Mapa Gubin

Gubin [GUBEN]

Gubin w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Ulice

Rejony chronione w okolicy

  • Dębowiec

    [~ 3.6 km] Rezerwaty przyrody

    Starodrzew dębowy ze stanowiskami jelonka rogacza i kozioroga dębosza.

  • Krzesiński Park Krajobrazowy

    [~ 10.7 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Doliny Środkowej Odry i obejmuje terasy pradoliny Odry oraz ujściowy fragment Doliny Nysy Łużyckiej o dużych wartościach przyrodniczych. Pod względem geomorfologicznych obszar ten należy do dolnej terasy Pradoliny Warszawsko-Berlińskiej, drugiego poziomu terasowego oraz fragmentami, do północnej krawędzi pradoliny.Najciekawszym i najcenniejszym fragmentem Parku jest suchy polder przeciwpowodziowy Krzesin-Bytowiec, który przy wysokich i bardzo wysokich przepływach wód na Odrze jest zalewany. Porastające go łąki wokół jeziora Krzesińskiego stają się podmokłe lub są całkowicie zalewane, co stwarza szczególnie dobre warunki życia dla ptactwa. Oprócz jeziora Krzesińskiego, będącego właściwie starorzeczem Odry, w granicach Parku znajdują się również inne jeziora, z których największe to Borek, o powierzchni 63,7 ha i głębokości 8,4 m. Szata roślinna Parku jest zdominowana przez zbiorowiska wodne, nadwodne, łąkowe i leśne. Badania wykazały, iż najbardziej różnorodne z nich to fitocenozy wodne i nadwodne. W Parku stwierdzono występowanie 7 gatunków roślin chronionych (grążel żółty, grzybienie północne, salwinia pływająca, grzyb - sromotnik bezwstydny, chrobotek leśny, kocanki piaskowe, kruszyna pospolita) i 8 gatunków roślin rzadkich, do których zaliczono rośliny atlantyckie osiągające tu kres swojego zasięgu (m in. czermień błotna, włosienicznik rzeczny, wąkrota zwyczajna, pszonak jastrzębcolistny).Fauna Parku jest charakterystyczna dla specyficznego, mocno wilgotnego środowiska zalewanej doliny rzecznej. Najliczniejsze są ptaki, których stwierdzono aż 155 gatunków. Są wśród nich gatunki zagrożone wyginięciem (kulik wielki i błotniak stawowy) oraz gatunki rzadkie (gągoł, bocian czarny). We wsi Kłopot znajduje się najliczniejsza w Polsce zachodniej kolonia bociana białego (35 gniazd). Wśród ssaków najciekawsze to objęte ochroną bobry i nietoperze. W starorzeczach żyje rak pręgowany oraz wiele gatunków ryb oraz 40 gatunków ważek.

  • Uroczysko Węglińskie

    [~ 16 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalny wielogatunkowy starodrzew z drzewami pomnikowymi - dębami.

  • Młodno

    [~ 17.9 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko niskie powstające w zarastającej misie jeziora -gatunki chronione roślin i zwierząt - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Park Krajobrazowa Łuk Mużakowa

    [~ 23.3 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje tereny położone w południowej części województwa lubuskiego, w strefie pogranicza z Niemcami o cennych wartościach przyrodniczych, historycznych i kulturowych. Obszar Parku pokrywa się z zasięgiem Łuku Mużakowskiego, formy geologicznej, znanej też jako Łużycki Wał Graniczny. Łuk ten ma kształt podkowy otwartej ku północy, o dł. ok. 40 km i szerokości 3-4 km . Nysa Łużycka dzieli Łuk na dwie części w jednym z piękniejszych parków przypałacowych w Europie w m. Łęknica .Według badań geologów niemieckich jest to największy tego typu twór na świecie! Flora roślin naczyniowych Parku liczy 591 gatunków. Do szczególnie interesujących należą rośliny, które osiągają tu wschodnią granicę zasięgu - m.in. selery węzłobaldachowe - jedyne stanowisko w Polsce, czy wrzosiec bagienny. Stwierdzono tutaj 146 gatunków ptaków w tym tak ciekawe gatunki jak: bąk, rybołów, bielik, gągoł, kania ruda. Jeden gatunek, a mianowicie - wilk - pojawiający się tutaj sporadycznie należy do grupy taksonów szczególnie zagrożonych wyginięciem. Niezwykle cennym obiektem jest Park Mużakowski (Pücklera) o założeniach krajobrazowych, zlokalizowany w okolicach Łęknicy, wzdłuż doliny Nysy Łużyckiej. Park ten należy do najwybitniejszych osiągnięć europejskiej architektury ogrodniczej dziewiętnastego stulecia. Został on skomponowany w latach 1815-1844 na wzór angielski na życzenie ówczesnego właściciela tych ziem - księcia Hermana von Pückler-Muskau. Na obszarze Parku występuje znaczna ilość stawów w wyrobiskach po odkrywkowej eksploatacji węgla brunatnego oraz pożwirowych. Historycznie omawiany teren leży na pograniczu Górnych i Dolnych Łużyc. Burzliwe dzieje pogranicza sprawiały, że tereny te jak i zamieszkująca je ludność przechodziły zmienne koleje losów.

  • Bogdaniec III

    [~ 28.7 km] Rezerwaty przyrody

    grąd typowy z bukiem zwyczajnym - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Wrzosiec

    [~ 36.7 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko wrzośca bagiennego (Erica tetralix) w drzewostanie sosnowym

  • Gryżyński Park Krajobrazowy

    [~ 42.3 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w południowej części Pojezierza Lubuskiego i obejmuje ochroną walory krajobrazowe rynny polodowcowej Gryżyńskiego Potoku. O atrakcyjności tego terenu decyduje bardzo urozmaicone ukształtowanie terenu. Na stosunkowo małej powierzchni występuje tutaj wielka różnorodność form rzeźby, poczynając od rynny polodowcowej wciętej w osady sandrowe na głębokość 30 m i nachyleniu zboczy 22-25 stopni, poprzez liczne zagłębienia bezodpływowe i kończąc na formach akumulacji ozowej i kemowej w postaci długich wałów i pagórków.W granicach Parku znajduje się 11 polodowcowych jezior, z których największe, o powierzchni 50 ha ma głębokość 36 m. Na odcinku między miejscowościami Gryżyna i Grabin, występują aż 94 źródła oraz duże powierzchnie stawów rybnych, które są kolejną atrakcją Parku.Na terenie Parku występują różnorodne zespoły roślinne: leśne, zaroślowe, łąkowe, bagienne i wodne. Z gatunków chronionych i rzadkich, można znaleźć goździka sinego, kłoć wiechowatą, rosiczkę okrągłolistną, bagno zwyczajne, grążela drobnego, grzybienie białe. Dużą atrakcją są starodrzewia dębowe, chronione jako pomniki przyrody. Jedna z istniejących w Parku sześciu alei, liczy sobie 300 sztuk dębów szypułkowych. Ze względu na duża ilość siedlisk związanych z wodą, Park jest miejscem pobytu wielu gatunków ptaków zagrożonych w skali europejskiej: bociana czarnego, kani rdzawej, sokoła wędrownego, rybołowa, żurawia i zimorodka. Z ssaków występują bobry i wydry, a z gadów zagrożony gniewosz plamisty.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Odry

    [~ 43.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Odry stanowi granicę pomiędzy dwoma dużymi jednostkami morfologicznymi: Wysoczyzną Lubuską i Doliną Odry, która na odcinku 18 km. od Słubic do Górzycy tworzy charakterystyczną krawędź. W części południowej porośnięta jest lasami Równiny Rzepińskiej. Krawędź ta oprócz walorów krajobrazowych, potęgowanych przez charakterystyczne rozcięcia erozyjne, posiada liczne stanowiska flory ciepłolubnej typu stepowego. Jednym z tych stanowisk jest rezerwat Pamięcin w okolicy wsi Pamięcin. Znajduje się on na obszarze wąwozów należących do Zakładu Rolnego w Pamięcinie.

  • Mokradła Sułowskie

    [~ 47.2 km] Rezerwaty przyrody

    Jezioro i torfowisko; stanowisko rzadkich i ginących gatunków roślin i ptaków wodno-błotnych.

  • Dolina Ilanki

    [~ 48 km] Rezerwaty przyrody

    Różnego rodzaju torfowiska i zespoły źródeł w obrębie naturalnego i półnaturalnego krajobrazu wyróżniajacego sie bogactwem flory i fauny - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Dąbrowa Brzeźnicka

    [~ 49.2 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment grądu i dąbrowy świetlistej; pomnikowe dęby (Quercus sp.).

  • Nad Młyńską Strugą

    [~ 49.2 km] Rezerwaty przyrody

    Drzewostany łęgowe oraz dębowo-bukowe z wielogatunkowym runem.

  • Pawski Ług

    [~ 53.9 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska roślinności bagiennej i torfowiskowej z otaczającym je lasem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Łagowski Park Krajobrazowy

    [~ 54.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pojezierzu Lubuskim i obejmuje jego najwyższą część - Pojezierze Łagowskie. Jest to obszar o najbardziej urozmaiconej, typowo polodowcowej rzeźbie terenu, z pagórami moreny czołowej i rynnami jezior. W krajobrazie parku wyróżnia się rynna polodowcowa jeziora Ciecz i połączonego z nim jeziora Łagowskiego oraz sandr rzeki Pliszki. Rynna łagowska ma szerokość od 100 do 750m, głębokość 20-90 m, a nachylenie stoków do 53 stopni. Strome i wysokie krawędzie rynny pocięte są licznymi wąwozami, parowami i dolinkami. Najwyższym wzniesienia są w północnej części parku, w strefie wzgórz morenowych, a najwyższym z nich jest Bukowiec o wysokości 227 m n.p.m. Lasy zajmują około 65% powierzchni parku. Dominującym typem siedliskowym są bory - bór świeży i bór mieszany świeży, występuje też las mieszany i ols. Wąwozy i pagórki morenowe w północnej części parku porastają cenne lasy bukowe, miejscami z domieszką sosny, modrzewia i brzozy. Osobliwością przyrodniczą chronioną w rezerwatach są naturalne wyspy barwinka pospolitego oraz skupiska zimozielonej mahonii. W borach sosnowych i w buczynach można spotkać widłaka goździstego i spłaszczonego, cisa pospolitego, marznkę wonną, rosiczkę okrągłolistną oraz bluszcz pospolity. Na rzece Łagowi stwierdzono występowanie rzadkiego krasnorostu, w jeziorach chronione grążele żółte i grzybienie białe. Na terenie parku znajdują się trzy rezerwat przyrody: Nad jeziorem Trześniowskim, Pawski Ług i Buczyna Łagowska Faunę reprezentują typowe gatunki dla występujących tu lasów i borów: jelenie, sarny, dziki, lisy, zające. W pobliżu jezior żyje perkoz dwuczuby i łąbądź niemy, w lasach bielik, kania czarna, orlik krzykliwy, gołąb siniak, bocian czarny, w dolinach potoków pliszka górska. Na terenie parku występują również rzadkie i chronione, drobne ssaki jak: ryjówka aksamitna i mała, rzęsorek rzeczek, jeż zachodni, wiewiórka.