Gmina Zagórz

Rejony chronione

  • Polanki

    Rezerwaty przyrody

    naturalne zbiorowiska leśne buczyny karpackiej

  • Góra Sobień

    Rezerwaty przyrody

    las mieszany z chronionymi gatunkami roślin w runie; rzadka fauna kserotermiczna

  • Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pogórzu Karpackim w zachodniej części Bieszczadów. Od wschodu styka się z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym i Parkiem Krajobrazowym Doliny Sanu. Wchodzi również w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery Karpaty Wschodnie, utworzonego w 1993r., pod auspicjami UNESCO. Wysokie walory krajobrazowe parku wynikają z ciekawego układu grzbietów górskich poprzecinanych siecią rzek tworzących malownicze przełomy: Solinka koło Buka, górna Solinka w rejonie Moczarnego, Wetlina koło Kalnicy i Zawoja. Za najpiękniejszy z nich uchodzi przełom Wetliny, która przedziera się między stromymi stokami wzgórz. Utworzono tam rezerwat krajobrazowy Sine Wiry.Prawie cała powierzchnia parku jest zalesiona (83%). Dominującym zbiorowiskiem jest buczyna karpacka. Występuje tu ciekawy układ pięter roślinnych: piętro pogórza (do 500mn.p.m.), regiel dolny (do 1150m n.p.m.) i charakterystyczne dla Bieszczadów połoniny. Tereny najniższe porastają lasy liściaste z udziałem dębu, grabu, jodły i lipy, regiel dolny - lasy z bukiem, jodłą i jaworem, a górną granicę tworzą buczyny z udziałem jawora. Powyżej występują połoniny porośnięte trawami i krzewinkami. Z rzadszych zbiorowisk leśnych trzeba wymienić zespół jaworzyny górskiej, osobliwy zespół bagiennej olszynki górskiej oraz wielką rzadkość i osobliwość - torfowisko przejściowe w Kalnicy z jedynym w Bieszczadach stanowiskiem olszy czarnej. W parku występuje ok. 40 gatunków roślin podlegających ochronie całkowitej i 11 gatunków ochronie częściowej. Znajduje się tu najbogatsze w Bieszczadach stanowisko języcznika zwyczajnego, występuje też bardzo rzadki goździk kosmaty oraz naparstnica wielokwiatowa, kruszczyk błotny, siny i szerokolistny, goryczka gorzkawa i orzęsiona, cis, omieg górski, dziewięćsił bezłodygowy, wawrzynek wilczełyko, skrzyp olbrzymi, lilia złotogłów, widłak jałowcowaty, bluszcz pospolity, storczyki , barwinek pospolity i inneFauna parku jest charakterystyczna dla Bieszczadów. Występuje tu niedźwiedź brunatny, wilk, ryś i żbik. Bogaty jest świat ptaków reprezentowany m in. przez takie rzadkie gatunki jak orlik krzykliwy, orzeł przedni, puchacz, myszołów, jastrząb, bocian czarny, dzięcioł biały, kruk, pliszka górska, pluszcz, płochacz skalny czy puszczyk uralski,. Z gadów i płazów żyją tu: jaszczurka zwinka i żyworodna, żmija zygzakowata, zaskroniec zwyczajny, gniewosz plamisty, salamandra plamista, traszka górska, traszka karpacka, kumak górski, ropucha szara, rzekotka drzewna , żaba trawna.Na połoninach spotkać można barwne motyle, m in. chronione jak niepylak apollo i niepylak mnemozyna. Rezerwaty przyrody: Zwięzło, Cisy na Górze Jawor, Gołoborze, Olszyna Łegowa w Kalnicy, Sine Wiry, Woronikówka, Przełom Osławy pod Duszatynem.

  • Dyrbek

    Rezerwaty przyrody

    naturalne zbiorowisko buczyny karpackiej

  • Bobry w Uhercach

    Rezerwaty przyrody

    siedlisko bobra europejskiego (Castor fiber)

  • Buczyna w Wańkowej

    Rezerwaty przyrody

    Naturalne zbiorowiska leśne z wieloma gatunkami roślin rzadkich i chronionych oraz okazami dendrologicznymi.

  • Park Krajobrazowy Gór Słonnych

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pogórzu Karpackim. Obejmuje główne pasmo Gór Słonnych z najwyższym szczytem Słonnym (671 m n.p.m.) oraz grzbiet Chwaniów. Jest to obszar o szczególnych walorach przyrodniczo - krajobrazowych i kulturowych. Głównym atutem parku jest zróżnicowana budowa geomorfologiczna, która w kompozycji z szatą roślinną oraz światem zwierzęcym stanowi naturalny aspekt krajobrazu. Górujące nad całym obszarem kompleksy wysokopiennego lasu mieszanego, podzielone długimi ciągami dolin z łąkami i polami tworzą niepowtarzalne walory krajobrazowe. Grzbiety górskie mają układ rusztowy, typowy dla polskiej części Karpat Wschodnich. Teren jest odwadniany przez gęstą sieć rzek i potoków, które często wykształcają przełomowe odcinki swych dolin.Na terenie parku widoczny jest dwupiętrowy układ leśnych zbiorowisk roślinnych. W pasie pogórza (do500 m n.p.m.) występują głównie leśne zbiorowiska grądowe odmiany wschodniokarpackiej z rzadkimi gatunkami roślinności kserotermicznej na stromych zboczach doliny Sanu. W reglu dolnym dominują lasy bukowe i bukowo - jodłowe. Osobliwością dendrologiczną jest występowanie drzewiastych form cisa i olchy kosej. Wiele terenów parku kwalifikuje się do ochrony rezerwatowej. Flora naczyniowa parku liczy około 900 gatunków, w tym 68 gatunków górskich, ( 5 subalpejskich, 45 reglowych). Z gatunków chronionych występują: pióropusznik strusi, paprotka zwyczajna, widłak goździsty, cis pospolity, olsza kosa, tojad mołdawski, miesięcznica trwała, wawrzynek wiczełyko, łuskiewnik różowy, liguster pospolity, lulecznica kraińska, smotrawa okazała, ciemiężyca zielona, miodownik melisowaty, kostrzewa górska, liczydło górskie, śnieżyca wiosenna, śnieżyczka przebiśnieg, kruszczyk błotny, gnieźnik leśny, listera jajowata, czosnek zielonawy, przelot pospolity, kłosacznica pierzasta, kruszczyk siny, wilczomlecz lancetowaty, goryczka krzyżowa.W lasach doskonałe schronienie mają duże zwierzęta leśne, a także rzadkie i chronione płazy, gady i ptaki. Występują tu 133 gatunki kręgowców oraz 58 gatunków bezkręgowców objętych ochroną całkowitą, są to m.in. paź żeglarz, wąż Eskulapa, traszka karpacka, bocian czarny, orzeł przedni, orlik krzykliwy, bielik, puchacz, puszczyk uralski, dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł trójpalczasty, muchołówka białoszyja, żubr, wydra, ryś, rzęsorek mniejszy . Rezerwaty przyrody: Góra SobieńBogate dziedzictwo kulturowe tego obszaru reprezentują ślady grodzisk w Olszanicy Tyrawie Solnej i Tyrawie Wołoskiej, zabytki w Mrzygłodzie, XVII - wieczny dwór w Załużu , park i płac w Olszanicy, cerkwie grecko-katolickie oraz stare drewniane chałupy.

  • Wschodniobeskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Wschodniobeskidzki Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje południowo-wschodnie i wschodnie tereny województwa podkarpackiego, należące do Beskidów Wschodnich. Obszar ten stanowi otulinę dla parków krajobrazowych: Gór Słonnych, Ciśniańsko-Wetlińskiego i Doliny Sanu, które z kolei otaczają Bieszczadzki Park Narodowy. Dzięki takiemu układowi obszarów chronionych o zróżnicowanych reżimach ochronnych i odmiennych funkcjach, udało się stworzyć w tym regionie modelowy system obszarów chronionych, w którym najcenniejsze walory parku narodowego są otoczone parkami krajobrazwymi, a te z kolei - najrozleglejszym i najłagodniejszym pod względem reżimu ochronnego - Wschodniobeskidzkim OChK.Walory przyrodnicze i krajobrazowe tego terenu są bardzo cenne. Beskidy Wschodnie odznaczają się dużą lesistością i względnie małym stopniem przekształcenia antropogenicznego. Na piękno krajobrazu składa się również mozaika pól, łąk i pastwisk wraz z zabudową wsi i miasteczek. Jest to obszar szczególnie atrakcyjny dla turystyki i rekreacji, z czystymi rzekami i strumieniami, ze zdrowymi lasami porastającymi niezbyt wysokie góry. Walory przyrodnicze są związane przede wszystkim z siedliskami buczyn karpackich, obfitujących w gatunki gdzie indziej rzadkie i chronione.

  • Nad Trzciańcem

    Rezerwaty przyrody

    dobrze wykształcone zbiorowisko buczyny karpackiej w formie reglowej z rzadkimi gatunkami roślin chronionych

  • Leszczawa Dolna k/Birczy

    Stanowiska dokumentacyjne

    Odsłonięty profil warstw karpackich w Leszczawie Dolnej k/ Birczy.(dł.90m, wys.7m).