Gmina Goniądz

Rejony chronione

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Biebrzy II

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje niewielki fragment Doliny Biebrzy położony między Goniądzem, drogą Goniądz - Dąbrowa Białostocka, granicą dawnego województwa łomżyńskiego i korytem rzeki Biebrzy, będącym jednocześnie granicą Biebrzańskiego Parku Narodowego. Krajobraz tego obszaru jest charakterystyczny dla doliny Biebrzy, z podmokłymi łąkami i bagienami. Głównym celem obszaru jest pełnienie roli strefy ochronnej dla parku narodowego.

  • Biebrzański Park Narodowy

    Parki narodowe

    Park narodowy utworzono w celu ochrony unikatowych w skali europejskiej terenów bagiennych położonych w Pradolinie Biebrzy, z wieloma rzadkimi gatunkami roślin i zwierząt oraz o wyjątkowych walorach widokowych. W porównaniu z istniejącym wcześniej na tym terenie parkiem krajobrazowym Biebrzański Park Narodowy jest większy o obszary bagien i torfowisk położonych w dolinie rzeki w woj. suwalskim i białostockim. Biebrza - główna oś hydrograficzna parku - ma charakter typowej rzeki nizinnej, z licznymi starorzeczami i zakolami, które tworzą pętle łączące się niemal ze sobą. Specyficzne warunki hydrograficzne doliny spowodowały powstanie na dużych powierzchniach Kotliny Biebrzańskiej rozległych bagien i torfowisk o pierwotnym charakterze. Występujące na terenie Parku siedliska można podzielić na: wodne, otwartych bagien (nie zarośnięte krzewami i drzewami), zaroślowe, pobagienne oraz leśne. W dolnym basenie rzeki znajduje się jeden z największych kompleksów olsów. W dolinie Biebrzy wyróżniono 43 zespoły roślinne. Występują gatunki będące reliktami glacjalnymi, jak również gatunki borealne, związane z chłodnym klimatem północnym. Do najciekawszych roślin tego terenu należą: brzoza niska, wierzba lapońska, skalnica torfowiskowa, turzyca strunowa, gnidosz królewski, wielosił błękitny, wełnianka delikatna oraz mało spotykane gatunki mszaków.Specyficzne, naturalne warunki siedliskowe sprawiły, że zachowała się tu ginąca gdzie indziej fauna, związana z naturalnymi ekosystemami wodnymi i bagiennymi, Na bagnach dobre warunki życia znajdują łosie, bobry, wilki, piżmaki, tchórze, lisy, a przede wszystkim ptaki, dla których bagna są miejscem lęgowisk oraz ważnym ogniwem w wędrówkach z Europy Środkowej i Północnej do Afryki i Azji. Spośród 235 gatunków występujących tu ptaków, do najważniejszych można zaliczyć: bielika, orła włochatego, orlika krzykliwego i grubodziobego, bekasika, mewę małą, biegusa zmiennego, bataliona, dubelta, cietrzewia rycyka, żurawia, łabędzia niemegoi krzykliwego, błotniaka zbożowego i wiele innych. W granicach Biebrzańskiego Parku Narodowego znajduje się jeden z największych rezerwatów w Polsce - Czerwone Bagno, chroniący naturalne zespoły roślinności leśnej, bagiennej i torfowiskowej, ostoje łosia oraz stanowiska lęgowe wielu ptaków drapieżnych i wodno-błotnych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Rajgrodzkie

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar położony jest w południowej części Pojezierza Ełckiego i graniczy z Kotliną Biebrzańską. Obejmuje granicami Jezioro Rajgrodzkie, które zajmuje jego północną część, kompleksy leśne w części południowej oraz stawy i bagna. Jezioro Rajgrodzkie jest dużym jeziorem rynnowym, o pow.1514 ha i głębokości 52,0m, składającym się z 4 rynien rozchodzących się promieniście od głównego akwenu. Brzegi jeziora są przeważnie wysokie i zalesione. Kompleksy leśne w południowej części obszaru są to głównie bory sosnowe ze świerkiem o olszą. W ich obrębie znajduje się rezerwat ptasi - Czapliniec Bełda - który jest miejscem gnieżdżenia się czapli siwej.

  • Czapliniec Bełda

    Rezerwaty przyrody

    Miejsce gnieżdżenia się czapli siwej (Ardea cinerea); bór sosnowy ze świerkiem (Picea abies) i olszą (Alnus sp.)