Mapa Czarniż

89-632 Czarniż

Czarniż w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Chojnicko-Tucholski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 4.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chojnicko-Tucholski Obszar Chronionego Krajobrazu położony jest na terenie Równiny Charzykowskiej. Charakteryzuje się rzeźbą młodoglacjalną, wysokimi walorami turystycznymi ( rzeka Brda, Zbiornik Mylof, jez. Trzemeszno ), wysokim stopniem lesistości. Od strony północno-zachodniej graniczy z Tucholskim Parkiem Narodowym i Zaborskim Parkiem Krajobrazowym, od strony południowo wschodniej z Tucholskim Parkiem Krajobrazowym i stanowi naturalny pomost ekologiczny łączący ich ekosystemy.

  • Mętne

    [~ 6.2 km] Rezerwaty przyrody

    brzoza niska (Betula humilis) na torfowisku wysokim i przejściowym.

  • Bór Chrobotkowy

    [~ 10.6 km] Rezerwaty przyrody

    Klasycznie wykształcony bór chrobotkowy z rzadką i unikatową florą porostów

  • Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część zachodnia

    [~ 10.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część zachodnia, znajduje się na obszarze Równiny Charzykowskiej. Jest to równina sandrowa, porozcinana obniżeniami wytopiskowymi i dolinami rzek. Typowym elementem krajobrazu są wąskie i długie, o stromych zboczach jeziora rynnowe. Zwarte kompleksy leśne porastają piaski sandrowe. Składają się głównie z monokultury sosnowej typu czernicowego z domieszką brzozy brodawkowatej, dębu szypułkowego i osiki.

  • Park Narodowy Bory Tucholskie

    [~ 11.7 km] Parki narodowe

    Park Narodowy Bory Tucholskie został utworzony na terenach istniejącego parku krajobrazowego w celu ochrony najcenniejszych pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmentów Pojezierza Pomorskiego.Park położony jest na rozległym sandrze rzeki Brdy, ukształtowanym w wyniku działalności lądolodu bałtyckiego. Krajobraz Parku ma charakter typowo polodowcowy, z licznymi nieckami deflacyjnymi i wytopiskami. Płaską równinę sandrową przecinają głębokie rynny jeziorne i doliny rzeczne, co powoduje, iż krajobraz Parku jest wyjątkowo malowniczy.O unikatowych walorach tego terenu decyduje przede wszystkim niezwykle bogata sieć hydrograficzna. W granicach Parku znajduje się 17 jezior większych, o powierzchni powyżej 1 ha oraz wiele małych jezior dystroficznych, zarastających i przekształcających się w torfowiska. Większe jeziora występujące na terenie Parku to jeziora rynnowe, moreny dennej oraz lobeliowe, charakteryzujące się bardzo czystą wodą oraz rzadkim na Niżu, oligotroficznym charakterem. Innym ewenementem hydrologicznym jest zlewnia Strugi Siedmiu Jezior, wyróżniająca się dużą ilością bardzo czystych, naturalnych zbiorników wodnych o klasycznej budowie postglacjalne oraz całkowitym zalesieniem.Dzięki bogatej sieci hydrograficznej, na terenie Parku zachowała się specyficzna flora naczyniowa, z wieloma rzadkimi gatunkami roślin, związanymi z ubogimi, oligotroficznymi siedliskami. O wysokim stopniu naturalności szaty roślinnej świadczy duże skupienie reliktów na obszarze Parku. Należą do nich: żurawina drobnoowockowa, kłoć wiechowata, zimoziół północny, turzyca bagienna i piaskowa, rosiczka okrągłolistna, długolistna i pośrednia, poryblin jeziorny, lobelia jeziorna, widłak wroniec, torfowy, jałowcowaty, widłak goździsty i inne.Na terenie Parku dominują bory sosnowe. Na obrzeżach małych jeziorek dystroficznych występują bory bagienne, w obniżeniach terenu - wilgotne bory trzęślicowe, na płaskich terenach sandrowych - bory świeże, a na ubogich, zwydmionych sandrach - suche bory chrobotkowe . W pobliżu rzek i jezior wykształciły się lasy liściaste typu grądu, kwaśnych buczyn i dąbrów, a w dolinach lasy łęgowe.Równie interesująca i różnorodna jest fauna Parku . Najcenniejsze gatunki występujących tutaj ptaków to: bielik, żuraw, puchacz, jastrząb gołębiarz, gągoł, łabędź krzykliwy, tracz nurogęś, zimorodek. Nad brzegami rzek żyją bobry, a w wodach Brdy i jej dopływów pstrągi tęczowe, potokowe oraz lipienie. W lasach licznie występują jelenie, sarny i lisy, rzadziej dziki i łosie. Dużą atrakcją jest obecność aż 7 gatunków nietoperzy.

  • Piecki

    [~ 14.5 km] Rezerwaty przyrody

    Flora i zbiorowiska roślinne charakterystyczne dla jezior lobeliowych, torfowisk przejściowych, świeżych i bagiennych borów sonowych, z gatunkami roślin chronionych, rzadkich oraz zagrożonych wyginięciem- obszar proponowany do sieci Natura 2000.

  • Zaborski Park Krajobrazowy

    [~ 14.8 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w południowym regionie Kaszub, na Równinie Charzykowskiej i chroni jeden z najmniej przekształconych fragmentów Borów Tucholskich. Na części jego powierzchni powołano w 1996r. Park Narodowy Bory Tucholskie.Krajobraz Parku został ukształtowany przez lodowiec skandynawski i ma charakter typowo młodoglacjalny. Wyróżnia się dużym urozmaiceniem rzeźby terenu na którą składają się wzgórza morenowe poprzecinane licznymi dolinami rzecznymi, rynny subglacjalne, zagłębienia wytopiskowe wypełnione torfem lub wodą (jeziora oczka). Obszar ten jest bardzo ciekawy od względem hydrograficznym . Znajduje się tu wiele jezior rynnowych, połączonych ze sobą i tworzących łańcuchowe powiązania. W lasach występują liczne jeziora lobeliowe oligotroficzne, o kryształowo czystej wodzie oraz małe jeziorka dystroficzne, położone wśród bagien i torfowisk.Około 70% powierzchni parku zajmują lasy. Są to głównie bory sosnowe: na zwydmionych sandrach suche bory chrobotkowe, na terenach wilgotnych - bory bagienne, a na rozległych płaskich terenach sandrowych - bory świeże.. W pobliżu jezior i rzek występują lasy liściaste typu grądu, kwaśne buczyny i dąbrowy, a w dolinach - lasy łęgowe. W drzewostanach dominuje sosna pospolita, dąb szypułkowy i bezszypułkowy, buk zwyczajny, świerk pospolity, olsza czarna i grab pospolity a gatunkami domieszkowymi są brzoza, lipa, klon, olsza, jesion i topola. Flora tego terenu jest bardzo różnorodna i bogata w rośliny rzadkie i chronione jak widłak torfowy i spłaszczony, rosiczka okrągłolistna, storczyki oraz relikty postglacjalne: trzcinnik prosty, turzyca strunowa, skalnica torfowa, fijołek torfowy i inne. Bogata jest również roślinność wodna, wśród której należy wyróżnić ze względu na niezwykłe walory ozdobne, grzybienie północne i białe oraz grążel żółty i drobny, a także lobelię jeziorną i poryblin jeziorny. Różnorodność zbiorowisk roślinnych warunkuje bogactwo fauny. Rozległe lasy zapewniają schronienie wielu gatunkom ptaków, wśród których króluje bielik, największy polski ptak drapieżny. Występują tu również licznie inne rzadkie ptaki jak: głuszce, łąbędzie nieme, kruki, czaple siwe, oraz wiele gatunków ssaków : łosie, jelenie, sarny, dziki, lisy, łasice, nietoperze, krety; borsuki i jenoty. W wodach rzek i jezior żyją rzadkie gatunki ryb - pstrągi, sielawy, trocie, a w srtefie brzegowej ziemnowodne ssaki chronione: bóbr i wydra.

  • Bagno Stawek

    [~ 15.5 km] Rezerwaty przyrody

    zarastające jezioro i torfowisko przejściowe z reliktową roślinnością np. turzycą strunową (Carex chordorrhiza) skalnicą torfowiskową (Saxifraga hirculus) i rzadkimi gatunkami mchów- obszar prop. do sieci Natura 2000.

  • Cisy nad Czerską Strugą

    [~ 15.7 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko cisa pospolitego(Taxus baccata)

  • Kręgi Kamienne I

    [~ 16 km] Rezerwaty przyrody

    głazy narzutowe z epoki neolitu - przedmiot kultu religijnego; na głazach tworzących kręgi zespół rzadkich mchów i porostów

  • Jezioro Zdręczno

    [~ 17.8 km] Rezerwaty przyrody

    śródleśne jezioro i torfowisko z różnymi zespołami roślinnymi

  • Jeziorka Kozie

    [~ 18.1 km] Rezerwaty przyrody

    zarastające jeziora z wykształconym zespołem roślinności torfowiska wysokiego

  • Ustronie

    [~ 18.4 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy z udziałem brekinii (Sorbus torminalis) oraz fragmenty dąbrowy kwaśnej i olsu

  • Wdzydzki Park Krajobrazowy

    [~ 18.5 km] Parki krajobrazowe

    Park powstał na Pojezierzu Południowopomorskim w mezoregionie Bory Tucholskie. Obejmuje swoimi granicami obszar Jeziora Wdzydze, okolicznych jezior i rzek oraz tereny leśne stanowiące północno-zachodnią część Borów Tucholskich.Morfologię tego terenu ukształtowało ostatnie zlodowacenie bałtyckie, a dominującym elementem rzeźby są pola sandrowe powstałe w przeszłości z piasków naniesionych przez wody wypływające spod lodowca oraz rynny polodowcowe wypełnione przez wody jezior. Największą atrakcją Parku jest kompleks jeziorny składający się z Jeziora Wdzydze, należącego do największych i najpiękniejszych jezior w Polsce oraz jezior: Jelenie, Gołuń, Rodolne i Słupinko.Dużą część powierzchni Parku (63%) zajmują kompleksy leśne. Mimo iż w wyniku wyrębu bezpowrotnie straciły one dawny puszczański charakter, nadal zaliczane są do najcenniejszych i najciekawszych w północnej Polsce. Obecnie dominują w nich siedliska boru suchego i boru świeżego. Głównym gatunkiem w drzewostanie jest sosna z niewielką domieszką brzozy, która zajmuje 99% ogólnej powierzchni leśnej. Nieliczne obecnie drzewostany mieszane i liściaste porastają gleby gliniaste i mają większy udział dębu i buka.Świat zwierzęcy Parku jest bogaty. Lasy stanowią schronienie dla licznych, dużych ssaków - jeleni, saren, dzików, lisów, a także kun, zajęcy i łasic. Występują rzadkie gatunki ptaków - puchacz, orzeł bielik, sokół wędrowny, żuraw, głuszec. Do osobliwości faunistycznych Parku należy zaliczyć żółwia błotnego oraz rzadko spotykaną odmianę troci osiadłej występującej w wodach jeziora Wdzydze. Ponadto w wodach jezior żyją inne gatunki ryb jak: sieja, sielawa, leszcz, lin, szczupak i inne.Obszar Parku jest bogaty w zabytki kultury materialnej. W starej wsi rybackiej - Wdzydze Kiszewskie, znajduje się ciekawe muzeum Chata Kaszubska. Projektowano również utworzenie w okolicach jeziora Gołuń, Kaszubskiego Parku Etnograficznego, w którym byłyby wyeksponowane zabytkowe chaty gburskie podcieniowe i bezpodcieniowe, budynki gospodarcze, młyny wodne i różnorodne dawne sprzęty.

  • Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część wschodnia

    [~ 19.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Północny Obszar Chronionego Krajobrazu - część wschodnia, znajduje się na terenie mezoregionu Bory Tucholskie, który wraz z Równiną Charzykowską, pod względem morfogenetycznym, stanowi jednorodną krainę - równinę sandrową, porozcinaną obniżeniami wytopiskowymi i dolinami rzek. Typowym elementem krajobrazu są wąskie i długie o stromych zboczach jeziora rynnowe. Zwarte kompleksy leśne porastające piaski sandrowe, składaja się głównie z monokultury sosnowej typu czernicowego z domieszką brzozy brodawkowatej, dębu szypułkowego i osiki.