Mapa Łubna

89-650 Łubna

Łubna w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Ustronie

    [~ 7.4 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy z udziałem brekinii (Sorbus torminalis) oraz fragmenty dąbrowy kwaśnej i olsu

  • Cisy nad Czerską Strugą

    [~ 7.7 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko cisa pospolitego(Taxus baccata)

  • Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część wschodnia

    [~ 8.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część wschodnia, znajduje się na terenie mezoregionu Bory Tucholskie, który wraz z Równiną Charzykowską, pod względem morfogenetycznym, stanowi jednorodną krainę - równinę sandrową, porozcinaną obniżeniami wytopiskowymi i dolinami rzek. Typowym elementem krajobrazu są wąskie i długie o stromych zboczach jeziora rynnowe. Zwarte kompleksy leśne porastające piaski sandrowe, składaja się głównie z monokultury sosnowej typu czernicowego z domieszką brzozy brodawkowatej, dębu szypułkowego i osiki.

  • Kręgi Kamienne I

    [~ 9.4 km] Rezerwaty przyrody

    głazy narzutowe z epoki neolitu - przedmiot kultu religijnego; na głazach tworzących kręgi zespół rzadkich mchów i porostów

  • Mętne

    [~ 13.9 km] Rezerwaty przyrody

    brzoza niska (Betula humilis) na torfowisku wysokim i przejściowym.

  • Jezioro Zdręczno

    [~ 14.1 km] Rezerwaty przyrody

    śródleśne jezioro i torfowisko z różnymi zespołami roślinnymi

  • Tucholski Park Krajobrazowy

    [~ 15.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w środkowej części Borów Tucholskich, będących subregionem Pojezierza Pomorskiego. Chroni niezwykle malowniczy i cenny przyrodniczo fragment Borów Tucholskich porastających obszar rozległej równiny sandrowej w dorzeczu rzeki Brdy i Strążki. Przepływający przez Park odcinek Brdy ma charakter rzeki górskiej. Charakteryzuje się dużym spadkiem, częstymi zwężeniami koryta, a także wysokimi, stromymi brzegami. Walory te sprawiają, iż rzeka Brda jest znanym nie tylko w kraju szlakiem kajakowym. Sieć hydrograficzną Parku wzbogacają dodatkowo liczne rzeczki i strumienie, malownicze jeziora wytopiskowe o bardzo urozmaiconej linii brzegowej oraz jeziora oczka.Równie cennym jak wody, walorem Parku są lasy. Stanowią one 71% jego powierzchni. Dominującym typem siedliskowym jest bór świeży, a głównym gatunkiem w drzewostanie sosna zwyczajna z domieszką brzozy brodawkowej. W podszycie występuje jałowiec pospolity i berberys zwyczajny. Do osobliwości florystycznych należy zaliczyć występowanie cisa pospolitego, jarząbu brekinii i wawrzynka wilczełyko. Gdzieniegdzie w Parku rosną bory mieszane świeże, bory bagienne, a na zboczach dolin rzek - rzadkie grądy i łęgi olszowe. Wśród borów sosnowych można spotkać również niewielkie powierzchnie starodrzewów liściastych, które przeważnie objęte są ochroną rezerwatową. Ważnym elementem szaty roślinnej Parku są naturalne zbiorowiska roślinności torfowiskowej, bagiennej i wodnej. Występowanie na terenie Parku około 250 gatunków porostów świadczy o dużej czystości powietrza. Świat zwierząt jest bogaty. Reprezentują go m.in. przez rzadkie gatunki ptaków, np. bielik, bocian czarny, puchacz, zimorodek, żuraw, rybołów oraz liczne zwierzęta łowne, jak jelenie, sarny, dziki, a także inne ssaki leśne: borsuki, kuny, bobry.

  • Bagno Grzybna

    [~ 15.3 km] Rezerwaty przyrody

    śródleśne torfowisko; roślinność torfowisk wysokich i przejściowych

  • Chojnicko-Tucholski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 15.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chojnicko-Tucholski Obszar Chronionego Krajobrazu położony jest na terenie Równiny Charzykowskiej. Charakteryzuje się rzeźbą młodoglacjalną, wysokimi walorami turystycznymi ( rzeka Brda, Zbiornik Mylof, jez. Trzemeszno ), wysokim stopniem lesistości. Od strony północno-zachodniej graniczy z Tucholskim Parkiem Narodowym i Zaborskim Parkiem Krajobrazowym, od strony południowo wschodniej z Tucholskim Parkiem Krajobrazowym i stanowi naturalny pomost ekologiczny łączący ich ekosystemy.

  • Jeziorka Kozie

    [~ 17.3 km] Rezerwaty przyrody

    zarastające jeziora z wykształconym zespołem roślinności torfowiska wysokiego

  • Źródła Rzeki Stążki

    [~ 18.4 km] Rezerwaty przyrody

    fragment doliny rzeki Strążki wraz z jej źródłami o wyjątkowych walorach widokowych

  • Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część zachodnia

    [~ 18.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część zachodnia, znajduje się na obszarze Równiny Charzykowskiej. Jest to równina sandrowa, porozcinana obniżeniami wytopiskowymi i dolinami rzek. Typowym elementem krajobrazu są wąskie i długie, o stromych zboczach jeziora rynnowe. Zwarte kompleksy leśne porastają piaski sandrowe. Składają się głównie z monokultury sosnowej typu czernicowego z domieszką brzozy brodawkowatej, dębu szypułkowego i osiki.

  • Krwawe Doły

    [~ 18.7 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska leśne typowe dla Borów Tucholskich z porostami oraz innymi rzadkimi i chronionymi roślinami

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Borów Tucholskich

    [~ 19.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Borów Tucholskich jest płaską równiną sandrową urozmaiconą przez dolinę rzeki Wdy oraz liczne zagłębienia wytopiskowe, oczka wodne oraz nieliczne jeziora rynnowe. Obszar ten porastają bory sosnowe z zachowanymi fragmentami starodrzewia np. rezerwat Czapli Wierch lub Krzywe Koło w pętli Wdy. Teren Borów Tucholskich objęto ochroną głównie ze względu na bardzo rozległy i zwarty kompleks borów sosnowych, rosnacych na właściwych im siedliskach. Stanowią one miejsce występowania licznych reliktów roślinności z okresu borealnego. Powierzchnia wynosi 657.80 km2.

  • Wdzydzki Park Krajobrazowy

    [~ 19.5 km] Parki krajobrazowe

    Park powstał na Pojezierzu Południowopomorskim w mezoregionie Bory Tucholskie. Obejmuje swoimi granicami obszar Jeziora Wdzydze, okolicznych jezior i rzek oraz tereny leśne stanowiące północno-zachodnią część Borów Tucholskich.Morfologię tego terenu ukształtowało ostatnie zlodowacenie bałtyckie, a dominującym elementem rzeźby są pola sandrowe powstałe w przeszłości z piasków naniesionych przez wody wypływające spod lodowca oraz rynny polodowcowe wypełnione przez wody jezior. Największą atrakcją Parku jest kompleks jeziorny składający się z Jeziora Wdzydze, należącego do największych i najpiękniejszych jezior w Polsce oraz jezior: Jelenie, Gołuń, Rodolne i Słupinko.Dużą część powierzchni Parku (63%) zajmują kompleksy leśne. Mimo iż w wyniku wyrębu bezpowrotnie straciły one dawny puszczański charakter, nadal zaliczane są do najcenniejszych i najciekawszych w północnej Polsce. Obecnie dominują w nich siedliska boru suchego i boru świeżego. Głównym gatunkiem w drzewostanie jest sosna z niewielką domieszką brzozy, która zajmuje 99% ogólnej powierzchni leśnej. Nieliczne obecnie drzewostany mieszane i liściaste porastają gleby gliniaste i mają większy udział dębu i buka.Świat zwierzęcy Parku jest bogaty. Lasy stanowią schronienie dla licznych, dużych ssaków - jeleni, saren, dzików, lisów, a także kun, zajęcy i łasic. Występują rzadkie gatunki ptaków - puchacz, orzeł bielik, sokół wędrowny, żuraw, głuszec. Do osobliwości faunistycznych Parku należy zaliczyć żółwia błotnego oraz rzadko spotykaną odmianę troci osiadłej występującej w wodach jeziora Wdzydze. Ponadto w wodach jezior żyją inne gatunki ryb jak: sieja, sielawa, leszcz, lin, szczupak i inne.Obszar Parku jest bogaty w zabytki kultury materialnej. W starej wsi rybackiej - Wdzydze Kiszewskie, znajduje się ciekawe muzeum Chata Kaszubska. Projektowano również utworzenie w okolicach jeziora Gołuń, Kaszubskiego Parku Etnograficznego, w którym byłyby wyeksponowane zabytkowe chaty gburskie podcieniowe i bezpodcieniowe, budynki gospodarcze, młyny wodne i różnorodne dawne sprzęty.