Mapa Tuliszków

62-740 Tuliszków [Tulischau]

Tuliszków w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Złotogórski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 9.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Złotogórski Obszar Chronionego Krajobrazu znajduje się w okolicach Konina, na południowy-wschód od miasta. Zajmuje znaczną część Wysoczyzny Tureckiej, sąsiadującą od północy i od wschodu z doliną Warty (Doliną Konińską i Kotliną Kolską). Krajobraz jest dosyć urozmaicony, ponieważ występują tu wysokie wzgórza morenowe, górujące prawie o 100 m ponad doliną Warty.

  • Złota Góra I

    [~ 12.2 km] Rezerwaty przyrody

    najwyższe wzniesienie w woj konińskim porośnięte lasem mieszanym oraz kwaśną dąbrową na granicy jej zasięgu.

  • Sokółki

    [~ 22.1 km] Rezerwaty przyrody

    obszar lasów,łąk i bagien z cennymi zbiorowiskami leśnymi; łęgami jesionowo-olszowymi, jarzmiankowo-jesionowymi oraz grądami środkowoeuropejskimi.

  • Mielno

    [~ 23.9 km] Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgowe perkoza dwuczubego (Podiceps cristatus) i mewy śmieszki (Larus ridibundus)

  • Pustelnik

    [~ 24.2 km] Rezerwaty przyrody

    fragment naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych

  • Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 25.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się nad Notecią, od okolic Konina do granicy między województwem konińskim a włocławskim. Łączy się również z Nadgoplańskim Parkiem Tysiąclecia w województwie bydgoskim. Jest to teren Pojezierza Kujawskiego, o niezbyt dużych jeziorach i niwielkich połaciach lasu. Dobre gleby przyczyniły się do rozwoju rolnictwa, dlatego w krajobrazie dominują pola uprawne.

  • Bieniszew

    [~ 26 km] Rezerwaty przyrody

    fragment lasu reprezentującego fitocenozę świetlistej dąbrowy i dąbrowy acidofilnej, z licznymi drzewami pomnikowymi.

  • Torfowisko Rąbień

    [~ 30.7 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie z bogatą roślinnością

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina rzeki Swędrni k/Kalisza

    [~ 31.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina rzeki Swędrni k/Kalisza stanowi wydzieloną jednostkę przestrzenną cechującą się istotnymi wartościami przyrodniczymi, mającą aktualne i potencjalne znaczenie dla regulacji warunków środowiska i zabezpieczenia możliwości realizacji funkcji rekreacyjnej. Obszar charakteryzyje się wyjątkowym w skali regionu, naturalnym krajobrazem dolinnym z jego specyficznymi elementami: łąkami zalewowymi, olsami, łęgami nadrzecznymi i meandrami, wysokimi i stromymi zboczami. Cechuje go zróżnicowanie zbiorowisk roślinnych. Z powodu naturalnej i szerokiej zmienności siedlisk oraz różnych form antropogenicznych oddziaływań i przekształceń występują tu m.in.: lasy grądowe, acidofilne dąbrowy, świetliste dąbrowy, zbiorowiska kserotermofilne. Bogactwo świata roślin wyróżnia się liczbą 714 gatunków, z których 19 to gatunki chronione, a także dużym zróżnicowaniem (od gatunków torfowiskowych i bagiennych do kserotermicznych). Ciekawe jest też występowanie dużej liczby gatunków górskich. Interesujący jest też skład gatunkowy fauny, przykładowo wystepuje tu znaczna liczba gatunków ptaków wodno-błotnych zagrożonych wyginięciem (perkoz, cyranka, czajka, kszyk, błotniak stawowy, wodniak). Wartości historyczno-kulturowe Obszaru to: - duża koncentracja stanowisk archeologicznych wzdłuż doliny Swędrni i Żabianki (ochronna strefa konserwatorska), - historyczne formy budownictwa i obiekty rezydencjonalne (dwory, pałace), sakralne (kościoły, kaplice), budownictwo mieszkalne (chaty, zagrody), i produkcyjne (budynki folwarczne, młyny wodne, wiatraki, cegielnie),- historyczne układy osadnicze wsi np. kolonie o charakterze rzędówek liniowych.

  • Nadwarciański Park Krajobrazowy

    [~ 32.2 km] Parki krajobrazowe

    Nadwarciański Park Krajobrazowy został utworzony na terenie Pyzdrskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Jego celem jest ochrona środowiska przyrodniczego doliny środkowej Warty, jej swoistych cech krajobrazu pradolinnego o wysokim stopniu naturalności, licznych miejsc lęgowych ptactwa wodnego i błotnego oraz ochrona wartości historycznych tego regionu. Głównym walorem Parku jest awifauna lęgowa, licząca 147 gatunków m.in. bąk, bączek, żuraw, batalion, łabędź, płaskonos, świstun, krakwa, cyraneczka i wiele innych. Zalatuje tu również kania czarna i ruda, nur czarnoszyi a w przelotach bywa bielik, nurogęś gągoł. Park obejmuje fragment doliny środkowej Warty, która została uznana za ostoję ptaków o randze europejskiej. Oprócz bogactwa ptaków, występują tu również interesujące ssaki, np. bóbr, wydra, łoś. W dolinie Warty dominują różnorodne zbiorowiska łąkowe, szuwarowe i wodne. Lasy zajmują około 11% powierzchni parku i są to głównie bory świeże i mieszane oraz olsy. W granicach parku odnaleziono 57 gatunków roślin chronionych, w tym 40 podlegających ochronie całkowitej i 17 ochronie częściowej - m.in. widłaki, sasanki, pomocnik baldaszkowy, storczyki i grzybienie białe.

  • Uniejowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 33.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Uniejowski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się na południowy zachód od Uniejowa aż po granicę województwa konińskiego z województwem sieradzkim. Zajmuje dolinę Warty, która w tym miejscu rozszerza się tworząc Kotlinę Kolską, oraz południowy fragment Wysoczyzny Tureckiej. Sąsiedztwo obszaru wysoczyznowego z dużą doliną rzeczną wpływa na wartości przyrodnicze i krajobrazowe okolic Uniejowa, które dodatkowo uzupełniają zabytki samego miasteczka.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina rzeki Ciemnej

    [~ 36.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina rzeki Ciemnej.O atrakcyjności doliny rzeki Ciemnej w okolicy Gołuchowa decyduje sama miejscowość Gołuchów słynąca z największego w Polsce arboretum - ogrodun dendrologicznego z bogatą kolekcją drzew i krzewów rodzimych i egzotycznych, zamku renesansowego z galerią dzieł sztuki, Ośrodkiem Kultury Leśnej oraz jedynym w Polsce Muzeum Leśnictwa i zagrodą żubrów. Na rzece Ciemnej istnieje retencyjny zbiornik, położony w otoczeniu atrakcyjnego kompleksu leśnego. Występuje tu duże bogactwo fauny i flory. Jest to jeden z nielicznych terenów rekreacyjnych dla mieszkańców Kalisza i Pleszewa, a z uwagi na wartości krajoznawcze i kulturowe stanowi potencjalne miejsce rekreacji w skali regionalnej. Stanowi atrakcyjny punkt tras turystycznych, wycieczkowych, zwłaszcza dla młodziezy szkolnej, z uwagi na wybitne funkcje dydaktyczno-naukowe. Powierzchnia projektowanego obszaru chronionego krajobrazu wynosi w przybliżeniu 35 km2.

  • Jeziorsko

    [~ 38.4 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Odkrywka geologiczna wmiejscowości Sielątków na terenie Parafi Rzymsko-Katolickiej, na terenie Zbiornika Jeziorsko.

  • Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 38.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny północno-zachodniej części województwa konińskiego. Jest to bardzo atrakcyjny fragment Pojezierza Gnieźnieńskiego, zbudowanego z glin morenowych. W krajobrazie dominują uprawy rolne, ponieważ dobre gleby od dawna sprzyjały zagospodarowaniu tych ziem. W związku z tym zachowało się niewiele lasów. Atrakcyjnym urozmaiceniem obszaru są rynny jezior polodowcowych.

  • Park Krajobrazowy Doliny Dolnej Wisły

    [~ 38.6 km] Parki krajobrazowe

    Park powstał w wyniku połączenia dwóch istniejących wcześniej w dolinie Wisły parków krajobrazowych: Nadwiślańskiego i Chełmińskiego. Obecne granice obejmują strefę zboczową doliny Wisły o zróżnicowanej szerokości i wysokościach - na zachodnim brzegu Wisły obszar od Bydgoszczy, poprzez Świecie, do Nowego oraz na wschodnim - fragment doliny od Unisławia przez Chełmno do okolic Grudziądza. Park położony jest na terenie trzech makroregionów: Doliny Dolnej Wisły, Pradoliny Toruńsko - Eberswaldzkiej oraz Pojezierza Chełmińsko - Dobrzyńskiego. Charakteryzuje go niezwykłe zróżnicowanie geomorfologiczne, znajdujące odzwierciedlenie w ukształtowaniu terenu, różnorodności szaty roślinnej oraz fauny. W jego granicach można wyróżnić trzy wyraźne jednostki: dno doliny Wisły, strefę krawędziową doliny, oraz wysoczyznę morenową. Dodatkowym, charakterystycznym elementem geomorfologii parku jest obecność kotlinnych rozszerzeń doliny, tzw. basenów - Unisławskiego i Chełmińskiego. Dna tych basenów stanowią rozległe równiny, będące jednocześnie terasami zalewowymi i nadzalewowymi. Urozmaicają je liczne starorzecza, w których obecnie znajdują się jeziora. Strefa krawędziowa doliny Wisły kontrastuje z płaskim dnem gwałtownymi spadkami, obecnością licznych, długich i głębokich parowów i wąwozów, którymi spływają z wysoczyzny cieki wodne. Wszystko to powoduje że park odznacza się wysokimi walorami krajobrazowymi i przyrodniczymi.Zróżnicowanie terenu znajduje odbicie w ukształtowaniu szaty roślinnej. W wyniku ograniczonych możliwości użytkowania obszarów zboczowych, zespoły roślinne mają charakter zbliżony do naturalnego. Na dobrze nasłonecznionych zboczach występuje roślinność kserotermiczna, prawie naturalne grądy zboczowe, w dolinach i parowach podtopione łęgi i olsy. Najatrakcyjniejszymi zbiorowiskami parku są zespoły kserotermiczne i murawowe, a także zbiorowiska krzewów kserofilnych. U podnóży zboczy, w strefie wysięku wód, wykształciły się również zespoły roślinności torfowiskowej i turzycowiska. We wszystkich zespołach roślinnych występują rośliny rzadkie i chronione. Na nasłonecznionych zboczach występują rzadkie trawy i gatunki ciepłolubne jak: ostnica Jana, ostnica włosowata, miłek wiosenny, jastrzębiec żmijowiec. Najcenniejsze skupiska roślinności stepowej chronione są w rezerwatach ( m in. Ostrów Panieński, Góra św. Wawrzyńca, Łęgi na Ostrowiu Panieńskim, Zbocza Płutowskie ).Na zboczach doliny Wisły basenu Chełmińskiego występują zbiorowiska leśne o charakterze grądów zboczowych oraz łęgi wiązowo - jesionowe. Dna basenów porastają głównie wilgotne zbiorowiska roślinne, wikliniska, zakrzewienia i zadrzewienia śródpólne, oraz pozostałości pierwotnych łęgów jesionowo-wiązowych. (ostnica włosowata, śnieżyczka przebiśnieg i in.).Występowanie wielu naturalnych cieków wodnych oraz stawów i bagien stwarza bardzo dobre warunki życia dla ptaków wodno - błotnych takich jak: gągoł, nurogęś, rybitwa biała, rybitwa białoczelna,, derkacz, bocian biały, bocian czarny, rycyk i wiele innych. Z małych ssaków występuje tu wydra, należy również wspomnieć o dużym bogactwie owadów i gadów związanych z siedliskami stepowymi i kserotermicznymi.Tereny Parku są ważnym rejonem turystyki pieszej i wodnej. Prowadzą tędy liczne szlaki turystyczne, odbywają się spływy kajakowe. Obok walorów przyrodniczych turystów przyciąga bogactwo kulturowe tego terenu. Na szczególne zainteresowanie zasługuje miasto Chełmno, które jest jednym z najlepiej zachowanych w Polsce miast gotyckich, z nienaruszonym układem urbanistycznym, sześcioma kościołami gotyckimi oraz murami obronnymi (2,5km) z 23 basztami i bramą. Na terenie parku występują również dawne osady mennonitów, ciekawe budownictwo regionalne, liczne osady i grodziska związane z powstaniem państwa polskiego.