Województwo lubuskie

Rejony chronione

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Krawędź Doliny Warty B zajmuje krawędziowy odcinek doliny Warty o długości 11 km, pomiędzy wschodnią granicą miasta Gorzów Wielkopolski a ostatnimi zabudowaniami miejscowości Santok. Obejmuje fragment terenów rozcięcia dolinowo-wąwozowego na skraju wysoczyzny morenowej, której zbocza są jednocześnie brzegami pradoliny toruńsko-eberswaldzkiej. Obfituje w liczne szlaki turystyczne i punkty widokowe. Na obszarze tym występują wyspowe stanowiska roślinności stepowej na siedliskach szczególnie ciepłych jako zbiorowiska uwarunkowane specyficznymi warunkami lokalnymi. Największa koncentracja takich siedlisk występuje w rejonie Witnicy na otwartych, słonecznych i silnie nagrzewajacych się zboczach. Wysoka temperatura powietrza i gleby sprawia,że skupia się tu przebogata flora kserotermiczna. Głównym zespołem i zarazem najpiękniej wykształconą murawą jest step ostnicowy. Najbardziej charakterystyczne dla tego zespołu są trzy stepowe trawy: ostnica powabna, włosowata i Jana. Fitocenoza cechuje się okresowym masowym zakwitaniem roślin, równie pięknych wiosną, latem i jesienią. Złotożółty aspekt wczesno wiosenny nadają gatunki charakterystyczne dla zespołu: pięciornik piaskowy, smagliczka pagórkowa i wilczomlecz sosnka. Później zakwitają, barwiąc całą murawę na biało: ostnica powabna, pajęcznica liliowata, marzanka barwierska i pagórkowa. W okresie letnim spotykamy różno barwne rośliny jak: ostnica Jana i włosowata, czyściec prosty i ostrołódka kosmata. Jesienią murawy stają się brunatne, ale wtedy pojawiają się łany zakwitającej żółto ożoty zwyczajnej. Drugim zespołem stepowym, jest zespół miłka wiosennego i kłosownicy pierzastej. Rozwija sie na żyźniejszych, silnie próchnicznych glebach brunatnych, na łagodniejszych i mniej suchych zboczach. Jest to rzadziej spotykana biocenoza. Mimo zwartej darni jaką tworzy dominująca tu kłosownica pierzasta, flora jest ogromnie zróżnicowana i bogata. Bardzo obficie rosną tu: sasanka łąkowa, szałwica łąkowa, wiązówka bulwkowa, poziomka twardawa, lucerna sierpowata, lucerna kolczastostrąkowa, pszeniec różowy, storczyk purpurowy, zawilec wielkokwiatowy, turzyca delikatna, turzyca niska i inne.

  • Santockie Zakole

    Rezerwaty przyrody

    Lasy łęgowe z dużą ilością kęp starych drzewostanów. Zachowanie unikalnych zasobów genowych oraz ochrona miejsc lęgowych rzadkich ptaków wodno-błotnych w dolinie Warty - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdanieckie Cisy

    Rezerwaty przyrody

    Stanowisko cisa pospolitego (Taxus baccata)

  • Dębina

    Rezerwaty przyrody

    Obszar lasu - grądu środkowoeuropejskiego z bogatą florą - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Markowe Błota

    Rezerwaty przyrody

    bagna z typową dla nich florą i fauną

  • Buki Zdroiskie

    Rezerwaty przyrody

    Naturalny las mieszany o charakterze buczyny pomorskiej na granicy zasięgu na zboczach malowniczego wąwozu - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdaniec II

    Rezerwaty przyrody

    Las mieszany wielogatunkowy - grąd typowy z wielogatunkowym runem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Rzeka Przyłężek

    Rezerwaty przyrody

    Fragment rzeki Przyłężek nadbrzeżnych skarp i otaczających rzekę drzewostanów tworzących układ przyrodniczy będący doskonałym siedliskiem dla występujących w rzece ryb łososiowatych - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bogdaniec I

    Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu mieszanego o charakterze naturalnym dąbrowa wielogatunkowa z grabem - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Bagno Chłopiny

    Rezerwaty przyrody

    Torfowisko przejściowe na zarośniętym jeziorze z sukcesyjną roślinnościa mechowiskową, mszarną, zaroślową i leśną, bogata flora glacjalna liczne storczyki i ptaki - lęgowisko żurawia i żerowisko bociana czarnego- prop.Natura 2000.

  • Bagno Chłopiny II

    Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe z roślinnością glacjalną wraz z otaczającymi je olsami.

  • Janie im. Włodzimierza Korsaka

    Rezerwaty przyrody

    Zarastające jezioro ostoja ptaków wodnych z charakterystyczną roślinnością wodną i bagienną - ostoja ptaków wodnych.

  • Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Pojezierzu Pomorskim, w centralnej części Puszczy Gorzowskiej.O wysokich walorach przyrodniczo-krajobrazowych parku decydują bardzo bogate i różnorodne lasy oraz wody - strumienie i małe rzeczki meandrujące przez kompleksy leśne i przepływające przez liczne i malownicze jeziora. W granicach parku i otuliny położonych jest 55 jezior, z których największe to: Dankowskie (88 ha), Lubie (78 ha) i Chłop (63 ha).Przeważającą część powierzchni Parku zajmują lasy (87%). Są to głównie bory mieszane, lasy mieszane, bory świeże i wilgotne, olsy i i olsy jesionowe. Największy udział w drzewostanie lasów ma sosna, a następnie buk, dąb, olsza, świerk, brzoza i modrzew. W lasach Parku występuje wiele wiekowych drzew, głównie dębów, uznanych za pomniki przyrody. Najcenniejsze obszary o wyjątkowych walorach przyrodniczych i krajobrazowych objęte są ochroną rezerwatową. Szata roślinna Parku charakteryzuje się dużą różnorodnością zbiorowisk roślinnych, z których szczególnie cenne są zbiorowiska szuwarowe. Występuje również wiele gatunków chronionych jak np. bluszcz pospolity, widłak goździsty, orlik pospolity, rosiczka okrąglolistna lilia złotogłów i inne. W licznych jeziorach żyje ciekawa roślinność wodna. Róznorodność siedliskowa Parku gwarantuje występowanie bogatej fauny. Na obszarze tym żyje wiele ssaków, gadów i owadów. Szczególnie różnorodna jest awifauna, ze 142 gatunkami ptaków, wśród których są takie jak: bielik, rybołów, orlik krzykliwy, kania rdzawa, kania czarna, puchacz, bocian czarny, gągoł, żuraw i zimorodek.

  • Wilanów

    Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem pomnikowych buków (Fagus silvatica) dębów (Quercus sp.) i sosny (Pinus silvestris) - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Jeziora Lubniewickie położony jest w południowej części woj.gorzowskiego, w obrębie północnej części Pojezierza Lubuskiego. Region tego pojezierza o zróżnicowanej rzeźbie terenu ze wzgórzami pokrytymi bogatą szatą leśną i malowniczymi jeziorami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów w województwie, tak pod względem krajobrazowym jak i klimatycznym. Miejscowość Lubniewice, mogąca być w przyszłości uzdrowiskiem (korzystne warunki bioklimatyczne i źródła wód mineralnych ), położona jest na przesmyku rozdzielającym dwa jeziora. Od zachodu rozciąga się jez. Lubiąż (Lubniewickie) o pow. 134,2 ha. Otoczone jest zalesionymi wzniesieniami morenowymi , które przekraczają wysokość 100 m n.p.m. Liczne zatoki, półwyspy i zalesione wyspy na jeziorze podnoszą jego walory wizualne. Od południa jezioro łączy się poprzez Lubiewkę z jez. Lubniewsko o pow. 241 ha. Jego brzegi w całości otoczone są lasami. Po wschodniej stronie Lubniewic leży jez. Krajnik o pow.40 ha. Niewysokie brzegi otoczone są zabudowaniami Lubniewic i polami. Krótki, ok. 300 m odcinek rzeki Lubniewki łączy jez. Krajnik z jez. Lubniewickim. Wszystkie trzy jeziora połączone rzeką Lubniewką, nazywane są jeziorami Lubniewickimi. Woda w nich jest mało przezroczysta, o zielonkawym zabarwieniu.Lasy zajmują połowę powierzchni obszaru chronionego. Stanowią fragment Puszcy Lubuskiej, rozpościerającej sie na sandrach Pojezierza Lubuskiego. Panują tu siedliska borowe, stanowiące ponad 90% powierzchni leśnej. Najodpowiedniejsze warunki znajduje tu jedynie sosna i brzoza. Wpobliżu rzek i jezior, gdzie warunki siedliskowe są lepsze, można znaleźć nieco domieszki dębu i buka. W zagłębieniach terenowych występują olsy. Obszar ten występuje poza zasięgiem jodły i świerka a buk występuje na granicy zasięgu. Na Pojezierzu Lubniewickim występuje duża mozaikowatość gleb. Grunty orne zajmują ok. 42% powierzchni. Wyróżnia się tu rejon Sulęcińsko-Międzyrzecki o funkcjach rolniczych i turystycznych. Z uwagi na dużą atrakcyjność przyrodniczą, istnieje możliwość powiązania usług turystycznych z rozwojem rolnictwa na tym terenie.

  • Uroczysko Lubniewsko

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Uroczysko Lubniewsko to obszar o bogatej , ukształtowanej przez działalność lodowca rzeźbie terenu. Na małej przestrzeni występują tu różnice wysokości do 110 m, oraz jary, wąwozy i jeziora rynnowe. Lasy są przeważnie bukowe, teren charakteryzuje się dużą dużą różnorodnością szaty roślinnej.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu BMyślibórz

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar położony jest na Pojezierzu Myśliborskim. W centralnej części tego obszaru utworzony został Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy wraz z otuliną. Krajobraz obszaru jest bardzo urozmaicony, a jego malowniczość podnoszą liczne jeziora, zgrupowane między Barlinkiem a Myśliborzem. Na atrakcyjność tego obszaru wpływa występowanie pagórków morenowych, liczne jeziora w tym wiele rynnowych, znaczna ilość zagłębień z małymi bezodpływowymi jeziorkami typu oczek lub kociołków oraz duży udział lasów i zadrzewień. Największe znaczenie dla tego terenu ma rzeka Płonia, której zlewnia jest szczególnie chroniona jako rezerwuar wody pitnej dla Szczecina (poprzez jez. Miedwie ). Jeziora występują zbiorowo tworząc większe lub mniejsze skupiska. Wyszczególnić należy zespół jezior myśliborskich z największym jez. Myśliborskim o pow. 619 ha oraz jez. Renickim, Marwicko, Łubie, Sitno i Sulimierslkim. Wszystkie one nadają się do zagospodarowania turystyczno-rekreacyjnego. Część z nich otaczają obszary podmokłe, z roślinnością wodną nad brzegami. Jeziora znajdują sie z dala od ruchliwych arterii komunikacyjnych.Obszar położony jest na terenie Puszczy Gorzowskiej. Rozciąga sie na sandrach Pojezierza Zachodniopomorskiego, opadających ku pradolinie Noteci. Klimat regionu nosi cechy klimatu atlantyckiego z wpływami klimatu lądowego. Opady wynoszą średnio ok.580 mm rocznie. Lasy tego obszaru to w 77% bory świeże i bory mieszane. Dość znaczny udział jest lasów mieszanych i lasów świeżych. W drzewostanach dominuje sosna. Drzewostany bukowe i dębowe zajmują znacznie mniejszą powierzchnię niż wynikałoby to z potencjalnych możliwości siedlisk.Na obszarze znajdują się 3 rezerwaty przyrody: Bagno Chłopiny, Tchórzyno, Jezioro Jasne.

  • Jezioro Wielkie

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Jezioro Wielkie wraz z sąsiadującymi jeziorami oraz z otaczającymi je lasami z bogatą florą i fauną

  • Obszar Chronionego Krajobrazu A Dębno-Gorzów

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Wysoczyzna Gorzowska stanowi część Pojezierza Południowoomorskiego, regionu Równiny Gorzowskiej. Jest to rozległy sandr przylegający od południa do moren myśliborskich, opadający wyraźną krawędzią ku Kotlinie Gorzowskiej. Największą atrakcję obszaru stanowi dolina rzeki Myśli, biorąca swój początek od jez. Myśliborskiego. Najpiękniejsza część tej doliny znalazła się w granicach Wysoczyzny Gorzowskiej. Większość jezior w granicach obszaru, należy do tzw. Zespołu Jezior Myśliborskich, jak np. jez.Polskie, Postne, Ostrowiec. Występują tu również zaciszne małe jeziorka śródleśne. Lasy są największym bogactwem chronionego obszaru, pokrywając ponad 80% jego powierzchni. Wchodzą w skład Puszczy Gorzowskiej, stanowiąc jej zachodnią część. Przeważają tu bory mieszane świeże i bory świeże. Gatunki liściaste mają tu dobre warunki rozwoju, szcególnie buk, dąb szypułkowy i bezszypułkowy. Dominującymgatunkiem jest sosna. Grunty rolne zajmują tylko 17,8% powierzchni Wysoczyzny Gorzowskiej. Określa się je jako potencjalne mikroregiony turystyczno - rolnicze, gdzie rozwijać się będzie funkcja turystyczna z udziałem rolniczej.

  • Czaplisko

    Rezerwaty przyrody

    Miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea sinerea); drzewostan sosnowy w wieku 160-190 lat pomnikowe dęby -proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.