Mapa Kleczew

62-540 Kleczew

Kleczew w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Bieniszew

    [~ 8 km] Rezerwaty przyrody

    fragment lasu reprezentującego fitocenozę świetlistej dąbrowy i dąbrowy acidofilnej, z licznymi drzewami pomnikowymi.

  • Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 9.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny północno-zachodniej części województwa konińskiego. Jest to bardzo atrakcyjny fragment Pojezierza Gnieźnieńskiego, zbudowanego z glin morenowych. W krajobrazie dominują uprawy rolne, ponieważ dobre gleby od dawna sprzyjały zagospodarowaniu tych ziem. W związku z tym zachowało się niewiele lasów. Atrakcyjnym urozmaiceniem obszaru są rynny jezior polodowcowych.

  • Pustelnik

    [~ 9.9 km] Rezerwaty przyrody

    fragment naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych

  • Mielno

    [~ 10 km] Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgowe perkoza dwuczubego (Podiceps cristatus) i mewy śmieszki (Larus ridibundus)

  • Sokółki

    [~ 11.9 km] Rezerwaty przyrody

    obszar lasów,łąk i bagien z cennymi zbiorowiskami leśnymi; łęgami jesionowo-olszowymi, jarzmiankowo-jesionowymi oraz grądami środkowoeuropejskimi.

  • Powidzki Park Krajobrazowy

    [~ 12.6 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego i obejmuje swoimi granicami najcenniejszy morfologicznie obszar o rzeźbie młodoglacjalnej.Krajobraz Parku cechuje go duże bogactwo form, jak rynny polodowcowe, wzgórza moreny czołowej, płaska i falista powierzchnia moreny dennej, formy szczelinowe i równina sandrowa. Wzgórza moreny czołowej mają wysokość do 20 m i zróżnicowaną rzeźbę. Bardzo charakterystycznymi i często spotykanymi na tym terenie formami są rynny polodowcowe o stromych krawędziach tworzące ciągnące się kilometrami systemy wypełnione jeziorami. Największe jeziora to: Powidzkie, Niedzięgiel, Skorzęcińskie i Wilczyńskie. Wiele uroku maja też małe jeziora położone w lesie, z bujnie rozwijająca się roślinnością szuwarowo - wodną.Przeważającą część Parku stanowią lasy. Są to przeważnie uprawy sosnowe rosnące na siedlisku grądu ubogiego, boru mieszanego i gdzieniegdzie grądu bogatego. Najwyższymi walorami ekologicznymi charakteryzuje się kompleks leśny wokół Jeziora Niedzięgiel i Jeziora Białego, posiadający sporo starych drzewostaznów sosnowych z dużą ilością drzew liściastych, głównie grabów, dębów, buków, i brzóz. W okolicy Skorzęcina znajduje się cenny fragment starej dąbrowy świetlistej. W wodach małych śródleśnych jezior oraz wokół nich rosną cenne, objęte ochroną rośliny wodne, torfowiskowe i bagienne, jak np. aldrowanda pęcherzykowata, wątlik błotny , rosiczki, grążel żółty, grzybienie białe.Lasy oraz tereny jezior są miejscem bytowania i lęgu wielu gatunków ptaków jak: bociana białego i czrnego, bataliona, derkacza, perkoza, czapli białej.

  • Wyrobiska Żwirowni w Rzymachowie

    [~ 17.6 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Pozostałość podawnym wyrobisku żwiru w Rzymachowie- częsci wsi Polanwo w okolicach jeziora Powidzkiego.

  • Wyrobisko Żwirowni w Myślątkowie

    [~ 20.8 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Pozostałość po dawnym wyrobisku żwiru w Myślątkwie.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich

    [~ 21.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich leży na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego. Relatywnie wysoki stopień lesistości tego fragmentu pojezierza tłumaczyć należy obecnością pól sandrowych i słabych glebwytworzonych z piasków. W obrębie obszaru znajduje się rezerwat Czpliniec Ostrowo, a także rozległe Jez. Ostrowskie. Obecność tych dwóch elementów sprawia, że omawiany obszar stanowi centrum rekreacji.

  • Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 22.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się nad Notecią, od okolic Konina do granicy między województwem konińskim a włocławskim. Łączy się również z Nadgoplańskim Parkiem Tysiąclecia w województwie bydgoskim. Jest to teren Pojezierza Kujawskiego, o niezbyt dużych jeziorach i niwielkich połaciach lasu. Dobre gleby przyczyniły się do rozwoju rolnictwa, dlatego w krajobrazie dominują pola uprawne.

  • Czapliniec Ostrowo

    [~ 22.4 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea).

  • Park Krajobrazowy Doliny Dolnej Wisły

    [~ 22.5 km] Parki krajobrazowe

    Park powstał w wyniku połączenia dwóch istniejących wcześniej w dolinie Wisły parków krajobrazowych: Nadwiślańskiego i Chełmińskiego. Obecne granice obejmują strefę zboczową doliny Wisły o zróżnicowanej szerokości i wysokościach - na zachodnim brzegu Wisły obszar od Bydgoszczy, poprzez Świecie, do Nowego oraz na wschodnim - fragment doliny od Unisławia przez Chełmno do okolic Grudziądza. Park położony jest na terenie trzech makroregionów: Doliny Dolnej Wisły, Pradoliny Toruńsko - Eberswaldzkiej oraz Pojezierza Chełmińsko - Dobrzyńskiego. Charakteryzuje go niezwykłe zróżnicowanie geomorfologiczne, znajdujące odzwierciedlenie w ukształtowaniu terenu, różnorodności szaty roślinnej oraz fauny. W jego granicach można wyróżnić trzy wyraźne jednostki: dno doliny Wisły, strefę krawędziową doliny, oraz wysoczyznę morenową. Dodatkowym, charakterystycznym elementem geomorfologii parku jest obecność kotlinnych rozszerzeń doliny, tzw. basenów - Unisławskiego i Chełmińskiego. Dna tych basenów stanowią rozległe równiny, będące jednocześnie terasami zalewowymi i nadzalewowymi. Urozmaicają je liczne starorzecza, w których obecnie znajdują się jeziora. Strefa krawędziowa doliny Wisły kontrastuje z płaskim dnem gwałtownymi spadkami, obecnością licznych, długich i głębokich parowów i wąwozów, którymi spływają z wysoczyzny cieki wodne. Wszystko to powoduje że park odznacza się wysokimi walorami krajobrazowymi i przyrodniczymi.Zróżnicowanie terenu znajduje odbicie w ukształtowaniu szaty roślinnej. W wyniku ograniczonych możliwości użytkowania obszarów zboczowych, zespoły roślinne mają charakter zbliżony do naturalnego. Na dobrze nasłonecznionych zboczach występuje roślinność kserotermiczna, prawie naturalne grądy zboczowe, w dolinach i parowach podtopione łęgi i olsy. Najatrakcyjniejszymi zbiorowiskami parku są zespoły kserotermiczne i murawowe, a także zbiorowiska krzewów kserofilnych. U podnóży zboczy, w strefie wysięku wód, wykształciły się również zespoły roślinności torfowiskowej i turzycowiska. We wszystkich zespołach roślinnych występują rośliny rzadkie i chronione. Na nasłonecznionych zboczach występują rzadkie trawy i gatunki ciepłolubne jak: ostnica Jana, ostnica włosowata, miłek wiosenny, jastrzębiec żmijowiec. Najcenniejsze skupiska roślinności stepowej chronione są w rezerwatach ( m in. Ostrów Panieński, Góra św. Wawrzyńca, Łęgi na Ostrowiu Panieńskim, Zbocza Płutowskie ).Na zboczach doliny Wisły basenu Chełmińskiego występują zbiorowiska leśne o charakterze grądów zboczowych oraz łęgi wiązowo - jesionowe. Dna basenów porastają głównie wilgotne zbiorowiska roślinne, wikliniska, zakrzewienia i zadrzewienia śródpólne, oraz pozostałości pierwotnych łęgów jesionowo-wiązowych. (ostnica włosowata, śnieżyczka przebiśnieg i in.).Występowanie wielu naturalnych cieków wodnych oraz stawów i bagien stwarza bardzo dobre warunki życia dla ptaków wodno - błotnych takich jak: gągoł, nurogęś, rybitwa biała, rybitwa białoczelna,, derkacz, bocian biały, bocian czarny, rycyk i wiele innych. Z małych ssaków występuje tu wydra, należy również wspomnieć o dużym bogactwie owadów i gadów związanych z siedliskami stepowymi i kserotermicznymi.Tereny Parku są ważnym rejonem turystyki pieszej i wodnej. Prowadzą tędy liczne szlaki turystyczne, odbywają się spływy kajakowe. Obok walorów przyrodniczych turystów przyciąga bogactwo kulturowe tego terenu. Na szczególne zainteresowanie zasługuje miasto Chełmno, które jest jednym z najlepiej zachowanych w Polsce miast gotyckich, z nienaruszonym układem urbanistycznym, sześcioma kościołami gotyckimi oraz murami obronnymi (2,5km) z 23 basztami i bramą. Na terenie parku występują również dawne osady mennonitów, ciekawe budownictwo regionalne, liczne osady i grodziska związane z powstaniem państwa polskiego.

  • Złota Góra I

    [~ 23.7 km] Rezerwaty przyrody

    najwyższe wzniesienie w woj konińskim porośnięte lasem mieszanym oraz kwaśną dąbrową na granicy jej zasięgu.

  • Park Krajobrazowy Nadgoplański Park Tysiąclecia

    [~ 27 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w południowej części woj. kujawsko- pomorskiego, nad jeziorem Gopło. Jest to jeden z nielicznych parków, gdzie naturalne właściwości środowiska przyrodniczego przeplatają się z walorami kulturowymi i historycznymi. Rejon Gopła wraz z Kruszwicą związany jest z początkami państwa polskiego i uznawany za teren szczególnej penetracji dawnych społeczeństw słowiańskich. Żyzne ziemie nadgoplańskie, obfitość źródeł, dogodna droga wodna z północy na południe oraz wysady solne, stwarzały korzystne warunki zasiedlania plemion słowiańskich i ich ekspansji we wszystkich kierunkach.W granicach Nadgoplańskiego Parku Tysiąclecia dużą powierzchnię zajmują wody - 2130 ha, w tym Jezioro Gopło 2050 ha. Jest to dziewiąte co do wielkości jezioro w Polsce, polodowcowe, o charakterze rynnowym. Jego maksymalna głębokość wynosi 16,6 m (Zatoka Łaszczewska), średnia 3,6 m, wyspy zajmują powierzchnię 25 ha, a spacer dookoła jeziora ma długość 87 km. Jest ono miejscem gniazdowania wielu gatunków ptaków.Obszar wokół Gopła został mocno wylesiony. Osobliwością są fragmenty łęgów wierzbowo-topolowych i olchowo-jesionowych, które są charakterystyczne dla dolin wielkich rzek. Zespoły roślinności wodnej pływającej i zanurzonej porastają wszystkie zatoczki jeziora, a jego brzegi oraz doły potorfowe - lity pas trzcin i oczeretów o szerokości od 10 do 50 m. Wokół jeziora zachował się naturalny układ łąk - od podmokłych, do świeżych i pastwisk.W występującej na obszarze Parku faunie, najliczniejsze i najciekawsze są ptaki. Odnotowano ich aż 192 gatunki, w tym w obrębie jezior 148 gatunków. Jezioro Gopło jest najliczniej zasiedlonym w Polsce stanowiskiem gęsi gęgawy, miejscem rozrodu bąka, błotniaka stawowego, czajki, rycyka oraz miejscem zimowania bociana czarnego, nura rdzawoszyjego, mewy srebrzystej, siewnicy, a od niedawna orła bielika. Nowymi, zaobserwowanymi w ostatnich latach gatunkami są: czapla purpurowa, dziwonia, sieweczka rzeczna, batalion, perkozek i pokrzywnica.W wodach jeziora żyją sandacze, szczupaki, leszcze, liny, karasie, ukleje, sumy, karpie i węgorze.

  • Stok żwirowni w Gaju

    [~ 27.9 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Stoki żwirowni w Gaju - odkrywka geologiczna w starej żwirowni.