Mapa Świerkocin

66-460 Świerkocin

Świerkocin w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Bogdaniec I

    [~ 3.2 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu mieszanego o charakterze naturalnym dąbrowa wielogatunkowa z grabem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdaniec II

    [~ 3.5 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany wielogatunkowy - grąd typowy z wielogatunkowym runem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdanieckie Cisy

    [~ 6.9 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)

  • Park Krajobrazowy Ujście Warty

    [~ 12.6 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w Kotlinie Gorzowskiej , w mezoregionie Pradoliny Toruńsko-Eberdzwaldzkiej, w Dolinie Dolnej Warty. Chroni duży fragment korytarza ekologicznego dolin rzecznych Warty i Odry, co w połączeniu z Cedyńskim Parkiem Krajobrazowym i Parkiem Krajobrazowym Dolina Dolnej Odry tworzy znaczący ciąg terytorialny, chroniący ujściowe odcinki Odry i Warty. Obszar parku ma charakter rozległego, wklęsłego, zatorfionego obniżenia, którego dnem płynie rzeka Warta, odprowadzająca za pomocą swych dopływów wodę z sąsiadujących wysoczyzn.Szata roślinna Parku jest ściśle powiązana z warunkami hydrologicznymi panującymi na tym terenie. Dominują siedliska łąkowe i pastwiskowe (ostnice, pięciorniki, turzyce, skalnice, pięciorniki) a w starorzeczach i zagłębieniach - szuwary i turzycowiska, a także niewielkie płaty zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W rozlewiskach występują rzdkie i chronione rośliny jak rdest Brittingera, grzybienie północne, grzybieńczyk wodny.Głównym walorem i bogactwem Parku są ostoje ptaków w rozlewiskach tych rzek. W krajobrazie dominują naturalne fragmenty rzeki, starorzecza, stare kanały odwadniające, małe jeziorka i okresowo zalewane łąki i pastwiska. Rozległe tereny corocznie zalewane są wodą, głównie od późnej jesieni do późnej wiosny. Dużą część Parku zajmuje rezerwat Słońsk, który jest jedną z najcenniejszych w Europie ostoi ptactwa wodnego i błotnego oraz miejscem lęgowym i żerowiskiem. Rezerwat objęty jest ochroną w ramach Konwencji Ramsar. Żyje tu wiele cennych gatunków ptaków, do których należą m.in. perkozy, bączki, krwawodzioby, bekasy, bataliony, kormorany, ohary, czajki, bociany czarne, rycyki i wiele innych. Oprócz ptaków żyje tutaj 31 gatunków ssaków, głównie ziemnowodnych, a wśród nich dwa gatunki chronione: wydra i bóbr. W rezerwacie można spotkać również norkę amerykańską, piżmaki, lisy, gronostaje, kuny leśne i domowe, sarny, dziki, jenoty. W celu zorganizowania ruchu turystycznego wytyczono szereg ścieżek przyrodniczych, które przebiegają przez części rezerwatu objęte ochroną częściową i umożliwiają obejrzenie najatrakcyjniejszych fragmentów terenu bez zakłócania życia zwierząt i niszczenia ich środowiska.

  • Jezioro Wielkie

    [~ 13.9 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Jezioro Wielkie wraz z sąsiadującymi jeziorami oraz z otaczającymi je lasami z bogatą florą i fauną

  • Czapliniec Lemierzycki

    [~ 14.6 km] Rezerwaty przyrody

    najliczniejsze na Ziemi Lubuskiej kolonie lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea) starodrzew sosnowy i bagna. - zlikwidowany w 2001r.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty A

    [~ 15.7 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty A zajmuje krawędziowy odcinek doliny Warty o długości 10 km, pomiędzy miejscowościami Dąbroszyn - Mościczki. Obejmuje fragment terenów rozcięcia dolinowo-wąwozowego na skraju wysoczyzny morenowej, której zbocza są jednocześnie brzegami pradoliny toruńsko-eberswaldzkiej. Obfituje w liczne szlaki turystyczne i punkty widokowe. Na obszarze tym występują wyspowe stanowiska roślinności stepowej na siedliskach szczególnie ciepłych jako zbiorowiska uwarunkowane specyficznymi warunkami lokalnymi. Największa koncentracja takich siedlisk występuje w rejonie Witnicy na otwartych, słonecznych i silnie nagrzewajacych się zboczach. Wysoka temperatura powietrza i gleby sprawia,że skupia się tu przebogata flora kserotermiczna. Głównym zespołem i zarazem najpiękniej wykształconą murawą jest step ostnicowy. Najbardziej charakterystyczne dla tego zespołu są trzy stepowe trawy: ostnica powabna, włosowata i Jana. Fitocenoza cechuje się okresowym masowym zakwitaniem roślin, równie pięknych wiosną, latem i jesienią. Złotożółty aspekt wczesno wiosenny nadają gatunki charakterystyczne dla zespołu: pięciornik piaskowy, smagliczka pagórkowa i wilczomlecz sosnka. Później zakwitają, barwiąc całą murawę na biało: ostnica powabna, pajęcznica liliowata, marzanka barwierska i pagórkowa. W okresie letnim spotykamy różnobarwne rośliny jak: ostnica Jana i włosowata, czyściec prosty i ostrołódka kosmata. Jesienią murawy stają się brunatne, ale wtedy pojawiają się łany zakwitającej żółto ożoty zwyczajnej. Drugim zespołem stepowym, jest zespół miłka wiosennego i kłosownicy pierzastej. Rozwija sie na żyźniejszych, silnie próchnicznych glebach brunatnych, na łagodniejszych i mniej suchych zboczach. Jest to rzadziej spotykana biocenoza. Mimo zwartej darni jaką tworzy dominująca tu kłosownica pierzasta, flora jest ogromnie zróżnicowana i bogata. Bardzo obficie rosną tu: sasanka łąkowa, szałwica łąkowa, wiązówka bulwkowa, poziomka twardawa, lucerna sierpowata, lucerna kolczastostrąkowa, pszeniec różowy, storczyk purpurowy, zawilec wielkokwiatowy, turzyca delikatna, turzyca niska i inne.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu A Dębno-Gorzów

    [~ 17.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wysoczyzna Gorzowska stanowi część Pojezierza Południowoomorskiego, regionu Równiny Gorzowskiej. Jest to rozległy sandr przylegający od południa do moren myśliborskich, opadający wyraźną krawędzią ku Kotlinie Gorzowskiej. Największą atrakcję obszaru stanowi dolina rzeki Myśli, biorąca swój początek od jez. Myśliborskiego. Najpiękniejsza część tej doliny znalazła się w granicach Wysoczyzny Gorzowskiej. Większość jezior w granicach obszaru, należy do tzw. Zespołu Jezior Myśliborskich, jak np. jez.Polskie, Postne, Ostrowiec. Występują tu również zaciszne małe jeziorka śródleśne. Lasy są największym bogactwem chronionego obszaru, pokrywając ponad 80% jego powierzchni. Wchodzą w skład Puszczy Gorzowskiej, stanowiąc jej zachodnią część. Przeważają tu bory mieszane świeże i bory świeże. Gatunki liściaste mają tu dobre warunki rozwoju, szcególnie buk, dąb szypułkowy i bezszypułkowy. Dominującymgatunkiem jest sosna. Grunty rolne zajmują tylko 17,8% powierzchni Wysoczyzny Gorzowskiej. Określa się je jako potencjalne mikroregiony turystyczno - rolnicze, gdzie rozwijać się będzie funkcja turystyczna z udziałem rolniczej.

  • Janie im. Włodzimierza Korsaka

    [~ 19.8 km] Rezerwaty przyrody

    Zarastające jezioro ostoja ptaków wodnych z charakterystyczną roślinnością wodną i bagienną - ostoja ptaków wodnych.

  • Bagno Chłopiny

    [~ 20 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko przejściowe na zarośniętym jeziorze z sukcesyjną roślinnościa mechowiskową, mszarną, zaroślową i leśną, bogata flora glacjalna liczne storczyki i ptaki - lęgowisko żurawia i żerowisko bociana czarnego- prop.Natura 2000.

  • Bagno Chłopiny II

    [~ 20 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe z roślinnością glacjalną wraz z otaczającymi je olsami.

  • Park Narodowy Ujście Warty

    [~ 20.5 km] Parki narodowe

    Park położony jest w Kotlinie Gorzowskiej, w Dolinie Dolnej Warty, na obszarze dawnej delty rzeki przekształconej w jedno ujście do rzeki Odry zwane Kanałem Fryderyka Wilhelma. Powstał na terenie utworzonego wcześniej Parku Krajobrazowego Ujście Warty i chroni najcenniejszą jego część - rezerwat ornitologiczny Słońsk, uznany za jadną z najważniejszych ostoi ptaków wodno-błotnych w Europie i objęty międzynarodową Konwencją Ramsar oraz tereny sąsiadujące po obu stronach koryta rzeki Warty. Krajobraz parku ma charakter zatorfionego obniżenia porośniętego podmokłymi łąkami turzycowiskami, łanami manny i mozgi oraz zaroślami wierzbowymi poprzecinany starorzeczami, licznymi kanałami, fragmentami dróg i grobli.Szata roślinna parku jest ściśle powiązana z warunkami hydrologicznymi panującymi na tym terenie. Dominują siedliska łąkowe i pastwiskowe (ostnice, pięciorniki, turzyce, skalnice, pięciorniki) a w starorzeczach i zagłębieniach - szuwary i turzycowiska, a także niewielkie płaty zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W rozlewiskach występują rzadkie i chronione rośliny jak rdest Brittingera, grzybienie północne, grzybieńczyk wodny. O wysokim poziomie różnorodności biologicznej świadczy występowanie na terenie parku około 50 zespołów roślinnych, z ponad 390 gatunkami roślin naczyniowych, co stanowi około 30% flory całej Krainy Wielkopolsko-Kujawskiej Głównym walorem i bogactwem parku są ostoje ptaków w rozlewiskach rzek Warty i Postomii. Dominujące w krajobrazie naturalne fragmenty rzek, starorzecza, stare kanały odwadniające, małe jeziorka i okresowo zalewane łąki i pastwiska powodują iż te rozległe tereny są zamieszkałe przez rzesze ptaków. Stwierdzono tu lęgi ponad 140 gatunkow ptaków, m.in.4 gat. perkozów, 7-8 gatunków kaczek, 5 gatunków chruścieli, 9-10 gatunków ptaków siewkowatych. Żyje tu aż 26 gatunków zagrożonych wyginięciem jak: wodniczka, derkacz, żuraw, bąk, bączek oraz wiele innych równie cennych, do których należą m.in. perkozy, krwawodzioby, bekasy, bataliony, kormorany, ohary, czajki, bociany czarne, rycyki.. Oprócz ptaków żyją tutaj 34 gatunki ssaków, głównie ziemnowodnych, a wśród nich dwa gatunki chronione: wydra i bóbr europejski. W parku można spotkać również norkę amerykańską, piżmaki, lisy, gronostaje, kuny leśne i domowe, sarny, dziki, jenoty. W celu zorganizowania ruchu turystycznego wytyczono szereg ścieżek przyrodniczych, które przebiegają przez części dawnego rezerwatu objęte ochroną częściową i umożliwiają obejrzenie najatrakcyjniejszych fragmentów terenu bez zakłócania życia zwierząt i niszczenia ich środowiska.

  • Słońsk

    [~ 20.5 km] Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe ptaków wodnych i błotnych oraz żerowisko i miejsce odpoczynku ptaków przelotnych (ok. 240gat. w tym160 lęgowych). - zlikwidowany w 2001- wszedł do Parku Narodowego Ujście Warty

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie

    [~ 21.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie położony jest w południowej części woj.gorzowskiego, w obrębie północnej części Pojezierza Lubuskiego. Region tego pojezierza o zróżnicowanej rzeźbie terenu ze wzgórzami pokrytymi bogatą szatą leśną i malowniczymi jeziorami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów w województwie, tak pod względem krajobrazowym jak i klimatycznym. Miejscowość Lubniewice, mogąca być w przyszłości uzdrowiskiem (korzystne warunki bioklimatyczne i źródła wód mineralnych ), położona jest na przesmyku rozdzielającym dwa jeziora. Od zachodu rozciąga się jez. Lubiąż (Lubniewickie) o pow. 134,2 ha. Otoczone jest zalesionymi wzniesieniami morenowymi , które przekraczają wysokość 100 m n.p.m. Liczne zatoki, półwyspy i zalesione wyspy na jeziorze podnoszą jego walory wizualne. Od południa jezioro łączy się poprzez Lubiewkę z jez. Lubniewsko o pow. 241 ha. Jego brzegi w całości otoczone są lasami. Po wschodniej stronie Lubniewic leży jez. Krajnik o pow.40 ha. Niewysokie brzegi otoczone są zabudowaniami Lubniewic i polami. Krótki, ok. 300 m odcinek rzeki Lubniewki łączy jez. Krajnik z jez. Lubniewickim. Wszystkie trzy jeziora połączone rzeką Lubniewką, nazywane są jeziorami Lubniewickimi. Woda w nich jest mało przezroczysta, o zielonkawym zabarwieniu.Lasy zajmują połowę powierzchni obszaru chronionego. Stanowią fragment Puszcy Lubuskiej, rozpościerającej sie na sandrach Pojezierza Lubuskiego. Panują tu siedliska borowe, stanowiące ponad 90% powierzchni leśnej. Najodpowiedniejsze warunki znajduje tu jedynie sosna i brzoza. Wpobliżu rzek i jezior, gdzie warunki siedliskowe są lepsze, można znaleźć nieco domieszki dębu i buka. W zagłębieniach terenowych występują olsy. Obszar ten występuje poza zasięgiem jodły i świerka a buk występuje na granicy zasięgu. Na Pojezierzu Lubniewickim występuje duża mozaikowatość gleb. Grunty orne zajmują ok. 42% powierzchni. Wyróżnia się tu rejon Sulęcińsko-Międzyrzecki o funkcjach rolniczych i turystycznych. Z uwagi na dużą atrakcyjność przyrodniczą, istnieje możliwość powiązania usług turystycznych z rozwojem rolnictwa na tym terenie.

  • Uroczysko Lubniewsko

    [~ 22.8 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Uroczysko Lubniewsko to obszar o bogatej , ukształtowanej przez działalność lodowca rzeźbie terenu. Na małej przestrzeni występują tu różnice wysokości do 110 m, oraz jary, wąwozy i jeziora rynnowe. Lasy są przeważnie bukowe, teren charakteryzuje się dużą dużą różnorodnością szaty roślinnej.