Mapa Luszewo

06-450 Luszewo

Luszewo w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Dziektarzewo

    [~ 2 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany częściowo pochodzenia naturalnego porastający wysoką skarpę rzeki Wkry

  • Zieluńsko-Rzęgnowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 13 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Zieluńsko-Rzęgnowski Obszar Chronionego Krajobrazu graniczy od wschodu z Górznieńsko-Lidzbarskim Parkiem Krajobrazowym i obejmuje ochroną duży obszar Wysoczyzny Ciechanowskiej

  • Bartnia

    [~ 15.3 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew sosnowy pochodzenia naturalnego; miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea)

  • Lekowo

    [~ 16.9 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew dębowy z bogatym runem

  • Modła

    [~ 17.5 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew sosnowo-dębowy; miejsce lęgowe bociana czarnego (Ciconia nigra)

  • Dolina rzeki Łydyni

    [~ 22.3 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Dolina rzeczna o charakterze naturalnym

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Kamienne

    [~ 25.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Kammienne obejmuje zwarte kompleksy leśne Masywu Dzikowca i Lesistej pomiędzy wsiami Grzędy Górne na zachodzie, Unisław Śl. i Kowalowa na wschodzie, Mieroszów i Kochanów na południu i Stary Lesieniec na północy. Obejmują także pasmo Gór Suchych i część Rybnickiego Grzbietu. Pod względem geologicznym są one wychodnią potężnej pokładowej żyły porfiru z okresu permskiego. Odpornosci porfirów na denudację zawdzieczają one stromosć stoków i niespokojny profil linii grzbietowej.Region jest atrakcyjny turystycznie, ale położony na uboczu głównych szlaków komunikacyjnych. Atrakcyjność przyrodniczą uzupelniają zabytki architektury z najcenniejszym barokowym zespołem klasztornym w Krzeszowie.

  • Gołuska Kępa

    [~ 26.8 km] Rezerwaty przyrody

    wielogatunkowy las liściasty o charakterze grądu i łęgu w dolinie rzeki Wkry

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Równina Raciążska

    [~ 31.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Równina Raciążska o powierzchni 10402 ha leży na szlaku odpływu wód glacjofluwialnych zlodowacenia Wisły. Jest to częściowo martwe dziś obniżenie ciągnące się pomiedzy dolinami górnej Skrwy i dolnej Wkry. Dno tego obniżenia na dziale wodnym obu rzek leży w poziomie około 110m. Pokrywają je zwydmione piaski, spod których miejscami odsłania się glina morenowa, występują tu również torfowiska.

  • Dolina Mławki

    [~ 32 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska olsu i olsu jesionowego z cenną awifauną

  • Olszyny Rumockie

    [~ 32.2 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne zbiorowiska łęgów i olsów

  • Noskowo

    [~ 35.8 km] Rezerwaty przyrody

    las liściasty o charakterze łęgu i grądu pochodzenia naturalnego z licznymi drzewami pomnikowymi

  • Morena Rzęgnowska

    [~ 37.3 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Wzgórza morenowe o wysokich wlorach geomorfologicznych i biocenotycznych.

  • Lemierzyce

    [~ 37.6 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany w dolinie rzeki Warty o charakterze naturalnym.

  • Kampinoski Park Narodowy

    [~ 40.7 km] Parki narodowe

    Park położony jest w Krainie Mazowiecko-Podlaskiej, w Kotlinie Warszawskiej. Obejmuje ochroną część pradoliny Wisły wraz z całą Puszczę Kampinoską, jednym z najcenniejszych kompleksów leśnych w Polsce. Głównym celem powołania Parku była ochrona unikalnych na skalę europejską kompleksów wydm śródlądowych usypanych z piasków polodowcowych pradoliny Wisły oraz naturalnych zbiorowisk bagiennych i leśnych. KPN jest jednym z największych parków narodowych w Polsce. Należy do niego również Ośrodek Hodowli Żubrów im. Prezydenta RP Ignacego Mościckiego w Smardzewicach k. Tomaszowa Mazowieckiego. W 1999 Kampinoski Park Narodowy został uznany przez UNESCO za Międzynarodowy Rezarwat Biosfery.Krajobraz Parku jest urozmaicony i ma typowy charakter pradolinny. Został ukształtowany około12 tys. lat temu w wyniku działalności wód powierzchniowych spływających z południa, które przy czole cofającego się lodowca skandynawskiego wyżłobiły szerokie koryto Pra-Wisły. Pod koniec epoki lodowcowej w wyniku procesów eolicznych powstały wysokie na 30 m wydmy, różnorodne pod względem morfologicznym ( łukowe, paraboliczne, wałowe). Obecnie wydmy te, umocnione roślinnością stanowią jedną z największych osobliwości przyrodniczych w Europie. Cechą charakterystyczną krajobrazu Parku jest pasowy, równoleżnikowy układ form rzeźby terenu: na północy - taras zalewowy zbudowany z zaniesionych przez Wisłę żyznych mad rzecznych, poniżej pas piaszczystych wałów wydmowych porośniętych lasami i poprzedzielanych bagnami i na południu węższy pas bagien graniczący z Równiną Błońską,, podzielony trzema dużymi dolinami rzecznymi. Największą część Parku - 74% zajmują lasy. Są to najczęściej bory sosnowe z domieszką dębów, brzozy i osiki, rzadziej lasy liściaste - dębowe z lipą i grabem. Na południowych zboczach wydm występują bogate gatunkowo świetliste dąbrowy, a w misach deflacyjnych - torfowiska. Obszary bagienne występujące w Parku charakteryzują się dużym zróżnicowaniem zespołów roślinnych. Porastają je głównie lasy olszowe i olszowo-jesionowe, spotyka się duże obszary zajęte przez trzcinowiska, szuwary i kępy wierzb.Szata roślinna Parku liczy około 1010 gatunków roślin naczyniowych pochodzących z różnorodnych siedlisk - od suchych, stepowych, do bagiennych i torfowych. Ochronie gatunkowej podlega 61 gatunków, w tym chamedafne północna, zimoziół północny, wężymord stepowy oraz osobliwość Parku - brzoza czarna. Ponadto stwierdzono występowanie 115 gatunków mszaków i 146 gatunków porostów. Duże zróżnicowanie siedlisk ma wpływ na bogactwo fauny. Przeważają gatunki leśnych ssaków tj. łosie, jelenie, dziki, lisy, tchórze, łasice, kuny. Żyją tu również bobry, restytuowane do Parku w 1980 r. Fauna puszczańskich ptaków liczy 140 gatunków lęgowych oraz kilkadziesiąt zalatujących. Najcenniejszym z nich jest orlik krzykliwy, warto wspomnieć również o żurawiach, myszołowach i bocianach czarnych.