Mapa Tuczki

13-220 Tuczki

Tuczki w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Czapliniec Werski

    [~ 4.7 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu będący miejscem gnieżdżenia się czapli siwej (Ardea cinerea).

  • Ostrów Tarczyński

    [~ 5.8 km] Rezerwaty przyrody

    Urozmaicona rzeźba terenu bogactwo siedlisk i zespołów roślinnych bogata awifauna.

  • Welski Park Krajobrazowy

    [~ 8.7 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na wschodnim skraju makroregionu Pojezierze Chełmińsko-Dobrzyńskiego, w mezoregionie Garbu Lubawskiego. Od strony południowo-zachodniej graniczy z Górznieńsko-Lidzbarskim Parkiem Krajobrazowym. Rozciąga się wzdłuż rzeki Wel, i obejmuje jeziora, kompleksy leśne i użytki rolne. Rzeka Wel zachowała swój naturalny charakter, z licznymi meandrami, zmianami kierunku biegu, przepływami przez jeziora, z wieloma mokradłami i starorzeczami w dolinie. Dzięki tym cechom stanowi niepowtarzalną pod względem przyrodniczym, naturalną trasę wodną. Na terenie parku znajduje się 13 jezior o zróżnicowanej powierzchni (od 5ha - jez. Jeleń, do ok. 300ha - jez.Rumian) i głębokości, duża ilość małych jezior -oczek oraz stawów rybnych, z których największy kompleks liczy ok. 50 ha. Większość jezior to zbiorniki, gdzie działalność ludzka nie zdążyła jeszcze poczynić szkody w przyrodzie. Posiadają zróżnicowane brzegi z licznymi zatokami i półwyspami. Otaczające je tereny parku wyróżnia urozmaicona typowo polodowcowa rzeźba terenu , z charakterystycznymi równinami sandrowymi, wysoczyznami morenowymi, wąskimi i głębokimi rynnami jeziornymi oraz dolinami rzecznymi. Dzięki niewielkiej ingerencji człowieka zarówno rzeka Wel jak i jej dolina pozostały prawie niezmienione, co jest rzadkością w skali kraju i Europy.Szata roślinna zachowała walory zbiorowisk naturalnych. Duże kompleksy leśne tworzą ciągi ekologiczne, w skład których wchodzą również bagna i jeziora połączone rzeką Wel. O bogactwie flory parku świadczy zarejestrowanie tu 661 gatunków roślin naczyniowych, wśród których jest ponad 30 gatunków roślin chronionych, między innymi relikty epoki lodowcowej, takie jak wielosił błękitny, fiołek torfowy czy brzoza niska. Spośród zwierząt zanotowano 297 gatunków kręgowców, w tym 39 gatunków ssaków i 209 gatunków ptaków, z których 183 gatunki są chronnione. Do największych ptasich osobliwości tego terenu należą :bocian czarny, orlik krzykliwy, bielik, rybołów, kania ruda i czarna, żuraw, zimorodek i pluszcz. W rzekach występują ryby łososiowate, pstrąg potokowy i troć wędrowna.Na terenie Parku istnieją 3 rezerwaty przyrody: Czapliniec Werski, Bagno Koziana, Ostrów Tarczyński, a następnych 6 jest projektowanych.Obszar Parku posiada bardzo duże, niewykorzystane walory turystyczne. Dobra sieć dróg oraz kolej pozwalają dotrzeć do wyznaczonego celu. Z zabytków kultury materialnej na uwagę zasługują zabytki budownictwa drewnianego - głównie dwory, chałupy wiejskie, stare kościoły, kapliczki, krzyże przydrożne, młyny wodne.

  • Bagno Koziana

    [~ 8.7 km] Rezerwaty przyrody

    Ostoja ptactwa wodno-błotnego na torfowisku przejściowym i wysokim; roślinność bagienna i torfowiskowa.

  • Piekiełko

    [~ 12.7 km] Rezerwaty przyrody

    Przełomowy odcinek rzeki Wel z otaczającym go grądem zboczowym oraz z licznymi chronionymi i rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt.

  • Klonowo

    [~ 18.6 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany z sosną i dębem szypułkowym (Quercus robur).

  • Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy

    [~ 18.9 km] Parki krajobrazowe

    Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy położony jest na granicy trzech mezoregionów: Pojezierza Dobrzyńskiego, Garbu Lubawskiego i Równiny Urszulewskiej. Wynikające z takiego położenia pewna przejściowość cech środowiska przyrodniczego, duże zróżnicowanie rzeźby terenu oraz duża lesistość powodują iż teren ten posiada wysokie walory krajobrazowe. Przez teren parku przebiega granica pomiędzy wzgórzami moreny czołowej, a położonymi na południe od nich równinnymi polami sandrowymi. W ukształtowaniu terenu północnej części parku wyróżniają się doliny rzeczne Górznianki i Brynicy. Szczególnie atrakcyjny jest przełomowy odcinek Brynicy o charakterze głębokiego jaru i deniwelacjach dochodzących do 50 m. Należy podkreślić, iż rzeki te są najczystsze w tym regionie Polski. Niezwykle malowniczym elementem krajobrazu są liczne, położone między wzgórzami morenowymi jeziora (około 50), w większości również bardzo czyste. Ponad 70% powierzchni parku porośnięte jest dużymi kompleksami leśnymi, które swoim bogactwem przypominają dawne lasy puszczańskie. Na północy dominują grądy , w centralnej części parku - lasy mieszane w których obok dominującej sosny występują liczne gatunki drzew liściastych i urozmaicony podszyt, a na sandrowej równinie na południu - uboższe bory sosnowe. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmenty parku objęte są ochroną rezerwatową. W dolinie Brynicy, na odcinku przełomowym, ochronie podlega las o cechach naturalnych, porastający strome zbocza jaru rzeki z drzewostanem grądowym i łęgowym w wieku 140 - 160 lat. W parku występuje także roślinność kserotermiczna, torfowiskowa i wiele roślin rzadkich i chronionych np. czosnek niedźwiedzi, storczyk obuwik, turzyca strunowa, fiołek torfowy, widłaki, rosiczka okrągłolistna i inne.W lasach żyją zwierzęta łowne: łosie, jelenie, sarny, dziki, piżmaki, zające, wiele ptaków drapieżnych i śpiewających, a także ptaki wodno - błotne, dla których liczne, zarośnięte trzcinami śródleśne jeziora, są doskonałym środowiskiem życia (orlik krzykliwy, kania ruda i czarna, zimorodek, bocian czarny).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu doliny rzeki Wel

    [~ 19.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Rzeki Wel o powierzchni 9430 ha położony jest we wschodniej części województwa. Wel jest największym dopływem Drwęcy, wykorzystuje rynnę polodowcową. Jego spadek wynosi średnio 1.24, osiągając odcinkami wielkość do 4.1 promila. Sieć hydrograficzną uzupełniają liczne jeziora.Na tym obszarze znajduje się 5 pomników przyrody i 3 parki wiejskie.

  • Bagno Nadrowskie

    [~ 19.8 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko herpetofauny i licznych gatunków ptaków.

  • Dylewo

    [~ 21.3 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew bukowy.

  • Losy

    [~ 21.4 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Wyrobisko osadów na wschodnim zboczu garbu wysoczyzny polodowcowej - ochrona ma ograniczyć eksploatację kredy jeziornej i składowania odpadów i zanieczyszceń w obrębie całego wyrobiska

  • Czarny Bryńsk

    [~ 21.5 km] Rezerwaty przyrody

    jezioro z przybrzeżnym pasem torfowiska; stanowisko kłoci wiechowatej (Cladium mariscus)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Okolie Rybna i Lidzbarka

    [~ 22.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar położony jest na wschodnim skraju makroregionu Pojezierze Chełmińsko-Dobrzyńskiego, w mezoregionie Garbu Lubawskiego.Graniczy z Górznieńsko-Lidzbarskim Parkiem Krajobrazowym oraz Welskim Parkiem Krajobrazowym, obejmuje ochroną kompleksy leśne i użytki rolne. Krajobraz jest typowo polodowcowy, z charakterystycznymi równinami sandrowymi, wysoczyznami morenowymi.

  • Park Krajobrazowy Wzgórz Dylewskich

    [~ 23.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pojezierzu Mazurskim i obejmuje obszar Wzgórz Dylewskich Są to najwyższe wzniesienia polskich pojezierzy i wyróżniają się wybitnymi walorami krajobrazowymi. Rzeźba terenu jest wyjątkowo urozmaicona i została ukształtowana w okresie ostatniego zlodowacenia. Masywy wzgórz , z kulminacją w Dylewskiej Górze (312 m n.p.m.) otoczony jest od południa i wschodu falistą, miejscami pagórkowatą wysoczyzną, a od zachodu i północy obszarem niższych, izolowanych wąskimi obniżeniami pagórków. W dnach tych obniżeń występują zagłębienia bezodpływowe, wypełnione niekiedy niewielkimi jeziorkami. Największe z nich - Jezioro Francuskie objęte jest ochroną rezerwatową. Sam masyw Wzgórz Dylewkich charakteryzuje się występowaniem różnorodnych form peryglacjalnych, jak suche doliny erozyjno-denudacyjne, spłaszczenia stokowe, głazowiska czy też liczne niecki denudacyjne.Obszar Parku całkowicie leży w dorzeczu rzeki Drwęcy. Cechą charakterystyczną sieci hydrograficznej tego terenu jest obecność dużej ilości krótkich, źródliskowych odcinków cieków o dużych spadkach. Szata roślinna jest bardzo różnorodna, a jej walory podnosi fakt występowania 36 gatunków roślin chronionych oraz zagrożonych wyginięciem. W krajobrazie Parku dominują zbiorowiska leśne i zaroślowe, tworząc izolowane, mniejsze i większe kompleksy leśne zwane uroczyskami. Najbardziej rozpowszechnione zbiorowiska leśne to grąd subatlantycki z bukiem, grabem, dębem i klonem w drzewostanie, a także buczyna pomorska. W dolinach cieków i w miejscach zabagnionych występują łęgi olszowe i olszowo-jesionowe oraz olsy.Bogate kompleksy leśne są królestwem wielu ptaków, w tym zagrożonych np. orlika, krogulca, sieweczki rzecznej, brodźca samotnego, świergotka polnego, dzięcioła czarnego, bekasa itp. Do cennych gatunków ptaków występujących w Parku należą też gołąb siniak, trzmielojad, orlik, muchołówka mała.Ze zwierząt łownych występują jelenie, sarny, muflony, dziki, zające, lisy i kuny.

  • Jezioro Francuskie

    [~ 23.1 km] Rezerwaty przyrody

    Wierzba borówkolistna (Salix myrtilloides) na torfowisku przejściowym; fragment buczyny pomorskiej.