Mapa Lubochnia

62-200 Lubochnia

Lubochnia w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Stok żwirowni w Gaju

    [~ 6.7 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Stoki żwirowni w Gaju - odkrywka geologiczna w starej żwirowni.

  • Długi Bród

    [~ 13.2 km] Rezerwaty przyrody

    kolonia czapli siwej (Ardea cinerea)

  • Wiązy w Nowym Lesie

    [~ 18.4 km] Rezerwaty przyrody

    łęg wiązowy

  • Mięcierzyn

    [~ 18.5 km] Rezerwaty przyrody

    las o charakterze żyznej buczyny niżowej na terenach niewapiennych

  • Wyrobiska Żwirowni w Rzymachowie

    [~ 18.7 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Pozostałość podawnym wyrobisku żwiru w Rzymachowie- częsci wsi Polanwo w okolicach jeziora Powidzkiego.

  • Bielawy

    [~ 18.9 km] Rezerwaty przyrody

    las liściasty z dębem (Quercus sp.), jesionem (Fraxinus excelsior), grabem (Carpinus betulus), wiązem (Ulmus sp.) i modrzewiem polskim (Larix polonica)

  • Wyrobisko Żwirowni w Myślątkowie

    [~ 19.8 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Pozostałość po dawnym wyrobisku żwiru w Myślątkwie.

  • Powidzki Park Krajobrazowy

    [~ 21.9 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego i obejmuje swoimi granicami najcenniejszy morfologicznie obszar o rzeźbie młodoglacjalnej.Krajobraz Parku cechuje go duże bogactwo form, jak rynny polodowcowe, wzgórza moreny czołowej, płaska i falista powierzchnia moreny dennej, formy szczelinowe i równina sandrowa. Wzgórza moreny czołowej mają wysokość do 20 m i zróżnicowaną rzeźbę. Bardzo charakterystycznymi i często spotykanymi na tym terenie formami są rynny polodowcowe o stromych krawędziach tworzące ciągnące się kilometrami systemy wypełnione jeziorami. Największe jeziora to: Powidzkie, Niedzięgiel, Skorzęcińskie i Wilczyńskie. Wiele uroku maja też małe jeziora położone w lesie, z bujnie rozwijająca się roślinnością szuwarowo - wodną.Przeważającą część Parku stanowią lasy. Są to przeważnie uprawy sosnowe rosnące na siedlisku grądu ubogiego, boru mieszanego i gdzieniegdzie grądu bogatego. Najwyższymi walorami ekologicznymi charakteryzuje się kompleks leśny wokół Jeziora Niedzięgiel i Jeziora Białego, posiadający sporo starych drzewostaznów sosnowych z dużą ilością drzew liściastych, głównie grabów, dębów, buków, i brzóz. W okolicy Skorzęcina znajduje się cenny fragment starej dąbrowy świetlistej. W wodach małych śródleśnych jezior oraz wokół nich rosną cenne, objęte ochroną rośliny wodne, torfowiskowe i bagienne, jak np. aldrowanda pęcherzykowata, wątlik błotny , rosiczki, grążel żółty, grzybienie białe.Lasy oraz tereny jezior są miejscem bytowania i lęgu wielu gatunków ptaków jak: bociana białego i czrnego, bataliona, derkacza, perkoza, czapli białej.

  • Lednicki Park Krajobrazowy

    [~ 22.1 km] Parki krajobrazowe

    Park jest jedynym w Wielkopolsce parkiem o charakterze etnograficznym. Utworzono go w celu ochrony terenów wokół jeziora Lednickiego ( J.Lednica), będących kolebką państwowości polskiej, dla zachowania licznych zabytków osadnictwa z czasów neolitu oraz z początków państwa polskiego. Na jednej z pięciu wysp znajdujących się na Jeziorze Lednickim - na wyspie Ostrów Lednicki zachowały się do dziś pozostałości siedziby Mieszka I a także ruiny kamiennych budowli wzniesionych przez Bolesława Chrobrego.We wsi Dziekanowice, na wschodnim brzegu jeziora znajduje się Wielkopolski Park Etnograficzny z około 50 obiektami drewnianego budownictwa wiejskiego z XVIIIi XIXw. oraz Muzeum Pierwszych Piastów na Lednicy z największym w Polsce zbiorem wczesnośredniowiecznych militariów (topory, groty, chełmy, miecze).Obszar Parku został ukształtowany przez lodowiec w czasie ostatniego zlodowacenia i obecnie ma typowe cechy krajobrazu wielkopolskiegoz jeziorami (największe Jezioro Lednickie), wyspami i pagórami morenowymi. Intensywne osadnictwo od wczesnego średniowiecza spowodowało iż obecnie w krajobrazie dominują pola uprawne. Jedyne na terenie Lednickiego Parku Krajobrazowego niewielkie powierzchnie leśne znajdują się w jego północnej części i mają silnie zmienioną strukturę gatunkową drzewostanów.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Rogowskich

    [~ 24.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Rogowskich obejmuje ciąg jezior rynnowych z największymi: Rogowskim, Zioło i Wolskim. O wydzieleniu obszaru zadecydowały względy ochronne: niezbędne przeciwdziałanie dalszej degradacjui Jez. Zioło (wody poniżej III kl. czystości) oraz pozostałych akwenów narażonych na eutrofizację wód, spowodowaną spływaniem związków mineralnych i organicznych z obszarów rolnych.Obszar posiada fragmenty przydatne do rekreacji.

  • Czapliniec Ostrowo

    [~ 24.8 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea).

  • Rezerwat Modrzewiowy w Noskowie

    [~ 24.9 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostan sosnowy z udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica)

  • Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 25.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Powidzko-Bieniszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny północno-zachodniej części województwa konińskiego. Jest to bardzo atrakcyjny fragment Pojezierza Gnieźnieńskiego, zbudowanego z glin morenowych. W krajobrazie dominują uprawy rolne, ponieważ dobre gleby od dawna sprzyjały zagospodarowaniu tych ziem. W związku z tym zachowało się niewiele lasów. Atrakcyjnym urozmaiceniem obszaru są rynny jezior polodowcowych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich

    [~ 28.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Lasów Miradzkich leży na terenie Pojezierza Gnieźnieńskiego. Relatywnie wysoki stopień lesistości tego fragmentu pojezierza tłumaczyć należy obecnością pól sandrowych i słabych glebwytworzonych z piasków. W obrębie obszaru znajduje się rezerwat Czpliniec Ostrowo, a także rozległe Jez. Ostrowskie. Obecność tych dwóch elementów sprawia, że omawiany obszar stanowi centrum rekreacji.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Żnińskich

    [~ 30.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jezior Żnińskich obejmuje 2 systemy jezior, usytuowanych w granicach Pojezierza Gnieźnieńskiego (lub tzw. Żnińskiego), różniących się zasadniczo wyglądem: rynnę zachodnią, z jeziorami Dużym i Małym Żnińskim, Weneckim, Biskupińskim, Gąsawskim i in. charakteryzują płaskie brzegi i niski stopień lesistości. Natomiast rynna wschodnia charakteryzuje się wyższym stopniem lesistości brzegów , głębszym wcięciem rynny i wyższymi walorami krajobrazowymi i przydatnością do wypoczynku. Zachodnia rynna spełnia rolę obszaru wskazanego do ochrony również ze względów kulturowo-historycznych (Biskupin, Gąsawa, Żnin, Wenecja).W obręb jednostki wchodzi także fragment miasta Żnin, stanowiący integralną część rynny jeziornej.