Mapa Płonica

66-446 Płonica

Płonica w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Janie im. Włodzimierza Korsaka

    [~ 10.6 km] Rezerwaty przyrody

    Zarastające jezioro ostoja ptaków wodnych z charakterystyczną roślinnością wodną i bagienną - ostoja ptaków wodnych.

  • Bogdanieckie Cisy

    [~ 10.9 km] Rezerwaty przyrody

    Stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)

  • Bogdaniec II

    [~ 13 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany wielogatunkowy - grąd typowy z wielogatunkowym runem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B

    [~ 13.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B zajmuje krawędziowy odcinek doliny Warty o długości 11 km, pomiędzy wschodnią granicą miasta Gorzów Wielkopolski a ostatnimi zabudowaniami miejscowości Santok. Obejmuje fragment terenów rozcięcia dolinowo-wąwozowego na skraju wysoczyzny morenowej, której zbocza są jednocześnie brzegami pradoliny toruńsko-eberswaldzkiej. Obfituje w liczne szlaki turystyczne i punkty widokowe. Na obszarze tym występują wyspowe stanowiska roślinności stepowej na siedliskach szczególnie ciepłych jako zbiorowiska uwarunkowane specyficznymi warunkami lokalnymi. Największa koncentracja takich siedlisk występuje w rejonie Witnicy na otwartych, słonecznych i silnie nagrzewajacych się zboczach. Wysoka temperatura powietrza i gleby sprawia,że skupia się tu przebogata flora kserotermiczna. Głównym zespołem i zarazem najpiękniej wykształconą murawą jest step ostnicowy. Najbardziej charakterystyczne dla tego zespołu są trzy stepowe trawy: ostnica powabna, włosowata i Jana. Fitocenoza cechuje się okresowym masowym zakwitaniem roślin, równie pięknych wiosną, latem i jesienią. Złotożółty aspekt wczesno wiosenny nadają gatunki charakterystyczne dla zespołu: pięciornik piaskowy, smagliczka pagórkowa i wilczomlecz sosnka. Później zakwitają, barwiąc całą murawę na biało: ostnica powabna, pajęcznica liliowata, marzanka barwierska i pagórkowa. W okresie letnim spotykamy różno barwne rośliny jak: ostnica Jana i włosowata, czyściec prosty i ostrołódka kosmata. Jesienią murawy stają się brunatne, ale wtedy pojawiają się łany zakwitającej żółto ożoty zwyczajnej. Drugim zespołem stepowym, jest zespół miłka wiosennego i kłosownicy pierzastej. Rozwija sie na żyźniejszych, silnie próchnicznych glebach brunatnych, na łagodniejszych i mniej suchych zboczach. Jest to rzadziej spotykana biocenoza. Mimo zwartej darni jaką tworzy dominująca tu kłosownica pierzasta, flora jest ogromnie zróżnicowana i bogata. Bardzo obficie rosną tu: sasanka łąkowa, szałwica łąkowa, wiązówka bulwkowa, poziomka twardawa, lucerna sierpowata, lucerna kolczastostrąkowa, pszeniec różowy, storczyk purpurowy, zawilec wielkokwiatowy, turzyca delikatna, turzyca niska i inne.

  • Bogdaniec I

    [~ 14.1 km] Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu mieszanego o charakterze naturalnym dąbrowa wielogatunkowa z grabem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie

    [~ 14.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie położony jest w południowej części woj.gorzowskiego, w obrębie północnej części Pojezierza Lubuskiego. Region tego pojezierza o zróżnicowanej rzeźbie terenu ze wzgórzami pokrytymi bogatą szatą leśną i malowniczymi jeziorami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów w województwie, tak pod względem krajobrazowym jak i klimatycznym. Miejscowość Lubniewice, mogąca być w przyszłości uzdrowiskiem (korzystne warunki bioklimatyczne i źródła wód mineralnych ), położona jest na przesmyku rozdzielającym dwa jeziora. Od zachodu rozciąga się jez. Lubiąż (Lubniewickie) o pow. 134,2 ha. Otoczone jest zalesionymi wzniesieniami morenowymi , które przekraczają wysokość 100 m n.p.m. Liczne zatoki, półwyspy i zalesione wyspy na jeziorze podnoszą jego walory wizualne. Od południa jezioro łączy się poprzez Lubiewkę z jez. Lubniewsko o pow. 241 ha. Jego brzegi w całości otoczone są lasami. Po wschodniej stronie Lubniewic leży jez. Krajnik o pow.40 ha. Niewysokie brzegi otoczone są zabudowaniami Lubniewic i polami. Krótki, ok. 300 m odcinek rzeki Lubniewki łączy jez. Krajnik z jez. Lubniewickim. Wszystkie trzy jeziora połączone rzeką Lubniewką, nazywane są jeziorami Lubniewickimi. Woda w nich jest mało przezroczysta, o zielonkawym zabarwieniu.Lasy zajmują połowę powierzchni obszaru chronionego. Stanowią fragment Puszcy Lubuskiej, rozpościerającej sie na sandrach Pojezierza Lubuskiego. Panują tu siedliska borowe, stanowiące ponad 90% powierzchni leśnej. Najodpowiedniejsze warunki znajduje tu jedynie sosna i brzoza. Wpobliżu rzek i jezior, gdzie warunki siedliskowe są lepsze, można znaleźć nieco domieszki dębu i buka. W zagłębieniach terenowych występują olsy. Obszar ten występuje poza zasięgiem jodły i świerka a buk występuje na granicy zasięgu. Na Pojezierzu Lubniewickim występuje duża mozaikowatość gleb. Grunty orne zajmują ok. 42% powierzchni. Wyróżnia się tu rejon Sulęcińsko-Międzyrzecki o funkcjach rolniczych i turystycznych. Z uwagi na dużą atrakcyjność przyrodniczą, istnieje możliwość powiązania usług turystycznych z rozwojem rolnictwa na tym terenie.

  • Uroczysko Lubniewsko

    [~ 17.8 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Uroczysko Lubniewsko to obszar o bogatej , ukształtowanej przez działalność lodowca rzeźbie terenu. Na małej przestrzeni występują tu różnice wysokości do 110 m, oraz jary, wąwozy i jeziora rynnowe. Lasy są przeważnie bukowe, teren charakteryzuje się dużą dużą różnorodnością szaty roślinnej.

  • Santockie Zakole

    [~ 17.8 km] Rezerwaty przyrody

    Lasy łęgowe z dużą ilością kęp starych drzewostanów. Zachowanie unikalnych zasobów genowych oraz ochrona miejsc lęgowych rzadkich ptaków wodno-błotnych w dolinie Warty - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Dębina

    [~ 21.2 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar lasu - grądu środkowoeuropejskiego z bogatą florą - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Markowe Błota

    [~ 23.2 km] Rezerwaty przyrody

    bagna z typową dla nich florą i fauną

  • Buki Zdroiskie

    [~ 23.5 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalny las mieszany o charakterze buczyny pomorskiej na granicy zasięgu na zboczach malowniczego wąwozu - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bagno Chłopiny

    [~ 23.9 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko przejściowe na zarośniętym jeziorze z sukcesyjną roślinnościa mechowiskową, mszarną, zaroślową i leśną, bogata flora glacjalna liczne storczyki i ptaki - lęgowisko żurawia i żerowisko bociana czarnego- prop.Natura 2000.

  • Bagno Chłopiny II

    [~ 23.9 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe z roślinnością glacjalną wraz z otaczającymi je olsami.

  • Czapliniec Lemierzycki

    [~ 24.7 km] Rezerwaty przyrody

    najliczniejsze na Ziemi Lubuskiej kolonie lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea) starodrzew sosnowy i bagna. - zlikwidowany w 2001r.

  • Park Krajobrazowy Ujście Warty

    [~ 25.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w Kotlinie Gorzowskiej , w mezoregionie Pradoliny Toruńsko-Eberdzwaldzkiej, w Dolinie Dolnej Warty. Chroni duży fragment korytarza ekologicznego dolin rzecznych Warty i Odry, co w połączeniu z Cedyńskim Parkiem Krajobrazowym i Parkiem Krajobrazowym Dolina Dolnej Odry tworzy znaczący ciąg terytorialny, chroniący ujściowe odcinki Odry i Warty. Obszar parku ma charakter rozległego, wklęsłego, zatorfionego obniżenia, którego dnem płynie rzeka Warta, odprowadzająca za pomocą swych dopływów wodę z sąsiadujących wysoczyzn.Szata roślinna Parku jest ściśle powiązana z warunkami hydrologicznymi panującymi na tym terenie. Dominują siedliska łąkowe i pastwiskowe (ostnice, pięciorniki, turzyce, skalnice, pięciorniki) a w starorzeczach i zagłębieniach - szuwary i turzycowiska, a także niewielkie płaty zarośli wierzbowych i lasów łęgowych. W rozlewiskach występują rzdkie i chronione rośliny jak rdest Brittingera, grzybienie północne, grzybieńczyk wodny.Głównym walorem i bogactwem Parku są ostoje ptaków w rozlewiskach tych rzek. W krajobrazie dominują naturalne fragmenty rzeki, starorzecza, stare kanały odwadniające, małe jeziorka i okresowo zalewane łąki i pastwiska. Rozległe tereny corocznie zalewane są wodą, głównie od późnej jesieni do późnej wiosny. Dużą część Parku zajmuje rezerwat Słońsk, który jest jedną z najcenniejszych w Europie ostoi ptactwa wodnego i błotnego oraz miejscem lęgowym i żerowiskiem. Rezerwat objęty jest ochroną w ramach Konwencji Ramsar. Żyje tu wiele cennych gatunków ptaków, do których należą m.in. perkozy, bączki, krwawodzioby, bekasy, bataliony, kormorany, ohary, czajki, bociany czarne, rycyki i wiele innych. Oprócz ptaków żyje tutaj 31 gatunków ssaków, głównie ziemnowodnych, a wśród nich dwa gatunki chronione: wydra i bóbr. W rezerwacie można spotkać również norkę amerykańską, piżmaki, lisy, gronostaje, kuny leśne i domowe, sarny, dziki, jenoty. W celu zorganizowania ruchu turystycznego wytyczono szereg ścieżek przyrodniczych, które przebiegają przez części rezerwatu objęte ochroną częściową i umożliwiają obejrzenie najatrakcyjniejszych fragmentów terenu bez zakłócania życia zwierząt i niszczenia ich środowiska.