Mapa Lipsko

27-300 Lipsko

Lipsko w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Solec n/Wisłą

    [~ 6.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Solec n/Wisłą obejmuje teren położny na zachodnim brzegu Wisły. Jest on pocięty licznymi jarami i charakteryzuje się dużymi walorami turystycznymi i rekreacyjnymi.Powierzchnia ogólna terenu wynosi 14500 haw tym grunty Lasów Państwowych 1 330 ha grunty lasów niepaństwowych 1 820 ha parki wiejskie 2 haElementy środowiska podlegające ochronie prawnej: - rezerwat przyrody stepowy Sadkowice - pomniki przyrody 2 drzewa - park wiejski

  • Sadkowice

    [~ 11.3 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko roślin kserotermicznych z lnem złocistym (Linum flavum)

  • Borowiec

    [~ 13.6 km] Rezerwaty przyrody

    dolina rzeki Zwoleńki, ostoja zwierząt wodno-błotnych

  • Obszar Chronionego Krajobazu Dolina Rzeki Zwolenki

    [~ 15.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobazu Dolina Rzeki Zwolenki chroni doliną rzeki wraz z przylegającymi terenami łąk i zadrzweień, wyróżniające się krajobrazowo i charakteryzujące się dużym zróżnicowaniem ekosystemów oraz spełniające ważną rolę korytarzy ekologicznych

  • Modrzewie

    [~ 17.8 km] Rezerwaty przyrody

    naturalny las dębowo-lipowy o charakterze grądu wysokiego z udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica)

  • Ulów

    [~ 19.5 km] Rezerwaty przyrody

    rzadkie chronione gatunki roślin oraz cenne zbiorowiska leśne

  • Wrzelowiecki Park Krajobrazowy

    [~ 20.9 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Wyżyny Lubelskiej i obejmuje północno-zachodni skraj Wzniesień Urzędowskich, fragment kotliny Chodelskiej oraz fragment doliny Wisły. Znaczną część powierzchni Parku zajmują osady lessowe. Rzeźbę terenu charakteryzuje zmienność form i duże wysokości względne wzniesień. W dolinie Wisły wyraźnie zaznacza się jej stroma krawędź oraz zespoły wydm osiągające 10-15m wysokości, na obszarach lessowych występują suche doliny, wąwozy i parowy. Centralne położenie w parku zajmuje dolina Potoku Wrzelowieckiego, która w środkowej części ma charakter przełomowy. Na terenie Parku dominują uprawy rolne (50% powierzchni) i lasy (38% powierzchni). Zespoły leśne charakteryzują się dużym stopniem naturalności, przeważają bory sosnowo-dębowe oraz grądy grabowo-dębowego. Stosunkowo duże powierzchnie zajmują drzewostany stare, o składzie zbliżonym do naturalnego. W runie lasów występują rośliny rzadkie i chronione jak: wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, bluszcz pospolity, tojad dzióbaty, podkolan biały, gnieźnik leśny. Na uwagę zasługują bardzo interesujące zbiorowiska roślin kserotermicznych porastające zbocza dolin z wisienką stepową, omanem wąskolistnym, miłkiem wiosennym i powojnikiem prostym.W lasach żyją m.in. borsuk, kuna, łasica, tchórz, rzadka orzesznica oraz pospolite gatunki ptakow śpiewających. Najbardziej zróżnicowany jest świat owadów, wśród których, zwłaszcza jeśli chodzi o motyle i trzmiele, występuje wiele gatunków rzadkich, związanych z roślinnością ciepłolubną. W pobliżu stawów i w dolinach rzek żyją ptaki wodno-błotne, m.in. perkoz rdzawoszyi, bocian biały i bocian czarny. W granicach parku znajduje się szereg cennych obiektów zabytkowych np. pałac w Kluczkowicach z pięknym parkiem angielskim, pałac Potockich z XVIIIw. Wraz z parkiem, zabytkowe kościoły i spichlerze.

  • Skarpa Dobrska

    [~ 21.2 km] Rezerwaty przyrody

    wychodnie i odsłonięcia różnowiekowych osadów czwartorzędowych, ciepłolubne murawy o charakterze stepowym

  • Krowia Wyspa

    [~ 22.4 km] Rezerwaty przyrody

    stanowiska lęgowe wielu gatunków ptaków na wyspie rzecznej

  • Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 23 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu jest położony w Kotlinie Chodelskiej w zachodniej części województwa lubelskiego. Jego powierzchnia wynosi 23 339 ha. Przez obszar przepływa rzeka Chodel, uchodząca do Wisły. W Kotlinie występuje zatorfiona dolina, mająca istotne walory przyrodnicze. Obszar łączy się z doliną Wisły i stanowi pomost pomiędzy Kazimierskim Parkiem Krajobrazowym oraz Wrzelowieckim Parkiem Krajobrazowym.

  • Piotrowe Pole

    [~ 27.2 km] Rezerwaty przyrody

    Grąd wysoki ze starodrzewiem modrzewia polskiego (Larix polonica) i europejskiego(L. decidua).

  • Miodne

    [~ 27.3 km] Rezerwaty przyrody

    fragment lasu mieszanego z udziałem buka zwyczajnego (Fagus silvatica) na północnej granicy zasięgu

  • Ługi Helenowskie

    [~ 28.9 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostany sosnowe z położonymi mozaikowo torfowiskami na wododziale rzek Zwoleńki i Zagożdżonki

  • Kazimierski Park Krajobrazowy

    [~ 30.9 km] Parki krajobrazowe

    Kazimierski Park Krajobrazowy położony jest na Wyżynie Lubelskiej i obejmuje swoimi granicami obszary znacznie różniące się pod względem fizjograficznym - fragmenty subregionów: Płaskowyżu Nałęczowskiego, Równiny Bełżyckiej, Doliny Przełomowej Środkowej Wisły, Kotliny Chodelskiej i Równiny Radomskiej. Powoduje to znaczne urozmaicenie rzeźby terenu Parku. Dotyczy to szczególnie Płaskowyżu Nałęczowskiego, którego lessowa pokrywa o grubości dochodzącej do 30 m, w wyniku silnych procesów erozyjnych została pocięta gęstą siecią wąwozów (ok. 11km/km2), których głębokość osiąga 30 m. Procesy erozyjne mają tu charakter czynny, z roku na rok krajobraz lessowy się zmienia, co czyni ten teren niezwykle atrakcyjnym turystycznie, lecz jednocześnie niekorzystnym i uciążliwym dla mieszkańców. Równina Bełżycka ma rzeźbę bardziej monotonną, pozbawioną utworów lessowych, natomiast z piaszczystymi wydmami porośniętymi lasami sosnowymi. Kontrastuje z nią płaska otwarta przestrzeń Kotliny Chodelskiej, pokrytej żyznymi utworami naniesionymi przez wody Wisły i Chodelki . Bardzo atrakcyjny krajobrazowo jest Małopolski Przełom Wisły, o którego walorach decyduje zmienna szerokość doliny Wisły oraz urwiste, wysokie na 50-90 m zbocza doliny. Obszar Parku to rejon typowo rolniczy - 70% powierzchni zajmują użytki rolne, a tylko ok. 21% powierzchni - lasy. Na terenie pokrytej lessem Równiny Nałęczowskiej są to przeważnie niewielkie powierzchnie zalesione, tworzone przez różne gatunki drzew liściastych jak: klon, jesion, lipa, dąb, grab. W obwałowanej dolinie Wisły lasy łęgowe zostały prawie całkowicie wycięte i obecnie jaj głównym walorem florystycznym jest ciepłolubna roślinność kserotermiczna porastająca strome, lessowe skarpy doliny z takimi roślinami jak: wisienka karłowata, ostnica włosowata, ostnica włosowata, len złocisty, goryczka krzyżowa, aster gawędka i inne. W granicach Parku stosunkowo największe powierzchnie leśne występują na terenie Równiny Bełżyckiej i Równiny Radomskiej i są to głównie bory sosnowe z niewielką domieszką drzew liściastych, natomiast żyzna i wykorzystywana głównie rolniczo Kotlina Chodelska jest niemal zupełnie pozbawiona lasów.Z dużą różnorodnością siedlisk wiąże się bogactwo faunistyczne Parku. Z kserotermicznymi murawami porastającymi skarpy i zbocza wąwozów związane są interesujące gatunki owadów np. modraszek orion będący endemitem okolic Kazimierza, oraz płazy. Dolina Wisły i sama rzeka są miejscem żerowania i gniazdowania wielu gatunków ptaków wodno-błotnych i posiada walory kwalifikujące do ochrony w ramach Konwencji RAMSAR, jako ostoję o znaczeniu międzynarodowym. Z żyjących tu gatunków ptaków wymienić należy: mewę śmieszkę, mewę zwyczajną, mewę białoskrzydłą i czarnogłową, sieweczkę rzeczną i obrożną, ostrygojada, rybitwę białoczelną i zwyczajną. Liczną grupę stanowią nietoperze (17 gatunków) oraz małe gryzonie. Brak jest dużych ssaków związanych z większymi komplaksami leśnymi , liczne są natomiast gatunki związane z brzegiem lasu i pól- sarny, dziki, zające, lisy. Wyjątkowym walorem Parku jest krajobraz kulturowy z licznymi zabytkami kultury materialnej. Należą do nich m.in. unikatowe zabytki architektury renesansowej w Kazimierzu Dolnym, zespół Parkowo-pałacowy w Nałęczowie, zamki i pałace w Kazimierzu, Janowcu i Wąwolnicy, a także wiele innych.

  • Ścianka Pożaryskich

    [~ 30.9 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Nieczynny Kamieniołom komorowy w którym obserwować można różnowiekowe odsłonięcia skalne z licznymi, dobrze zachowanymi skamieniałościami.