Mapa Regielnica

19-300 Regielnica

Regielnica w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Ostoja Bobrów Bartosze

    [~ 9.7 km] Rezerwaty przyrody

    Kolonia bobra (Castor fiber) na brzegu jeziora; w otoczeniu bory sosnowe.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Rospudy

    [~ 9.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Rospudy obejmuje teren doliny rzeki Rospudy odznaczającej się wysokim stopniem naturalności z cenną roslinnością torfowiskową zbiorowisk leśnych i nieleśnych.

  • Czapliniec Bełda

    [~ 18.3 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce gnieżdżenia się czapli siwej (Ardea cinerea); bór sosnowy ze świerkiem (Picea abies) i olszą (Alnus sp.)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Rajgrodzkie

    [~ 18.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Rajgrodzkie obejmuje obszar Pojezierza Rajgrodzkiego o wysokich walorach przyrodniczych, krajobrazowych, kulturowych i wypoczynkowych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Puszcza i Jeziora Augustowskie

    [~ 21.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Puszcza i Jeziora Augustowskie chroni jeden z największych i najcennejszych pod względem przyrodniczym kompleksów kompleksów leśnych Puszczy Augustowskiej, a także wysokie wartości kulturowe i historyczne Kanału Augustowskiego.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Rajgrodzkie

    [~ 21.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar położony jest w południowej części Pojezierza Ełckiego i graniczy z Kotliną Biebrzańską. Obejmuje granicami Jezioro Rajgrodzkie, które zajmuje jego północną część, kompleksy leśne w części południowej oraz stawy i bagna. Jezioro Rajgrodzkie jest dużym jeziorem rynnowym, o pow.1514 ha i głębokości 52,0m, składającym się z 4 rynien rozchodzących się promieniście od głównego akwenu. Brzegi jeziora są przeważnie wysokie i zalesione. Kompleksy leśne w południowej części obszaru są to głównie bory sosnowe ze świerkiem o olszą. W ich obrębie znajduje się rezerwat ptasi - Czapliniec Bełda - który jest miejscem gnieżdżenia się czapli siwej.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Biebrzy I

    [~ 25.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Biebrzy obejmuje fragment doliny Biebrzy o charakterze naturalnym, pełniącej rolę otuliny górnej części Biebrzańskiego Parku Narodowego.

  • Biebrzański Park Narodowy

    [~ 31.3 km] Parki narodowe

    Park narodowy utworzono w celu ochrony unikatowych w skali europejskiej terenów bagiennych położonych w Pradolinie Biebrzy, z wieloma rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt oraz o wyjątkowych walorach widokowych. W porównaniu z istniejącym wcześniej na tym terenie parkiem krajobrazowym Biebrzański Park Narodowy jest większy o obszary bagien i torfowisk położonych w dolinie rzeki w woj. suwalskim i białostockim. Biebrza - główna oś hydrograficzna parku - ma charakter typowej rzeki nizinnej, z licznymi starorzeczami i zakolami, które tworzą pętle łączące się niemal ze sobą. Specyficzne warunki hydrograficzne doliny spowodowały powstanie na dużych powierzchniach Kotliny Biebrzańskiej rozległych bagien i torfowisk o pierwotnym charakterze. Występujące na terenie Parku siedliska można podzielić na: wodne, otwartych bagien (nie zarośnięte krzewami i drzewami), zaroślowe, pobagienne oraz leśne. W dolnym basenie rzeki znajduje się jeden z największych kompleksów olsów. W dolinie Biebrzy wyróżniono 43 zespoły roślinne. Występują gatunki będące reliktami glacjalnymi, jak również gatunki borealne, związane z chłodnym klimatem północnym. Do najciekawszych roślin tego terenu należą: brzoza niska, wierzba lapońska, skalnica torfowiskowa, turzyca strunowa, gnidosz królewski, wielosił błękitny, wełnianka delikatna oraz mało spotykane gatunki mszaków.Specyficzne, naturalne warunki siedliskowe sprawiły, że zachowała się tu ginąca gdzie indziej fauna, związana z naturalnymi ekosystemami wodnymi i bagiennymi, Na bagnach dobre warunki życia znajdują łosie, bobry, wilki, piżmaki, tchórze, lisy, a przede wszystkim ptaki, dla których bagna są miejscem lęgowisk oraz ważnym ogniwem w wędrówkach z Europy Środkowej i Północnej do Afryki i Azji. Spośród 235 gatunków występujących tu ptaków, do najważniejszych można zaliczyć: bielika, orła włochatego, orlika krzykliwego i grubodziobego, bekasika, mewę małą, biegusa zmiennego, bataliona, dubelta, cietrzewia rycyka, żurawia, łabędzia niemegoi krzykliwego, błotniaka zbożowego i wiele innych. W granicach Biebrzańskiego Parku Narodowego znajduje się jeden z największych rezerwatów w Polsce - Czerwone Bagno, chroniący naturalne zespoły roślinności leśnej, bagiennej i torfowiskowej, ostoje łosia oraz stanowiska lęgowe wielu ptaków drapieżnych i wodno-błotnych.

  • Ławski Las I

    [~ 36.5 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowisko cennych przyrodniczo olsów i łegów jesionowo-olszowych.

  • Mazury

    [~ 37.5 km] Rezerwaty przyrody

    walory krajobrazowe obszaru wodno-leśnego Puszczy Boreckiej wraz ze zbiorowiskami leśnymi o charakterze naturalnym

  • Ławski Las II

    [~ 38 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowisko olsu i łęgu jesionowo-olszowego.

  • Jezioro Kolno

    [~ 38.2 km] Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgowe wielu gatunków ptaków wodnych zwłaszcza łabędzia niemego (Cygnus olor)

  • Wyspa Lipowa na Jeziorze Wielki Szwałk

    [~ 38.2 km] Rezerwaty przyrody

    grąd żyzny z dużym udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata) i bogatym stanowiskiem miesiącznicy trwałej (Lunaria rediviva).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Biebrzy II

    [~ 38.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje niewielki fragment Doliny Biebrzy położony między Goniądzem, drogą Goniądz - Dąbrowa Białostocka, granicą dawnego województwa łomżyńskiego i korytem rzeki Biebrzy, będącym jednocześnie granicą Biebrzańskiego Parku Narodowego. Krajobraz tego obszaru jest charakterystyczny dla doliny Biebrzy, z podmokłymi łąkami i bagienami. Głównym celem obszaru jest pełnienie roli strefy ochronnej dla parku narodowego.

  • Cisowy Jar

    [~ 39.4 km] Rezerwaty przyrody

    grąd z resztkami bardzo bogatego niegdyś stanowiska cisa (Taxus baccata) na północno-wschodniej granicy jego zasięgu