Gmina Świercze
Miejscowości w gminie
- Mapa Brodowo
- Mapa Bruliny
- Mapa Bylice
- Mapa Chmielewo
- Mapa Dziarno
- Mapa Gaj
- Mapa Gąsiorówek
- Mapa Gąsiorowo
- Mapa Godacze
- Mapa Gołębie
- Mapa Klukówek
- Mapa Klukowo
- Mapa Kościesze
- Mapa Kosiorowo
- Mapa Kowalewice Nowe
- Mapa Kowalewice Włościańskie
- Mapa Ostrzeniewo
- Mapa Prusinowice
- Mapa Stpice
- Mapa Strzegocin
- Mapa Sulkowo
- Mapa Świercze
- Mapa Świercze-Siółki
- Mapa Świerkowo
- Mapa Świeszewko
- Mapa Świeszewo
- Mapa Wyrzyki
- Mapa Wyrzyki-Pękale
Rejony chronione
Nasielsko-Karniewski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Nasielsko-Karniewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje atrakcyjny krajobrazowo fragment Wysoczyzny Ciechanowskiej od Nasielska do Pułtuska, z ostańcami wzgórz morenowych i kemowych, obszarami leśnymi i bagiennymi. oraz Dolinę Dolnej Narwi. Dolina Narwi wraz z jej krawędzią erozyjną i fragmentami Puszczy Białej, wąwozami i dolinkami erozyjnymi, pełna starorzeczy, dolinek przelewowych, z rzeką pełną wysepek , leży na szlaku przelotów ptactwa, a szlak ten jest zaliczany do najważniejszych w skali kraju.Na Wysoczyźnie Ciechanowskiej Obszar rozciąga się pasem o szerokości ok. 3 km łącząc niewielkie kompleksy leśne. W okolicach Nasielska i Serocka obejmuje ostańce wzgórz morenowych i kemowych , pochodzące z recesji stadiału Wkry i stanowiące wschodnie przedłużenie moren płońskich.
Naruszewski Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Naruszewski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje atrakcyjny krajobrazowo fragment Wysoczyzny Ciechanowskiej od Nasielska do Pułtuska, z ostańcami wzgórz morenowych i kemowych, obszarami leśnymi i bagiennymi.
Zegrze
Rezerwaty przyrody
las mieszany naturalnego pochodzenia z przewagą dębu bezszypułkowego (Quercus petraea)
Pomiechówek
Rezerwaty przyrody
obszar lasu z zachowanymi elementami lasu grądowego i licznymi drzewami pomnikowymi oraz bogatą fauną
Dolina Wkry
Rezerwaty przyrody
krajobraz przełomowego odcinka Wkry
Dębe
Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe
Grąd zboczowy porastający skarpę nad Narwią ze stanowiskami klonu polnego
Kampinoski Park Narodowy
Parki narodowe
Park położony jest w Krainie Mazowiecko-Podlaskiej, w Kotlinie Warszawskiej. Obejmuje ochroną część pradoliny Wisły wraz z całą Puszczę Kampinoską, jednym z najcenniejszych kompleksów leśnych w Polsce. Głównym celem powołania Parku była ochrona unikalnych na skalę europejską kompleksów wydm śródlądowych usypanych z piasków polodowcowych pradoliny Wisły oraz naturalnych zbiorowisk bagiennych i leśnych. KPN jest jednym z największych parków narodowych w Polsce. Należy do niego również Ośrodek Hodowli Żubrów im. Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Smardzewicach k. Tomaszowa Mazowieckiego. W 1999 Kampinoski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za Międzynarodowy Rezarwat Biosfery.Krajobraz Parku jest urozmaicony i ma typowy charakter pradolinny. Został ukształtowany około12 tys. lat temu w wyniku działalności wód powierzchniowych spływających z południa, które przy czole cofającego się lodowca skandynawskiego wyżłobiły szerokie koryto Pra-Wisły. Pod koniec epoki lodowcowej w wyniku procesów eolicznych powstały wysokie na 30 m wydmy, różnorodne pod względem morfologicznym ( łukowe, paraboliczne, wałowe). Obecnie wydmy te, umocnione roślinnością stanowią jedną z największych osobliwości przyrodniczych w Europie. Cechą charakterystyczną krajobrazu Parku jest pasowy, równoleżnikowy układ form rzeźby terenu: na północy - taras zalewowy zbudowany z zaniesionych przez Wisłę żyznych mad rzecznych, poniżej pas piaszczystych wałów wydmowych porośniętych lasami i poprzedzielanych bagnami i na południu węższy pas bagien graniczący z Równiną Błońską,, podzielony trzema dużymi dolinami rzecznymi. Największą część Parku - 74% zajmują lasy. Są to najczęściej bory sosnowe z domieszką dębów, brzozy i osiki, rzadziej lasy liściaste - dębowe z lipą i grabem. Na południowych zboczach wydm występują bogate gatunkowo świetliste dąbrowy, a w misach deflacyjnych - torfowiska. Obszary bagienne występujące w Parku charakteryzują się dużym zróżnicowaniem zespołów roślinnych. Porastają je głównie lasy olszowe i olszowo-jesionowe, spotyka się duże obszary zajęte przez trzcinowiska, szuwary i kępy wierzb.Szata roślinna Parku liczy około 1010 gatunków roślin naczyniowych pochodzących z różnorodnych siedlisk - od suchych, stepowych, do bagiennych i torfowych. Ochronie gatunkowej podlega 61 gatunków, w tym chamedafne północna, zimoziół północny, wężymord stepowy oraz osobliwość Parku - brzoza czarna. Ponadto stwierdzono występowanie 115 gatunków mszaków i 146 gatunków porostów. Duże zróżnicowanie siedlisk ma wpływ na bogactwo fauny. Przeważają gatunki leśnych ssaków tj. łosie, jelenie, dziki, lisy, tchórze, łasice, kuny. Żyją tu również bobry, restytuowane do Parku w 1980 r. Fauna puszczańskich ptaków liczy 140 gatunków lęgowych oraz kilkadziesiąt zalatujących. Najcenniejszym z nich jest orlik krzykliwy, warto wspomnieć również o żurawiach, myszołowach i bocianach czarnych.
Popławy
Rezerwaty przyrody
bór sosnowy pochodzenia naturalnego z charakterystycznym runem









