Mapa Nowogród Bobrzański

Nowogród Bobrzański [Naumburg (an der Bober)]

Nowogród Bobrzański w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Dąbrowa Brzeźnicka

    [~ 10.5 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment grądu i dąbrowy świetlistej; pomnikowe dęby (Quercus sp.).

  • Zimna Woda

    [~ 20.5 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu olszowego o charakterze pierwotnym z jesionem (Fraxinus excelsior) i brzozą (Betula sp.) oraz runem torfowiskowym.

  • Wrzosiec

    [~ 22.9 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko wrzośca bagiennego (Erica tetralix) w drzewostanie sosnowym

  • Bażantarnia

    [~ 30.3 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany o charakterze naturalnym z pojedynczymi okazami drzew pomnikowych.

  • Park Krajobrazowa Łuk Mużakowa

    [~ 33 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje tereny położone w południowej części województwa lubuskiego, w strefie pogranicza z Niemcami o cennych wartościach przyrodniczych, historycznych i kulturowych. Obszar Parku pokrywa się z zasięgiem Łuku Mużakowskiego, formy geologicznej, znanej też jako Łużycki Wał Graniczny. Łuk ten ma kształt podkowy otwartej ku północy, o dł. ok. 40 km i szerokości 3-4 km . Nysa Łużycka dzieli Łuk na dwie części w jednym z piękniejszych parków przypałacowych w Europie w m. Łęknica .Według badań geologów niemieckich jest to największy tego typu twór na świecie! Flora roślin naczyniowych Parku liczy 591 gatunków. Do szczególnie interesujących należą rośliny, które osiągają tu wschodnią granicę zasięgu - m.in. selery węzłobaldachowe - jedyne stanowisko w Polsce, czy wrzosiec bagienny. Stwierdzono tutaj 146 gatunków ptaków w tym tak ciekawe gatunki jak: bąk, rybołów, bielik, gągoł, kania ruda. Jeden gatunek, a mianowicie - wilk - pojawiający się tutaj sporadycznie należy do grupy taksonów szczególnie zagrożonych wyginięciem. Niezwykle cennym obiektem jest Park Mużakowski (Pücklera) o założeniach krajobrazowych, zlokalizowany w okolicach Łęknicy, wzdłuż doliny Nysy Łużyckiej. Park ten należy do najwybitniejszych osiągnięć europejskiej architektury ogrodniczej dziewiętnastego stulecia. Został on skomponowany w latach 1815-1844 na wzór angielski na życzenie ówczesnego właściciela tych ziem - księcia Hermana von Pückler-Muskau. Na obszarze Parku występuje znaczna ilość stawów w wyrobiskach po odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego oraz pożwirowych. Historycznie omawiany teren leży na pograniczu Górnych i Dolnych Łużyc. Burzliwe dzieje pogranicza sprawiały, że tereny te jak i zamieszkująca je ludność przechodziły zmienne koleje losów.

  • Bukowa Góra

    [~ 34.7 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko pajęcznicy liliowatej (Anthericum liliago); las bukowo-modrzewiowy porastający strome zboczedoliny Odry.

  • Bukowa Góra III

    [~ 34.7 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew bukowy z domieszką grabu (Carpinus betulus) jaworu (Acer pseudoplatanus) i innych: klonów (Acer sp.) wiązu (Ulmus sp.) i lipy (Tilia sp.); liczne źródła

  • Uroczysko Węglińskie

    [~ 37.1 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalny wielogatunkowy starodrzew z drzewami pomnikowymi - dębami.

  • Bogdaniec III

    [~ 37.3 km] Rezerwaty przyrody

    grąd typowy z bukiem zwyczajnym - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Gryżyński Park Krajobrazowy

    [~ 37.3 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w południowej części Pojezierza Lubuskiego i obejmuje ochroną walory krajobrazowe rynny polodowcowej Gryżyńskiego Potoku. O atrakcyjności tego terenu decyduje bardzo urozmaicone ukształtowanie terenu. Na stosunkowo małej powierzchni występuje tutaj wielka różnorodność form rzeźby, poczynając od rynny polodowcowej wciętej w osady sandrowe na głębokość 30 m i nachyleniu zboczy 22-25 stopni, poprzez liczne zagłębienia bezodpływowe i kończąc na formach akumulacji ozowej i kemowej w postaci długich wałów i pagórków.W granicach Parku znajduje się 11 polodowcowych jezior, z których największe, o powierzchni 50 ha ma głębokość 36 m. Na odcinku między miejscowościami Gryżyna i Grabin, występują aż 94 źródła oraz duże powierzchnie stawów rybnych, które są kolejną atrakcją Parku.Na terenie Parku występują różnorodne zespoły roślinne: leśne, zaroślowe, łąkowe, bagienne i wodne. Z gatunków chronionych i rzadkich, można znaleźć goździka sinego, kłoć wiechowatą, rosiczkę okrągłolistną, bagno zwyczajne, grążela drobnego, grzybienie białe. Dużą atrakcją są starodrzewia dębowe, chronione jako pomniki przyrody. Jedna z istniejących w Parku sześciu alei, liczy sobie 300 sztuk dębów szypułkowych. Ze względu na duża ilość siedlisk związanych z wodą, Park jest miejscem pobytu wielu gatunków ptaków zagrożonych w skali europejskiej: bociana czarnego, kani rdzawej, sokoła wędrownego, rybołowa, żurawia i zimorodka. Z ssaków występują bobry i wydry, a z gadów zagrożony gniewosz plamisty.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Bory Dolnośląskie

    [~ 37.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Bory Dolnośląskie obejmuje niewielki fragment Borów Dolnośląskich w pobliżu południowej granicy województwa zielonogórskiego. Jego powierzchnia wynosi 5 100 ha.

  • Krzesiński Park Krajobrazowy

    [~ 38.2 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Doliny Środkowej Odry i obejmuje terasy pradoliny Odry oraz ujściowy fragment Doliny Nysy Łużyckiej o dużych wartościach przyrodniczych. Pod względem geomorfologicznych obszar ten należy do dolnej terasy Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej, drugiego poziomu terasowego oraz fragmentami, do północnej krawędzi pradoliny.Najciekawszym i najcenniejszym fragmentem Parku jest suchy polder przeciwpowodziowy Krzesin-Bytowiec, który przy wysokich i bardzo wysokich przepływach wód na Odrze jest zalewany. Porastające go łąki wokół jeziora Krzesińskiego stają się podmokłe lub są całkowicie zalewane, co stwarza szczególnie dobre warunki życia dla ptactwa. Oprócz jeziora Krzesińskiego, będącego właściwie starorzeczem Odry, w granicach Parku znajdują się również inne jeziora, z których największe to Borek, o powierzchni 63,7 ha i głębokości 8,4 m. Szata roślinna Parku jest zdominowana przez zbiorowiska wodne, nadwodne, łąkowe i leśne. Badania wykazały, iż najbardziej różnorodne z nich to fitocenozy wodne i nadwodne. W Parku stwierdzono występowanie 7 gatunków roślin chronionych (grążel żółty, grzybienie północne, salwinia pływająca, grzyb - sromotnik bezwstydny, chrobotek leśny, kocanki piaskowe, kruszyna pospolita) i 8 gatunków roślin rzadkich, do których zaliczono rośliny atlantyckie osiągające tu kres swojego zasięgu (m in. czermień błotna, włosienicznik rzeczny, wąkrota zwyczajna, pszonak jastrzębcolistny).Fauna Parku jest charakterystyczna dla specyficznego, mocno wilgotnego środowiska zalewanej doliny rzecznej. Najliczniejsze są ptaki, których stwierdzono aż 155 gatunków. Są wśród nich gatunki zagrożone wyginięciem (kulik wielki i błotniak stawowy) oraz gatunki rzadkie (gągoł, bocian czarny). We wsi Kłopot znajduje się najliczniejsza w Polsce zachodniej kolonia bociana białego (35 gniazd). Wśród ssaków najciekawsze to objęte ochroną bobry i nietoperze. W starorzeczach żyje rak pręgowany oraz wiele gatunków ryb oraz 40 gatunków ważek.

  • Radowice

    [~ 41.3 km] Rezerwaty przyrody

    Łęg jesionowo-olszowy i las dębowo-grabowy na silnie urzeźbionej krawędzi wysoczyzny polodowcowej.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Wzgórza Dalkowskie województwa zielonogórskiego

    [~ 41.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wzgórza Dalkowskie województwa zielonogórskiego obejmuje część wzgórz, stanowiących fragment Wału Trzebnickiego przy południowo-wschodniej granicy województwa zielonogórskiego. Jego powierzchnia wynosi 5 900 ha. Obszar charakteryzuje się urozmaiconą rzeźbą i wyraźnie wyodrębnia się w okolicy.

  • Dębowiec

    [~ 42.5 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew dębowy ze stanowiskami jelonka rogacza i kozioroga dębosza.