Mapa Straszęcin

39-218 Straszęcin

Straszęcin w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Torfy

    [~ 6.4 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko rosiczki okrągłolistnej (Drosera rotundifolia) na torfowisku; ostoja ptactwa

  • Kamera

    [~ 10.4 km] Rezerwaty przyrody

    żyzna buczyna karpacka w szczytowych partiach wzgórz; naturalne skupiska kłokoczki południowej (Staphylea pinnata - ok. 300 egzemplarzy).

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pogórza Strzyżowskiego

    [~ 11.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obejmuje mezoregion Pogórza Strzyżowskiego charakteryzujący się dużym urozmaiceniem terenu. Znacznna część obszaru stanowią lasy (36%). Są to zbiorowieska siedlisk żyznych - głównie buczyny i grądy. W północnej cześci obszaru występują płaty muraw kserotermicznych. Występują tu 32 gatunki roślin chronionych.

  • Jastrzębsko-Żdżarski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 11.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obejmuje fragment Wysoczyzny Tarnowskiej i fragnent Wysoczyzny Radogoszczańskiej. Znaczną jego część pokrywają kompleksy leśne wśród których największy udział w części północnej mają zespoły grądu oraz sosnowo-dębowego lasu mieszanego, a w południowej części bory świeże. Do cennych zbiorowisk należą również torfowiska przejściowe i bory bagienne (rezerwat Torfy). Osobliwością jest stanowisko pióropusznika strusiego (rezerwat Słotwina)

  • Słotwina

    [~ 14.4 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko pióropusznika strusiego (Metteucia struthiopteris)

  • Krzemionki Opatowskie

    [~ 14.7 km] Rezerwaty przyrody

    rzadkie i chronione gatunki roślin; wyrobiska górnicze i ślady obozowisk górniczych; kopalnia krzemienia pasiatego

  • Bagno Przecławskie

    [~ 16.1 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie i przejściowe z roślinnością charakterystyczną dla Kotliny Sandomierskiej

  • Szwajcaria Ropczycka

    [~ 17.2 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar lasów, zadrzewień, łąk i pól na lessowym podłożu, ochrona procesów geologicznych oraz zbiorowisk leśnych i łakowych

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pogórza Ciężkowickiego

    [~ 21.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje część Pogórza Ciężkowickiego i stanowi otulinę dla Ciężkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego. .W krajobrazie dominują szerokie, urozmaicone wysokimi grzbietami, pasma wzgórz, położone między dolinami Dunajca i Białej. Pasma wzgórz porośnięte są lasami: północne - lasami bukowo-jodłowymi, bukowo-sosnowymi, jedlinami i buczynami z domieszką dębu, modrzewia i jesionu. Przeważają tu drzewostany pochodzenia naturalnego, o bogatym runie. Spotyka się gatunki typowe dla buczyn i grądów: żywiec gruczołowaty, marzanka wodna, gajowiec żółty, miodunka ćma, a także gatunki chronione: lilia złotogółw, podrzeń żebrowiec, skrzyp olbrzymi, bluszcz pospolity, pokrzyk wilcza jagoda, i widłak wroniec. W granicach obszaru występują również zbiorowiska roślinności kserotermicznej.W lasach żyją jelenie, dziki, lisy borsuki, tchórze, gronostaje, a z gatunków rzadkich żbik, wydra, łasica i orzesznica. Wśród wielu gatunków ptaków na uwagę zasługuje m.in. myszołów zwyczajny, jastrząb gołębiarz, krogulec trzmielojad, orzechówka, jarząbek. Bardzo bogaty jest świat owadów.

  • Przecławski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 22.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje Wysoczyznę Radogoszczańską. Część obszaru porośnięta jestl asami (dwa większe kompleksy leśne) w których największy udział ma zbiorowisko boru mieszanego na siedliskach wilgotnych Z roślin chronionych występuje tu konwalia majowa, wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity.

  • Góra Chełm

    [~ 24.8 km] Rezerwaty przyrody

    lasy bukowe porastające Górę Chełm oraz wspaniałe zespoły źródliskowe

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pradolina Wieprza

    [~ 25.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Osią ekologiczną obszaru jest rzeka Wieprz. Płynie ona szeroką, porośniętą wilgotnymi łąkami doliną z licznymi starorzeczami, zastoiskami wodnymi i fragmentami łegów.Stwierdzono tu występowanie żółwia błotnego, oraz wielu ginących ptaków wodno-błotnych jak:derkacza, brodźca, krwawodzioba.

  • Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 25.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowski Obszar Chronionego Krajobrazu zajmuje fragment Płaskowyżu Kolbuszowskiego o krajobrazie rolniczo-leśnym.Występuje tu duża różnorodność środowisk - od piaszczystych wydm do bagien torfowisk i wód. Rosną tu bory sosnowe i mieszane, lasy mieszane, olsy, łęgi, kwasne łąki, szuwary oczeretowe, mannowe, zbiorowiska wydmowe, ziołoroślowe, trzęślicowe, łąki ostrożeniowe i rajgrasowe.

  • Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim

    [~ 26.9 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany o charakterze przejściowym od bukowego do dębowo-grabowego

  • Park Krajobrazowy Pasma Brzanki

    [~ 27.4 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pogórzu Ciężkowickim w mikroregionie Pasmo Brzanki (w woj. podkarpackim 3000ha). Obejmuje rozciągnięte równoleżnikowo na długości około 13 km. pasmo wzgórz o wys. 450-562 m. n.p.m. i ciągnące się od przełomu rzeki Białej, poprzez Górę Brzankę, Górę Liwecką, aż do Góry Liwocz - do doliny Wisłoki. Krajobraz Parku jest bardzo urozmaicony. Grzbiet Brzanki - Liwocza charakteryzuje się płaskimi wierzchowinami oraz stromymi zboczami dolin, z płatami osuwisk. Bierze tu początek wiele potoków, których doliny w swych górnych odcinkach mają charakter wciosowy, V-kształtny, i są głęboko wcięte w zbocza góry.Bardzo cenne przyrodniczo są lasy, zajmujące ponad połowę powierzchni Parku i porastające grzbietowe partie wzgórz. Zbiorowiska leśne mają w większości charakter naturalny i są w małym stopniu przekształcone. Dominuje tu żyzna buczyna karpacka oraz buczyna górska. W drzewostanie przeważa buk zwyczajny z domieszką jodły pospolitej i jawora. W niższych partiach zboczy zachowały się niewielkie fragmenty lasów grądowych a w dolinach rzek i potoków spotyka się nieduże powierzchnie łęgów wierzbowo - topolowych oraz zespołów nadrzecznych olszyny górskiej. W runie lasów dominują gatunki typowe dla buczyn, m. in. żywiec cebulkowy i gruczołkowaty, żywokost sercowaty i marzanka wonna. W miejscach , gdzie duży udział w drzewostanie ma jodła, występują gatunki borowe: szczawik zajęczy, konwalijka dwulistna, kosmatka blada, borówka czarna, jeżyna gruczołowata.Świat zwierząt jest bogaty w gatunki leśne, jak: sarny, dziki, lisy, mniejsze drapieżniki i drobne gryzonie. Rzadkie są borsuki i związane z polami zające szaraki. Bardzo dobre warunki gniazdowania mają ptaki. Z rzadszych gatunków występują tu myszołów zwyczajny, dzięcioł czarny, orzechówka, kruk , jarząbek. Z innych zwierząt warto wymienić spotykaną tu sporadycznie salamandrę plamistą.