Mapa Kosobudki

78-520 Kosobudki

Kosobudki w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Drawskie

    [~ 3.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Drawskie leży we wschodniej części Pojezierza Drawskiego, sąsiadując od zachodu z Drawskim Parkiem Krajobrazowym. Jest to teren bardzo urozmaicony, stanowi fragment tzw. Szwajcarii Połczyńskiej, skąd biorą początek takie rzeki pomorskie jak np. Parsęta. Dodatkową cechą charakterystyczną są rozległe kompleksy leśne.

  • Jezioro Czarnówek

    [~ 8.9 km] Rezerwaty przyrody

    reliktowa roślinność wodna; stanowisko lobelii jeziornej (Lobelia Dortmanna) porybinu jeziornego (Isoëtes lacustris) i brzeżycy jednokwiatowej (Litorella uniflora)

  • Torfowisko nad Jeziorem Morzysław Mały

    [~ 10.5 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe mszarne ze stanowiskiem wielu reliktowych mchów i roślin kwiatowych np. turzycy strunowej (Carex chodorrhiza)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Okolice Kalisza Pomorskiego

    [~ 20.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Okolice Kalisza Pomorskiego leży na Pojezierzu Drawskim i chroni walory środowiska naturalnego w okolicach Kamienia Pomorskiego, a szczególnie jeziora Giżyna i rzeki Drawicy.

  • Sośnica

    [~ 20.8 km] Rezerwaty przyrody

    stary drzewostan dębowo-bukowy z drzewami pomnikowymi

  • Drawski Park Krajobrazowy

    [~ 21.1 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje najcenniejsze tereny Pojezierza Drawskiego, w tym również obszar tzw. Szwajcarii Połczyńskiej, wyróżniający się pięknem krajobrazu, niezwykle urozmaiconą rzeźbą, licznymi jeziorami (Dolina Pięciu Jezior) i malowniczą doliną górnej Drawy. Teren Parku został ukształtowany w wyniku działalności lądolodu skandynawskiego w stadium zlodowacenia bałtyckiego. Efektem tej działalności są wzgórza morenowe, liczne jary i wąwozy, głazy narzutowe, pagórki, oczka wodne i jeziora rynnowe. Na terenie Parku znajduje się 58 jezior, z których największe jest jezioro Drawsko o silnie rozwiniętej linii brzegowej, powierzchni 1862 ha i głębokości 83 m. Leżąca pośrodku Drawska wyspa Bielawa jest największą na polskich jeziorach. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym są jeziora lobeliowe charakteryzujące się bardzo czystymi wodami i występowaniem roślinności reliktowej. Z wzniesień morenowych wypływają źródła licznych rzek. Ich górne odcinki, z powodu dużych deniwelacji terenu, mają charakter potoków górskich, o głębokim, silnie meandrującym korycie i licznych kaskadach. Szata roślinna Parku jest mocno zróżnicowana. Zachowały się tu wyspowo naturalne stanowiska roślinności łąkowej, torfowiskowej, szuwarowej, jeziornej i leśnej, z licznymi reliktami polodowcowymi i roślinami chronionymi jak: rosiczka okrągłolistna, pośrednia i długolistna, wawrzynek wilczełyko, storczyki pierwiosnki, tojad, wiciokrzew pomorski i inne. Lasy zajmują zaledwie 25% powierzchni Parku, a dominującym wśród nich jest las świeży z bukiem, dębem i świerkiem. W południowej części Parku przeważają lasy sosnowe i mieszane.Z uwagi na występowanie na terenie Parku znacznych powierzchni wód, trzcinowisk, bagien i wilgotnych łąk, jest on miejscem bytowania wielu gatunków ptaków, szczególnie wodno-błotnych. Żyją tu łabędzie, perkozy, kaczki, żurawie, czaple, kormorany, w jeziorach i rzekach liczne ryby: szczupaki, leszcze, płocie, okonie, sieje, sielawy, pstrągi potokowe. W lasach Parku spotkać można sarny, dziki, lisy, a także takie płazy i gady jak padalec, żmija zygzakowata, gniewosz plamisty.Na terenie Parku jest 30 parków wiejskich, w których spotkać można wiele ciekawych okazów dendrologicznych. Pomnikowe drzewa rosną również na nielicznych już, starych cmentarzach katolickich, żydowskich i ewangelickich. Największa ilość obiektów zabytkowych w postaci kościołów, pałaców i starych kamienic występuje w Czaplinku i w Połczynie Zdroju. Z zabytków archeologicznych, na terenie tym odkryto liczne grodziska, a w miejscowości Gawronies - cmentarzysko kurhanowe.

  • Rosiczki Mirosławskie

    [~ 21.3 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko pojeziorne o charakterze trzęsawiskowych mszarów

  • Jezioro Prosino

    [~ 22.7 km] Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgów i bytowania rzadkich gatunków ptaków wodnych i błotnych

  • Torfowisko Toporzyk

    [~ 25 km] Rezerwaty przyrody

    obszar lasu i torfowisk z reliktowymi zbiorowiskami roślinnymi

  • Brunatna Gleba

    [~ 25.9 km] Rezerwaty przyrody

    typowo wykształcona gleba brunatna pod starodrzewem bukowym

  • Kamienna Buczyna

    [~ 26.2 km] Rezerwaty przyrody

    zespół żyznej buczyny niżowej; krajobraz moreny czołowej nad Jeziorem Ińsko

  • Zielone Bagna

    [~ 27.5 km] Rezerwaty przyrody

    obszar lasu i torfowisk z unikatowymi zbiorowiskami roślinności torfowiskowej i bagiennej

  • Dolina Pięciu Jezior

    [~ 27.7 km] Rezerwaty przyrody

    krajobraz Pojezierza Drawskiego jeziorna roślinność torfowiskowa zbiorowiska leśne

  • Iński Park Krajobrazowy

    [~ 28.3 km] Parki krajobrazowe

    Park został utworzony dla ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych Pojezierza Ińskiego. Rzeźba terenu jest efektem działalności lodowca i charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem wysokości względnych. Dominującym elementem w krajobrazie są kopulaste pagóry morenowe dochodzące do 180 m.n.p.m. (Góra Głowacz). Pomiędzy wzgórzami leżą głębokie, polodowcowe jeziora, zajmujące około 6% powierzchni parku, liczne oczka wodne, wąwozy, zatorfione doliny, mokradła i bagna. Największym jeziorem Parku jest jezioro Ińskie (6 km2), z którego wypływa rzeka Ina.Na mocno zróżnicowanym pod względem siedliskowym terenie Parku, flora jest bardzo bogata i różnorodna. Rozpoznano dotychczas 699 gatunków roślin naczyniowych, co stanowi 45% stanu flory Pomorza. Występuje tu 28 gatunków roślin prawnie chronionych, w tym 22 znajdujące się pod całkowitą ochroną. Lasy zajmują prawie połowę powierzchni Parku. W północnej części dominują drzewostany mieszane o bogatym składzie gatunkowym, w południowej - drzewostany bukowe.Lasy stanowią doskonałą ostoję dla dzikiej zwierzyny. Oprócz dużych ssaków łownych jak sarny, dziki i jelenie, żyją w nich również mniejsze ssaki: zające, piżmaki, borsuki, tchórze, jenoty, gronostaje, łasice. Dzięki licznie występującym na terenie Parku siedliskom wodno-błotnym, bardzo bogato reprezentowana jest awifauna. Żyją tu i mają swoje stanowiska lęgowe ptaki rzadkie i chronione jak bielik, kania ruda, bocian czarny i biały, bąk, błotniak stawowy, orlik krzykliwy, zimorodek, żuraw. W jeziorach obficie występują ryby, również te rzadkie - jak sieja i sielawa. Obszar parku jest atrakcyjny pod względem krajoznawczym i turystycznym. W Szadzku znajdują się ruiny zamku książąt pomorskich, atakże ślady kultury łużyckiej w Długiem.

  • Głowacz

    [~ 29.1 km] Rezerwaty przyrody

    krajobraz moreny czołowej na terenie najwyższego wzniesienia w woj. szczecińskim; zbiorowiska roślinne; chronione gatunki zwierząt