Gmina Załuski

Rejony chronione

  • Kampinoski Park Narodowy

    Parki narodowe

    Park położony jest w Krainie Mazowiecko-Podlaskiej, w Kotlinie Warszawskiej. Obejmuje ochroną część pradoliny Wisły wraz z całą Puszczę Kampinoską, jednym z najcenniejszych kompleksów leśnych w Polsce. Głównym celem powołania Parku była ochrona unikalnych na skalę europejską kompleksów wydm śródlądowych usypanych z piasków polodowcowych pradoliny Wisły oraz naturalnych zbiorowisk bagiennych i leśnych. KPN jest jednym z największych parków narodowych w Polsce. Należy do niego również Ośrodek Hodowli Żubrów im. Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Smardzewicach k. Tomaszowa Mazowieckiego. W 1999 Kampinoski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za Międzynarodowy Rezarwat Biosfery.Krajobraz Parku jest urozmaicony i ma typowy charakter pradolinny. Został ukształtowany około12 tys. lat temu w wyniku działalności wód powierzchniowych spływających z południa, które przy czole cofającego się lodowca skandynawskiego wyżłobiły szerokie koryto Pra-Wisły. Pod koniec epoki lodowcowej w wyniku procesów eolicznych powstały wysokie na 30 m wydmy, różnorodne pod względem morfologicznym ( łukowe, paraboliczne, wałowe). Obecnie wydmy te, umocnione roślinnością stanowią jedną z największych osobliwości przyrodniczych w Europie. Cechą charakterystyczną krajobrazu Parku jest pasowy, równoleżnikowy układ form rzeźby terenu: na północy - taras zalewowy zbudowany z zaniesionych przez Wisłę żyznych mad rzecznych, poniżej pas piaszczystych wałów wydmowych porośniętych lasami i poprzedzielanych bagnami i na południu węższy pas bagien graniczący z Równiną Błońską,, podzielony trzema dużymi dolinami rzecznymi. Największą część Parku - 74% zajmują lasy. Są to najczęściej bory sosnowe z domieszką dębów, brzozy i osiki, rzadziej lasy liściaste - dębowe z lipą i grabem. Na południowych zboczach wydm występują bogate gatunkowo świetliste dąbrowy, a w misach deflacyjnych - torfowiska. Obszary bagienne występujące w Parku charakteryzują się dużym zróżnicowaniem zespołów roślinnych. Porastają je głównie lasy olszowe i olszowo-jesionowe, spotyka się duże obszary zajęte przez trzcinowiska, szuwary i kępy wierzb.Szata roślinna Parku liczy około 1010 gatunków roślin naczyniowych pochodzących z różnorodnych siedlisk - od suchych, stepowych, do bagiennych i torfowych. Ochronie gatunkowej podlega 61 gatunków, w tym chamedafne północna, zimoziół północny, wężymord stepowy oraz osobliwość Parku - brzoza czarna. Ponadto stwierdzono występowanie 115 gatunków mszaków i 146 gatunków porostów. Duże zróżnicowanie siedlisk ma wpływ na bogactwo fauny. Przeważają gatunki leśnych ssaków tj. łosie, jelenie, dziki, lisy, tchórze, łasice, kuny. Żyją tu również bobry, restytuowane do Parku w 1980 r. Fauna puszczańskich ptaków liczy 140 gatunków lęgowych oraz kilkadziesiąt zalatujących. Najcenniejszym z nich jest orlik krzykliwy, warto wspomnieć również o żurawiach, myszołowach i bocianach czarnych.

  • Dolina Wkry

    Rezerwaty przyrody

    krajobraz przełomowego odcinka Wkry

  • Noskowo

    Rezerwaty przyrody

    las liściasty o charakterze łęgu i grądu pochodzenia naturalnego z licznymi drzewami pomnikowymi

  • Pomiechówek

    Rezerwaty przyrody

    obszar lasu z zachowanymi elementami lasu grądowego i licznymi drzewami pomnikowymi oraz bogatą fauną

  • Kępy Kazuńskie

    Rezerwaty przyrody

    Wyspy, piaszczyste łachy oraz wody płynące Wisły, będące ostoją dla wielu gatunków ptaków.

  • Ruska Kępa

    Rezerwaty przyrody

    fragment naturalnego łęgu wierzbowo-topolowego z licznymi pomnikowymi drzewami

  • Zakole Zakroczymskie

    Rezerwaty przyrody

    Piaszczyste łachy, wyspy w zakolach Wisły będące ostoją dla wielu gatunków ptaków.

  • Wikliny Wiślane

    Rezerwaty przyrody

    Ostoja lęgowa rzadkich gatunków ptaków występujących na wyspach w korycie Wisły

  • Jabłonna

    Rezerwaty przyrody

    starodrzew dębowo-sosnowy

  • Jezioro Kiełpińskie

    Rezerwaty przyrody

    starorzecze Wisły z charakterystyczną fauną i florą