Mapa Rzepin

69-110 Rzepin [Reppen]

Rzepin w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Mokradła Sułowskie

    [~ 8.9 km] Rezerwaty przyrody

    Jezioro i torfowisko; stanowisko rzadkich i ginących gatunków roślin i ptaków wodno-błotnych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Odry

    [~ 11.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Odry stanowi granicę pomiędzy dwoma dużymi jednostkami morfologicznymi: Wysoczyzną Lubuską i Doliną Odry, która na odcinku 18 km. od Słubic do Górzycy tworzy charakterystyczną krawędź. W części południowej porośnięta jest lasami Równiny Rzepińskiej. Krawędź ta oprócz walorów krajobrazowych, potęgowanych przez charakterystyczne rozcięcia erozyjne, posiada liczne stanowiska flory ciepłolubnej typu stepowego. Jednym z tych stanowisk jest rezerwat Pamięcin w okolicy wsi Pamięcin. Znajduje się on na obszarze wąwozów należących do Zakładu Rolnego w Pamięcinie.

  • Dolina Ilanki

    [~ 13.6 km] Rezerwaty przyrody

    Różnego rodzaju torfowiska i zespoły źródeł w obrębie naturalnego i półnaturalnego krajobrazu wyróżniajacego sie bogactwem flory i fauny - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Pamięcin

    [~ 17.5 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowisko roślinności stepowej z ostnicą włosowatą (Stipa capillata), ostnicą Jana (S.Joannis), pajęcznicą liliowatą (Anthericum liliago) w wąwozach pradoliny Odry - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Czapliniec Lemierzycki

    [~ 22.8 km] Rezerwaty przyrody

    najliczniejsze na Ziemi Lubuskiej kolonie lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea) starodrzew sosnowy i bagna. - zlikwidowany w 2001r.

  • Młodno

    [~ 25.7 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko niskie powstające w zarastającej misie jeziora -gatunki chronione roślin i zwierząt - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Park Narodowy Ujście Warty

    [~ 27.5 km] Parki narodowe

    Park położony jest w Kotlinie Gorzowskiej, w Dolinie Dolnej Warty, na obszarze dawnej delty rzeki przekształconej w jedno ujście do rzeki Odry zwane Kanałem Fryderyka Wilhelma. Powstał na terenie utworzonego wcześniej Parku Krajobrazowego Ujście Warty i chroni najcenniejszą jego część - rezerwat ornitologiczny Słońsk, uznany za jadną z najważniejszych ostoi ptaków wodno-błotnych w Europie i objęty międzynarodową Konwencją Ramsar oraz tereny sąsiadujące po obu stronach koryta rzeki Warty. Krajobraz parku ma charakter zatorfionego obniżenia porośniętego podmokłymi łąkami turzycowiskami, łanami manny i mozgi oraz zaroślami wierzbowymi poprzecinany starorzeczami, licznymi kanałami, fragmentami dróg i grobli.Szata roślinna parku jest ściśle powiązana z warunkami hydrologicznymi panującymi na tym terenie. Dominują siedliska łąkowe i pastwiskowe (ostnice, pięciorniki, turzyce, skalnice, pięciorniki) a w starorzeczach i zagłębieniach - szuwary i turzycowiska, a także niewielkie płaty zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W rozlewiskach występują rzadkie i chronione rośliny jak rdest Brittingera, grzybienie północne, grzybieńczyk wodny. O wysokim poziomie różnorodności biologicznej świadczy występowanie na terenie parku około 50 zespołów roślinnych, z ponad 390 gatunkami roślin naczyniowych, co stanowi około 30% flory całej Krainy Wielkopolsko-Kujawskiej Głównym walorem i bogactwem parku są ostoje ptaków w rozlewiskach rzek Warty i Postomii. Dominujące w krajobrazie naturalne fragmenty rzek, starorzecza, stare kanały odwadniające, małe jeziorka i okresowo zalewane łąki i pastwiska powodują iż te rozległe tereny są zamieszkałe przez rzesze ptaków. Stwierdzono tu lęgi ponad 140 gatunkow ptaków, m.in.4 gat. perkozów, 7-8 gatunków kaczek, 5 gatunków chruścieli, 9-10 gatunków ptaków siewkowatych. Żyje tu aż 26 gatunków zagrożonych wyginięciem jak: wodniczka, derkacz, żuraw, bąk, bączek oraz wiele innych równie cennych, do których należą m.in. perkozy, krwawodzioby, bekasy, bataliony, kormorany, ohary, czajki, bociany czarne, rycyki.. Oprócz ptaków żyją tutaj 34 gatunki ssaków, głównie ziemnowodnych, a wśród nich dwa gatunki chronione: wydra i bóbr europejski. W parku można spotkać również norkę amerykańską, piżmaki, lisy, gronostaje, kuny leśne i domowe, sarny, dziki, jenoty. W celu zorganizowania ruchu turystycznego wytyczono szereg ścieżek przyrodniczych, które przebiegają przez części dawnego rezerwatu objęte ochroną częściową i umożliwiają obejrzenie najatrakcyjniejszych fragmentów terenu bez zakłócania życia zwierząt i niszczenia ich środowiska.

  • Słońsk

    [~ 27.5 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe ptaków wodnych i błotnych oraz żerowisko i miejsce odpoczynku ptaków przelotnych (ok. 240gat. w tym160 lęgowych). - zlikwidowany w 2001- wszedł do Parku Narodowego Ujście Warty

  • Park Krajobrazowy Ujście Warty

    [~ 28.3 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w Kotlinie Gorzowskiej , w mezoregionie Pradoliny Toruńsko-Eberdzwaldzkiej, w Dolinie Dolnej Warty. Chroni duży fragment korytarza ekologicznego dolin rzecznych Warty i Odry, co w połączeniu z Cedyńskim Parkiem Krajobrazowym i Parkiem Krajobrazowym Dolina Dolnej Odry tworzy znaczący ciąg terytorialny, chroniący ujściowe odcinki Odry i Warty. Obszar parku ma charakter rozległego, wklęsłego, zatorfionego obniżenia, którego dnem płynie rzeka Warta, odprowadzająca za pomocą swych dopływów wodę z sąsiadujących wysoczyzn.Szata roślinna Parku jest ściśle powiązana z warunkami hydrologicznymi panującymi na tym terenie. Dominują siedliska łąkowe i pastwiskowe (ostnice, pięciorniki, turzyce, skalnice, pięciorniki) a w starorzeczach i zagłębieniach - szuwary i turzycowiska, a także niewielkie płaty zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W rozlewiskach występują rzdkie i chronione rośliny jak rdest Brittingera, grzybienie północne, grzybieńczyk wodny.Głównym walorem i bogactwem Parku są ostoje ptaków w rozlewiskach tych rzek. W krajobrazie dominują naturalne fragmenty rzeki, starorzecza, stare kanały odwadniające, małe jeziorka i okresowo zalewane łąki i pastwiska. Rozległe tereny corocznie zalewane są wodą, głównie od późnej jesieni do późnej wiosny. Dużą część Parku zajmuje rezerwat Słońsk, który jest jedną z najcenniejszych w Europie ostoi ptactwa wodnego i błotnego oraz miejscem lęgowym i żerowiskiem. Rezerwat objęty jest ochroną w ramach Konwencji Ramsar. Żyje tu wiele cennych gatunków ptaków, do których należą m.in. perkozy, bączki, krwawodzioby, bekasy, bataliony, kormorany, ohary, czajki, bociany czarne, rycyki i wiele innych. Oprócz ptaków żyje tutaj 31 gatunków ssaków, głównie ziemnowodnych, a wśród nich dwa gatunki chronione: wydra i bóbr. W rezerwacie można spotkać również norkę amerykańską, piżmaki, lisy, gronostaje, kuny leśne i domowe, sarny, dziki, jenoty. W celu zorganizowania ruchu turystycznego wytyczono szereg ścieżek przyrodniczych, które przebiegają przez części rezerwatu objęte ochroną częściową i umożliwiają obejrzenie najatrakcyjniejszych fragmentów terenu bez zakłócania życia zwierząt i niszczenia ich środowiska.

  • Uroczysko Lubniewsko

    [~ 28.3 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Uroczysko Lubniewsko to obszar o bogatej , ukształtowanej przez działalność lodowca rzeźbie terenu. Na małej przestrzeni występują tu różnice wysokości do 110 m, oraz jary, wąwozy i jeziora rynnowe. Lasy są przeważnie bukowe, teren charakteryzuje się dużą dużą różnorodnością szaty roślinnej.

  • Pawski Ług

    [~ 29.6 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska roślinności bagiennej i torfowiskowej z otaczającym je lasem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdaniec III

    [~ 30 km] Rezerwaty przyrody

    grąd typowy z bukiem zwyczajnym - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Nad Jeziorem Trześniowskim

    [~ 30.6 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu bukowego naturalnego pochodzenia - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Łagowski Park Krajobrazowy

    [~ 32.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pojezierzu Lubuskim i obejmuje jego najwyższą część - Pojezierze Łagowskie. Jest to obszar o najbardziej urozmaiconej, typowo polodowcowej rzeźbie terenu, z pagórami moreny czołowej i rynnami jezior. W krajobrazie parku wyróżnia się rynna polodowcowa jeziora Ciecz i połączonego z nim jeziora Łagowskiego oraz sandr rzeki Pliszki. Rynna łagowska ma szerokość od 100 do 750m, głębokość 20-90 m, a nachylenie stoków do 53 stopni. Strome i wysokie krawędzie rynny pocięte są licznymi wąwozami, parowami i dolinkami. Najwyższym wzniesienia są w północnej części parku, w strefie wzgórz morenowych, a najwyższym z nich jest Bukowiec o wysokości 227 m n.p.m. Lasy zajmują około 65% powierzchni parku. Dominującym typem siedliskowym są bory - bór świeży i bór mieszany świeży, występuje też las mieszany i ols. Wąwozy i pagórki morenowe w północnej części parku porastają cenne lasy bukowe, miejscami z domieszką sosny, modrzewia i brzozy. Osobliwością przyrodniczą chronioną w rezerwatach są naturalne wyspy barwinka pospolitego oraz skupiska zimozielonej mahonii. W borach sosnowych i w buczynach można spotkać widłaka goździstego i spłaszczonego, cisa pospolitego, marznkę wonną, rosiczkę okrągłolistną oraz bluszcz pospolity. Na rzece Łagowi stwierdzono występowanie rzadkiego krasnorostu, w jeziorach chronione grążele żółte i grzybienie białe. Na terenie parku znajdują się trzy rezerwat przyrody: Nad jeziorem Trześniowskim, Pawski Ług i Buczyna Łagowska Faunę reprezentują typowe gatunki dla występujących tu lasów i borów: jelenie, sarny, dziki, lisy, zające. W pobliżu jezior żyje perkoz dwuczuby i łąbądź niemy, w lasach bielik, kania czarna, orlik krzykliwy, gołąb siniak, bocian czarny, w dolinach potoków pliszka górska. Na terenie parku występują również rzadkie i chronione, drobne ssaki jak: ryjówka aksamitna i mała, rzęsorek rzeczek, jeż zachodni, wiewiórka.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie

    [~ 32.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie położony jest w południowej części woj.gorzowskiego, w obrębie północnej części Pojezierza Lubuskiego. Region tego pojezierza o zróżnicowanej rzeźbie terenu ze wzgórzami pokrytymi bogatą szatą leśną i malowniczymi jeziorami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów w województwie, tak pod względem krajobrazowym jak i klimatycznym. Miejscowość Lubniewice, mogąca być w przyszłości uzdrowiskiem (korzystne warunki bioklimatyczne i źródła wód mineralnych ), położona jest na przesmyku rozdzielającym dwa jeziora. Od zachodu rozciąga się jez. Lubiąż (Lubniewickie) o pow. 134,2 ha. Otoczone jest zalesionymi wzniesieniami morenowymi , które przekraczają wysokość 100 m n.p.m. Liczne zatoki, półwyspy i zalesione wyspy na jeziorze podnoszą jego walory wizualne. Od południa jezioro łączy się poprzez Lubiewkę z jez. Lubniewsko o pow. 241 ha. Jego brzegi w całości otoczone są lasami. Po wschodniej stronie Lubniewic leży jez. Krajnik o pow.40 ha. Niewysokie brzegi otoczone są zabudowaniami Lubniewic i polami. Krótki, ok. 300 m odcinek rzeki Lubniewki łączy jez. Krajnik z jez. Lubniewickim. Wszystkie trzy jeziora połączone rzeką Lubniewką, nazywane są jeziorami Lubniewickimi. Woda w nich jest mało przezroczysta, o zielonkawym zabarwieniu.Lasy zajmują połowę powierzchni obszaru chronionego. Stanowią fragment Puszcy Lubuskiej, rozpościerającej sie na sandrach Pojezierza Lubuskiego. Panują tu siedliska borowe, stanowiące ponad 90% powierzchni leśnej. Najodpowiedniejsze warunki znajduje tu jedynie sosna i brzoza. Wpobliżu rzek i jezior, gdzie warunki siedliskowe są lepsze, można znaleźć nieco domieszki dębu i buka. W zagłębieniach terenowych występują olsy. Obszar ten występuje poza zasięgiem jodły i świerka a buk występuje na granicy zasięgu. Na Pojezierzu Lubniewickim występuje duża mozaikowatość gleb. Grunty orne zajmują ok. 42% powierzchni. Wyróżnia się tu rejon Sulęcińsko-Międzyrzecki o funkcjach rolniczych i turystycznych. Z uwagi na dużą atrakcyjność przyrodniczą, istnieje możliwość powiązania usług turystycznych z rozwojem rolnictwa na tym terenie.