Gmina Skwierzyna

Rejony chronione

  • Dąbrowa na Wyspie

    Rezerwaty przyrody

    Rzadko spotykany las liściasty na malowniczej wyspie Jeziora Lubikowskiego - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Santockie Zakole

    Rezerwaty przyrody

    Lasy łęgowe z dużą ilością kęp starych drzewostanów. Zachowanie unikalnych zasobów genowych oraz ochrona miejsc lęgowych rzadkich ptaków wodno-błotnych w dolinie Warty - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Janie im. Włodzimierza Korsaka

    Rezerwaty przyrody

    Zarastające jezioro ostoja ptaków wodnych z charakterystyczną roślinnością wodną i bagienną - ostoja ptaków wodnych.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B zajmuje krawędziowy odcinek doliny Warty o długości 11 km, pomiędzy wschodnią granicą miasta Gorzów Wielkopolski a ostatnimi zabudowaniami miejscowości Santok. Obejmuje fragment terenów rozcięcia dolinowo-wąwozowego na skraju wysoczyzny morenowej, której zbocza są jednocześnie brzegami pradoliny toruńsko-eberswaldzkiej. Obfituje w liczne szlaki turystyczne i punkty widokowe. Na obszarze tym występują wyspowe stanowiska roślinności stepowej na siedliskach szczególnie ciepłych jako zbiorowiska uwarunkowane specyficznymi warunkami lokalnymi. Największa koncentracja takich siedlisk występuje w rejonie Witnicy na otwartych, słonecznych i silnie nagrzewajacych się zboczach. Wysoka temperatura powietrza i gleby sprawia,że skupia się tu przebogata flora kserotermiczna. Głównym zespołem i zarazem najpiękniej wykształconą murawą jest step ostnicowy. Najbardziej charakterystyczne dla tego zespołu są trzy stepowe trawy: ostnica powabna, włosowata i Jana. Fitocenoza cechuje się okresowym masowym zakwitaniem roślin, równie pięknych wiosną, latem i jesienią. Złotożółty aspekt wczesno wiosenny nadają gatunki charakterystyczne dla zespołu: pięciornik piaskowy, smagliczka pagórkowa i wilczomlecz sosnka. Później zakwitają, barwiąc całą murawę na biało: ostnica powabna, pajęcznica liliowata, marzanka barwierska i pagórkowa. W okresie letnim spotykamy różno barwne rośliny jak: ostnica Jana i włosowata, czyściec prosty i ostrołódka kosmata. Jesienią murawy stają się brunatne, ale wtedy pojawiają się łany zakwitającej żółto ożoty zwyczajnej. Drugim zespołem stepowym, jest zespół miłka wiosennego i kłosownicy pierzastej. Rozwija sie na żyźniejszych, silnie próchnicznych glebach brunatnych, na łagodniejszych i mniej suchych zboczach. Jest to rzadziej spotykana biocenoza. Mimo zwartej darni jaką tworzy dominująca tu kłosownica pierzasta, flora jest ogromnie zróżnicowana i bogata. Bardzo obficie rosną tu: sasanka łąkowa, szałwica łąkowa, wiązówka bulwkowa, poziomka twardawa, lucerna sierpowata, lucerna kolczastostrąkowa, pszeniec różowy, storczyk purpurowy, zawilec wielkokwiatowy, turzyca delikatna, turzyca niska i inne.

  • Czaplisko

    Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea sinerea); drzewostan sosnowy w wieku 160-190 lat pomnikowe dęby -proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Łabędziniec

    Rezerwaty przyrody

    Ostoja ptactwa wodnego i błotnego m.in. łabędzia niemego (Cygnus olor) czapli siwej (Ardea cinerea) i żurawia (Grus grus), na obszarze 5-ciu wysp jeziora Soleck-proponowany do ochrony w sieci Natura 2000

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie położony jest w południowej części woj.gorzowskiego, w obrębie północnej części Pojezierza Lubuskiego. Region tego pojezierza o zróżnicowanej rzeźbie terenu ze wzgórzami pokrytymi bogatą szatą leśną i malowniczymi jeziorami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów w województwie, tak pod względem krajobrazowym jak i klimatycznym. Miejscowość Lubniewice, mogąca być w przyszłości uzdrowiskiem (korzystne warunki bioklimatyczne i źródła wód mineralnych ), położona jest na przesmyku rozdzielającym dwa jeziora. Od zachodu rozciąga się jez. Lubiąż (Lubniewickie) o pow. 134,2 ha. Otoczone jest zalesionymi wzniesieniami morenowymi , które przekraczają wysokość 100 m n.p.m. Liczne zatoki, półwyspy i zalesione wyspy na jeziorze podnoszą jego walory wizualne. Od południa jezioro łączy się poprzez Lubiewkę z jez. Lubniewsko o pow. 241 ha. Jego brzegi w całości otoczone są lasami. Po wschodniej stronie Lubniewic leży jez. Krajnik o pow.40 ha. Niewysokie brzegi otoczone są zabudowaniami Lubniewic i polami. Krótki, ok. 300 m odcinek rzeki Lubniewki łączy jez. Krajnik z jez. Lubniewickim. Wszystkie trzy jeziora połączone rzeką Lubniewką, nazywane są jeziorami Lubniewickimi. Woda w nich jest mało przezroczysta, o zielonkawym zabarwieniu.Lasy zajmują połowę powierzchni obszaru chronionego. Stanowią fragment Puszcy Lubuskiej, rozpościerającej sie na sandrach Pojezierza Lubuskiego. Panują tu siedliska borowe, stanowiące ponad 90% powierzchni leśnej. Najodpowiedniejsze warunki znajduje tu jedynie sosna i brzoza. Wpobliżu rzek i jezior, gdzie warunki siedliskowe są lepsze, można znaleźć nieco domieszki dębu i buka. W zagłębieniach terenowych występują olsy. Obszar ten występuje poza zasięgiem jodły i świerka a buk występuje na granicy zasięgu. Na Pojezierzu Lubniewickim występuje duża mozaikowatość gleb. Grunty orne zajmują ok. 42% powierzchni. Wyróżnia się tu rejon Sulęcińsko-Międzyrzecki o funkcjach rolniczych i turystycznych. Z uwagi na dużą atrakcyjność przyrodniczą, istnieje możliwość powiązania usług turystycznych z rozwojem rolnictwa na tym terenie.

  • Pszczewski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Pojezierza Międzyrzecko-Międzychodzkiego i obejmuje jego najatrakcyjniejsze z krajobrazowego punktu widzenia obszary. Rzeźba terenu jest typu polodowcowego, ukształtowana głównie w okresie zlodowacenia bałtyckiego. Na terenie parku występuje połączenie trzech typów krajobrazów: morenowego, sandrowego i dolinnego, Elementem polodowcowym w rzeźbie są liczne rynny jeziorne wypełnione wodą (J. Wielkie, J. Chłop, J. Szarcz, J. Pszczewskie) i otoczone morenowymi wzgórzami przechodzącymi na południowym wschodzie w sandr nowotymski. Krajobraz dolinny występuje wzdłuż rzeki Obry będącej osią parku. Różnorodność form morfologicznych w których przeważają wzgórza i doliny oraz obecność dużej ilości jezior (około 50 jezior o pow. ponad 1 ha) powodują iż obszar parku jest niezwykle atrakcyjny przyrodniczo i krajobrazowo. Lasy porastają 64% powierzchni parku i rozmieszczone są nierównomiernie. Najwięcej lasów występuje w dolinie rzeki Obry i w rynnie jezior pszczewskich. Przeważają bory sosnowe z sosną jako gatunkiem panującym i domieszką dębu, buka, brzozy brodawkowej i świerka. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym są fragmenty starych lasów mieszanych i liściastych w dolinie rzeki Obry i Kamionki oraz na zboczach rynien jeziornych. Charakteryzują się wyjątkowo bogatym runem tworzonym m. in. przez takie gatunki jak: lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, buławik czerwony, gwiazdnica wielkokwiataow. Najciekawsze zbiorowiska leśne są chronione w rezerwatach. Są to m.in. fragmenty lasu wilgotnego ze stanowiskiem rzadkiej roślinności: wełnianeczki alpejskiej i rosiczki długolistnej oraz stare dąbrowy i wielogatunkowe lasy mieszane.Swiat zwierzęcy jest typowy dla Niżu Polskiego. W rozległych lasach żyje wiele dużych ssaków łownych jak jeleń, dzik, lis, sarna. Obecność dużej ilości jezior oraz dolin rzecznych przyciąga wiele gatunków ptaków wodno błotnych, często gatunków rzadkich i zagrożonych wyginięciem jak: bąka, gągoła czy kormorana. Z cennych i chronionych gadów i płazów należy wymienić rzadkiego żółwia błotnego, jaszczurkę zwinkę, padalca, zaskrońca oraz ropuchę szarą i zieloną oraz liczne żaby - jeziorkową, trawną i śmieszkę.

  • Nietoperek

    Rezerwaty przyrody

    Podziemne fortyfikacje -miejsce masowego zimowania wielu gatunków nietoperzy: nocka dużego (Myotis myotis),nocka Bechsteina (M. Bechsteini),nocka wąsatka (M. mystacinus),gacka wielkoucha(Plecotus auritus) - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Czaplenice

    Rezerwaty przyrody

    Kolonia czapli siwej (Ardea cinerea) w borze sosnowymna półwyspie nad jeziorem Solecko - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000