Mapa Bezledy

11-222 Bezledy

Bezledy w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Czerwona Struga

    [~ 9.2 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko pióropusznika strusiego (Matteucia struthiopteris) w łęgu olszowym; fragment Puszczy Rominckiej

  • Jezioro Martwe

    [~ 19.4 km] Rezerwaty przyrody

    malina moroszka (Rubus chamaemorus) na torfowisku wysokim

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Równiny Orneckiej

    [~ 21.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Równiny Orneckiej leży pomiędzy Wzniesieniami Górowskimi a Pojezierzem Olsztyńskim. Jego powierzchnia wynosi 9696 ha, w tym użytki rolne - 32,1%, lasy - 60,1%, a wody powierzchniowe - 1,6%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- tereny zwartego kompleksu leśnego, boru mieszanego, lokalnie suchego lub świeżego, wraz z terenami przyjeziernymi jeziora Tawty;- tereny leśne krajobrazowego rezerwatu przyrody Dolina Rzeki Wałszy;- tereny przyrzecza rzeki Wałszy, od miejscowości Wojnity do jej ujścia do Pasłęki.Rzeźba terenu jest w miarę płaska, porozcinana młodymi, erozyjnymi korytami różnych cieków wodnych. W krajobrazie dominują tereny leśne o siedliskach typu borowego.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Wzniesień Górowskich

    [~ 26.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wzniesień Górowskich jest położony w mezoregionie o tej samej nazwie, będącym częścią makroregionu Nizina Staropruska. Jego powierzchnia wynosi 586 ha, w tym użytki rolne - 23,3%, tereny leśne - 69,4%, a wody powierzchniowe - 0,8%. Zasadniczym elementem krajobrazotwórczym jest zachodni brzeg lasu mieszanego (pozostała część tych lasów znajduje się w granicach woj. olsztyńskiego), porastającego strefę pagórków moreny czołowej, których punkty kulminacyjne znajdują się na wysokości 150-160 m n.p.m. Las łączy się z dużym kompleksem lasu mieszanego pokrywającym rejon kulminacyjnych wysokości Wzniesień Górowskich. Cechą charakterystyczną kompleksu jest bogata rzeźba terenu i liczne jeziorka śródleśne.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Wałszy

    [~ 32.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Wałszy obejmuje tereny jej przyrzecza na odcinku od granicy z woj. olsztyńskim (w rejonie wsi Pawły) do granic administracyjnych miasta Pieniężno. Jego powierzchnia wynosi 7396 ha, w tym użytki rolne - 55,7%, tereny leśne - 37,3%, a wody powierzchniowe - 0,9%.Elementami krajobrazotwórczymi są:- tereny leśne we wschodniej części w rejonie wsi Jeziorko, Wopy, Pawły oraz północno-zachodniej części, w rejonie wsi Pełty, Pajtuny, Wilknity;- komleks łąk stale podmokłych w centralnej części obszaru, w rejonie wsi Pluty, Lubianka;- niecka rzeki Wałszy na odcinku od wsi Pełty do Pieniężna;- tereny upraw rolnych i użytków zielonych.Tereny leśne - lasy i bory mieszane, lokalnie lasy liściaste o podłożu wilgotnym lub o siedliskach olszowych - są mocno pofałdowane, z bogatą siecią krótkich cieków i podmokłości.

  • Mokradła Żegockie

    [~ 32.7 km] Rezerwaty przyrody

    L. gowiska i żerowiska licznych gatunków ptaków wodnych i błotnych

  • Ustnik

    [~ 38.2 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsca lęgowe i obszar wypoczynku wielu gatunków ptaków wodno-błotnych.

  • Dolina Rzeki Wałszy

    [~ 45.6 km] Rezerwaty przyrody

    Głęboko wcięta w morenowe wzgórze dolina rzeki Wałszy z charakterystycznym kompleksem roślinności łęgowej grądowej i buczyny;

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Banówki

    [~ 47.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Banówki obejmuje tereny środkowego odcinka rzeki. Jego Powierzchnia wynosi 3239 ha, w tym użytki rolne - 48,7%, tereny leśne - 45,6%, a wody powierzchniowe - 0,5%. Elementami krajobrazotwórzczymi są:- wąska dolina rzeki Banówki;- tereny upraw polowych.O charakterze krajobrazu decydują zarówno uwarunkowania przyrodnicze - dolina Banówki oraz cenne tereny leśne, jak i formy użytkowania gospodarczego (rolniczego i leśnego).

  • Dębowo

    [~ 47.2 km] Rezerwaty przyrody

    Las bukowy na wschodniej granicy zasięgu buka (Fagus silvatica)

  • Bukowy

    [~ 47.4 km] Rezerwaty przyrody

    Drzewostan bukowy (150-letni) na wschodniej granicy zasięgu buka.

  • Bajory

    [~ 49.4 km] Rezerwaty przyrody

    Biotopy lęgowe różnych gatunków zwierząt wodnych oraz błotnych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu rzeki Pasłęki

    [~ 53.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Rzeki Pasłęki obejmuje tereny będące częścią jej przyrzecza od granicy województwa w rejonie wsi Podągi do Braniewa. Jego powierzchnia wynosi 15 265 ha, w tym użytki rolne - 58%, lasy - 31,8%, a wody powierzchniowe - 2,5%. Pasłęka jest jedną z największych rzek woj. elbląskiego, a jednocześnie stanowi rezerwat przyrody Ostoja bobrów na rzece Pasłęce.Elementami krajobrazotwórczymi są:- meandry koryta rzecznego Pasłęki;- dno doliny rzeki z licznymi starorzeczami okolonymi krzewami torfolubnymi oraz łąki i pastwiska okresowo lub stale podmokłe, tworzące terasy zalewowe rzeki;- zbocza doliny rzecznej, porozcinane licznymi, młodymi dolinkami erozyjnymi, porośnięte lasem lub terenami zadrzewień i zakrzewień śródpolnych;- zbiornik wodny sztucznego Jeziora Pierzchalskiego wraz z urządzeniami piętrzącymi i elektrownią wodną, otoczony ze wszystkich stron lasem mieszanym i liściastym;- sylweta zwartej zabudowy Braniewa.Najbardziej malownicze fragmenty krajobrazu nadrzecznego - liczne meandry w dolinie Pasłęki, sąsiadujące z lasami na odcinku od wsi Bardyna do wsi Bemowizna - stanowią cel wędrówek turystycznych. Podmokłe łąki, starorzecza i ich otoczenie tworzą dogodne miejsca dla gniazdowania ptactwa wodno-błotnego, a lasy są ostoją żerujących nad wodami lub na mokradłach drapieżników.

  • Jezioro Siedmiu Wysp (Jezioro Oświn)

    [~ 55.7 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce gniazdowania ptactwa wodnego i błotnego; występują tu m.in. łabędź niemy (Cygnus olor). Jezioro Oświn objęte ochroną jako Ostoja Ramsar o pow 1800 ha wraz z terenami przylegającymi .

  • Zabrodzie

    [~ 56.7 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko brzozy niskiej (Betula humilis), bór bagienny naturalnego pochodzenia - gytiowiska z dobrze zachowanymi zespołami torfowisk niskich i przejściowych.