Gmina Sterdyń

Rejony chronione

  • Sterdyń

    Rezerwaty przyrody

    Wielogatunkowy las mieszany z rzadkimi gatunkami roślin w runie.

  • Biele

    Rezerwaty przyrody

    Bogate stanowiska pełnika europejskiego (Trollius europaeus) oraz innych chronionych i rzadkich roślin

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Bugu i Nurca

    Obszary chronionego krajobrazu

    Dolina Bugu i Nurca położona jest w południowej części województwa i obejmuje ujściowy fragment doliny Nurca poniżej Ciechanowca oraz północną częśc doliny Bugu od granicy województwa po miejscowość Nur.Tereny te zachowały niezmieniony charakter stanowiący o ich dużej wartości przyrodniczej. Na północnych krańcach obszaru leży Ciechanowiec z zabytkowym kościołem oraz muzeum rolnictwa i skansenem.

  • Bojarski Grąd

    Rezerwaty przyrody

    obszar lasu i łąk na zwydmieniu śródłąkowym stanowiącym wartościowy obiekt geobotaniczny

  • Skarpa Mołożewska

    Rezerwaty przyrody

    Skarpa rzeczna z roślinnością ciepłolubną.

  • Wydma Mołożewska

    Rezerwaty przyrody

    Stanowiska lęgowe ptaków.

  • Śnieżyczki

    Rezerwaty przyrody

    stanowisko śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis) w wielogatunkowym drzewostanie

  • Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje szerokim pasem południowo-wschodnią część doliny Bugu. Po powiększeniu Nadbużańskiego Parku Krajobrazowegolaskiego (obecnie łączy się on z PK Podlaski Przełomu Bugu i Obszarem Chronionego Krajobrazu Doliny Bugu) Nadbużański Obszar Chronionego Krajobrazu stanowi wąski pas pełniący rolę otuliny. Najcenniejsze walory przyrodnicze weszły w skład rezerwatów Sterdyń, Dębniak, Kaliniak i Przekop i w nowe granice parku. Ponadto znajduje się tam 49 pomników przyrody. Krajobraz doliny Bugu ma charakter rolniczy.

  • Nadbużański Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest w dolinie Bugu, na obszarze trzech jednostek fizjograficznych: doliny Bugu, Wysoczyzny Siedleckiej i Międzyrzecza Łomżyńskiego, a w 1998r. został powiększony o niewielką powierzchnię położoną w dolinie Narwi. Obszar parku charakteryzuje dużym zróżnicowaniem rzeźby i wynikającą z tego atrakcyjnością krajobrazową. Park ten został utworzony właśnie ze względu na nieprzeciętne walory krajoznawcze i przyrodnicze oraz jego reprezentatywność w geograficzno - kulturową. Dużym walorem jest również niski stopień przekształcenia krajobrazu, a zwłaszcza środowisk roślinnych, które w dużym stopniu zachowały cechy zbiorowisk naturalnych lub półnaturalnych. Zasadniczym elementem krajobrazu parku jest szeroka, piaszczysta dolina Bugu urozmaicona tarasami, starorzeczami, wydmami i urwistymi skarpami. Obszar równin polodowcowych przylegajacych do doliny Bugu poprzecinany jest korytami rzek - dopływów Bugu oraz urozmaicony wzniesieniami morenowymi, wydmami i pagórami kemowymi. W zagłębieniach, pomiędzy wzniesieniami występują często niewielkie jeziorka i torfowiska. W parku dominują bory sosnowe porastające ubogich, piaszczystych siedliskach. Na glebach żyźniejszych występują bory mieszane świeże z sosną i domieszką świerka i dębu. Na obrzeżach doliny, w miejscach o wysokim poziomie wód gruntowych rosną lasy bagienne - olsy i łęgi jesionowo- olszowe. Flora parku liczy około 1300 gatunków, w tym 60 gatunków roślin chronionych, m. in. zimoziół północny, wawrzynek wilczełyko, fiołek leśny, lilia złotogłów, widłak goździsty i jałowcowaty. Wilgotne, nadbużańskie łąki, bagna i lasy łęgowe są miejscem gniazdowania i odpoczynku podczas przelotów dla wielu gatunków ptaków wodno- błotnych; bocianów czarnych, żurawi, dzikich gęsi, batalionów, kulików wielkich. W lasach żyją ptaki drapieżne, m.in. orlik krzykliwy, trzmielojad, kobuz, krogulec, pustułka, cietrzewi, jarząbek. Z dużych ssaków żyją łosie, sarny, daniele, dziki, lisy, borsuki, zające i wiewiórki. Spośród ginących gatunków gadów występuje żółw błotny, żmija zygzakowata i padalec. Na terenie Parku istnieje wiele obiektów etnograficznych, historycznych i kulturowych, których różnorodność wynika z położenia tego obszaru na pograniczu trzech regionów historyczno-kulturowych: kurpiowszczyzny, Mazowsza i Podlasia.