Mapa Huta Żuławska

82-316 Huta Żuławska

Huta Żuławska w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej

    [~ 1.6 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje północną, nadzalewową część Wzniesień Elbląskich, będących jednym z najbardziej urozmaiconych fragmentów Pobrzeża Gdańskiego.Wzniesienia Elbląskie to falisty, mocno zalesiony wysoczyznowy obszar, wyniesiony nad otaczające go tereny Żuław Wiślanych, Równiny Warmińskiej i Zalewu Wiślanego. Charakteryzuje się on dużą różnorodnością form rzeźby i krajobrazu. W Parku występują pejzaże wyżynne, lesiste, nadmorskie, a w strefie krawędziowej, krajobrazy z elementami rzeźby górskiej. Najwyższa część Wzniesień - Maślana Góra, osiąga 197 m n.p.m. Teren wysoczyzny pocięty jest licznymi, silnie rozczłonkowanymi dolinami erozyjnymi, wąwozami i parowami, na których dnie porozrzucane są ogromne głazy narzutowe. W okresie długotrwałych deszczów, szczególnie na wiosnę, wąwozami płyną rwące potoki. Na wierzchowinie występują liczne zagłębienia bezodpływowe, a charakterystyczną cechą sieci hydrograficznej Parku jest obecność krótkich rzek i potoków o górskim charakterze, małych jezior oczek i mokradeł.Lasy zajmują około 50% powierzchni Parku. Występują one głównie w strefie krawędziowej wysoczyny, gdzie strome zbocza utrudniały wyrąb drzew. Zachowały się tam cenne zbiorowiska leśne z rzadkimi gatunkami flory (lasy bukowo-dębowo-sosnowe, łęgi i olsy). Dominującym zbiorowiskiem w Parku są lasy bukowe i mieszane. W rezerwacie Buki Wysoczyzny Elbląskiej występuje cenny zespół buczyny pomorskiej z okazami starodrzewia dębowego i bukowego. W runie wąwozów i parowów spotyka się gatunki górskie i podgórskie, jak olsza szara, czosnek niedźwiedzi, tojad, żywiec cebulowy, pióropusznik strusi oraz liczne mchy i wątrobowce.Na terenach wierzchowinowych Wysoczyzny Elbląskiej przeważają zbiorowiska pól uprawnych oraz upraw ogrodowych u sadów.Różnorodność siedlisk występujących w Parku oraz zmienna rzeźba terenu umożliwiła zasiedlenie tych terenów przez wiele gatunków zwierząt. Osobliwością jest jeleń sika, wprowadzony do Lasów Kadyńskich już w 1911 r. Ponadto w lasach występuje łoś, jeleń szlachetny, daniel, sarna, dzik, borsuk, wilk, lis, jenot, z gadów - żmija zygzakowata, jaszczurka żyworódka i padalec, a z płazów rzekotka, huczek ziemny, kumak nizinny i ropucha szara. W okolicach Zalewu Wiślanego dogodne warunki życia znajdują liczne gatunki ptaków, m in. bocian czarny i biały, jastrząb gołębiarz, krogulec, pustułka, bielik, orlik krzykliwy oraz wiele gatunków kaczek.

  • Pióropuszniowy Jar

    [~ 3.3 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany i łęgowy stanowisko pióropusznika strusiego (Matteucia struthiopteris).

  • Buki Wysoczyzny Elbląskiej

    [~ 4.5 km] Rezerwaty przyrody

    Buczyna pomorska z kostrzewą leśną (Festuca silvatica) i perłówką jednokwiatową (Melica uniflora) oraz grąd z czosnkiem niedźwiedzim (Allium ursinum) i żebrowce.

  • Kadyński Las

    [~ 6.5 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew bukowy z bogatym runem.

  • Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 6.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje wschodnią oraz przykrawędziową strefę zboczy Wzniesień Elbląskich. Jego powierzchnia wynosi 4761 ha, w tym użytki rolne zajmują 46,8%, lasy - 44,9%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Krajobraz ma charakter wysoczyznowy, o mocno urozmaiconej rzeźbie i ostro zarysowanych krawędziach. Warunki przyrodnicze są typowe dla strefy młodoglacjalnej.Elementami krajobrazotwórczymi są:- liczne młode, porośnięte lasem mieszanym, rozcięcia erozyjne;- tereny leśne na zboczach i w strefie przykrawędziowej;- tereny pól uprawnych oraz użytków zielonych.Najciekawsze rozcięcia mają 30-40 m głębokości. W Lisim Parowie utworzono florystyczny rezerwat Pióropusznikowy Jar, o powierzchni 37,8 ha. Teren rezerwatu porasta różnowiekowy las jesionowo-wiązowy z pojedynczymi świerkami, a w podszyciu dominuje objęta ochroną gatunkową paproć pióropusznik strusi.Krajobraz obszaru tworzy mozaika pól, łąk, pastwisk i lasów, urozmaicona licznymi rozcięciami erozyjnymi.

  • Zatoka Elbląska

    [~ 13.2 km] Rezerwaty przyrody

    Zróżnicowana, bogata awifauna: ptaki wodne i błotne.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Baudy

    [~ 13.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Baudy obejmuje strefę przyrzecza oraz środkowego i dolnego odcinka biegu rzeki od okolic Danielewa, gm. Młynary, do ujścia Baudy do Zalewu Wiślanego na północ od Fromborka. Powierzchnia obszaru wynosi 5488 ha, w tym użytki rolne - 59,0%, lasy i zakrzewienia - 29,5%, a wody powierzchniowe - 1,1%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- młode wcięcia erozyjne rzeki Baudy na odcinku od Danielewa do miejscowości Myśliwiec;- młoda, stopniowo rorszerzająca się dolina rzeki Baudy na odcinku od wsi Myśliwiec do krawędzi wysoczyzny, w rejonie przecięcia koryta rzeki z linią kolejową Frombork - Braniewo;- młode, boczne rozcięcia erozyjne w dolinie Baudy porośnięte lasem mieszanym lub liściastym;- sylweta zwartej zabudowy miasta Fromborka;- stożek ujściowy rzeki, wraz z pasem sitowia i trzcin, wzdłuż linii brzegowej Zalewu Wiślanego.Jest to typowy rolniczo-leśny krajobraz terenów dolin rzecznych na równinie dawnego zastoiska wód polodowcowych o ciekawej rzeźbie terenu. Pas trzcin nad Zalewem Wiślanym stanowi ostoję lęgową ptactwa wodnego i spełnia kryteria ochronne zgodne z konwencją Ramsar. Dodatkową atrakcją są zabytki (zwłaszcza zespół katedralny) Fromborka, wsławionego postacią Mikołaja Kopernika.

  • Lenki

    [~ 15.1 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew modrzewia europejskiego (Larix europea).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Ujścia Nogatu

    [~ 16.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Ujścia Nogatu obejmuje tereny delty Nogatu między wsiami: Marzęcino, Nowakowo i Rubno Wielkie. Jego powierzchnia wynosi 2823 ha. Użytki rolne (pola uprawne, łąki i pastwiska) zajmują 71,2%, zadrzewienia i zakrzewienia - 5,9%, a wody powierzchniowe - 14%. Jest to Elbląska, spełniający kryteria ochrony w ramach Konwencji Ramsar.Elementami krajobrazotwórczymi są: obszry rolne, a szczególnie wody odnóg rzecznych Nogatu, Cieplicówki i licznych innych oraz strefa oczeretów, szuwarów niskich i roślinności wodnej wzdłuż Źlinii brzegowej Zalewu Wiślanego od ujścia Szkaprawy do ujścia rzeki Elbląg.

  • Ostoja Bobrów na Rzece Pasłęce

    [~ 17.3 km] Rezerwaty przyrody

    Ostoja bobra (Casor fiber) na rzece Pasłęce.

  • Park Krajobrazowy Mierzeja Wiślana

    [~ 17.8 km] Parki krajobrazowe

    Park został utworzony dla ochrony krajobrazu i walorów przyrodniczych nadmorskiego pasa wydmowego porośniętego lasem. W skład Parku wchodzi półwyspowy fragment Mierzei Wiślanej od miejscowości Kąty Rybackie do granicy państwa, oraz niewielki fragment Żuław przylegający do Zalewu Wiślanego w okolicach miejscowości Sztutowo.Mierzeja jest młodym tworem geologicznym powstałym w wyniku akumulacji rumoszu skalnego w strefie brzegowej Bałtyku. Powstała na skutek wzajemnego oddziaływania wód morskich nanoszących materiał pochodzący z abrazji wybrzeży klifowych, wód lądowych (Wisły) niosących ze sobą piaski, oraz działalności wiatru. W rzeźbie terenu Mierzei można wyróżnić strefę piaszczystej plaży nadmorskiej szerokości około 70 m oraz równoległy do niej pasm wydm białych szerokości 150-200 m i wydm brązowych szerokości 300-800 m. Wały wydmowe są wysokie, mają nieregularne kształty i stoki o stromych zboczach, co sprawia, że krajobraz Mierzei jest niezwykle dynamiczny. Najwyższy pagór wydmowy - Wielbłądzi Grzbiet ma 48 m n.p.m. Odmienny, bardziej monotonny charakter ma nizina przylegająca do Zalewu Wiślanego. Lasem pokryte jest 80% powierzchni Parku. Jest to głównie bór nadmorski, który w zależności od warunków siedliskowych występuje jako bór mieszany świeży, bór świeży, bór suchy i bór wilgotny. Niewielki udział ma również acidofilna dąbrowa, a w obniżeniach terenu - brzezina bagienna i olsy. Drzewostany borów tworzy głównie sosna, z domieszką dębu, buka, topoli osiki, olszy i brzozy. W zagłębieniach między pagórami wydmowymi wykształciły się torfowiska wysokie i przejściowe. W pasie przylegającym do Zalewu Wiślanego występują zbiorowiska szuwarowe, a na wydmach zbiorowiska roślinności nawydmowej. W Parku występuje ponad 650 gatunków roślin naczyniowych, 200 gatunków porostów i około 50 gatunków mszaków. Najwięcej gatunków chronionych występuje w strefie muraw nadmorskich (m in. mikołajek nadmorski i kocanki piaskowe) i nadmorskich borów sosnowych oraz w brzezinach bagiennych.Ze względu na specyficzne warunki świat zwierząt nie jest zbyt różnorodny. W lasach występują dziki, sarny, lisy, borsuki, wiewiórki, zające, dzikie króliki. Na dużą uwagę zasługują liczne gatunki ptaków gniazdujące tu lub zalatujące w czasie wiosennych i jesiennych przelotów, z których wiele jest chronionych, np.: bąk, kormoran, ohar, hełmiatka, nurogęś, bielik, kropiatka, derkacz, ostrygojad, sieweczki i inne. Z gadów na Mierzei występuje 1 gatunek - chroniona turkusowa odmiana padalca.W sezonie letnim plaże Parku są intensywnie wykorzystywane turystycznie.

  • Cielętnik

    [~ 17.8 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko brzozy niskiej (Betula humilis) w sąsiedztwie Zalewu Wiślanego.

  • Buki Mierzei Wiślanej

    [~ 18.7 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko buka (Fagus silvatica) - obszar planowany do sieci Natura 2000

  • Ujście Nogatu

    [~ 19.5 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment delty rzeki Nogat oraz obszr wód Zalewu Wiślanego, będące miejscem gniazdowania, wypoczynku i żerowania wielu gatunków ptaków wodno-błotnych i leśnych.

  • Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 21.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu znajduje się pomiędzy rzekami Baudą a Pasłęką i stanowi strefę ochronną torfowiskowego rezerwatu przyrody Osiek II. Powierzchnia obszaru wynosi 3417 ha, w tym użytki rolne - 44,3%, tereny leśne 44,2%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- lasy mieszane śiweże i wilgotne;- tereny upraw polowych i użytków zielonych.Pod względem geomorfologicznym obszar stanowi strefę brzeżną dawnego zastoiska polodowcowego z terenami pojezierno-wysoczyznowymi moreny dennej falistej i niskopagórkowatej. Na kompleksie łąk położonych pomiędzy miejscowościami Karwiny a Tatarki występuje zjawisko bifurkacji.