Mapa Rzeczna

14-400 Rzeczna

Rzeczna w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Lenki

    [~ 8.1 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew modrzewia europejskiego (Larix europea).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Druzno

    [~ 9.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Druzno obejmuje tereny wokół jeziora Druzno - o powierzchni ogólnej 9795 ha, w tym - żytki rolne 57,4%, zadrzewienia i zakrzewienia - 7,1%, a wody powierzchniowe - 18,5%. W znacznej części są to tereny depresyjne. Przyjmuje się, że ich powierzchnia wynosi 18 100 ha, a najniżej położony punkt znajduje się w rejonie wsi Raczki Elbląskie w gminie Elbląg. Jezioro Druzno stanowi relikt dawnej wypłycającej się zatoki morskiej. Jego zwierciadło jest położone poniżej poziomu morza. Jezioro ma powierzchnię 3021 ha, ale intensywnie zarasta, dlatego prawie połowę stanowią trzęsawiska, trzcinowiska i bagna, miejscami zakrzaczone lub zadrzewione olszyną. Nie jest to zbyt głęboki zbiornik (średnio 1,25 m, max - 2,5 m), o zmiennym poziomie wód. Jego bogata roślinność przybrzeżna stwarza dogodne warunki dla ptactwa wodno-błotnego. Latem na jeziorze lub w jego sąsiedztwie przebywa ok. 150 gatunków ptaków, a wiosną i jesienią pojawia się wiele gatunków przelotnych. Wszystko to zadecydowało o uznaniu jeziora w 1967 za rezerwat ornitologiczny, spełniającykryteria ochrony w ramach konwencji Ramsar.

  • Jezioro Drużno

    [~ 9.2 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe ptactwa wodnego i błotnego.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Kanału Elbląskiego

    [~ 10.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Kanału Elbląskiego pełni funkcję strefy ochronnej kanału o wybitnych walorach kulturowych. Kanał o długości 212 km stanowi zabytek o randze światowej ze względu na unikatowość zastosowanych rozwiązań technicznych, które są obecnie ogromną atrakcją turystyczną. Powierzchnia obszaru wynosi 2573 ha, w tym użytki rolne - 65,9%, lasy i zadrzewienia - 23,7%, a wody powierzchniowe - 2,2%.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Wąskiej

    [~ 11.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Wąskiej obejmuje teren przyrzecza dolnego odcinka rzeki Wąskiej oraz teren przyrzecza jej lewego dopływu jakim jest ciek wodny Sała. Jego powierzchnia wynosi 6084 ha, w tym użytki rolne - 41,3%, lasy i zakrzewienia - 50,3%, a wody powierzchniowe - 2,2%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- dolina rzeki Wąskiej na odcinku od m. Pasłęka do okolic wsi Cieszyniec;- kompleksy lasu mieszanego świeżego leżącego przy drodze Pasłęk-Orneta oraz w okolicy wsi Surowe i Kwitajny, gm. Pasłęk;- rozcięcia erozyjne terenu wysoczyznowego przez cieki wodne: Sała, Olszynka i inne, rozmieszczone wzdłuż zboczy doliny rzeki Wąskiej, w poblizu m. Pasłęka;W pobliżu miejscowości Kwitajny znajduje się rezerwat leśny Dęby w Krukach Pasłęckich chroniący dwupiętrowy las liściasty i pomnikowe dęby. Tereny przyrzecza dolnego odcinka rzeki Wąskiej mają charakter długiego parowu, którego północne zbocza pokrywa las mieszany świeży, natomiast zbocza południowe stanowią tereny się umiarkowaną falistością.

  • Dęby w Krukach Pasłęckich

    [~ 12.5 km] Rezerwaty przyrody

    Wielopiętrowy las liściasty z pojedynczymi pomnikowymi dębami (Quercus sp.)

  • Osiek II

    [~ 15.5 km] Rezerwaty przyrody

    Malina moroszka (Rubus chamaemorus) na torfowisku wysokim.

  • Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 16.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje wschodnią oraz przykrawędziową strefę zboczy Wzniesień Elbląskich. Jego powierzchnia wynosi 4761 ha, w tym użytki rolne zajmują 46,8%, lasy - 44,9%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Krajobraz ma charakter wysoczyznowy, o mocno urozmaiconej rzeźbie i ostro zarysowanych krawędziach. Warunki przyrodnicze są typowe dla strefy młodoglacjalnej.Elementami krajobrazotwórczymi są:- liczne młode, porośnięte lasem mieszanym, rozcięcia erozyjne;- tereny leśne na zboczach i w strefie przykrawędziowej;- tereny pól uprawnych oraz użytków zielonych.Najciekawsze rozcięcia mają 30-40 m głębokości. W Lisim Parowie utworzono florystyczny rezerwat Pióropusznikowy Jar, o powierzchni 37,8 ha. Teren rezerwatu porasta różnowiekowy las jesionowo-wiązowy z pojedynczymi świerkami, a w podszyciu dominuje objęta ochroną gatunkową paproć pióropusznik strusi.Krajobraz obszaru tworzy mozaika pól, łąk, pastwisk i lasów, urozmaicona licznymi rozcięciami erozyjnymi.

  • Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 16.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu znajduje się pomiędzy rzekami Baudą a Pasłęką i stanowi strefę ochronną torfowiskowego rezerwatu przyrody Osiek II. Powierzchnia obszaru wynosi 3417 ha, w tym użytki rolne - 44,3%, tereny leśne 44,2%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- lasy mieszane śiweże i wilgotne;- tereny upraw polowych i użytków zielonych.Pod względem geomorfologicznym obszar stanowi strefę brzeżną dawnego zastoiska polodowcowego z terenami pojezierno-wysoczyznowymi moreny dennej falistej i niskopagórkowatej. Na kompleksie łąk położonych pomiędzy miejscowościami Karwiny a Tatarki występuje zjawisko bifurkacji.

  • Niedźwiedzie Wielkie

    [~ 19 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalny drzewostan bukowy z grabem (Carpinus betulus).

  • Pióropuszniowy Jar

    [~ 19.4 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany i łęgowy stanowisko pióropusznika strusiego (Matteucia struthiopteris).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Dzierzgoń

    [~ 19.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Dzierzgoń obejmuje teren jej dorzecza o powierzchni 7197 ha, w tym użytki rolne - 68,9%, lasy i zakrzewienia - 21,3%, a wody powierzchniowe - 2,2%. Rzeka Dzierzgoń wpada do jeziora Dzierzgoń i leży w jego zlewni.Krajobraz ma charakter rolniczy, o czym decydują pola uprawne oraz użytki zielone, urozmaicone rynną polodowcową dolnego odcinka rzeki Dzierzgoń oraz lokalnymi rozcięciami erozyjnymi i niewielkim kompleksami leśnymi. Oprócz wartości przyrodniczych i krajobrazowych, teren posiada walory historyczne i kulturowe, m.in. dzięki miasteczku Dzierzgoń, z ruinami zameczku krzyżackiego.

  • Zielony Mechacz

    [~ 20.2 km] Rezerwaty przyrody

    Malina moroszka (Rubus chamaemorus) na torfowisku wysokim.

  • Kadyński Las

    [~ 20.9 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew bukowy z bogatym runem.

  • Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej

    [~ 21.3 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje północną, nadzalewową część Wzniesień Elbląskich, będących jednym z najbardziej urozmaiconych fragmentów Pobrzeża Gdańskiego.Wzniesienia Elbląskie to falisty, mocno zalesiony wysoczyznowy obszar, wyniesiony nad otaczające go tereny Żuław Wiślanych, Równiny Warmińskiej i Zalewu Wiślanego. Charakteryzuje się on dużą różnorodnością form rzeźby i krajobrazu. W Parku występują pejzaże wyżynne, lesiste, nadmorskie, a w strefie krawędziowej, krajobrazy z elementami rzeźby górskiej. Najwyższa część Wzniesień - Maślana Góra, osiąga 197 m n.p.m. Teren wysoczyzny pocięty jest licznymi, silnie rozczłonkowanymi dolinami erozyjnymi, wąwozami i parowami, na których dnie porozrzucane są ogromne głazy narzutowe. W okresie długotrwałych deszczów, szczególnie na wiosnę, wąwozami płyną rwące potoki. Na wierzchowinie występują liczne zagłębienia bezodpływowe, a charakterystyczną cechą sieci hydrograficznej Parku jest obecność krótkich rzek i potoków o górskim charakterze, małych jezior oczek i mokradeł.Lasy zajmują około 50% powierzchni Parku. Występują one głównie w strefie krawędziowej wysoczyny, gdzie strome zbocza utrudniały wyrąb drzew. Zachowały się tam cenne zbiorowiska leśne z rzadkimi gatunkami flory (lasy bukowo-dębowo-sosnowe, łęgi i olsy). Dominującym zbiorowiskiem w Parku są lasy bukowe i mieszane. W rezerwacie Buki Wysoczyzny Elbląskiej występuje cenny zespół buczyny pomorskiej z okazami starodrzewia dębowego i bukowego. W runie wąwozów i parowów spotyka się gatunki górskie i podgórskie, jak olsza szara, czosnek niedźwiedzi, tojad, żywiec cebulowy, pióropusznik strusi oraz liczne mchy i wątrobowce.Na terenach wierzchowinowych Wysoczyzny Elbląskiej przeważają zbiorowiska pól uprawnych oraz upraw ogrodowych u sadów.Różnorodność siedlisk występujących w Parku oraz zmienna rzeźba terenu umożliwiła zasiedlenie tych terenów przez wiele gatunków zwierząt. Osobliwością jest jeleń sika, wprowadzony do Lasów Kadyńskich już w 1911 r. Ponadto w lasach występuje łoś, jeleń szlachetny, daniel, sarna, dzik, borsuk, wilk, lis, jenot, z gadów - żmija zygzakowata, jaszczurka żyworódka i padalec, a z płazów rzekotka, huczek ziemny, kumak nizinny i ropucha szara. W okolicach Zalewu Wiślanego dogodne warunki życia znajdują liczne gatunki ptaków, m in. bocian czarny i biały, jastrząb gołębiarz, krogulec, pustułka, bielik, orlik krzykliwy oraz wiele gatunków kaczek.