Gmina Jakubów

Rejony chronione

  • Miński Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Miński Obszar Chronionego Krajobrazu leży na Wysoczyźnie Kałuszyńskiej. Obejmuje 29 451 ha powierzchni, na której znajdują się rezerwaty przyrody Jedlina i Rudka Sanatoryjna oraz 66 pomników przyrody. Z wysoczyzny spływa rzeka Mienia w kierunku Wisły. Krajobraz ma charakter rolniczy i leśny.

  • Jedlina

    Rezerwaty przyrody

    wielogatunkowy las pochodzenia naturalnego z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) poza północno-wschodnią granicą jej zasięgu

  • Rudka Sanatoryjna

    Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) poza północno-wschodnią granicą jej zwartego zasięgu

  • Przełom Witówki

    Rezerwaty przyrody

    fragment lasu, wód, nieużytków i gruntów rolnych z dobrze wykształconymi zbiorowiskami roślin

  • Bagno Pogorzel

    Rezerwaty przyrody

    naturalny zbiornik retencyjny wraz z występującymi w jego zasięgu stanowiskami roślin całkowicie lub częściowo chronionych

  • Florianów

    Rezerwaty przyrody

    różnorodne formy geomorficzne pochodzenia lodowcowego i wodnolodowcowego: oz, morena czołowa, wydma paraboliczna

  • Wólczańska Góra

    Rezerwaty przyrody

    oz - polodowcowa forma zbudowana z piasków i żwirów; las sosnowy

  • Rogoznica

    Rezerwaty przyrody

    Olsy o cechach naturalnych oraz bagna porośnięte rzadką roślinnością torfowiskową

  • Bocianowskie Bagno

    Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska leśne na terenach wydmowych i torfowiskach

  • Mazowiecki Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Parku położony jest w Kotlinie Warszawskiej oraz na Wysoczyźnie Siedleckiej, na południowy - wschód od aglomeracji warszawskiej. Obszar parku składa się z dwóch części: północnej, w skład której wchodzą lasy wawerskie i południowej, obejmującej zespół bagienno-łąkowy torfowiska Całowanie oraz kompleks lasów celestynowsko - otwockich. Położenie parku w obrębie dwóch jednostek geomorfologicznych - wysoczyzny morenowej i doliny Wisły, powoduje duże urozmaicenie krajobrazu. Rzeźba terenu ukształtowana w okresie kolejnych zlodowaceń charakteryzuje się obecnością piaszczystych wydm o wysokości do 20 m porośniętych lasem, a w części południowej falistym krajobrazem moreny dennej. Obszar parku przecięty jest malowniczymi, głęboko wciętymi w morenowe osady dolinami rzek Świdra (rezeerwat) i Mieni. Obszar Parku jest jednym z najciekawszych i najcenniejszych zbiorowisk roślinności wydmowej i bagiennej w centralnej Polsce. Lasy porastają 64% jego powierzchni. Przeważają bory sosnowe zajmujące przeważnie ubogie siedliska pochodzenia wydmowego. Są to bory suche i świeże, rzadziej bory wilgotne i bagienne, porastające zanikające torfowiska wysokie. Na siedliskach zasobniejszych wykształciły się bory mieszane z sosną i dębem. Niewielkie powierzchnie zajmują lasy grądowe z dębem, grabem, lipą, brzozą i wiązem w drzewostanie oraz z rzadkimi i chronionymi roślinami w runie; storczykami, turówką wonna, lilią złotogłów. Blisko 12% powierzchni zajmują bagna i łąki. Dużą powierzchnię Bagna Całowania zajmują bagienne lasy olszowe, pozostałą część łąkową zbiorowiska torfowiskowe. Stwierdzono tu występowanie rzadkich roślin, m.in. gnidosza królewskiego i brzozy niskiej. W dolinie Świdra i Mieni zachowały się resztki lasów łęgowych. Na terenie parku stwierdzono stanowiska wielu gatunków rzadkich i chronionych: rosiczki okrągłolistnej i wąskolistnej i pośredniej, widłaka goździstego, jałowcowego, wrońca i torfowego, orlika, storczyka bzowego, bagna zwyczajnego, grzybieni białych. Park jest ostoją kilkudziesięciu gatunków ssaków, m.in. łosia, wydry, dzika, kuny, borsuka. Zróżnicowanie biotopów powoduje iż znalazło tu miejsce bytowanie ponad 100 gatunków ptaków, w tym: żurawie, bociany czarne, błotniaki, słonki, myszołowy, zimorodki, cietrzewie i inne. Spotyka się wiele gatunków płazów i gadów; rzekotkę drzewną, padalca, zaskrońca, żmiję zygzakowatą.Najcenniejsze fragmenty parku chronione są w ośmiu rezerwatach.