Gmina Węgrów

Miejscowości w gminie

Mapa Węgrów

Rejony chronione

Kantor Stary
Rezerwaty przyrody
wielogatunkowy las liściasty z licznymi drzewami pomnikowymi
Moczydło
Rezerwaty przyrody
Cenne zbiorowiska szuwarowe, stanowiska lęgowe rzadkich i zagrożonych ptaków.
Siedlecko-Węgrowski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Siedlecko-Węgrowski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga się na Wysoczyźnie Siedleckiej między Siedlcami a Węgrowem. Jego powierzchnia wynosi 35 840 ha. Obejmuje on m.in. rezerwaty przyrody Gołobórz i Stawy Broszkowskie oraz 12 pomników przyrody. Przez niemal cały obszar przepływa rzeka Liwiec. Krajobraz ma charakter rolniczy.
Nadbużański Park Krajobrazowy
Parki krajobrazowe
Park położony jest w dolinie Bugu, na obszarze trzech jednostek fizjograficznych: doliny Bugu, Wysoczyzny Siedleckiej i Międzyrzecza Łomżyńskiego, a w 1998r. został powiększony o niewielką powierzchnię położoną w dolinie Narwi. Obszar parku charakteryzuje dużym zróżnicowaniem rzeźby i wynikającą z tego atrakcyjnością krajobrazową. Park ten został utworzony właśnie ze względu na nieprzeciętne walory krajoznawcze i przyrodnicze oraz jego reprezentatywność w geograficzno - kulturową. Dużym walorem jest również niski stopień przekształcenia krajobrazu, a zwłaszcza środowisk roślinnych, które w dużym stopniu zachowały cechy zbiorowisk naturalnych lub półnaturalnych. Zasadniczym elementem krajobrazu parku jest szeroka, piaszczysta dolina Bugu urozmaicona tarasami, starorzeczami, wydmami i urwistymi skarpami. Obszar równin polodowcowych przylegajacych do doliny Bugu poprzecinany jest korytami rzek - dopływów Bugu oraz urozmaicony wzniesieniami morenowymi, wydmami i pagórami kemowymi. W zagłębieniach, pomiędzy wzniesieniami występują często niewielkie jeziorka i torfowiska. W parku dominują bory sosnowe porastające ubogich, piaszczystych siedliskach. Na glebach żyźniejszych występują bory mieszane świeże z sosną i domieszką świerka i dębu. Na obrzeżach doliny, w miejscach o wysokim poziomie wód gruntowych rosną lasy bagienne - olsy i łęgi jesionowo- olszowe. Flora parku liczy około 1300 gatunków, w tym 60 gatunków roślin chronionych, m. in. zimoziół północny, wawrzynek wilczełyko, fiołek leśny, lilia złotogłów, widłak goździsty i jałowcowaty. Wilgotne, nadbużańskie łąki, bagna i lasy łęgowe są miejscem gniazdowania i odpoczynku podczas przelotów dla wielu gatunków ptaków wodno- błotnych; bocianów czarnych, żurawi, dzikich gęsi, batalionów, kulików wielkich. W lasach żyją ptaki drapieżne, m.in. orlik krzykliwy, trzmielojad, kobuz, krogulec, pustułka, cietrzewi, jarząbek. Z dużych ssaków żyją łosie, sarny, daniele, dziki, lisy, borsuki, zające i wiewiórki. Spośród ginących gatunków gadów występuje żółw błotny, żmija zygzakowata i padalec. Na terenie Parku istnieje wiele obiektów etnograficznych, historycznych i kulturowych, których różnorodność wynika z położenia tego obszaru na pograniczu trzech regionów historyczno-kulturowych: kurpiowszczyzny, Mazowsza i Podlasia.
Śnieżyczki
Rezerwaty przyrody
stanowisko śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis) w wielogatunkowym drzewostanie