Mapa Górki

36-200 Górki

Górki w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Czarnorzecki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 11.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Czarnorzecki Obszar Chronionego Krajobrazu leży w środkowo-zachodniej części województwa podkarpackiego i stanowi otulinę dla Czarnorzecko-Strzyżowskiego Parku Krajobrazowego, rociągającego się na Pogórzu Dynowskim. Powierzchnia obszaru wynosi 10400 ha. Chroni on przede wszystkim rolniczy krajobraz pogórza.

  • Kretówki

    [~ 12.4 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata) w lesie mieszanym

  • Polanki

    [~ 19 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne zbiorowiska leśne buczyny karpackiej

  • Prządki

    [~ 20.3 km] Rezerwaty przyrody

    grupa skał piaskowcowych z charakterystycznymi formami erozji eolicznej

  • Wilcze

    [~ 21.3 km] Rezerwaty przyrody

    Kompleks jedlin podgórskich ze znaznym udziałem buka

  • Czarnorzecko-Strzyżowski Park Krajobrazowy

    [~ 21.4 km] Parki krajobrazowe

    Park został utworzony w celu ochrony walorów przyrodniczych i krajobrazowych obszarów położonych w strefie przejściowej miedzy Karpatami Wschodnimi i Zachodnimi. Walory tego regionu wynikają z unikalnej budowy geologicznej, interesującej rzeźby terenu, występowania cennych zbiorowisk roślinnych, bogatej fauny oraz stosunkowo niskiego zagrożenia środowiska przyrodniczego.Park położony jest w mezoregionie Pogórza Strzyżowskiego i obejmuje południową część Pogórzy Strzyżowskiego, Dynowskiego oraz północny fragment Dołów Jasielsko - Sanockich. Rozciąga się pasem od Góry Klonowej, poprzez Górę Bardo, Czarnówkę aż do Suchej Góry i Czarnorzek. Rzeźba terenu jest urozmaicona a sieć rzek i potoków dobrze rozwinięta. Ciekawym elementem krajobrazu jest przełom Wisłoka, tworzący tzw. Bramę Frysztacką, a także częste wychodnie skalne piaskowców, uformowane przez erozję w formie ciekawych i malowniczych ostańców. Są one chronione jako pomniki przyrody i rezerwaty.(rez. Prządki)Lasy zajmują prawie 45% powierzchni parku i mają charakter naturalny. Cechą wyróżniającą ten obszar jest rzadka na pogórzach strefowość roślinności. W piętrze pogórza, do 450-500 m n.p.m. występują naturalne lasy grądowe z dominującym grabem, bukiem i jodłą i domieszką modrzewia i sosny, a w wyższych partiach występują płaty jedlin. Tereny powyżej 450 - 500m n.p.m.czyli szczytowe partie wzniesień zajmuje reglowa buczyna karpacka a gatunkiem panującym jest jodła i buk. Jedno z najwyższych wzniesień tego obszaru - Górę Chełm, zajmuje rzadka buczyna storczykowa, objęta ochroną w formie rezerwatu przyrody (Góra Chełm). Na najniższych terenach, w dolinach rzek i potoków występują łęgi olszowo-jesionowe. Na uwaę zasługują też półnaturalne zbiorowiska łąkow i murawy kserotermiczne.Roślinność Pogórza Strzyżowskiego jest bardzo bogata, co wynika z przenikania gatunków flory górskiej i niżowej. Naliczono aż 916 gatunków roślin, z czego 43 to gatunki chronione, m in.: skrzyp olbrzymi, kopytnik pospolity, barwinek pospolity, bluszcz pospolity, pokrzyk wilcza jagoda, cis pospolity .Fauna ma również charakter przejściowy. Żyją tu liczne kręgowce (226 gat.), z których 138 to gatunki chronione a 11 jest zagrożonych wyginięciem np.: traszka karpacka, bocian czarny, orlik krzykliwy, żołna, puchacz.Bogata przeszłość historyczna regionu pozostawiła po sobie wiele pamiątek w postaci zabytków kultury materialnej. Na terenie parku zlokalizowana jest jedna z najstarszych i największych warowni podkarpackich - zamek Kamieniec zwany Zamkiem Odrzykońskim. Ponadto występują licznie zabytkowe zespoły dworsko-parkowe, kościoły, kapliczki, karczmy, cmentarze oraz stanowiska archeologiczne (liczne grodziska i kurhany)

  • Bukowica I

    [~ 22 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalny starodrzew bukowo-jodłowy o charakterze puszczańskim

  • Mójka

    [~ 23.5 km] Rezerwaty przyrody

    las bukowo-jodłowy wraz z osiedlonym w zbiorowiskach wodno-błotnych bobrem

  • Góra Sobień

    [~ 25 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z chronionymi gatunkami roślin w runie; rzadka fauna kserotermiczna

  • Cisy w Malinówce

    [~ 25.6 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)

  • Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy

    [~ 26.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pogórzu Karpackim w zachodniej części Bieszczadów. Od wschodu styka się z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym i Parkiem Krajobrazowym Doliny Sanu. Wchodzi również w skład Międzynarodowego Rezerwatu Biosfery Karpaty Wschodnie, utworzonego w 1993r., pod auspicjami UNESCO. Wysokie walory krajobrazowe parku wynikają z ciekawego układu grzbietów górskich poprzecinanych siecią rzek tworzących malownicze przełomy: Solinka koło Buka, górna Solinka w rejonie Moczarnego, Wetlina koło Kalnicy i Zawoja. Za najpiękniejszy z nich uchodzi przełom Wetliny, która przedziera się między stromymi stokami wzgórz. Utworzono tam rezerwat krajobrazowy Sine Wiry.Prawie cała powierzchnia parku jest zalesiona (83%). Dominującym zbiorowiskiem jest buczyna karpacka. Występuje tu ciekawy układ pięter roślinnych: piętro pogórza (do 500mn.p.m.), regiel dolny (do 1150m n.p.m.) i charakterystyczne dla Bieszczadów połoniny. Tereny najniższe porastają lasy liściaste z udziałem dębu, grabu, jodły i lipy, regiel dolny - lasy z bukiem, jodłą i jaworem, a górną granicę tworzą buczyny z udziałem jawora. Powyżej występują połoniny porośnięte trawami i krzewinkami. Z rzadszych zbiorowisk leśnych trzeba wymienić zespół jaworzyny górskiej, osobliwy zespół bagiennej olszynki górskiej oraz wielką rzadkość i osobliwość - torfowisko przejściowe w Kalnicy z jedynym w Bieszczadach stanowiskiem olszy czarnej. W parku występuje ok. 40 gatunków roślin podlegających ochronie całkowitej i 11 gatunków ochronie częściowej. Znajduje się tu najbogatsze w Bieszczadach stanowisko języcznika zwyczajnego, występuje też bardzo rzadki goździk kosmaty oraz naparstnica wielokwiatowa, kruszczyk błotny, siny i szerokolistny, goryczka gorzkawa i orzęsiona, cis, omieg górski, dziewięćsił bezłodygowy, wawrzynek wilczełyko, skrzyp olbrzymi, lilia złotogłów, widłak jałowcowaty, bluszcz pospolity, storczyki , barwinek pospolity i inneFauna parku jest charakterystyczna dla Bieszczadów. Występuje tu niedźwiedź brunatny, wilk, ryś i żbik. Bogaty jest świat ptaków reprezentowany m in. przez takie rzadkie gatunki jak orlik krzykliwy, orzeł przedni, puchacz, myszołów, jastrząb, bocian czarny, dzięcioł biały, kruk, pliszka górska, pluszcz, płochacz skalny czy puszczyk uralski,. Z gadów i płazów żyją tu: jaszczurka zwinka i żyworodna, żmija zygzakowata, zaskroniec zwyczajny, gniewosz plamisty, salamandra plamista, traszka górska, traszka karpacka, kumak górski, ropucha szara, rzekotka drzewna , żaba trawna.Na połoninach spotkać można barwne motyle, m in. chronione jak niepylak apollo i niepylak mnemozyna. Rezerwaty przyrody: Zwięzło, Cisy na Górze Jawor, Gołoborze, Olszyna Łegowa w Kalnicy, Sine Wiry, Woronikówka, Przełom Osławy pod Duszatynem.

  • Zgrupowanie Jaskiń w m. Węglówka

    [~ 26.3 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Zgrupowanie jaskiń w miejscowości Węglówka - nadl. Dukla, wydzielenie leśne 78b, obręb Krosno

  • Malawa k/Birczy

    [~ 27.2 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Odsłonięcie piaskowców kliwskich z warstwami węgla w skarpie drogi w Malawie koło Birczy.(dł.35m, wys.2m), na terenie PK Pogórza Przemyskiego.

  • Hyżniańsko-Gwoźnicki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 27.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Hyżniańsko-Gwoźnicki Obszar Chronionego Krajobrazu zajmuje południowo-zachodnią część Pogórza Dynowskiego. Rosną tu grądy, buczyna karpacka oraz łęgi w dolinach rzecznych. Z roślin chronionych występują: bluszcz pospolity, podkolan biały, lilia złotogłów, barwinek pospolity, skrzyp olbrzymi. Z interesujących zwierząt należy wymienić ptaki: puchacza, zimorodka, bociana czarnego, remiza, krogulca, z ssaków borsuka, gronostaja, łasicę a z płazów salamandrę plamistą.

  • Rezerwat Tysiąclecia na Cergowej Górze

    [~ 27.6 km] Rezerwaty przyrody

    las jodłowo-bukowy z bogatą roślinnością podszytu i runa; stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)