Mapa Wola Lipowska

14-528 Wola Lipowska

Wola Lipowska w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Banówki

    [~ 3.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Banówki obejmuje tereny środkowego odcinka rzeki. Jego Powierzchnia wynosi 3239 ha, w tym użytki rolne - 48,7%, tereny leśne - 45,6%, a wody powierzchniowe - 0,5%. Elementami krajobrazotwórzczymi są:- wąska dolina rzeki Banówki;- tereny upraw polowych.O charakterze krajobrazu decydują zarówno uwarunkowania przyrodnicze - dolina Banówki oraz cenne tereny leśne, jak i formy użytkowania gospodarczego (rolniczego i leśnego).

  • Ostoja Bobrów na Rzece Pasłęce

    [~ 14.2 km] Rezerwaty przyrody

    Ostoja bobra (Casor fiber) na rzece Pasłęce.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Pasłęki

    [~ 14.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Pasłęki obejmuje tereny będące częścią jej przyrzecza od granicy województwa w rejonie wsi Podągi do Braniewa. Jego powierzchnia wynosi 15 265 ha, w tym użytki rolne - 58%, lasy - 31,8%, a wody powierzchniowe - 2,5%. Pasłęka jest jedną z największych rzek woj. elbląskiego, a jednocześnie stanowi rezerwat przyrody Ostoja bobrów na rzece Pasłęce.Elementami krajobrazotwórczymi są:- meandry koryta rzecznego Pasłęki;- dno doliny rzeki z licznymi starorzeczami okolonymi krzewami torfolubnymi oraz łąki i pastwiska okresowo lub stale podmokłe, tworzące terasy zalewowe rzeki;- zbocza doliny rzecznej, porozcinane licznymi, młodymi dolinkami erozyjnymi, porośnięte lasem lub terenami zadrzewień i zakrzewień śródpolnych;- zbiornik wodny sztucznego Jeziora Pierzchalskiego wraz z urządzeniami piętrzącymi i elektrownią wodną, otoczony ze wszystkich stron lasem mieszanym i liściastym;- sylweta zwartej zabudowy Braniewa.Najbardziej malownicze fragmenty krajobrazu nadrzecznego - liczne meandry w dolinie Pasłęki, sąsiadujące z lasami na odcinku od wsi Bardyna do wsi Bemowizna - stanowią cel wędrówek turystycznych. Podmokłe łąki, starorzecza i ich otoczenie tworzą dogodne miejsca dla gniazdowania ptactwa wodno-błotnego, a lasy są ostoją żerujących nad wodami lub na mokradłach drapieżników.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Wałszy

    [~ 16.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Wałszy obejmuje tereny jej przyrzecza na odcinku od granicy z woj. olsztyńskim (w rejonie wsi Pawły) do granic administracyjnych miasta Pieniężno. Jego powierzchnia wynosi 7396 ha, w tym użytki rolne - 55,7%, tereny leśne - 37,3%, a wody powierzchniowe - 0,9%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- tereny leśne we wschodniej części w rejonie wsi Jeziorko, Wopy, Pawły oraz północno-zachodniej części, w rejonie wsi Pełty, Pajtuny, Wilknity;- komleks łąk stale podmokłych w centralnej części obszaru, w rejonie wsi Pluty, Lubianka;- niecka rzeki Wałszy na odcinku od wsi Pełty do Pieniężna;- tereny upraw rolnych i użytków zielonych.Tereny leśne - lasy i bory mieszane, lokalnie lasy liściaste o podłożu wilgotnym lub o siedliskach olszowych - są mocno pofałdowane, z bogatą siecią krótkich cieków i podmokłości.

  • Dolina Rzeki Wałszy

    [~ 17.3 km] Rezerwaty przyrody

    Głęboko wcięta w morenowe wzgórze dolina rzeki Wałszy z charakterystycznym kompleksem roślinności łęgowej grądowej i buczyny;

  • Cielętnik

    [~ 17.8 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko brzozy niskiej (Betula humilis) w sąsiedztwie Zalewu Wiślanego.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Wybrzeża Staropruskiego

    [~ 18.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wybrzeża Staropruskiego obejmuje wąską równinę napływową ciągnącą się wzdłuż południowo-wschodniego brzegu Zalewu Wiślanego. Jego powierzchnia wynosi 4664 ha, w tym użytki rolne - 31,0%, tereny zakrzewione - 0,9%, a wody powierzchniowe - 58,3% (głównie Zalew Wiślany).Elementami krajobrazotwórczymi są:- pas roślinności brzegowej, biegnący wzdłuż brzegu od granicy państwowej aż do rzeki Baudy, gdzieniegdzie z rosnącymi krzewami olszy lub wierzby;- rejon stożka napływowego aktualnie tworzonego przez rzekę Pasłękę;- strefa użytków zielonych ukształtowanych jako łąki i pastwiska, na których można spotkać kępy krzewów wierzby.Pas roślinności brzegowej jest doskonałym miejscem lęgowym dla ptactwa wodno-błotnego, spełniającym kryteria ochrony w ramach konwencji Ramsar. Miejscowści Stara i Nowa Pasłęka mają charakter wsi rybackich, z typowym krajobrazem małego portu rybackiego. W południowej części, w sąsiedztwie dołów potorfowych, znajduje się,rezerwat florystyczny Cielętnik.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Baudy

    [~ 19.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Baudy obejmuje strefę przyrzecza oraz środkowego i dolnego odcinka biegu rzeki od okolic Danielewa, gm. Młynary, do ujścia Baudy do Zalewu Wiślanego na północ od Fromborka. Powierzchnia obszaru wynosi 5488 ha, w tym użytki rolne - 59,0%, lasy i zakrzewienia - 29,5%, a wody powierzchniowe - 1,1%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- młode wcięcia erozyjne rzeki Baudy na odcinku od Danielewa do miejscowości Myśliwiec;- młoda, stopniowo rorszerzająca się dolina rzeki Baudy na odcinku od wsi Myśliwiec do krawędzi wysoczyzny, w rejonie przecięcia koryta rzeki z linią kolejową Frombork - Braniewo;- młode, boczne rozcięcia erozyjne w dolinie Baudy porośnięte lasem mieszanym lub liściastym;- sylweta zwartej zabudowy miasta Fromborka;- stożek ujściowy rzeki, wraz z pasem sitowia i trzcin, wzdłuż linii brzegowej Zalewu Wiślanego.Jest to typowy rolniczo-leśny krajobraz terenów dolin rzecznych na równinie dawnego zastoiska wód polodowcowych o ciekawej rzeźbie terenu. Pas trzcin nad Zalewem Wiślanym stanowi ostoję lęgową ptactwa wodnego i spełnia kryteria ochronne zgodne z konwencją Ramsar. Dodatkową atrakcją są zabytki (zwłaszcza zespół katedralny) Fromborka, wsławionego postacią Mikołaja Kopernika.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Wzniesień Górowskich

    [~ 20 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wzniesień Górowskich jest położony w mezoregionie o tej samej nazwie, będącym częścią makroregionu Nizina Staropruska. Jego powierzchnia wynosi 586 ha, w tym użytki rolne - 23,3%, tereny leśne - 69,4%, a wody powierzchniowe - 0,8%. Zasadniczym elementem krajobrazotwórczym jest zachodni brzeg lasu mieszanego (pozostała część tych lasów znajduje się w granicach woj. olsztyńskiego), porastającego strefę pagórków moreny czołowej, których punkty kulminacyjne znajdują się na wysokości 150-160 m n.p.m. Las łączy się z dużym kompleksem lasu mieszanego pokrywającym rejon kulminacyjnych wysokości Wzniesień Górowskich. Cechą charakterystyczną kompleksu jest bogata rzeźba terenu i liczne jeziorka śródleśne.

  • Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 25.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Słobicki Obszar Chronionego Krajobrazu znajduje się pomiędzy rzekami Baudą a Pasłęką i stanowi strefę ochronną torfowiskowego rezerwatu przyrody Osiek II. Powierzchnia obszaru wynosi 3417 ha, w tym użytki rolne - 44,3%, tereny leśne 44,2%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- lasy mieszane śiweże i wilgotne;- tereny upraw polowych i użytków zielonych.Pod względem geomorfologicznym obszar stanowi strefę brzeżną dawnego zastoiska polodowcowego z terenami pojezierno-wysoczyznowymi moreny dennej falistej i niskopagórkowatej. Na kompleksie łąk położonych pomiędzy miejscowościami Karwiny a Tatarki występuje zjawisko bifurkacji.

  • Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 26 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Młynarski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje wschodnią oraz przykrawędziową strefę zboczy Wzniesień Elbląskich. Jego powierzchnia wynosi 4761 ha, w tym użytki rolne zajmują 46,8%, lasy - 44,9%, a wody powierzchniowe - 0,7%.Krajobraz ma charakter wysoczyznowy, o mocno urozmaiconej rzeźbie i ostro zarysowanych krawędziach. Warunki przyrodnicze są typowe dla strefy młodoglacjalnej.Elementami krajobrazotwórczymi są:- liczne młode, porośnięte lasem mieszanym, rozcięcia erozyjne;- tereny leśne na zboczach i w strefie przykrawędziowej;- tereny pól uprawnych oraz użytków zielonych.Najciekawsze rozcięcia mają 30-40 m głębokości. W Lisim Parowie utworzono florystyczny rezerwat Pióropusznikowy Jar, o powierzchni 37,8 ha. Teren rezerwatu porasta różnowiekowy las jesionowo-wiązowy z pojedynczymi świerkami, a w podszyciu dominuje objęta ochroną gatunkową paproć pióropusznik strusi.Krajobraz obszaru tworzy mozaika pól, łąk, pastwisk i lasów, urozmaicona licznymi rozcięciami erozyjnymi.

  • Pióropuszniowy Jar

    [~ 26.4 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany i łęgowy stanowisko pióropusznika strusiego (Matteucia struthiopteris).

  • Osiek II

    [~ 27 km] Rezerwaty przyrody

    Malina moroszka (Rubus chamaemorus) na torfowisku wysokim.

  • Jezioro Martwe

    [~ 27.5 km] Rezerwaty przyrody

    malina moroszka (Rubus chamaemorus) na torfowisku wysokim

  • Park Krajobrazowy Wysoczyzny Elbląskiej

    [~ 29.9 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje północną, nadzalewową część Wzniesień Elbląskich, będących jednym z najbardziej urozmaiconych fragmentów Pobrzeża Gdańskiego.Wzniesienia Elbląskie to falisty, mocno zalesiony wysoczyznowy obszar, wyniesiony nad otaczające go tereny Żuław Wiślanych, Równiny Warmińskiej i Zalewu Wiślanego. Charakteryzuje się on dużą różnorodnością form rzeźby i krajobrazu. W Parku występują pejzaże wyżynne, lesiste, nadmorskie, a w strefie krawędziowej, krajobrazy z elementami rzeźby górskiej. Najwyższa część Wzniesień - Maślana Góra, osiąga 197 m n.p.m. Teren wysoczyzny pocięty jest licznymi, silnie rozczłonkowanymi dolinami erozyjnymi, wąwozami i parowami, na których dnie porozrzucane są ogromne głazy narzutowe. W okresie długotrwałych deszczów, szczególnie na wiosnę, wąwozami płyną rwące potoki. Na wierzchowinie występują liczne zagłębienia bezodpływowe, a charakterystyczną cechą sieci hydrograficznej Parku jest obecność krótkich rzek i potoków o górskim charakterze, małych jezior oczek i mokradeł.Lasy zajmują około 50% powierzchni Parku. Występują one głównie w strefie krawędziowej wysoczyny, gdzie strome zbocza utrudniały wyrąb drzew. Zachowały się tam cenne zbiorowiska leśne z rzadkimi gatunkami flory (lasy bukowo-dębowo-sosnowe, łęgi i olsy). Dominującym zbiorowiskiem w Parku są lasy bukowe i mieszane. W rezerwacie Buki Wysoczyzny Elbląskiej występuje cenny zespół buczyny pomorskiej z okazami starodrzewia dębowego i bukowego. W runie wąwozów i parowów spotyka się gatunki górskie i podgórskie, jak olsza szara, czosnek niedźwiedzi, tojad, żywiec cebulowy, pióropusznik strusi oraz liczne mchy i wątrobowce.Na terenach wierzchowinowych Wysoczyzny Elbląskiej przeważają zbiorowiska pól uprawnych oraz upraw ogrodowych u sadów.Różnorodność siedlisk występujących w Parku oraz zmienna rzeźba terenu umożliwiła zasiedlenie tych terenów przez wiele gatunków zwierząt. Osobliwością jest jeleń sika, wprowadzony do Lasów Kadyńskich już w 1911 r. Ponadto w lasach występuje łoś, jeleń szlachetny, daniel, sarna, dzik, borsuk, wilk, lis, jenot, z gadów - żmija zygzakowata, jaszczurka żyworódka i padalec, a z płazów rzekotka, huczek ziemny, kumak nizinny i ropucha szara. W okolicach Zalewu Wiślanego dogodne warunki życia znajdują liczne gatunki ptaków, m in. bocian czarny i biały, jastrząb gołębiarz, krogulec, pustułka, bielik, orlik krzykliwy oraz wiele gatunków kaczek.