Mapa Szastały

17-100 Szastały

Szastały w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Koryciny

    [~ 24.5 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew dębowy w ciepłolubnym grądzie.

  • Jelonka

    [~ 26.5 km] Rezerwaty przyrody

    Murawy piaskowe, jałowczyska, zapusty jałowcowo-osikowe na gruntach porolnych.

  • Czechy Orlańskie

    [~ 30.1 km] Rezerwaty przyrody

    Bór sosnowo-świerkowy - będący pozostałością dawnej Puszczy Bielskiej.

  • Sokóle

    [~ 36.3 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment dawnej Puszczy Nurzeckiej; zbiorowiska leśne o drzewostanie mieszanym; starodrzew dębowy z domieszką lipy i brzozy.

  • Głęboki Kąt

    [~ 36.8 km] Rezerwaty przyrody

    Bór świerkowy torfowcowy o charakterze borealnym w południowej granicy swego zasięgu a także olsy z licznymi gatunkami roślin chronionych i rzadkich w runie.

  • Grąd Radziwłłowski

    [~ 38.2 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment Puszczy Nurzeckiej o naturalnym charakterze zbiorowisk; grąd typowy z licznymi gatunkami roślin chronionych.

  • Dębowy Grąd

    [~ 38.7 km] Rezerwaty przyrody

    Drzewostany pochodzenia naturalnego w Puszczy Białowieskiej; grąd wilgotny i typowy łęg olszowo-jesionowy.

  • Nieznanowo

    [~ 39.3 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment Puszczy Białowiskiej z dobrze wykształconymi zbiorowiskami leśnymi i okazałymi drzewami.

  • Lipiny w Puszczy Białowieskiej

    [~ 39.8 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko dębu bezszypułkowego (Quercus sessilis) przy północno-wschodniej granicy zasięgu występujące w lesie mieszanym z domieszką gatunków ciepłolubnych.

  • Starzyna

    [~ 39.9 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska charakterystyczne dla Puszczy Białowieskiej; bory sosnowe i mieszane oraz ciepłolubne lasy mieszane; stanowiska roślin chronionych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Puszcza Białowieska

    [~ 39.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Puszcza Białowieska położony jest na rozległej płaskiej równinie z nielicznymi silnie zdenudowanymi wzgórzami żwirowymi z recesji lodowca stadiału Warty. Obszar obejmuje całą Puszczę Białowieską oraz teren położony na południe i południowy zachód od Puszczy z fragmentami lasów naturalnego pochodzenia i dużymi powierzchniami młodników sosnowych występujących na glebach porolnych. W takich granicach obszar spełnia warunki rezerwatu biosfery, w którego centrum znajduje się Białowieski Park Narodowy podlegający ochronie ścisłej. Otaczją go lasy zagospodarowane z rezerwatami częściowymi, a strefę trzecią - zewnętrzną stanowią tereny rolnicze z lasami pochodzącymi z zalesienia nieużytków porolnych.

  • Michnówka

    [~ 40.1 km] Rezerwaty przyrody

    (pod ochroną ścisłą 10,18 ha.), Torfowisko wysokie w otoczeniu lasów: borów, grądów, łęgów i olsów, drzewostanów charakterystycznych dla Puszczy Białowieskiej.

  • Narwiański Park Narodowy

    [~ 40.2 km] Parki narodowe

    Narwiański Park Narodowy powstał na bazie istniejącego wcześniej parku krajobrazowego i objął ochroną bagienną dolinę Narwi, od Suraża do Rzędzian.Podstawowym walorem przyrodniczym Parku jest bagienna dolina Narwi wraz z unikatowym systemem rozlewisk rzecznych o naturalnym charakterze siedlisk i krajobrazu. Ze względu na specyfikę ekosystemu, wynikającą z mocno rozwiniętej sieci rzecznej, dolina Narwi nazywana jest Polską Amazonią i jest osobliwością przyrodniczą na skalę europejską. Dolina Narwi w granicach Parku ma przebieg południkowy, wije się zakolami i przecina wzniesienia moreny czołowej tworząc odcinki przełomowe. Pomiędzy przełomami dolina rozszerza się tworząc rozległe, mocno zabagnione baseny. Rzeka tworzy tutaj bogatą sieć koryt zajmujących na niektórych odcinkach całą szerokość doliny. Zatorfione podłoże oraz powolny nurt rzeki uwarunkowany małym spadkiem terenu spowodowały piętrzenie wód, nadając dolinie charakter środowiska wodno-bagiennego. Swoisty układ stosunków hydrologicznych spowodował wytworzenie się specyficznej szaty roślinnej. Wśród wyróżnionych na terenie Parku 46 zespołów, najliczniej reprezentowana jest roślinność wodna i szuwarowa (33 zespoły).Występuje tutaj 13 gatunków roślin bagiennych, podlegających ochronie prawnej. Są to kosaciec syberyjski, grążel żółty, lilia wodna, storczyk krwisty i szerokolistny, wielosił błękitny, goździk pyszny, widłak jałowcowaty, goździsty i spłaszczony, podkolan biały, arnika górska, pomocnik baldaszkowaty. Ważnym elementem roślinności bagiennej są również licznie występujące w dolinie rośliny lecznicze. Wielkim walorem Narwiańskiego Parku Narodowego jest ornitofauna. Naliczono w granicach Parku 154 gatunki ptaków lęgowych. W dolinie gnieżdżą się ptaki typowe dla terenów podmokłych, których bytowanie, w związku z regulacją większości europejskich rzek, jest mocno zagrożone. Występują tu takie gatunki jak Świstun, rożeniec, dubelt, batalion, zielonka, wodniczka. Dużą liczebność wykazują ptaki rzadko spotykane w innych regionach kraju jak: rokitniczka, brzęczka, rybitwa czarna, wodnik, kropiatka, błotniak stawowy, zielonka, podróżniczek, bąk. Dolina Narwi jest również ważnym miejscem odpoczynku i żerowania ptaków przelotnych, zwłaszcza w okresie przelotów wiosennych.Na terenie Parku występują 34 gatunki ssaków, z których dwa - wydra i bóbr, są gatunkami zagrożonymi, ujętymi w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt. Bóbr, który pojawił się nad Narwią pod koniec lat 70-tych, obecnie występuje w liczbie około 260 osobników. Spośród dużych ssaków na uwagę zasługuje łoś, występujący w liczbie kilkunastu osobników.

  • Gnilec

    [~ 40.4 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska turzycowe z udziałem rzadkich gatunków roślin naczyniowych i mszaków.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Bugu

    [~ 40.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Bugu obejmuje fragment doliny rzeki Bug znajdujący się na terenie woj. białostockiego i wraz z obszarami chronionymi z sąsiednich województw tworzy całościowy kompleks ochronny. Dolina Bugu ma tu charakter przełomowy. Wyniesienia morenowe ograniczające dolinę od północy w okolicach Mielnika wznoszą sie nad poziom doliny 65 - 70 m i osiągają wysokość bezwzględną 204 m n.p.m. ( Góra Uszeście ). Charakterystycznym elementem przełomowej doliny Bugu w okolicy Mielnika jest występowanie skał kredowych przykrytych cienką warstwą utworów lodowcowych. Bogata rzeźba, obecność skał kredowych i specyficzny mikroklimat warunkują bogactwo szaty roślinnej i obecność licznych roślin ciepłolubnych. Dla ich ochrony utworzono rezerwat obejmujący Górę Uszeście wraz z jej południowym stokiem. Poza doliną Bugu w granicach tego Obszaru wchodzi teren leżący na północ od Mielnika odznaczający się urozmaiconą rzeźbą i dużą ilością lasów.