Gmina Kazimierz Biskupi

Rejony chronione

  • Bieniszew

    Rezerwaty przyrody

    fragment lasu reprezentującego fitocenozę świetlistej dąbrowy i dąbrowy acidofilnej, z licznymi drzewami pomnikowymi.

  • Pustelnik

    Rezerwaty przyrody

    fragment naturalnych lasów liściastych łęgowych oraz grądowych

  • Mielno

    Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgowe perkoza dwuczubego (Podiceps cristatus) i mewy śmieszki (Larus ridibundus)

  • Sokółki

    Rezerwaty przyrody

    obszar lasów,łąk i bagien z cennymi zbiorowiskami leśnymi; łęgami jesionowo-olszowymi, jarzmiankowo-jesionowymi oraz grądami środkowoeuropejskimi.

  • Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny północno-zachodniej części województwa konińskiego. Jest to bardzo atrakcyjny fragment Pojezierza Gnieźnieńskiego, zbudowanego z glin morenowych. W krajobrazie dominują uprawy rolne, ponieważ dobre gleby od dawna sprzyjały zagospodarowaniu tych ziem. W związku z tym zachowało się niewiele lasów. Atrakcyjnym urozmaiceniem obszaru są rynny jezior polodowcowych.

  • Powidzki Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego i obejmuje swoimi granicami najcenniejszy morfologicznie obszar o rzeźbie młodoglacjalnej.Krajobraz Parku cechuje go duże bogactwo form, jak rynny polodowcowe, wzgórza moreny czołowej, płaska i falista powierzchnia moreny dennej, formy szczelinowe i równina sandrowa. Wzgórza moreny czołowej mają wysokość do 20 m i zróżnicowaną rzeźbę. Bardzo charakterystycznymi i często spotykanymi na tym terenie formami są rynny polodowcowe o stromych krawędziach tworzące ciągnące się kilometrami systemy wypełnione jeziorami. Największe jeziora to: Powidzkie, Niedzięgiel, Skorzęcińskie i Wilczyńskie. Wiele uroku maja też małe jeziora położone w lesie, z bujnie rozwijająca się roślinnością szuwarowo - wodną.Przeważającą część Parku stanowią lasy. Są to przeważnie uprawy sosnowe rosnące na siedlisku grądu ubogiego, boru mieszanego i gdzieniegdzie grądu bogatego. Najwyższymi walorami ekologicznymi charakteryzuje się kompleks leśny wokół Jeziora Niedzięgiel i Jeziora Białego, posiadający sporo starych drzewostaznów sosnowych z dużą ilością drzew liściastych, głównie grabów, dębów, buków, i brzóz. W okolicy Skorzęcina znajduje się cenny fragment starej dąbrowy świetlistej. W wodach małych śródleśnych jezior oraz wokół nich rosną cenne, objęte ochroną rośliny wodne, torfowiskowe i bagienne, jak np. aldrowanda pęcherzykowata, wątlik błotny , rosiczki, grążel żółty, grzybienie białe.Lasy oraz tereny jezior są miejscem bytowania i lęgu wielu gatunków ptaków jak: bociana białego i czrnego, bataliona, derkacza, perkoza, czapli białej.

  • Złota Góra I

    Rezerwaty przyrody

    najwyższe wzniesienie w woj konińskim porośnięte lasem mieszanym oraz kwaśną dąbrową na granicy jej zasięgu.

  • Wyrobiska Żwirowni w Rzymachowie

    Stanowiska dokumentacyjne

    Pozostałość podawnym wyrobisku żwiru w Rzymachowie- częsci wsi Polanwo w okolicach jeziora Powidzkiego.

  • Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Goplańsko-Kujawski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się nad Notecią, od okolic Konina do granicy między województwem konińskim a włocławskim. Łączy się również z Nadgoplańskim Parkiem Tysiąclecia w województwie bydgoskim. Jest to teren Pojezierza Kujawskiego, o niezbyt dużych jeziorach i niwielkich połaciach lasu. Dobre gleby przyczyniły się do rozwoju rolnictwa, dlatego w krajobrazie dominują pola uprawne.

  • Nadwarciański Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Nadwarciański Park Krajobrazowy został utworzony na terenie Pyzdrskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Jego celem jest ochrona środowiska przyrodniczego doliny środkowej Warty, jej swoistych cech krajobrazu pradolinnego o wysokim stopniu naturalności, licznych miejsc lęgowych ptactwa wodnego i błotnego oraz ochrona wartości historycznych tego regionu. Głównym walorem Parku jest awifauna lęgowa, licząca 147 gatunków m.in. bąk, bączek, żuraw, batalion, łabędź, płaskonos, świstun, krakwa, cyraneczka i wiele innych. Zalatuje tu również kania czarna i ruda, nur czarnoszyi a w przelotach bywa bielik, nurogęś gągoł. Park obejmuje fragment doliny środkowej Warty, która została uznana za ostoję ptaków o randze europejskiej. Oprócz bogactwa ptaków, występują tu również interesujące ssaki, np. bóbr, wydra, łoś. W dolinie Warty dominują różnorodne zbiorowiska łąkowe, szuwarowe i wodne. Lasy zajmują około 11% powierzchni parku i są to głównie bory świeże i mieszane oraz olsy. W granicach parku odnaleziono 57 gatunków roślin chronionych, w tym 40 podlegających ochronie całkowitej i 17 ochronie częściowej - m.in. widłaki, sasanki, pomocnik baldaszkowy, storczyki i grzybienie białe.