Mapa Szaflary

34-424 Szaflary

Szaflary w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Obszar Chronionego Krajobrazu woj. nowosądeckiego

    [~ 1.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Z uwagi na wysokie walory przyrodniczo-krajobrazowe całego dawnego woj. nowosądeckiego, objęto cały obszar ochroną jako ochk

  • Przełom Białki pod Krępachami

    [~ 1.2 km] Rezerwaty przyrody

    przełom rzeki przez pieniński pas skałkowy, rzadkie zespoły roślinności naskalnej

  • Bór na Czerwonem

    [~ 2.8 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie ze stanowiskiem kosodrzewiny (Pinus mughus)

  • Skałka Rogoźnicka

    [~ 4.4 km] Rezerwaty przyrody

    wapienna skała ze skamieniałościami fauny górnej jury

  • Niebieska Dolina

    [~ 17.1 km] Rezerwaty przyrody

    buczyna karpacka na Magurze Spiskiej

  • Zielone Skałki

    [~ 17.4 km] Rezerwaty przyrody

    urwiste skały zbudowane z wapieni jurajskich serii czorsztyńskiej - obecnie w Pienińskim Parku Narodowym.

  • Gorczański Park Narodowy

    [~ 17.5 km] Parki narodowe

    Park powstał na bazie utworzonego w 1927 r. w prywatnych dobrach hr. Wodzickiego, rezerwatu Turbacz im. Wł. Orkana, a obecnie obejmuje centralną i północno - wschodnią część Gorców, z najwyższym szczytem Jaworzyną Kamienicką (1288 m n.p.m.).Gorce są jednym z piękniejszych pasm górskich w Beskidach Zachodnich. Nie należą do gór wysokich. W krajobrazie dominują łagodne kopulaste szczyty, z charakterystycznym elementem rzeźby - wychodniami skał piaskowcowych na północnych stokach przybierające kształty ambon, baszt, murów. Masyw Gorców jest zwarty, o promienistym układzie grzbietów, a jego kulminację stanowi Turbacz (1310 m n.p.m.).Gorce zbudowane są z fliszu karpackiego płaszczowiny magurskiej składającego się z odpornych na wietrzenie zespołów piaskowcowo-zlepieńcowych (tworzących grzbiety) i zespołów łupkowo-piaskowcowych (w przełęczach i obniżeniach). Masyw rozcinają liczne, głębokie doliny rzeczne. Najdłuższą z nich tworzy Kamienica, do której spływają liczne małe potoki.Gorczański Park Narodowy jest typowym, leśnym Parkiem górskim z piętrowym układem drzewostanów. Występują tu lasy regla dolnego (600-1150 m n.p.m.), które zajmują 80% powierzchni Parku i lasy regla górnego (powyżej 1150 m n.p.m.). W reglu dolnym panuje niepodzielnie buczyna karpacka, w której dominują buk, jodła z niewielkim udziałem świerka. W piętrze tym niewielkie powierzchnie zajmuje również bór jodłowo-świerkowy, niewielkie płaty buczyn, a w dolnych biegach potoków - olszyna karpacka. Górne partie Gorców pokrywa górnoreglowy bór świerkowy, z domieszką buka, jodły i jarzębiny. W obu reglach występują polany i hale pochodzenia antropogenicznego. Z roślin rzadkich na terenie Parku występują m.in. wawrzynek wilczełyko, śnieżynka przebiśnieg, krokusy, dziewięćsił bezłodygowy, liczne gatunki goryczek i storczyków. Fauna Gorców jest typowa dla Beskidów. Obok powszechnie spotykanych dzików, jeleni, saren, pojawiają się również wilki i niedźwiedzie. Z ptaków wymienić należy myszołowa, jastrzębia, trzmielojada, kobuza pustułkę, puchacza, sowę. Nad potokami spotykamy pliszkę górską, pluszcza. Liczne gatunki motyli są dodatkową ozdobą gorczańskich polan. Żyje tu 11 gatunków płazów, m in. salamandra plamista będąca symbolem Parku. Przedstawicielami gadów są: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, żmija zygzakowata i zaskroniec.

  • Tatrzański Park Narodowy

    [~ 20.2 km] Parki narodowe

    Idea powołania parku narodowego w Tatrach sięga XIX w. i wiele lat stanowiła jeden z głównych celów działań w dziedzinie ochrony przyrody w Polsce. Podstawą do utworzenia parku stały się dobra tzw. Fundacji Kórnickiej zapisanej państwu przez hr. Wł. Zamojskiego w latach dwudziestych. W okresie międzywojennym prowadzono intensywne prace przygotowawcze, w tym wykup terenów, co zaowocowało w 1939 r. utworzeniem Parku Przyrody w Tatrach o powierzchni ok. 16 tys. ha. Prace te obfitowały w dramatyczne wydarzenia, jak ustąpienie PROP w związku z budową kolejki linowej na Kasprowy Wierch. Przed wojną podejmowano również starania o wprowadzenie ochrony Tatr po stronie słowackiej. Przyniosły one rezultaty dopiero po wojnie w 1948 roku, kiedy to utworzono na obszarze Tatr Wysokich parku narodowego (TANAP). Od 1993 r. oba parki zostały uznane przez UNESCO za międzynarodowy rezerwat biosfery TATRY.Obecnie park obejmuje całe Tatry po stronie polskiej z najwyższym szczytem Rysami (2 499 m n.p.m.) i chroni jedyny w Polsce i jedyny między Alpami a Kaukazem masyw o charakterze alpejskim. W jego budowie można wyróżnić trzon krystaliczny, który tworzą granity, gnejsy i łupki oraz płaszcz skał osadowych z dolomitów i wapieni. Rzeźbę Tatr określa się jako młodą, tj. niedawno ukształtowaną.Ostateczne cechy nadała Tatrom epoka lodowcowa. W okresie trzech zlodowaceń ukształtowała się obecna, niezwykle urozmaicona rzeźba, z granitowymi, urwistymi szczytami i ścianami, wiszącymi dolinami, kotłami lodowcowymi wypełnionymi jeziorami, wspaniałymi dolinami z ostańcowymi formami skalnymi i licznymi jaskiniami. W granicach parku znajduje się ok. 650 jaskiń, z których 6 udostępnionych jest dla ruchu turystycznego. Najdłuższy i najgłębszy jest system jaskiń Wielka Śnieżna - Wielka Litworowa (dł.18000m, gł. 814m). Ważnym elementem krajobrazu parku są liczne potoki , stawy, wodospady i wywierzyska. Największym stawem w parku jest Morskie Oko i Wielki Staw Polski., a największym wodospadem Wielka Siklawa (70 m) Układ roślinności w Tatrach, podobnie jak w innych górach, ma charakter piętrowy. W piętrze regla dolnego (od 700 m do 1250 m n.p.m.) dominują lasy jodłowo - bukowe z domieszką jaworu i świerka. Na znacznych powierzchniach występują również sztucznie wprowadzone lasy świerkowe. W obrębie regla dolnego spotyka się łąki kośne. Wyższe partie (1250 -1550 m n.p.m.) zajmuje piętro regla górnego. Panuje tu bór świerkowy ze skupieniami limby przy górnej granicy lasu. Na wysokości 1800 m występuje piętro kosodrzewiny, tworzącej zwarte i trudne do przebycia zarośla. Odgrywają one bardzo duże znaczenie, gdyż osłabiają siłę procesów erozyjnych, powstrzymują piargi i bloki skalne, ograniczają spływ wód powierzchniowych. Ponad pasmem kosodrzewiny do wysokości 2300 m n.p.m. rozpościera się piętro halne czyli alpejskie. Tworzą go gęste wysokogórskie murawy. Rosną tu m.in. sasanka biała, liczne goryczki, turzyce. Na tzw. wyleżyskach, gdzie śnieg zalega długo, rozwinął się zespół wierzby zielnej, a także endemiczny zespół skalnicy tatrzańskiej. Piętro turni rozpoczyna się na wysokości 2300 m n.p.m. i sięga po najwyższe szczyty. Panują tu naskalne porosty, a rośliny kwiatowe spotyka się jedynie w załomach skalnych. Na obszarze Tatr rośnie ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych, z których 85 podlega ochronie gatunkowej. Obok wymienionej już skalnicy tatrzańskiej endemitami są m.in. ostróżka, dębik ośmiopłatkowy, szarotka alpejska, limba oraz sit skucina i boimka dwurzędowa, tworzące endemiczny zespół wysokogórskich muraw, nadających jesienią charakterystyczny , czerwony kolor m.in. Cerwonym Wierchom.Bogaty jest świat zwierząt. Chronione prawnie od schyłku XIX w. świstaki i kozice żyją w piętrze hal. Z innych ssaków tatrzańskich wymienić trzeba jelenia, sarnę, pojawiającego się czasem niedźwiedzia, wilka i rysia. Sporo jest drobnych ssaków. Liczna jest fauna nietoperzy. Wśród znacznej liczby przedstawicieli awifauny wymienia się wiele gatunków wysokogórskich. Do nich należy m.in. pomurnik, orzeł przedni, sokół wędrowny, płochacz halny, głusze, cietrzew, jarząbek. W faunie płazów i gadów nie obserwujemy gatunków ograniczonych swym występowaniem do terenów TPN.Około 50% powierzchni parku zajmują obszary objęte ochroną. Są to wszystkie tereny położone ponad górną granicą lasu oraz następujące rezerwaty położone poniżej tej granicy:- Dolina Rybiego Potoku, Roztoki i W asmundzka,- Pańszczyca i Gąsiennicowa,- Mała Jaworzynka, Kasprowa, Goryczkowa, Kondratowa, - Hala Pisana, Tomanowa, Pyszna, - Masyw Kominiarskiego Wierchu,- Starorobociańska, Jarząbcza, Chochołowska Wyżnia, Łysa Skałka,- Toporowe Stawy,- Regle Zakopiańskie, - Koryciska, - Bobrowiec.Ważnym elementem Tatrzańskiego Parku Narodowego jest kultura materialna Tatr wyróżniająca się swoistą odrębnością i nieprzerwanym kultywowaniem zwyczajów, strojów i gwary. Pozostałościami dawnego budownictwa są liczne szałasy, kapliczki i kościółki. Na przełomie XIX i XX wieku wykształcił się styl zakopiański

  • Lasek

    [~ 21 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostan jodłowo-świerkowy

  • Zamek Czorsztyn

    [~ 21 km] Rezerwaty przyrody

    ruiny zamku na wzgórzu; profil warstw jurajskich i kredowych

  • Kłodne nad Dunajcem

    [~ 25.8 km] Rezerwaty przyrody

    buczyna karpacka; malowniczy przełom Dunajca przez Beskid Sądecki

  • Pieniński Park Narodowy

    [~ 25.8 km] Parki narodowe

    Pieniński Park Narodowy to jeden z najstarszych Parków w Polsce. Nagromadzenie na niewielkim obszarze tak wielu osobliwości przyrodniczych, kultowych i krajobrazowych sprawiło, że o jego ochronie zaczęto myśleć dość wcześnie. Prekursorem działań na rzecz utworzenia Parku narodowego w Pieninach był prof. Wł. Szafer. Już w 1921 roku wokół ruin zamku w Czorsztynie utworzono prywatny rezerwat, a od 1928r. rozpoczęto wykup terenów, które w 1932r. otrzymały nazwę Park Narodowy w Pieninach W tym samym czasie po stronie słowackiej powstał Słowacki Rezerwat Przyrodniczy. W ten sposób Pieniny stały się pierwszym międzynarodowym parkiem w Europie. Była to jedna z pierwszych tego rodzaju inicjatyw na świecie. Wybuch wojny powstrzymał prace nad organizowaniem Parku. Zostały one wznowione po wojnie i uwieńczone powodzeniem w 1954r., kiedy to na mocy Rozporządzenia Rady Ministrów powstał Pieniński Park Narodowy (PPN).W kilka lat później, w 1967 roku, Słowacka Rada Narodowa powołała Pienińsky Narodny Park (PNAP) o powierzchni 2125 ha.Park obejmuje środkową część pienińskiego pasa skałkowego z kulminacją Trzy Korony (982 m n.p.m.) oraz malowniczym Przełomem Dunajca. Pasmo to zbudowane jest głównie z twardych jurajskich wapieni wtopionych w mało odporne na erozję łupki piaskowe i margle. Utworzone w wyniku długotrwałych procesów denudacyjnych malownicze turnie i iglice, strome szczyty i urwiste ściany schodzą w krętą, przełomową dolinę Dunajca, w której deniwelacje terenu osiągają 300 m.Szata roślinna Pienin jest niezwykle bogata. Cechą charakterystyczną jest duże zróżnicowanie gatunkowe i siedliskowe. Niekiedy w bliskim sąsiedztwie żyją rośliny o przeciwstawnych wymaganiach siedliskowych. Do najbardziej interesujących elementów flory Pienin należą relikty i endemity, jak mniszek pieniński i pszonak pieniński. Wielką atrakcją i osobliwością jest złocień Zawadzkiego. W Parku występuje również około 30 gatunków storczyków, z największym polskim gatunkiem - obuwikiem, a także jałowiec sawina, dębik ośmiopłatkowy, traganek jasny.Lasy w Pienińskim Parku zajmują znaczną powierzchnię (ponad 70%). Sięgają one do 982 m n.p.m. i mieszczą się w pasie regla dolnego. Podstawowymi zbiorowiskami leśnymi są: buczyna karpacka ciepłolubna jedlina i buczyna, las jaworowy i olszyna karpacka Osobliwością Pienin są skupienia reliktowej sosny na niedostępnych, urwistych ścianach i szczytach. Ciekawym elementem krajobrazu Pienin są łąki i polany. Mimo iż nie mają one charakteru naturalnego - powstały w wyniku działalności człowieka - odznaczają się wyjątkowym bogactwem gatunkowym. Na polanach rozciągających się pod Trzema Koronami, występuje kilka interesujących zbiorowisk naskalnych, m.in. endemiczne zbiorowisko naskalnej murawy górskiej ze złocieniem Zawadzkiego.Świat zwierzęcy Pienin jest specyficzny. Obok zwierząt typowych dla Karpat, występują tu gatunki charakterystyczne tylko dla Pienin. Obok występujących i w innych regionach rysi, saren, dzików i jeleni, żyje tutaj wiele gatunków nietoperzy. Dobrze poznaną grupa kręgowców są ptaki, których występuje tu ponad 160 gatunków. Spotkać można drozda skalnego, pomurnika, nagórnika, sóweczkę, dzięcioła trójpalczastego i czarnego. W Parku żyje 10 gatunków płazów i 6 gatunków gadów, m.in. salamandra plamista i traszka karpacka. Ozdobą Pienin są motyle. Wśród bardzo wielu gatunków, do najcenniejszych należy niepylak apollo. W Dunajcu, nazwanym dawniej rzeką łososiową, łososie podobnie jak i troć dunajecka pojawiają się niezmiernie rzadko. Ich miejsce zajęły ryby znacznie bardziej pospolite.Wśród zabytków kultury materialnej wymienić należy zamki w Czorsztynie i Niedzicy oraz fragmenty muru zamku księżnej Kingi na Górze Zamkowej obok Trzech Koron. Warto również odwiedzić kościoły w Sromowcach Niżnych i Grywałdzie. Do zabytków należą też liczne przydrożne kapliczki.

  • Bembeńskie

    [~ 28.3 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko świerczyny bagiennej z olszą oraz chronionych lub rzadkich subalpejskich gatunków ziołoroślowych.

  • Pusta Wielka

    [~ 31 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z reliktowym stanowiskiem sosny (Pinus sp.)

  • Śnieżnica

    [~ 34.3 km] Rezerwaty przyrody

    las bukowy o charakterze naturalnym