Mapa Jabłonka

34-480 Jabłonka

Jabłonka w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Bembeńskie

    [~ 9.7 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko świerczyny bagiennej z olszą oraz chronionych lub rzadkich subalpejskich gatunków ziołoroślowych.

  • Rezerwat na Policy im. prof. Zenona Klemensiewicza

    [~ 16.3 km] Rezerwaty przyrody

    (w tym 0.73ha w woj. nowosądeckim) wysokogórski bór świerkowy

  • Na Policy

    [~ 16.3 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar cennego przyrodniczo naturalnego boru świerkowego

  • Babiogórski Park Narodowy

    [~ 16.4 km] Parki narodowe

    Utworzony 30 października 1954 roku. W 1997 r. został powiększony prawie dwukrotnie i obecnie zajmuje powierzchnię 3392 ha. Ochroną ścisłą objętych jest 1062 ha.Na potrzebę ochrony Babiej Góry wskazywano już na początku lat dwudziestych naszego wieku. W 1933r. uchwałą Polskiej Akademii Umiejętności, ówczesnego administratora lasów na Babiej Górze utworzony został Rezerwat na Babiej Górze o powierzchni 642 ha. Nie ograniczyło to jednak intensywnej gospodarki leśnej na tym terenie. Po II wojnie światowej podjęto ponownie starania o ochronę Babiej Góry, w wyniku których w 1954r. utworzono Babiogórski Park Narodowy. Szczególne walory przyrodnicze, znaczenie naukowe i dydaktyczne Babiogórskiego Parku Narodowego znalazły uznanie w Biurze Rady Międzynarodowej Koordynacji Programu Człowiek i Biosfera, które zaliczyło Park do światowej sieci rezerwatów biosfery. Z historią powstania Parku można zapoznać się w Muzeum Przyrodniczym.Słowackie stoki Babiej Góry są chronione w formie rezerwatów, położonych w granicach Parku Krajobrazowego (ChKO) Horna Orava, utworzonego w 1978r.Obecnie Park obejmuje północną stronę masywu Babiej Góry, z najwyższym szczytem Beskidu Wysokiego - Diablakiem (1725 m n.p.m.). Zbudowany jest on z ukośnie ułożonych, nachylonych ku południowi, naprzemianległych warstw piaskowca magurskiego, margli, łupków i iłów. Budowie geologicznej zawdzięcza Babia Góra wyraźną asymetryczność nachylenia stoków. Stok północny, stromy, silnie erodowany, pokrywają rumowiska, natomiast południowy porasta bujna roślinność. Masyw Babiej Góry jest obszarem wododziałowym, który daje początek wielu potokom. Wody spływające na południe należą do zlewni Morza Czarnego, a spływające na północ są dopływami Wisły i należą do zlewni Morza Bałtyckiego.Podwyższona wilgotność powietrza, zróżnicowanie rzeźby, przyczynia się do urozmaicenia szaty roślinnej. Ma ona wyraźny, piętrowy charakter. Granice leśnych pięter na Babiej Górze są obniżone o około 100-150 m w stosunku do granic wyznaczanych w Tatrach. Stoki północne odznaczają się nie tylko większym bogactwem form krajobrazowych, ale również różnorodnością zbiorowisk roślinnych.Piętro regla dolnego rozciąga się od podnóża do wysokości 1150 m n.p.m. Tworzą go lasy jodłowo-bukowe z domieszką świerka i jaworu. Do dzisiaj zachowały się fragmenty prastarej puszczy karpackiej. W piętrze regla górnego - sięgającego do 1390 m dominuje bór świerkowy. Duży obszar w Parku zajmuje accidofilna zachodniokarpacka świerczyna górnoreglowa, która wykształciła się na siedliskach bezwapiennych . Powyżej górnej granicy lasu w piętrze kosodrzewiny (1390-1650 m n.p.m.), występują zbiorowiska kosodrzewiny karpackiej z zaroślami jarzębiny i kępami ziołorośli. Pomiędzy zwartymi kępami kosodrzewiny występują powierzchnie pokryte rumoszem skalnym, spod których wypływają liczne potoki. Na zboczach o największym nachyleniu spotkać można zespół kostrzewy pstrej - jedyny endemiczny zespół roślinny występujący na Babiej Górze..W obrębie masywu rośnie ponad 50 gatunków roślin chronionych. Są to m.in. wawrzynek wilczełyko, widłak alpejski, sasanka alpejska, lilia złotogłów. Do osobliwości Parku należą okrzyn jeleni (jest symbolem Babiogórskiego Parku Narodowego) i rogownica alpejska, które maja tutaj jedyne stanowiska w Polsce.W Parku spotyka się wiele ssaków: jelenie, sarny, dziki, rysie. Niekiedy pojawia się niedźwiedź i wilk. Fauna ptaków liczy 120 gatunków. Występuje tu drozd obroźny, płochacz halny, sowa uralska, puchacz, dzięcioły, siewerniak, a także od niedawna głuszec. Wśród bezkręgowców bardzo liczne i najlepiej poznane są chrząszcze (ok. 1400 gatunków w tym kilka endemicznych).Ruch turystyczny koncentruje się na trasie Krowiarki - Sokolica - Diablak - Brona - Markowe Szczawiny. W Markowych Szczawinach jest schronisko istniejące od 1901r. Największą atrakcją turystyczną Parku jest szczyt Babiej Góry i Diablak, z którego rozciąga się wspaniała panorama na Tatry. Ruch turystyczny w Parku jest nieduży.

  • Skałka Rogoźnicka

    [~ 20.3 km] Rezerwaty przyrody

    wapienna skała ze skamieniałościami fauny górnej jury

  • Obszar Chronionego Krajobrazu woj. nowosądeckiego

    [~ 24.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Z uwagi na wysokie walory przyrodniczo-krajobrazowe całego dawnego woj. nowosądeckiego, objęto cały obszar ochroną jako ochk

  • Przełom Białki pod Krępachami

    [~ 24.3 km] Rezerwaty przyrody

    przełom rzeki przez pieniński pas skałkowy, rzadkie zespoły roślinności naskalnej

  • Bór na Czerwonem

    [~ 24.7 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie ze stanowiskiem kosodrzewiny (Pinus mughus)

  • Pilsko

    [~ 26.7 km] Rezerwaty przyrody

    bór świerkowy regla górnego w Beskidzie Żywieckim

  • Pięć Kopców

    [~ 27.9 km] Rezerwaty przyrody

    Górnoreglowy bór świerkowy, zarośla kosodrzewiny, zbiorowiska murawowo-krzewinkowe z rzadkimi i chronionymi gatunkami flory i fauny. Siedlisko wielu gatunków ptaków.

  • Tatrzański Park Narodowy

    [~ 31.5 km] Parki narodowe

    Idea powołania parku narodowego w Tatrach sięga XIX w. i wiele lat stanowiła jeden z głównych celów działań w dziedzinie ochrony przyrody w Polsce. Podstawą do utworzenia parku stały się dobra tzw. Fundacji Kórnickiej zapisanej państwu przez hr. Wł. Zamojskiego w latach dwudziestych. W okresie międzywojennym prowadzono intensywne prace przygotowawcze, w tym wykup terenów, co zaowocowało w 1939 r. utworzeniem Parku Przyrody w Tatrach o powierzchni ok. 16 tys. ha. Prace te obfitowały w dramatyczne wydarzenia, jak ustąpienie PROP w związku z budową kolejki linowej na Kasprowy Wierch. Przed wojną podejmowano również starania o wprowadzenie ochrony Tatr po stronie słowackiej. Przyniosły one rezultaty dopiero po wojnie w 1948 roku, kiedy to utworzono na obszarze Tatr Wysokich parku narodowego (TANAP). Od 1993 r. oba parki zostały uznane przez UNESCO za międzynarodowy rezerwat biosfery TATRY.Obecnie park obejmuje całe Tatry po stronie polskiej z najwyższym szczytem Rysami (2 499 m n.p.m.) i chroni jedyny w Polsce i jedyny między Alpami a Kaukazem masyw o charakterze alpejskim. W jego budowie można wyróżnić trzon krystaliczny, który tworzą granity, gnejsy i łupki oraz płaszcz skał osadowych z dolomitów i wapieni. Rzeźbę Tatr określa się jako młodą, tj. niedawno ukształtowaną.Ostateczne cechy nadała Tatrom epoka lodowcowa. W okresie trzech zlodowaceń ukształtowała się obecna, niezwykle urozmaicona rzeźba, z granitowymi, urwistymi szczytami i ścianami, wiszącymi dolinami, kotłami lodowcowymi wypełnionymi jeziorami, wspaniałymi dolinami z ostańcowymi formami skalnymi i licznymi jaskiniami. W granicach parku znajduje się ok. 650 jaskiń, z których 6 udostępnionych jest dla ruchu turystycznego. Najdłuższy i najgłębszy jest system jaskiń Wielka Śnieżna - Wielka Litworowa (dł.18000m, gł. 814m). Ważnym elementem krajobrazu parku są liczne potoki , stawy, wodospady i wywierzyska. Największym stawem w parku jest Morskie Oko i Wielki Staw Polski., a największym wodospadem Wielka Siklawa (70 m) Układ roślinności w Tatrach, podobnie jak w innych górach, ma charakter piętrowy. W piętrze regla dolnego (od 700 m do 1250 m n.p.m.) dominują lasy jodłowo - bukowe z domieszką jaworu i świerka. Na znacznych powierzchniach występują również sztucznie wprowadzone lasy świerkowe. W obrębie regla dolnego spotyka się łąki kośne. Wyższe partie (1250 -1550 m n.p.m.) zajmuje piętro regla górnego. Panuje tu bór świerkowy ze skupieniami limby przy górnej granicy lasu. Na wysokości 1800 m występuje piętro kosodrzewiny, tworzącej zwarte i trudne do przebycia zarośla. Odgrywają one bardzo duże znaczenie, gdyż osłabiają siłę procesów erozyjnych, powstrzymują piargi i bloki skalne, ograniczają spływ wód powierzchniowych. Ponad pasmem kosodrzewiny do wysokości 2300 m n.p.m. rozpościera się piętro halne czyli alpejskie. Tworzą go gęste wysokogórskie murawy. Rosną tu m.in. sasanka biała, liczne goryczki, turzyce. Na tzw. wyleżyskach, gdzie śnieg zalega długo, rozwinął się zespół wierzby zielnej, a także endemiczny zespół skalnicy tatrzańskiej. Piętro turni rozpoczyna się na wysokości 2300 m n.p.m. i sięga po najwyższe szczyty. Panują tu naskalne porosty, a rośliny kwiatowe spotyka się jedynie w załomach skalnych. Na obszarze Tatr rośnie ponad 1000 gatunków roślin naczyniowych, z których 85 podlega ochronie gatunkowej. Obok wymienionej już skalnicy tatrzańskiej endemitami są m.in. ostróżka, dębik ośmiopłatkowy, szarotka alpejska, limba oraz sit skucina i boimka dwurzędowa, tworzące endemiczny zespół wysokogórskich muraw, nadających jesienią charakterystyczny , czerwony kolor m.in. Cerwonym Wierchom.Bogaty jest świat zwierząt. Chronione prawnie od schyłku XIX w. świstaki i kozice żyją w piętrze hal. Z innych ssaków tatrzańskich wymienić trzeba jelenia, sarnę, pojawiającego się czasem niedźwiedzia, wilka i rysia. Sporo jest drobnych ssaków. Liczna jest fauna nietoperzy. Wśród znacznej liczby przedstawicieli awifauny wymienia się wiele gatunków wysokogórskich. Do nich należy m.in. pomurnik, orzeł przedni, sokół wędrowny, płochacz halny, głusze, cietrzew, jarząbek. W faunie płazów i gadów nie obserwujemy gatunków ograniczonych swym występowaniem do terenów TPN.Około 50% powierzchni parku zajmują obszary objęte ochroną. Są to wszystkie tereny położone ponad górną granicą lasu oraz następujące rezerwaty położone poniżej tej granicy:- Dolina Rybiego Potoku, Roztoki i W asmundzka,- Pańszczyca i Gąsiennicowa,- Mała Jaworzynka, Kasprowa, Goryczkowa, Kondratowa, - Hala Pisana, Tomanowa, Pyszna, - Masyw Kominiarskiego Wierchu,- Starorobociańska, Jarząbcza, Chochołowska Wyżnia, Łysa Skałka,- Toporowe Stawy,- Regle Zakopiańskie, - Koryciska, - Bobrowiec.Ważnym elementem Tatrzańskiego Parku Narodowego jest kultura materialna Tatr wyróżniająca się swoistą odrębnością i nieprzerwanym kultywowaniem zwyczajów, strojów i gwary. Pozostałościami dawnego budownictwa są liczne szałasy, kapliczki i kościółki. Na przełomie XIX i XX wieku wykształcił się styl zakopiański

  • Pod Rysianką

    [~ 32.6 km] Rezerwaty przyrody

    las jodłowo-świerkowo-bukowy regla dolnego w Beskidzie Żywieckim

  • Gorczański Park Narodowy

    [~ 33.1 km] Parki narodowe

    Park powstał na bazie utworzonego w 1927 r. w prywatnych dobrach hr. Wodzickiego, rezerwatu Turbacz im. Wł. Orkana, a obecnie obejmuje centralną i północno - wschodnią część Gorców, z najwyższym szczytem Jaworzyną Kamienicką (1288 m n.p.m.).Gorce są jednym z piękniejszych pasm górskich w Beskidach Zachodnich. Nie należą do gór wysokich. W krajobrazie dominują łagodne kopulaste szczyty, z charakterystycznym elementem rzeźby - wychodniami skał piaskowcowych na północnych stokach przybierające kształty ambon, baszt, murów. Masyw Gorców jest zwarty, o promienistym układzie grzbietów, a jego kulminację stanowi Turbacz (1310 m n.p.m.).Gorce zbudowane są z fliszu karpackiego płaszczowiny magurskiej składającego się z odpornych na wietrzenie zespołów piaskowcowo-zlepieńcowych (tworzących grzbiety) i zespołów łupkowo-piaskowcowych (w przełęczach i obniżeniach). Masyw rozcinają liczne, głębokie doliny rzeczne. Najdłuższą z nich tworzy Kamienica, do której spływają liczne małe potoki.Gorczański Park Narodowy jest typowym, leśnym Parkiem górskim z piętrowym układem drzewostanów. Występują tu lasy regla dolnego (600-1150 m n.p.m.), które zajmują 80% powierzchni Parku i lasy regla górnego (powyżej 1150 m n.p.m.). W reglu dolnym panuje niepodzielnie buczyna karpacka, w której dominują buk, jodła z niewielkim udziałem świerka. W piętrze tym niewielkie powierzchnie zajmuje również bór jodłowo-świerkowy, niewielkie płaty buczyn, a w dolnych biegach potoków - olszyna karpacka. Górne partie Gorców pokrywa górnoreglowy bór świerkowy, z domieszką buka, jodły i jarzębiny. W obu reglach występują polany i hale pochodzenia antropogenicznego. Z roślin rzadkich na terenie Parku występują m.in. wawrzynek wilczełyko, śnieżynka przebiśnieg, krokusy, dziewięćsił bezłodygowy, liczne gatunki goryczek i storczyków. Fauna Gorców jest typowa dla Beskidów. Obok powszechnie spotykanych dzików, jeleni, saren, pojawiają się również wilki i niedźwiedzie. Z ptaków wymienić należy myszołowa, jastrzębia, trzmielojada, kobuza pustułkę, puchacza, sowę. Nad potokami spotykamy pliszkę górską, pluszcza. Liczne gatunki motyli są dodatkową ozdobą gorczańskich polan. Żyje tu 11 gatunków płazów, m in. salamandra plamista będąca symbolem Parku. Przedstawicielami gadów są: jaszczurka zwinka i żyworodna, padalec, żmija zygzakowata i zaskroniec.

  • Romanka w Beskidzie Żywieckim

    [~ 34.6 km] Rezerwaty przyrody

    bór świerkowy regla górnego w rejonie szczytu Romanki (1366 m npm)

  • Gawroniec

    [~ 36.2 km] Rezerwaty przyrody

    fragment buczyny karpackiej z dużym udziałem sosny (Pinus sp.)