Powiat Konin
Gminy w powiecie
Miasta w powiecie
Rejony chronione
Sokółki
Rezerwaty przyrody
obszar lasów,łąk i bagien z cennymi zbiorowiskami leśnymi; łęgami jesionowo-olszowymi, jarzmiankowo-jesionowymi oraz grądami środkowoeuropejskimi.
Mielno
Rezerwaty przyrody
miejsce lęgowe perkoza dwuczubego (Podiceps cristatus) i mewy śmieszki (Larus ridibundus)
Pustelnik
Rezerwaty przyrody
fragment naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych
Bieniszew
Rezerwaty przyrody
fragment lasu reprezentującego fitocenozę świetlistej dąbrowy i dąbrowy acidofilnej, z licznymi drzewami pomnikowymi.
Złota Góra I
Rezerwaty przyrody
najwyższe wzniesienie w woj konińskim porośnięte lasem mieszanym oraz kwaśną dąbrową na granicy jej zasięgu.
Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się nad Notecią, od okolic Konina do granicy między województwem konińskim a włocławskim. Łączy się również z Nadgoplańskim Parkiem Tysiąclecia w województwie bydgoskim. Jest to teren Pojezierza Kujawskiego, o niezbyt dużych jeziorach i niwielkich połaciach lasu. Dobre gleby przyczyniły się do rozwoju rolnictwa, dlatego w krajobrazie dominują pola uprawne.
Złotogórski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Złotogórski Obszar Chronionego Krajobrazu znajduje się w okolicach Konina, na południowy-wschód od miasta. Zajmuje znaczną część Wysoczyzny Tureckiej, sąsiadującą od północy i od wschodu z doliną Warty (Doliną Konińską i Kotliną Kolską). Krajobraz jest dosyć urozmaicony, ponieważ występują tu wysokie wzgórza morenowe, górujące prawie o 100 m ponad doliną Warty.
Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny północno-zachodniej części województwa konińskiego. Jest to bardzo atrakcyjny fragment Pojezierza Gnieźnieńskiego, zbudowanego z glin morenowych. W krajobrazie dominują uprawy rolne, ponieważ dobre gleby od dawna sprzyjały zagospodarowaniu tych ziem. W związku z tym zachowało się niewiele lasów. Atrakcyjnym urozmaiceniem obszaru są rynny jezior polodowcowych.
Park Krajobrazowy Doliny Dolnej Wisły
Parki krajobrazowe
Park powstał w wyniku połączenia dwóch istniejących wcześniej w dolinie Wisły parków krajobrazowych: Nadwiślańskiego i Chełmińskiego. Obecne granice obejmują strefę zboczową doliny Wisły o zróżnicowanej szerokości i wysokościach - na zachodnim brzegu Wisły obszar od Bydgoszczy, poprzez Świecie, do Nowego oraz na wschodnim - fragment doliny od Unisławia przez Chełmno do okolic Grudziądza. Park położony jest na terenie trzech makroregionów: Doliny Dolnej Wisły, Pradoliny Toruńsko - Eberswaldzkiej oraz Pojezierza Chełmińsko - Dobrzyńskiego. Charakteryzuje go niezwykłe zróżnicowanie geomorfologiczne, znajdujące odzwierciedlenie w ukształtowaniu terenu, różnorodności szaty roślinnej oraz fauny. W jego granicach można wyróżnić trzy wyraźne jednostki: dno doliny Wisły, strefę krawędziową doliny, oraz wysoczyznę morenową. Dodatkowym, charakterystycznym elementem geomorfologii parku jest obecność kotlinnych rozszerzeń doliny, tzw. basenów - Unisławskiego i Chełmińskiego. Dna tych basenów stanowią rozległe równiny, będące jednocześnie terasami zalewowymi i nadzalewowymi. Urozmaicają je liczne starorzecza, w których obecnie znajdują się jeziora. Strefa krawędziowa doliny Wisły kontrastuje z płaskim dnem gwałtownymi spadkami, obecnością licznych, długich i głębokich parowów i wąwozów, którymi spływają z wysoczyzny cieki wodne. Wszystko to powoduje że park odznacza się wysokimi walorami krajobrazowymi i przyrodniczymi.Zróżnicowanie terenu znajduje odbicie w ukształtowaniu szaty roślinnej. W wyniku ograniczonych możliwości użytkowania obszarów zboczowych, zespoły roślinne mają charakter zbliżony do naturalnego. Na dobrze nasłonecznionych zboczach występuje roślinność kserotermiczna, prawie naturalne grądy zboczowe, w dolinach i parowach podtopione łęgi i olsy. Najatrakcyjniejszymi zbiorowiskami parku są zespoły kserotermiczne i murawowe, a także zbiorowiska krzewów kserofilnych. U podnóży zboczy, w strefie wysięku wód, wykształciły się również zespoły roślinności torfowiskowej i turzycowiska. We wszystkich zespołach roślinnych występują rośliny rzadkie i chronione. Na nasłonecznionych zboczach występują rzadkie trawy i gatunki ciepłolubne jak: ostnica Jana, ostnica włosowata, miłek wiosenny, jastrzębiec żmijowiec. Najcenniejsze skupiska roślinności stepowej chronione są w rezerwatach ( m in. Ostrów Panieński, Góra św. Wawrzyńca, Łęgi na Ostrowiu Panieńskim, Zbocza Płutowskie ).Na zboczach doliny Wisły basenu Chełmińskiego występują zbiorowiska leśne o charakterze grądów zboczowych oraz łęgi wiązowo - jesionowe. Dna basenów porastają głównie wilgotne zbiorowiska roślinne, wikliniska, zakrzewienia i zadrzewienia śródpólne, oraz pozostałości pierwotnych łęgów jesionowo-wiązowych. (ostnica włosowata, śnieżyczka przebiśnieg i in.).Występowanie wielu naturalnych cieków wodnych oraz stawów i bagien stwarza bardzo dobre warunki życia dla ptaków wodno - błotnych takich jak: gągoł, nurogęś, rybitwa biała, rybitwa białoczelna,, derkacz, bocian biały, bocian czarny, rycyk i wiele innych. Z małych ssaków występuje tu wydra, należy również wspomnieć o dużym bogactwie owadów i gadów związanych z siedliskami stepowymi i kserotermicznymi.Tereny Parku są ważnym rejonem turystyki pieszej i wodnej. Prowadzą tędy liczne szlaki turystyczne, odbywają się spływy kajakowe. Obok walorów przyrodniczych turystów przyciąga bogactwo kulturowe tego terenu. Na szczególne zainteresowanie zasługuje miasto Chełmno, które jest jednym z najlepiej zachowanych w Polsce miast gotyckich, z nienaruszonym układem urbanistycznym, sześcioma kościołami gotyckimi oraz murami obronnymi (2,5km) z 23 basztami i bramą. Na terenie parku występują również dawne osady mennonitów, ciekawe budownictwo regionalne, liczne osady i grodziska związane z powstaniem państwa polskiego.
Powidzki Park Krajobrazowy
Parki krajobrazowe
Park położony jest na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego i obejmuje swoimi granicami najcenniejszy morfologicznie obszar o rzeźbie młodoglacjalnej.Krajobraz Parku cechuje go duże bogactwo form, jak rynny polodowcowe, wzgórza moreny czołowej, płaska i falista powierzchnia moreny dennej, formy szczelinowe i równina sandrowa. Wzgórza moreny czołowej mają wysokość do 20 m i zróżnicowaną rzeźbę. Bardzo charakterystycznymi i często spotykanymi na tym terenie formami są rynny polodowcowe o stromych krawędziach tworzące ciągnące się kilometrami systemy wypełnione jeziorami. Największe jeziora to: Powidzkie, Niedzięgiel, Skorzęcińskie i Wilczyńskie. Wiele uroku maja też małe jeziora położone w lesie, z bujnie rozwijająca się roślinnością szuwarowo - wodną.Przeważającą część Parku stanowią lasy. Są to przeważnie uprawy sosnowe rosnące na siedlisku grądu ubogiego, boru mieszanego i gdzieniegdzie grądu bogatego. Najwyższymi walorami ekologicznymi charakteryzuje się kompleks leśny wokół Jeziora Niedzięgiel i Jeziora Białego, posiadający sporo starych drzewostaznów sosnowych z dużą ilością drzew liściastych, głównie grabów, dębów, buków, i brzóz. W okolicy Skorzęcina znajduje się cenny fragment starej dąbrowy świetlistej. W wodach małych śródleśnych jezior oraz wokół nich rosną cenne, objęte ochroną rośliny wodne, torfowiskowe i bagienne, jak np. aldrowanda pęcherzykowata, wątlik błotny , rosiczki, grążel żółty, grzybienie białe.Lasy oraz tereny jezior są miejscem bytowania i lęgu wielu gatunków ptaków jak: bociana białego i czrnego, bataliona, derkacza, perkoza, czapli białej.
Nadwarciański Park Krajobrazowy
Parki krajobrazowe
Nadwarciański Park Krajobrazowy został utworzony na terenie Pyzdrskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Jego celem jest ochrona środowiska przyrodniczego doliny środkowej Warty, jej swoistych cech krajobrazu pradolinnego o wysokim stopniu naturalności, licznych miejsc lęgowych ptactwa wodnego i błotnego oraz ochrona wartości historycznych tego regionu. Głównym walorem Parku jest awifauna lęgowa, licząca 147 gatunków m.in. bąk, bączek, żuraw, batalion, łabędź, płaskonos, świstun, krakwa, cyraneczka i wiele innych. Zalatuje tu również kania czarna i ruda, nur czarnoszyi a w przelotach bywa bielik, nurogęś gągoł. Park obejmuje fragment doliny środkowej Warty, która została uznana za ostoję ptaków o randze europejskiej. Oprócz bogactwa ptaków, występują tu również interesujące ssaki, np. bóbr, wydra, łoś. W dolinie Warty dominują różnorodne zbiorowiska łąkowe, szuwarowe i wodne. Lasy zajmują około 11% powierzchni parku i są to głównie bory świeże i mieszane oraz olsy. W granicach parku odnaleziono 57 gatunków roślin chronionych, w tym 40 podlegających ochronie całkowitej i 17 ochronie częściowej - m.in. widłaki, sasanki, pomocnik baldaszkowy, storczyki i grzybienie białe.
Wyrobiska Żwirowni w Rzymachowie
Stanowiska dokumentacyjne
Pozostałość podawnym wyrobisku żwiru w Rzymachowie- częsci wsi Polanwo w okolicach jeziora Powidzkiego.
Kawęczyńskie Brzęki
Rezerwaty przyrody
las dębowo-grabowy z jarząbem brekinią (Sorbus torminalis)
Wyrobisko Żwirowni w Myślątkowie
Stanowiska dokumentacyjne
Pozostałość po dawnym wyrobisku żwiru w Myślątkwie.
Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich
Obszary chronionego krajobrazu
Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich leży na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego. Relatywnie wysoki stopień lesistości tego fragmentu pojezierza tłumaczyć należy obecnością pól sandrowych i słabych glebwytworzonych z piasków. W obrębie obszaru znajduje się rezerwat Czpliniec Ostrowo, a także rozległe Jez. Ostrowskie. Obecność tych dwóch elementów sprawia, że omawiany obszar stanowi centrum rekreacji.
