Mapa Osielec

34-234 Osielec

Osielec w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Las Gościbia

    [~ 13.4 km] Rezerwaty przyrody

    Zróżnicowane ekosystemy leśne o cechach naturalnych w obszarze źródliskowym potoku górskiego.

  • Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza

    [~ 13.7 km] Rezerwaty przyrody

    (w tym 0.73ha w woj. nowosądeckim) wysokogórski bór świerkowy

  • Na Policy

    [~ 13.7 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar cennego przyrodniczo naturalnego boru świerkowego

  • Bembeńskie

    [~ 13.8 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko świerczyny bagiennej z olszą oraz chronionych lub rzadkich subalpejskich gatunków ziołoroślowych.

  • Zamczysko nad Rabą

    [~ 18.9 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany ruiny średniowiecznego zamku obronnego

  • Babiogórski Park Narodowy

    [~ 20.8 km] Parki narodowe

    Utworzony 30 października 1954 roku. W 1997 r. został powiększony prawie dwukrotnie i obecnie zajmuje powierzchnię 3392 ha. Ochroną ścisłą objętych jest 1062 ha.Na potrzebę ochrony Babiej Góry wskazywano już na początku lat dwudziestych naszego wieku. W 1933r. uchwałą Polskiej Akademii Umiejętności, ówczesnego administratora lasów na Babiej Górze utworzony został Rezerwat na Babiej Górze o powierzchni 642 ha. Nie ograniczyło to jednak intensywnej gospodarki leśnej na tym terenie. Po II wojnie światowej podjęto ponownie starania o ochronę Babiej Góry, w wyniku których w 1954r. utworzono Babiogórski Park Narodowy. Szczególne walory przyrodnicze, znaczenie naukowe i dydaktyczne Babiogórskiego Parku Narodowego znalazły uznanie w Biurze Rady Międzynarodowej Koordynacji Programu Człowiek i Biosfera, które zaliczyło Park do światowej sieci rezerwatów biosfery. Z historią powstania Parku można zapoznać się w Muzeum Przyrodniczym.Słowackie stoki Babiej Góry są chronione w formie rezerwatów, położonych w granicach Parku Krajobrazowego (ChKO) Horna Orava, utworzonego w 1978r.Obecnie Park obejmuje północną stronę masywu Babiej Góry, z najwyższym szczytem Beskidu Wysokiego - Diablakiem (1725 m n.p.m.). Zbudowany jest on z ukośnie ułożonych, nachylonych ku południowi, naprzemianległych warstw piaskowca magurskiego, margli, łupków i iłów. Budowie geologicznej zawdzięcza Babia Góra wyraźną asymetryczność nachylenia stoków. Stok północny, stromy, silnie erodowany, pokrywają rumowiska, natomiast południowy porasta bujna roślinność. Masyw Babiej Góry jest obszarem wododziałowym, który daje początek wielu potokom. Wody spływające na południe należą do zlewni Morza Czarnego, a spływające na północ są dopływami Wisły i należą do zlewni Morza Bałtyckiego.Podwyższona wilgotność powietrza, zróżnicowanie rzeźby, przyczynia się do urozmaicenia szaty roślinnej. Ma ona wyraźny, piętrowy charakter. Granice leśnych pięter na Babiej Górze są obniżone o około 100-150 m w stosunku do granic wyznaczanych w Tatrach. Stoki północne odznaczają się nie tylko większym bogactwem form krajobrazowych, ale również różnorodnością zbiorowisk roślinnych.Piętro regla dolnego rozciąga się od podnóża do wysokości 1150 m n.p.m. Tworzą go lasy jodłowo-bukowe z domieszką świerka i jaworu. Do dzisiaj zachowały się fragmenty prastarej puszczy karpackiej. W piętrze regla górnego - sięgającego do 1390 m dominuje bór świerkowy. Duży obszar w Parku zajmuje accidofilna zachodniokarpacka świerczyna górnoreglowa, która wykształciła się na siedliskach bezwapiennych . Powyżej górnej granicy lasu w piętrze kosodrzewiny (1390-1650 m n.p.m.), występują zbiorowiska kosodrzewiny karpackiej z zaroślami jarzębiny i kępami ziołorośli. Pomiędzy zwartymi kępami kosodrzewiny występują powierzchnie pokryte rumoszem skalnym, spod których wypływają liczne potoki. Na zboczach o największym nachyleniu spotkać można zespół kostrzewy pstrej - jedyny endemiczny zespół roślinny występujący na Babiej Górze..W obrębie masywu rośnie ponad 50 gatunków roślin chronionych. Są to m.in. wawrzynek wilczełyko, widłak alpejski, sasanka alpejska, lilia złotogłów. Do osobliwości Parku należą okrzyn jeleni (jest symbolem Babiogórskiego Parku Narodowego) i rogownica alpejska, które maja tutaj jedyne stanowiska w Polsce.W Parku spotyka się wiele ssaków: jelenie, sarny, dziki, rysie. Niekiedy pojawia się niedźwiedź i wilk. Fauna ptaków liczy 120 gatunków. Występuje tu drozd obroźny, płochacz halny, sowa uralska, puchacz, dzięcioły, siewerniak, a także od niedawna głuszec. Wśród bezkręgowców bardzo liczne i najlepiej poznane są chrząszcze (ok. 1400 gatunków w tym kilka endemicznych).Ruch turystyczny koncentruje się na trasie Krowiarki - Sokolica - Diablak - Brona - Markowe Szczawiny. W Markowych Szczawinach jest schronisko istniejące od 1901r. Największą atrakcją turystyczną Parku jest szczyt Babiej Góry i Diablak, z którego rozciąga się wspaniała panorama na Tatry. Ruch turystyczny w Parku jest nieduży.

  • Luboń Wielki

    [~ 23.9 km] Rezerwaty przyrody

    osuwisko fliszowe z bogactwem form skalnych o oryginalnych i interesujących kształtach

  • Kozie Kąty

    [~ 26.5 km] Rezerwaty przyrody

    fragment drzewostanu mieszanego o charakterze naturalnym z udziałem jodły pospolitej (Abies alba)

  • Gorczański Park Narodowy

    [~ 28.4 km] Parki narodowe

    Park powstał na bazie utworzonego w 1927 r. w prywatnych dobrach hr. Wodzickiego, rezerwatu Turbacz im. Wł. Orkana, a obecnie obejmuje centralną i północno - wschodnią część Gorców, z najwyższym szczytem Jaworzyną Kamienicką (1288 m n.p.m.).Gorce są jednym z piękniejszych pasm górskich w Beskidach Zachodnich. Nie należą do gór wysokich. W krajobrazie dominują łagodne kopulaste szczyty, z charakterystycznym elementem rzeźby - wychodniami skał piaskowcowych na północnych stokach przybierające kształty ambon, baszt, murów. Masyw Gorców jest zwarty, o promienistym układzie grzbietów, a jego kulminację stanowi Turbacz (1310 m n.p.m.).Gorce zbudowane są z fliszu karpackiego płaszczowiny magurskiej składającego się z odpornych na wietrzenie zespołów piaskowcowo-zlepieńcowych (tworzących grzbiety) i zespołów łupkowo-piaskowcowych (w przełęczach i obniżeniach). Masyw rozcinają liczne, głębokie doliny rzeczne. Najdłuższą z nich tworzy Kamienica, do której spływają liczne małe potoki.Gorczański Park Narodowy jest typowym, leśnym Parkiem górskim z piętrowym układem drzewostanów. Występują tu lasy regla dolnego (600-1150 m n.p.m.), które zajmują 80% powierzchni Parku i lasy regla górnego (powyżej 1150 m n.p.m.). W reglu dolnym panuje niepodzielnie buczyna karpacka, w której dominują buk, jodła z niewielkim udziałem świerka. W piętrze tym niewielkie powierzchnie zajmuje również bór jodłowo-świerkowy, niewielkie płaty buczyn, a w dolnych biegach potoków - olszyna karpacka. Górne partie Gorców pokrywa górnoreglowy bór świerkowy, z domieszką buka, jodły i jarzębiny. W obu reglach występują polany i hale pochodzenia antropogenicznego. Z roślin rzadkich na terenie Parku występują m.in. wawrzynek wilczełyko, śnieżynka przebiśnieg, krokusy, dziewięćsił bezłodygowy, liczne gatunki goryczek i storczyków. Fauna Gorców jest typowa dla Beskidów. Obok powszechnie spotykanych dzików, jeleni, saren, pojawiają się również wilki i niedźwiedzie. Z ptaków wymienić należy myszołowa, jastrzębia, trzmielojada, kobuza pustułkę, puchacza, sowę. Nad potokami spotykamy pliszkę górską, pluszcza. Liczne gatunki motyli są dodatkową ozdobą gorczańskich polan. Żyje tu 11 gatunków płazów, m in. salamandra plamista będąca symbolem Parku. Przedstawicielami gadów są: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, żmija zygzakowata i zaskroniec.

  • Cieszynianka

    [~ 28.8 km] Rezerwaty przyrody

    wyspowe stanowisko cieszynianki wiosennej (Hacquetia epipactis)

  • Śnieżnica

    [~ 29.3 km] Rezerwaty przyrody

    las bukowy o charakterze naturalnym

  • Madohora

    [~ 30.1 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne zespoły leśne na najwyższym wzniesieniu Beskidu Małego (929 m npm) liczne skałki piaskowcowe

  • Skałka Rogoźnicka

    [~ 30.5 km] Rezerwaty przyrody

    wapienna skała ze skamieniałościami fauny górnej jury

  • Bór na Czerwonem

    [~ 31.4 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie ze stanowiskiem kosodrzewiny (Pinus mughus)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu woj. nowosądeckiego

    [~ 33.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Z uwagi na wysokie walory przyrodniczo-krajobrazowe całego dawnego woj. nowosądeckiego, objęto cały obszar ochroną jako ochk