Gmina Sobienie-Jeziory
Miejscowości w gminie
- Mapa Dziecinów
- Mapa Gusin
- Mapa Karczunek
- Mapa Nowy Zambrzyków
- Mapa Piwonin
- Mapa Przydawki
- Mapa Radwanków Królewski
- Mapa Radwanków Szlachecki
- Mapa Sewerynów
- Mapa Siedzów
- Mapa Śniadków Dolny
- Mapa Śniadków Górny A
- Mapa Sobienie Biskupie
- Mapa Sobienie Kiełczewskie Drugie
- Mapa Sobienie Kiełczewskie Pierwsze
- Mapa Sobienie Szlacheckie
- Mapa Sobienie-Jeziory
- Mapa Stary Zambrzyków
- Mapa Szymanowice Duże
- Mapa Szymanowice Małe
- Mapa Warszawice
- Mapa Warszówka
- Mapa Wysoczyn
- Mapa Zuzanów
Rejony chronione
Kornuty
Rezerwaty przyrody
fragment płaszczowiny magurskiej w Beskidzie Niskim z fantystycznie ukształtowanymi skałami; las mieszany i bukowy
Wymięklizna
Rezerwaty przyrody
wielogatunkowe drzewostany liściaste, iglaste i mieszane o znacnym stopniu naturalności wraz z występującymi w nich koloniami różnych ptaków
Łachy Brzeskie
Rezerwaty przyrody
wyspy, piaszczyste łachy oraz wody rzeki Wisły będące ostoją dla wielu gatunków ptaków.
Czarci Dół
Rezerwaty przyrody
zbiorowiska torfowe z charakterystyczną florą i fauną
Na Torfach
Rezerwaty przyrody
jezioro zasilane wodami źródliskowymi z otaczającym je borem bagiennym i mieszanym; ostoja licznych gatunków zwierząt chronionych
Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu
Obszary chronionego krajobrazu
Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje Dolinę Środkowej Wisły oraz przylegającą do niej zachodnią część Równiny Garwolińskiej. Jego powierzchnia wynosi 70 070 ha, do której należą rezerwaty przyrody Świder, Wólczańska Góra i Rogalec oraz 82 pomniki przyrody. Jest to teren o dosyć urozmaiconej rzeźbie, przecięty dolinami rzek Świder, Wilga, Okrzejka i in. Krajobraz ma charakter rolniczy i leśny.
Rogalec
Rezerwaty przyrody
drzewostany na siedliskach olsów i łęgów
Celestynowski Grąd
Rezerwaty przyrody
fragment zbiorowisk grądowych ze stanowiskami rzadkich i chronionych gatunków roślin
Wyspy Świderskie
Rezerwaty przyrody
Wyspy, piaszczyste łachy oraz wody plynące Wisły, będące ostoją dla wielu gatunków ptaków.
Mazowiecki Park Krajobrazowy
Parki krajobrazowe
Parku położony jest w Kotlinie Warszawskiej oraz na Wysoczyźnie Siedleckiej, na południowy - wschód od aglomeracji warszawskiej. Obszar parku składa się z dwóch części: północnej, w skład której wchodzą lasy wawerskie i południowej, obejmującej zespół bagienno-łąkowy torfowiska Całowanie oraz kompleks lasów celestynowsko - otwockich. Położenie parku w obrębie dwóch jednostek geomorfologicznych - wysoczyzny morenowej i doliny Wisły, powoduje duże urozmaicenie krajobrazu. Rzeźba terenu ukształtowana w okresie kolejnych zlodowaceń charakteryzuje się obecnością piaszczystych wydm o wysokości do 20 m porośniętych lasem, a w części południowej falistym krajobrazem moreny dennej. Obszar parku przecięty jest malowniczymi, głęboko wciętymi w morenowe osady dolinami rzek Świdra (rezeerwat) i Mieni. Obszar Parku jest jednym z najciekawszych i najcenniejszych zbiorowisk roślinności wydmowej i bagiennej w centralnej Polsce. Lasy porastają 64% jego powierzchni. Przeważają bory sosnowe zajmujące przeważnie ubogie siedliska pochodzenia wydmowego. Są to bory suche i świeże, rzadziej bory wilgotne i bagienne, porastające zanikające torfowiska wysokie. Na siedliskach zasobniejszych wykształciły się bory mieszane z sosną i dębem. Niewielkie powierzchnie zajmują lasy grądowe z dębem, grabem, lipą, brzozą i wiązem w drzewostanie oraz z rzadkimi i chronionymi roślinami w runie; storczykami, turówką wonna, lilią złotogłów. Blisko 12% powierzchni zajmują bagna i łąki. Dużą powierzchnię Bagna Całowania zajmują bagienne lasy olszowe, pozostałą część łąkową zbiorowiska torfowiskowe. Stwierdzono tu występowanie rzadkich roślin, m.in. gnidosza królewskiego i brzozy niskiej. W dolinie Świdra i Mieni zachowały się resztki lasów łęgowych. Na terenie parku stwierdzono stanowiska wielu gatunków rzadkich i chronionych: rosiczki okrągłolistnej i wąskolistnej i pośredniej, widłaka goździstego, jałowcowego, wrońca i torfowego, orlika, storczyka bzowego, bagna zwyczajnego, grzybieni białych. Park jest ostoją kilkudziesięciu gatunków ssaków, m.in. łosia, wydry, dzika, kuny, borsuka. Zróżnicowanie biotopów powoduje iż znalazło tu miejsce bytowanie ponad 100 gatunków ptaków, w tym: żurawie, bociany czarne, błotniaki, słonki, myszołowy, zimorodki, cietrzewie i inne. Spotyka się wiele gatunków płazów i gadów; rzekotkę drzewną, padalca, zaskrońca, żmiję zygzakowatą.Najcenniejsze fragmenty parku chronione są w ośmiu rezerwatach.









