gatunków ptaków, szczególnie wodno-błotnych. Żyją tu łabędzie, perkozy, kaczki, żurawie, czaple, kormorany, w jeziorach i rzekach liczne ryby: szczupaki, leszcze, płocie, okonie, sieje, sielawy, pstrągi potokowe. W lasach Parku spotkać można sarny, dziki, lisy, a także takie płazy i gady jak padalec, żmija zygzakowata, gniewosz plamisty.Na terenie Parku jest 30 parków wiejskich, w których spotkać można wiele ciekawych okazów dendrologicznych. Pomnikowe drzewa rosną również na nielicznych już, starych cmentarzach katolickich, żydowskich i ewangelickich. Największa ilość obiektów zabytkowych w postaci kościołów, pałaców i starych kamienic występuje w Czaplinku i w Połczynie Zdroju. Z zabytków archeologicznych, na terenie tym odkryto liczne grodziska, a w miejscowości Gawronies - cmentarzysko kurhanowe.
Zielone Bagna
Rezerwaty przyrody
obszar lasu i torfowisk z unikatowymi zbiorowiskami roślinności torfowiskowej i bagiennej
Torfowisko Toporzyk
Rezerwaty przyrody
obszar lasu i torfowisk z reliktowymi zbiorowiskami roślinnymi
Cisy Tychowskie
Rezerwaty przyrody
stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)
Dęby Wilczkowskie
Rezerwaty przyrody
stary las dębowy z domieszką buka zwyczajnego (Fagus silvatica) i grabu (Carpinus betulus) ze stanowiskiem złoci pochwolistnej (Gagea spathacea)
Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Szczecineckie
Obszary chronionego krajobrazu
Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Szczecineckie obejmuje tereny pojezierne w pobliżu Szczecinka. Leżą one na pograniczu Równiny Charzykowskiej i Pojezierza Szczecineckiego. Dominuje krajobraz pagórkowaty, związany z moreną denną. Urozmaiceniem są misy jezior wytopiskowych, z których największym jest Jezioro Wielimie.









