Mapa Rębowo

63-820 Rębowo

Rębowo w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Czerwona Róża

    [~ 2.5 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z dominującym udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica) i domieszką jarząbu brekinia (Sorbus torminalis)

  • Pępowo

    [~ 4.7 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem dębu (Quercus sp.)

  • Bodzewko

    [~ 7.1 km] Rezerwaty przyrody

    lipa drobnolistna (Tilia cordata) na naturalnym stanowisku

  • Torfowisku Żródliskowe w Gostyniu Starym

    [~ 13.4 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko niskie z rzadkimi gatunkami roślin - kłocią wiechowatą (Cladium mariscus)

  • Miranowo

    [~ 16.8 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne zbiorowisko roslinności łąkowej z gatunkami o charakterze reliktowym

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krzywińsko-Osiecki

    [~ 22.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Krzywińsko-Osieckie rozciąga się od granicy z Parkiem Krajobrazowym im. Gen. Dezyderego Chłapowskiego na północy, przez centralną część woj. leszczyńskiego aż do granicy z OCHK Dolina Baryczy na południu. Znajduje się na terenie mezoregionu Równina Kościańska i Pojezierze Krzywińskie neleżące do makroregionu Pojezierze Leszczyńskie oraz w południowej części na terenie Wysoczyzny Leszczyńskiej należącej do makroregionu Nizina Południowowielkopolska. Szczególnie cennymi pod względem krajobrazowym i przyrodniczym sa tereny dolin: Rowu Polskiego i Rowu Śląskiego oraz jeziora okolic Świerczyny. Wysoka lesistośc (ok.40%), liczne jeziora i rzeki oraz bogactwo form rzeźby polodowcowej stanowią o atrakcyjności turystyczno-krajobrazowej tego obszaru. Róznorodność biotopów stwarza dogodne warunki do bytowania licznych gatunków flory i fauny, w tym rzadkich i chronionych gatunków ptaków. Na Obszarze znajdują się trzy rezerwaty przyrody: Ostoja żółwia błotnego, Czerwona Wieś i Torfowisko źródliskowe Gostyń Stary.Zarówno wielkość obszaru, jak i różnorodność ekosystemów zapewniają warunki do swobodnego bytowania i migracji roślin i zwierząt, a także możliwość wykorzystania jego walorów naturalnych dla turystyki i wypoczynku.

  • Baszków

    [~ 22.2 km] Rezerwaty przyrody

    długosz królewski (Osmunda regalis) w borze mieszanym

  • Czerwona Wieś

    [~ 27 km] Rezerwaty przyrody

    skupisko jałowca pospolitego (Juniperus communis)

  • Dębno

    [~ 29.8 km] Rezerwaty przyrody

    bór mieszany z dominującą sosną (Pinus sp.)

  • Ostoja Żółwia Błotnego

    [~ 30 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko żółwia błotnego (Emys orbicularis) w naturalnym biotopie - bagno połączone z jeziorem w kompleksie leśnym

  • Miejski Bór

    [~ 30.6 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostan z okazami gatunków chronionych: wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) wiciokrzew pomorski (Lonicera periclymenum)

  • Park Krajobrazowy im. Gen.Dezyderego Chłapowskiego

    [~ 34.3 km] Parki krajobrazowe

    Park , nazywany również Agroekologicznym, położony jest głównie na Równinie Kościańskiej i został utworzony w celu ochrony wzorcowego, ukształtowanego w XIX w. przez gospodarza tych ziem - Dezyderego Chłapowskiego, rolniczego krajobrazu kulturowego. Nowością wprowadzoną wówczas do krajobrazu rolniczego były pasowe zadrzewienia śródpolne oraz duża ilość drobnych zbiorników wodnych. To tutaj gen. Chłapowski, w swoim majątku w Turwi, uczestnik kampanii napoleońskich i powstania listopadowego, stworzył wzorowe gospodarstwo rolne, w którym kształcił młodych rolników, a w okolicy sadził pasy wiatrochronne, wzbogacające krajobraz i przyczyniające się do wzrostu plonów. Obecnie zardzewienia te, w dużej mierze zachowane, stanowią o wysokich wartościach przyrodniczych, krajobrazowych, naukowo-dydaktycznych i kulturowych parku. Rzeźba terenu parku jest monotonna, nieco urozmaicona tylko w południowo-wschodniej części, gdzie występują niewielkie pagórki ozowe, zahaczające o Pojezierze Krzywińskie. Największą część parku Żurawzajmują grunty orne (65%) lasy jedynie 15% a wody 1%. Na terenie parku znajdują się liczne zabytki, z których na uwagę zasługuje barokowy pałac Chłapowskich z połowy XVIII w. w Turwi oraz kościół gotycki z XVw. w Rąbinie, przy którym pochowany został gen. Chłapowski. Z ważniejszych obiektów przyrodniczych należy wymienić zabytkową aleję w Racocie składającą się z około 140 lip w wieku około 200 lat oraz park w Turwi oparty na naturalnym drzewostania mieszanym z chronioną śnieżycą wiosenną i kwitnącymi okazy bluszczu. Z kompleksami podmokłych łąk, starych torfianek, trzcinowisk i zakrzewień związane są miejsca gniazdowania ptaków wodno- błotnych, m.in. żurawia, bąka, wodniczki, remiza, rycyka.

  • Park Krajobrazowy Doliny Baryczy

    [~ 34.4 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje dolinę rzeki Barycz wraz z dopływami i otaczającymi ją wzgórzami. W podziale regionalnym teren ten zaliczany jest do makroregionu Nizin Południowo - Wielkopolskich i należy do mezoregionów: Kotliny Żmigrodzkiej, Kotliny Milickiej i Wzgórz Trzebnickich. Pod względem geologicznym Pradolina Baryczy leży w strefie monokliny przedsudeckiej. Rzeźba terenu wiąże się z procesami glacjalnymi w stadium Warty, późniejszymi procesami peryglacjalnymi występującymi w zlodowaceniu północnopolskim a także ze skomplikowanymi procesami zachodzącymi w obrębie moreny czołowej lądolodu.Cechą charakterystyczną doliny Baryczy jest obecność licznych stawów, które budowano tutaj już w XIII w. Znaczna część doliny wraz z otaczającymi ją wzgórzami pokryta jest lasami, pomiędzy którymi znajdują się pola uprawne, łąki i pastwiska. Niska jakość gleb przyczyniła się do stosunkowo słabego rozwoju rolnictwa w tym rejonie i niskiego zagęszczenia ludności. Kompleksy stawów rybnych są najcenniejszymi elementami doliny Baryczy. Ze względu na znaczną wielkość, dużą liczbę wysp porośniętych trzcinami, krzewami i drzewami, pasy trzcin i pałki wodnej, małą głębokość, a także ekstensywną produkcję rybacką, są idealnym miejscem życia wielu gatunków ptaków. Część z nich jest objęta ochroną jako rezerwaty przyrody, a od 1995r. jako obszar wodno - błotny o znaczeniu międzynarodowym (Ramsar). Ostoja obejmuje trzy kompleksy stawów rybnych (ok. 100 stawów), które budowano tu już od XIII w i które obecnie nadal wykorzystywane są do hodowli ryb (głównie karpia). Jednocześnie są jednym z najcenniejszych pod względem ornitologicznym obszarów wodno-błotnych w Europie. Na terenie Stawów Milickich gniazduje około 150 gatunków ptaków wodno-błotnych i około 50 gatunków ptaków przelotnych , w tym liczne gatunki rzadkie i zagrożone, w skali kraju i Europy, m.in.: bąk bocian czarny, zielonka, bielik , kania rdzawam, kropiatka , batalion, orlik krzykliwy, kormoran, wąsatka.Flora Parku jest różnorodna i związana przede wszystkim z siedliskami bagiennymi, wilgotnymi i wodnymi. Występują tu 42 gatunki roślin chronionych, z których najwięcej stanowisk mają: bluszcz pospolity, grążel żółty, sromotnik bezwstydny, widłak goździsty, listera jajowata, salwinia pływająca, kruszczyk szerokolistny, storczyk majowy, barwinek pospolity i wawrzynek wilczełyko. Również flora Stawów Milickich, szczególnie związana z siedliskami wodnymi, bagiennymi i torfowiskowymi, bogata jest w gatunki wyjątkowo rzadkie, mające niewiele stanowisk w Polsce i Europie np.: storczyk miodokwiat krzyżowy, fiołek mokradłowy, namulnik brzegowy, cibora brunatna, sit błotny. Oprócz ornitofauny, będącej niewątpliwie największym walorem tego terenu, w Parku żyje 51 gatunków ssaków, 13 gatunków płazów i 6 gatunków gadów. W Baryczy stwierdzono występowanie 29 gatunków ryb, wśród których są również niezwykle rzadkie, jak np. koza złota i kiełb białopłetwy.Innym, interesującym i ważnym elementem krajobrazu tego terenu są parki podworskie (13 obiektów). Najbardziej znanym, głównie dzięki wspaniałym, starym różanecznikom, jest romantyczny park angielski przy Zespole Szkół Leśnych w Miliczu. Cenne są również parki w Sułowie i Żmigrodzie oraz bardzo bogate w gatunki drzew i krzewów arboretum w Postolinie.

  • Dąbrowa Smoszew

    [~ 34.5 km] Rezerwaty przyrody

    grąd i łęg z gatunkami rzadkich roślin w runie

  • Buczyna Helenopol

    [~ 34.6 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar lasu bukowego o charakterze naturalnym na granicy jego zasięgu.