Mapa Przybiernowo

72-304 Przybiernowo

Przybiernowo w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Wrzosowisko Sowno

    [~ 16.1 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks wrzosowisk

  • Jezioro Liwia Łuża

    [~ 19.5 km] Rezerwaty przyrody

    ostoja ptaków wodnych i błotnych; miejsce lęgowe łabędzia niemego (Cygnus olor)

  • Mszar koło Starej Dobrzycy

    [~ 26 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie z typową roślinnością mszarną i reliktowymi gatunkami roślin kwiatowych

  • Czarnocin

    [~ 27.2 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko niskie ze skupieniami długosza królewskiego (Osmunda regalis)

  • Mszar nad Jeziorem Piaski

    [~ 28.3 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko tworzące się na zarastającym jeziorze z rzadkimi i ginącymi gatunkammi roślin szuwarowych

  • Cisy Rokickie

    [~ 35.9 km] Rezerwaty przyrody

    najliczniejsza w Polsce populacja cisa (Taxus baccata)

  • Wierzchomińskie Bagno

    [~ 48.9 km] Rezerwaty przyrody

    zarastające jezioro; proces starzenia się torfowiska; stanowiska wiciokrzewu pomorskiego (Lonicera periclymenum)

  • Łuniewo

    [~ 49.8 km] Rezerwaty przyrody

    ostoja wielu gatunków ptaków wodnych i błotnych

  • Głowacz

    [~ 54 km] Rezerwaty przyrody

    krajobraz moreny czołowej na terenie najwyższego wzniesienia w woj. szczecińskim; zbiorowiska roślinne; chronione gatunki zwierząt

  • Woliński Park Narodowy

    [~ 54.3 km] Parki narodowe

    Park obejmuje ochroną północno-zachodnią część wyspy Wolin, oraz pas przybrzeżnych wód Bałtyku. Część lądowa Parku jest obszarem wysoczyzny morenowej dochodzącej do 115 m wysokości, z malowniczymi brzegami schodzącymi stromymi klifami do Bałtyku i Zalewu Szczecińskiego. Miejscami wysokość klifu dochodzi do 95 m. Niszcząca działalność morza, wiatrów i słońca powoduje cofanie się brzegu o około 80 cm rocznie. Wody Parku to na północy pas Bałtyku szerokości 1 mili i delta Świny w zachodniej jego części, będąca kompleksem wodno-błotnych wysp i wysepek oddzielonych od siebie kanałami i okresowo zalewanych. W granicach Parku znajdują się również 4 jeziora polodowcowe oraz 3 sztuczne zbiorniki.Prawie cały obszar Parku zajmują lasy bukowo-sosnowo-dębowe. Największy udział w drzewostanach ma sosna (68%), buk (23%) i dąb (7%). W runie lasów występuje szereg rzadkich gatunków jak: wiciokrzew pomorski, perłówka jednokwiatowa, zimoziół północny. Najcenniejszymi zbiorowiskami są buczyny pomorskie, których struktura zbliżona jest do lasów naturalnych. Najlepiej zachowane fragmenty buczyn są chronione w obszarach ochrony ścisłej. Dużą rzadkością jest buczyna storczykowa rosnąca na specyficznym typie gleby, tzw. naspie przyklifowej, w której występuje m.in. 9 gatunków storczyków. We wschodniej części Parku, nad brzegami jezior, rosną olsy. Na uwagę zasługuje również roślinność plaży nadmorskiej, z takimi gatunkami jak: honkenia piaskowa, wydmuchrzyca piaskowa, solanka kolczysta, a także roślinność siedlisk słonych - halofity. Na piaskach i wydmach występuje również mikołajek nadmorski będący pod ochroną gatunkową, a w przybrzeżnych wodach Bałtyku liczne glony; zielenice, brunatnice i krasnorosty.Wśród fauny najliczniej występują ptaki. Wyspa Wolin leży na głównym szlaku przelotów ptaków wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Stwierdzono tu występowanie ponad 230 gatunków, w tym licznych lęgowych m.in. bielika, wodniczki, jastrzębia, biegusa zmiennego, sokoła wędrownego, orlika krzykliwego i wiele gatunków przelotnych. W lasach Parku żyją jelenie, dziki, sarny, lisy, borsuki, a także reintrodukowany żubr. Bogaty jest również świat owadów, a szczególnie chrząszczy.

  • Torfowisko Toporzyk

    [~ 55.3 km] Rezerwaty przyrody

    obszar lasu i torfowisk z reliktowymi zbiorowiskami roślinnymi

  • Białodrzew Kopicki

    [~ 55.6 km] Rezerwaty przyrody

    wodna strefa litoralu; aluwialna terasa z rzadką roślinnością; las łęgowy

  • Iński Park Krajobrazowy

    [~ 56.1 km] Parki krajobrazowe

    Park został utworzony dla ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych Pojezierza Ińskiego. Rzeźba terenu jest efektem działalności lodowca i charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem wysokości względnych. Dominującym elementem w krajobrazie są kopulaste pagóry morenowe dochodzące do 180 m.n.p.m. (Góra Głowacz). Pomiędzy wzgórzami leżą głębokie, polodowcowe jeziora, zajmujące około 6% powierzchni parku, liczne oczka wodne, wąwozy, zatorfione doliny, mokradła i bagna. Największym jeziorem Parku jest jezioro Ińskie (6 km2), z którego wypływa rzeka Ina.Na mocno zróżnicowanym pod względem siedliskowym terenie Parku, flora jest bardzo bogata i różnorodna. Rozpoznano dotychczas 699 gatunków roślin naczyniowych, co stanowi 45% stanu flory Pomorza. Występuje tu 28 gatunków roślin prawnie chronionych, w tym 22 znajdujące się pod całkowitą ochroną. Lasy zajmują prawie połowę powierzchni Parku. W północnej części dominują drzewostany mieszane o bogatym składzie gatunkowym, w południowej - drzewostany bukowe.Lasy stanowią doskonałą ostoję dla dzikiej zwierzyny. Oprócz dużych ssaków łownych jak sarny, dziki i jelenie, żyją w nich również mniejsze ssaki: zające, piżmaki, borsuki, tchórze, jenoty, gronostaje, łasice. Dzięki licznie występującym na terenie Parku siedliskom wodno-błotnym, bardzo bogato reprezentowana jest awifauna. Żyją tu i mają swoje stanowiska lęgowe ptaki rzadkie i chronione jak bielik, kania ruda, bocian czarny i biały, bąk, błotniak stawowy, orlik krzykliwy, zimorodek, żuraw. W jeziorach obficie występują ryby, również te rzadkie - jak sieja i sielawa. Obszar parku jest atrakcyjny pod względem krajoznawczym i turystycznym. W Szadzku znajdują się ruiny zamku książąt pomorskich, atakże ślady kultury łużyckiej w Długiem.

  • Olszanka

    [~ 56.2 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu olszowego i torfowiska bałtyckiego, siedlisko rzadkich ptaków i ssaków

  • Parnowo

    [~ 56.4 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks rozlewisk szuwarów i zarośli; miejsce lęgowe rzadkich gatunków ptaków wodnych i błotnych