Mapa Wilchta

08-412 Wilchta

Wilchta w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Wólczańska Góra

    [~ 11.8 km] Rezerwaty przyrody

    oz - polodowcowa forma zbudowana z piasków i żwirów; las sosnowy

  • Rogalec

    [~ 12 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostany na siedliskach olsów i łęgów

  • Kulak

    [~ 18.3 km] Rezerwaty przyrody

    Zachowanie różnorodnych stanowisk roślinnych ze stanowiskami roślin chronionych i rzadkich, w szczególności rosiczki długolistnej.

  • Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 18.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Nadwiślański Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje Dolinę Środkowej Wisły oraz przylegającą do niej zachodnią część Równiny Garwolińskiej. Jego powierzchnia wynosi 70 070 ha, do której należą rezerwaty przyrody Świder, Wólczańska Góra i Rogalec oraz 82 pomniki przyrody. Jest to teren o dosyć urozmaiconej rzeźbie, przecięty dolinami rzek Świder, Wilga, Okrzejka i in. Krajobraz ma charakter rolniczy i leśny.

  • Czarci Dół

    [~ 19.4 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska torfowe z charakterystyczną florą i fauną

  • Dąbrowy Seroczyńskie

    [~ 20.6 km] Rezerwaty przyrody

    unikalny kompleks leśny z dębem bezszypułkowym (Quercus sessilis)

  • Jedlina

    [~ 21.2 km] Rezerwaty przyrody

    wielogatunkowy las pochodzenia naturalnego z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) poza północno-wschodnią granicą jej zasięgu

  • Bagno Pogorzel

    [~ 21.5 km] Rezerwaty przyrody

    naturalny zbiornik retencyjny wraz z występującymi w jego zasięgu stanowiskami roślin całkowicie lub częściowo chronionych

  • Florianów

    [~ 22.1 km] Rezerwaty przyrody

    różnorodne formy geomorficzne pochodzenia lodowcowego i wodnolodowcowego: oz, morena czołowa, wydma paraboliczna

  • Miński Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 23 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Miński Obszar Chronionego Krajobrazu leży na Wysoczyźnie Kałuszyńskiej. Obejmuje 29 451 ha powierzchni, na której znajdują się rezerwaty przyrody Jedlina i Rudka Sanatoryjna oraz 66 pomników przyrody. Z wysoczyzny spływa rzeka Mienia w kierunku Wisły. Krajobraz ma charakter rolniczy i leśny.

  • Mazowiecki Park Krajobrazowy

    [~ 23.2 km] Parki krajobrazowe

    Parku położony jest w Kotlinie Warszawskiej oraz na Wysoczyźnie Siedleckiej, na południowy - wschód od aglomeracji warszawskiej. Obszar parku składa się z dwóch części: północnej, w skład której wchodzą lasy wawerskie i południowej, obejmującej zespół bagienno-łąkowy torfowiska Całowanie oraz kompleks lasów celestynowsko - otwockich. Położenie parku w obrębie dwóch jednostek geomorfologicznych - wysoczyzny morenowej i doliny Wisły, powoduje duże urozmaicenie krajobrazu. Rzeźba terenu ukształtowana w okresie kolejnych zlodowaceń charakteryzuje się obecnością piaszczystych wydm o wysokości do 20 m porośniętych lasem, a w części południowej falistym krajobrazem moreny dennej. Obszar parku przecięty jest malowniczymi, głęboko wciętymi w morenowe osady dolinami rzek Świdra (rezeerwat) i Mieni. Obszar Parku jest jednym z najciekawszych i najcenniejszych zbiorowisk roślinności wydmowej i bagiennej w centralnej Polsce. Lasy porastają 64% jego powierzchni. Przeważają bory sosnowe zajmujące przeważnie ubogie siedliska pochodzenia wydmowego. Są to bory suche i świeże, rzadziej bory wilgotne i bagienne, porastające zanikające torfowiska wysokie. Na siedliskach zasobniejszych wykształciły się bory mieszane z sosną i dębem. Niewielkie powierzchnie zajmują lasy grądowe z dębem, grabem, lipą, brzozą i wiązem w drzewostanie oraz z rzadkimi i chronionymi roślinami w runie; storczykami, turówką wonna, lilią złotogłów. Blisko 12% powierzchni zajmują bagna i łąki. Dużą powierzchnię Bagna Całowania zajmują bagienne lasy olszowe, pozostałą część łąkową zbiorowiska torfowiskowe. Stwierdzono tu występowanie rzadkich roślin, m.in. gnidosza królewskiego i brzozy niskiej. W dolinie Świdra i Mieni zachowały się resztki lasów łęgowych. Na terenie parku stwierdzono stanowiska wielu gatunków rzadkich i chronionych: rosiczki okrągłolistnej i wąskolistnej i pośredniej, widłaka goździstego, jałowcowego, wrońca i torfowego, orlika, storczyka bzowego, bagna zwyczajnego, grzybieni białych. Park jest ostoją kilkudziesięciu gatunków ssaków, m.in. łosia, wydry, dzika, kuny, borsuka. Zróżnicowanie biotopów powoduje iż znalazło tu miejsce bytowanie ponad 100 gatunków ptaków, w tym: żurawie, bociany czarne, błotniaki, słonki, myszołowy, zimorodki, cietrzewie i inne. Spotyka się wiele gatunków płazów i gadów; rzekotkę drzewną, padalca, zaskrońca, żmiję zygzakowatą.Najcenniejsze fragmenty parku chronione są w ośmiu rezerwatach.

  • Rogoznica

    [~ 23.3 km] Rezerwaty przyrody

    Olsy o cechach naturalnych oraz bagna porośnięte rzadką roślinnością torfowiskową

  • Wymięklizna

    [~ 23.4 km] Rezerwaty przyrody

    wielogatunkowe drzewostany liściaste, iglaste i mieszane o znacnym stopniu naturalności wraz z występującymi w nich koloniami różnych ptaków

  • Czerwony Krzyż

    [~ 23.6 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko tajęży jednostronnej (Goodyera repens) w zbiorowiskach o charakterze borowym

  • Kopiec Kościuszki

    [~ 24.5 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko rzadkiego na niżu bodziszka żałobnego (Geranium phaeum) oraz fragmenty łegu