Mapa Stróżówka

38-300 Stróżówka

Stróżówka w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Jelenia Góra

    [~ 6.4 km] Rezerwaty przyrody

    las jaworowy, stanowisko języcznika zwyczajnego (Phyllitis scolopendrium)

  • Zaskalskie-Bodnarówka

    [~ 14.7 km] Rezerwaty przyrody

    wąwóz skalny w Małych Pieninach; liczne osobliwości przyrody żywej i nieożywionej; miejsce lęgowe puchacza (Bubo bubo)

  • Wysokie Skałki

    [~ 15.1 km] Rezerwaty przyrody

    najwyższy szczyt Małych Pienin (1050m n.p.m.)z otaczjącymi go łąkami i lasem

  • Wąwóz Homole

    [~ 15.8 km] Rezerwaty przyrody

    wąwóz w Małych Pieninach z wyjątkowo pięknym krajobrazem i licznymi osobliwościami przyrody żywej i nieożywionej

  • Skamieniałe Miasto

    [~ 16.1 km] Rezerwaty przyrody

    grupy skał piaskowca ciężkowickiego o rzadko spotykanych kształtach

  • Ciężkowicko-Rożnowski Park Krajobrazowy

    [~ 19.7 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje Pogórze Rożnowskie, dolinę rzeki Białej i zachodnią część Pogórza Ciężkowickiego. W krajobrazie Parku dominują szerokie, urozmaicone wysokimi grzbietami, dwa równoległe do siebie pasma wzgórz, położone między dolinami Dunajca i Białej. Zbudowane są one z odpornych piaskowców lgockich i godulskich, przykrytych w północnej części utworami mniej odpornymi, tj. piaskowcami wapnistymi i łupkami marglistymi warstw krośnieńskich. W południowej części Parku bardzo odporne piaskowce tworzą malownicze skałki. Przykładem jest rezerwat Skamieniałe Miasto w okolicach Ciężkowic, utworzony w celu ochrony grup skał z piaskowca ciężkowickiego (o wys. do 14 m), które w wyniku erozji przybrały niepowtarzalne kształty, przypominające ruiny dawnego grodu. Atrakcjami krajobrazowymi Parku są również wodospady oraz jaskinie, m in. najdłuższa w Beskidach (175 m dł.), wielopoziomowa jaskinia koło Bukowca.Oba pasma wzgórz porośnięte są lasami: północne - lasami bukowo-jodłowymi, bukowo-sosnowymi, jedlinami i buczynami z domieszką dębu, modrzewia i jesionu, na siedlisku lasu wyżynnego, południowe - rozległymi kompleksami leśnymi, będącymi pozostałością dawnej Puszczy Karpackiej. Przeważają tu stare drzewostany pochodzenia naturalnego, o bogatym runie. Dominującym zespołem jest żyzna buczyna karpacka z bukiem zwyczajnym i jodłą pospolitą oraz domieszką sosny zwyczajnej, świerku pospolitego i jawora. W runie spotyka się gatunki typowe dla buczyn i grądów: żywiec gruczołowaty, marzanka wodna, gajowiec żółty, miodunka ćma, a także gatunki chronione: podrzeń żebrowiec, skrzyp olbrzymi, bluszcz pospolity, pokrzyk wilcza jagoda, i widłak wroniec. Na terenie Parku występują również niewielkie fragmenty borów sosnowych oraz zbiorowiska roślinności kserotermicznej (w rejonie Ciężkowic).Obszar ten jest najbogatszy w woj. tarnowskim pod względem liczebności zwierzyny łownej. W lasach żyją jelenie, dziki, lisy borsuki, tchórze, gronostaje, a z gatunków rzadkich żbik, wydra, łasica i orzesznica. Wśród wielu gatunków ptaków na uwagę zasługuje m.in. myszołów zwyczajny, jastrząb gołębiarz, krogulec trzmielojad, orzechówka, jarząbek. Bardzo bogaty jest świat owadów. W rezerwacie Skamieniałe Miasto występuje 310 gatunków motyli, a wśród nich chroniony niepylak i kilkanaście innych, rzadkich gatunków. Najcenniejsze zabytki skupione są w zespole urbanistycznym Ciężkowic, gdzie zachował się dawny układ miejski z dużym rynkiem otoczonym domami podcieniowymi z XIX w. oraz XVIII-wiecznym ratuszem, kaplicą i neogotyckim kościołem.

  • Park Krajobrazowy Pasma Brzanki

    [~ 20.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pogórzu Ciężkowickim w mikroregionie Pasmo Brzanki (w woj. podkarpackim 3000ha). Obejmuje rozciągnięte równoleżnikowo na długości około 13 km. pasmo wzgórz o wys. 450-562 m. n.p.m. i ciągnące się od przełomu rzeki Białej, poprzez Górę Brzankę, Górę Liwecką, aż do Góry Liwocz - do doliny Wisłoki. Krajobraz Parku jest bardzo urozmaicony. Grzbiet Brzanki - Liwocza charakteryzuje się płaskimi wierzchowinami oraz stromymi zboczami dolin, z płatami osuwisk. Bierze tu początek wiele potoków, których doliny w swych górnych odcinkach mają charakter wciosowy, V-kształtny, i są głęboko wcięte w zbocza góry.Bardzo cenne przyrodniczo są lasy, zajmujące ponad połowę powierzchni Parku i porastające grzbietowe partie wzgórz. Zbiorowiska leśne mają w większości charakter naturalny i są w małym stopniu przekształcone. Dominuje tu żyzna buczyna karpacka oraz buczyna górska. W drzewostanie przeważa buk zwyczajny z domieszką jodły pospolitej i jawora. W niższych partiach zboczy zachowały się niewielkie fragmenty lasów grądowych a w dolinach rzek i potoków spotyka się nieduże powierzchnie łęgów wierzbowo - topolowych oraz zespołów nadrzecznych olszyny górskiej. W runie lasów dominują gatunki typowe dla buczyn, m. in. żywiec cebulkowy i gruczołkowaty, żywokost sercowaty i marzanka wonna. W miejscach , gdzie duży udział w drzewostanie ma jodła, występują gatunki borowe: szczawik zajęczy, konwalijka dwulistna, kosmatka blada, borówka czarna, jeżyna gruczołowata.Świat zwierząt jest bogaty w gatunki leśne, jak: sarny, dziki, lisy, mniejsze drapieżniki i drobne gryzonie. Rzadkie są borsuki i związane z polami zające szaraki. Bardzo dobre warunki gniazdowania mają ptaki. Z rzadszych gatunków występują tu myszołów zwyczajny, dzięcioł czarny, orzechówka, kruk , jarząbek. Z innych zwierząt warto wymienić spotykaną tu sporadycznie salamandrę plamistą.

  • Cisy w Mogilnie

    [~ 22.1 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko cisa

  • Diable Skały

    [~ 22.3 km] Rezerwaty przyrody

    Fantazyjnie ukształtowane grupy piaskowca ciężkowickiego z jaskinią szczelinową pochodzenia tektonicznego

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pradolina Wieprza

    [~ 23 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Osią ekologiczną obszaru jest rzeka Wieprz. Płynie ona szeroką, porośniętą wilgotnymi łąkami doliną z licznymi starorzeczami, zastoiskami wodnymi i fragmentami łegów.Stwierdzono tu występowanie żółwia błotnego, oraz wielu ginących ptaków wodno-błotnych jak:derkacza, brodźca, krwawodzioba.

  • Styr

    [~ 23.2 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska leśne typowe dla Podgórza Karpackiego, żyzna buczyna karpacka, kwaśna buczyna górska, żyzna jedliny, oraz zbiorowiska łęgowe, rzadkie gatunki roślin.

  • Golesz

    [~ 24.8 km] Rezerwaty przyrody

    Wychodnie skał piaskowca ciężkowickiego wraz z otaczającym je lasem grądowym, ze stanowiskami rzadkich chronionych gatunków roślin w runie, a także śladami grodziska wczesnośredniowiecznego i ruinami średniowiecznego zamku obronnego.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Beskidu Niskiego

    [~ 25.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Beskidu Niskiego leży w południowo-zachodniej części województwa podkarpackiego. Łączy się z Magurskim Parkiem Narodowym, Jaśliskim Parkiem Krajobrazowym i Wschodniobeskidzkim Obszarem Chronionego Krajobrazu. Zajmuje 74500ha na terenie Beskidu Niskiego. Charakteryzuje się dużą lesistością i niskim stopniem przekształcenia antropogenicznego. Dominują łagodne pasma zalesionych pasm górskich.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Pogórza Ciężkowickiego

    [~ 27.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje część Pogórza Ciężkowickiego i stanowi otulinę dla Ciężkowicko-Rożnowskiego Parku Krajobrazowego. .W krajobrazie dominują szerokie, urozmaicone wysokimi grzbietami, pasma wzgórz, położone między dolinami Dunajca i Białej. Pasma wzgórz porośnięte są lasami: północne - lasami bukowo-jodłowymi, bukowo-sosnowymi, jedlinami i buczynami z domieszką dębu, modrzewia i jesionu. Przeważają tu drzewostany pochodzenia naturalnego, o bogatym runie. Spotyka się gatunki typowe dla buczyn i grądów: żywiec gruczołowaty, marzanka wodna, gajowiec żółty, miodunka ćma, a także gatunki chronione: lilia złotogółw, podrzeń żebrowiec, skrzyp olbrzymi, bluszcz pospolity, pokrzyk wilcza jagoda, i widłak wroniec. W granicach obszaru występują również zbiorowiska roślinności kserotermicznej.W lasach żyją jelenie, dziki, lisy borsuki, tchórze, gronostaje, a z gatunków rzadkich żbik, wydra, łasica i orzesznica. Wśród wielu gatunków ptaków na uwagę zasługuje m.in. myszołów zwyczajny, jastrząb gołębiarz, krogulec trzmielojad, orzechówka, jarząbek. Bardzo bogaty jest świat owadów.

  • Magurski Park Narodowy

    [~ 28.7 km] Parki narodowe

    Park obejmuje typowy krajobraz Beskidu Niskiego, (380 m n.p.m.-850 m n.p.m.) z malowniczymi wzgórzami (Kamień - 712 m n.p.m. Marewka - 794 m n.p.m., Magura Wątkowska -846 m n.p.m.), poprzecinanymi dolinami potoków i przełęczy. Reprezentuje subregion Pasm Magurskich, zbudowanych z warstw fliszu, piaskowców magurskich i osadów aluwialnych (dna dolin). Interesujące krajobrazowo są zgrupowania skałek, m.in. Kornuty - będące dawnym rezerwatem geologicznym, Ruski Zamek, czy Księża Góra. Na terenie Parku znajdują się źródliska Wisłoka (Dębi Wierch 575 m n.p.m.).Pod względem przyrodniczo-leśnym Park położony jest w dzielnicy Beskidu Niskiego w Krainie Karpackiej. Występuje tu około 30 zbiorowisk roślinnych, wśród których przeważają zbiorowiska leśne (90%). Szata roślinna ma charakter piętrowy. W piętrze pogórza zachowały się naturalne zespoły leśne: grądy z dominacją brzozy lub jodły, olszyna karpacka, olszyna bagienna, łęgi wielogatunkowe oraz zajmujące znaczną powierzchnię bory jodłowe, świerkowo-jodłowe oraz sosnowe sztucznego pochodzenia. Piętro regla dolnego (powyżej 530 m n.p.m.) występuje wyspowo, zajmując wyższe części wzniesień. Są to głównie żyzne buczyny karpackie, w mniejszym stopniu bory jodłowe i jodłowo-świerkowe oraz sosnowe z udziałem brzozy. We florze stwierdzono 360 gat. roślin naczyniowych, w tym 45 górskich oraz 42 chronionych, m in. storczyk podkolan biały, wawrzynek wilczełyko, dziewięćsił bezłodygowy, lilia złotogłów, kłokoczka południowa, pokrzyk wilcza jagoda, kozłek trójlistkowy, tojady.Fauna Parku ma charakter przejściowy między Karpatami Zachodnimi i Wschodnimi. Żyje tu 35 gatunków ssaków, a wśród nich niedźwiedź, ryś, wilk, żbik, kuna, lis, borsuk, wydra, bóbr, jeleń, sarna i dzik. Liczbę gatunków ptaków określa się na 137, w tym 106 lęgowych, m.in. orzeł przedni, orlik krzykliwy, trzmielojad, puchacz, pluszcz, drozd obrożny, bocian czarny. Bogaty jest również świat płazów i gadów z salamandrą, kumakiem, gniewoszem i wężem Eskulapa. Żyją tam również liczne, ciekawe owady. Około 200 gatunków zwierząt jest prawnie chronionych.Teren Magurskiego Parku Narodowego jest słabo zaludniony. W przeszłości stosunkowo liczną grupę etniczną stanowili Łemkowie. Pozostałości tradycyjnego budownictwa - długie łemkowskie chałupy znajdują się m.in. w Bodkach, Bartnem, Grabiu, Myscowej, Światkowej Wlk., Polanach i Kolonii Olchowiec, gdzie mieści się prywatne muzeum kultury łemkowskiej. Cennym elementem krajobrazu są łemkowskie cerkwie, przeważnie drewniane, w wielu wsiach Parku. Najstarszym śladem osadnictwa na tych terenach jest grodzisko z IX - X w. w Brzezowej na górze Walik u stóp Magury Wątkowskiej.Dotychczasowe zagospodarowanie turystyczne nie jest zbyt intensywne. Schroniska mieszczą się w Bartnem i pod szczytem Magury Małastowskiej.