Mapa Świeszewo

72-300 Świeszewo

Świeszewo w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Wrzosowisko Sowno

    [~ 11.9 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks wrzosowisk

  • Jezioro Liwia Łuża

    [~ 15.2 km] Rezerwaty przyrody

    ostoja ptaków wodnych i błotnych; miejsce lęgowe łabędzia niemego (Cygnus olor)

  • Czarnocin

    [~ 17 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko niskie ze skupieniami długosza królewskiego (Osmunda regalis)

  • Cisy Rokickie

    [~ 19.7 km] Rezerwaty przyrody

    najliczniejsza w Polsce populacja cisa (Taxus baccata)

  • Mszar nad Jeziorem Piaski

    [~ 30.8 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko tworzące się na zarastającym jeziorze z rzadkimi i ginącymi gatunkammi roślin szuwarowych

  • Łuniewo

    [~ 36.3 km] Rezerwaty przyrody

    ostoja wielu gatunków ptaków wodnych i błotnych

  • Mszar koło Starej Dobrzycy

    [~ 36.3 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie z typową roślinnością mszarną i reliktowymi gatunkami roślin kwiatowych

  • Białodrzew Kopicki

    [~ 39.2 km] Rezerwaty przyrody

    wodna strefa litoralu; aluwialna terasa z rzadką roślinnością; las łęgowy

  • Woliński Park Narodowy

    [~ 40.3 km] Parki narodowe

    Park obejmuje ochroną północno-zachodnią część wyspy Wolin, oraz pas przybrzeżnych wód Bałtyku. Część lądowa Parku jest obszarem wysoczyzny morenowej dochodzącej do 115 m wysokości, z malowniczymi brzegami schodzącymi stromymi klifami do Bałtyku i Zalewu Szczecińskiego. Miejscami wysokość klifu dochodzi do 95 m. Niszcząca działalność morza, wiatrów i słońca powoduje cofanie się brzegu o około 80 cm rocznie. Wody Parku to na północy pas Bałtyku szerokości 1 mili i delta Świny w zachodniej jego części, będąca kompleksem wodno-błotnych wysp i wysepek oddzielonych od siebie kanałami i okresowo zalewanych. W granicach Parku znajdują się również 4 jeziora polodowcowe oraz 3 sztuczne zbiorniki.Prawie cały obszar Parku zajmują lasy bukowo-sosnowo-dębowe. Największy udział w drzewostanach ma sosna (68%), buk (23%) i dąb (7%). W runie lasów występuje szereg rzadkich gatunków jak: wiciokrzew pomorski, perłówka jednokwiatowa, zimoziół północny. Najcenniejszymi zbiorowiskami są buczyny pomorskie, których struktura zbliżona jest do lasów naturalnych. Najlepiej zachowane fragmenty buczyn są chronione w obszarach ochrony ścisłej. Dużą rzadkością jest buczyna storczykowa rosnąca na specyficznym typie gleby, tzw. naspie przyklifowej, w której występuje m.in. 9 gatunków storczyków. We wschodniej części Parku, nad brzegami jezior, rosną olsy. Na uwagę zasługuje również roślinność plaży nadmorskiej, z takimi gatunkami jak: honkenia piaskowa, wydmuchrzyca piaskowa, solanka kolczysta, a także roślinność siedlisk słonych - halofity. Na piaskach i wydmach występuje również mikołajek nadmorski będący pod ochroną gatunkową, a w przybrzeżnych wodach Bałtyku liczne glony; zielenice, brunatnice i krasnorosty.Wśród fauny najliczniej występują ptaki. Wyspa Wolin leży na głównym szlaku przelotów ptaków wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Stwierdzono tu występowanie ponad 230 gatunków, w tym licznych lęgowych m.in. bielika, wodniczki, jastrzębia, biegusa zmiennego, sokoła wędrownego, orlika krzykliwego i wiele gatunków przelotnych. W lasach Parku żyją jelenie, dziki, sarny, lisy, borsuki, a także reintrodukowany żubr. Bogaty jest również świat owadów, a szczególnie chrząszczy.

  • Olszanka

    [~ 40.3 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu olszowego i torfowiska bałtyckiego, siedlisko rzadkich ptaków i ssaków

  • Wilcze Uroczysko

    [~ 42.3 km] Rezerwaty przyrody

    typowe dla Pomorza olsy i łęgi; stanowisko długosza królewskiego (Osmunda regalis)

  • Uroczysko Święta

    [~ 45 km] Rezerwaty przyrody

    brzezina bagienna z bogatymi stanowiskami długosza królewskiego (Osmunda regalis)

  • Szczeciński Park Krajobrazowy

    [~ 46.1 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje swymi granicami malownicze, porośnięte lasem pasmo wzgórz morenowych pod Szczecinem i chroni zwarty, niezwykle cenny fragment Puszczy Bukowej.Krajobraz Parku jest bardzo urozmaicony. Pas polodowcowych wzgórz morenowych zwanych Bukowymi, z najwyższym wzniesieniem - Bukowcem (149 m n.p.m.) wyraźnie odcina się od otaczających je nizin. Wzgórza poprzecinane są licznymi wąwozami, a specyficzna łuskowa budowa geologiczna sprawia, iż występuje tutaj bardzo ciekawy układ hydrograficzny w postaci licznych źródeł, wycieków wodnych, zanikających strumieni i jezior powstałych w zagłębieniach bezodpływowych. W Parku jest 13 jezior, z których największe to jezioro Binowskie (52,4 ha). Szczególną atrakcją turystyczną jest niezwykle malownicze, sztuczne jezioro Szmaragdowe powstałe na miejscu dawnej kopalin wapieni, charakteryzujące się specyficznym kolorem wody. Dominującym zespołem leśnym na terenie Parku jest bardzo dobrze wykształcona buczyna pomorska z bukiem w drzewostanie i rzadko występującymi gdzie indziej roślinami - perłówką jednokwiatową i kostrzewą leśną. Na stromych zboczach, gdzie siedliska są uboższe, występuje buczyna kwaśna, a w dolinach i strumieniach łęgi olszowo-jesionowe i jesionowe łęgi podgórskie. W zagłębieniach z wysokim poziomem wód rosną olsy i łozowiska.Na terenie Parku rozpoznano ponad 1000 gatunków roślin, z których większość jest charakterystyczna dla flory Pomorza Zachodniego. Wśród nich 28 gatunków podlega ochronie np. storczyk błotny, storczyk kukawka, wiciokrzew pomorski, rosiczka okrągłolistna, widłaki. Dużą atrakcją przyrodniczą jest również ogród dendrologiczny w Glinnej z bogatą kolekcją drzew egzotycznych,Lasy Parku są ostoją dla wielu gatunków zwierząt . Żyją tu duże ssaki - dziki, lisy, jelenie, sarny, a także mniejsze - nietoperze, krety, jeże. Bogata jest awifauna, z licznymi ptakami drapieżnymi, mającymi tu swoje stanowiska lęgowe np. bielik, orlik krzykliwy, kania ruda, błotniak stawowy.Zabytki kultury na terenie Parku to przede wszystkim historyczne układy zabudowy wiejskiej, cmentarzyska kurhanowe i grodziska. Najcenniejszym zabytkiem jest zespół budynków klasztornych Cystersów w Kołbaczu.

  • Karsiborskie Paprocie

    [~ 50.8 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko długosza królewskiego (Osmuda regalis) i wiciokrzewu pomorskiego (Lonicera periclymenum)

  • Głowacz

    [~ 52.6 km] Rezerwaty przyrody

    krajobraz moreny czołowej na terenie najwyższego wzniesienia w woj. szczecińskim; zbiorowiska roślinne; chronione gatunki zwierząt