Powiat włodawski

Rejony chronione

  • Jezioro Orchowe

    Rezerwaty przyrody

    obszar jezior z otaczajacymi je lasami i torfowiskami z unikatową florą naczyniową

  • Poleski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Poleski Obszar Chronionego krajobrazu rozciąga się w północnej części woj. chełmskiego, od granicy z woj. lubelskim obejmując w zachodniej części Poleski Park Narodowy i pozostałości Poleskiego Parku Krajobrazowego, do granicy państwa wzdłuż doliny Bugu - obejmując w części wschodniej Sobiborski Park Krajobrazowy. Łącznie z w/w parkami stanowi rozległy kompleks lasów, torfowisk i bagien o zróżnicowanej florze i faunie. W granicach obszaru znajduje sięrezerwat Torfowisko przy Jeziorze Czarnym. Podstawowymi elementami krajobrazowymi są różne typy jezior (od oligotroficznych do w różnym stopniu zeutrofizowanych), rozległe torfowiska (przejściowe, wysokie i niskie), oraz duże powierzchnie różnego typu borów i olsów. Obszary wodno-torfowiskowe stanowią naturalne zbiorniki retencyjne o dużej pojemności, a tereny leśne pełnią funkcje wodochronne.

  • Magazyn

    Rezerwaty przyrody

    obszar lasu, torfowisk i bagien ze stagnującą wodą i unikatową roślinnoscią

  • Żółwiowe Błota

    Rezerwaty przyrody

    stanowisko lęgowe żółwia błotnego (Emys orbicularis) oraz rzadkie i chronione gatunki roślin a także zagrożone zespoły roślinne

  • Sobiborski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest we wschodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje najcenniejsze fragmenty Lasów Sobiborskich z torfowiskami i śródleśnymi jeziorami. Rzeźba terenu Parku jest wybitnie równinna, pochodzenia polodowcowego. Lokalne deniwelacje terenu są niewielkie i maskowane przez bujną roślinność. Dużą rolę w krajobrazie pełnią wody, które ze względu na specyficzne podłoże, płaskość terenu i bujną roślinność powodują lokalne zabagnienia terenu. Sieć rzeczna jest bardzo uboga, brak jest również źródeł. W granicach Parku występuje natomiast siedem niewielkich jezior z których największe jezioro Spólne ma pow. 77,5 ha, a najmniejsze jezioro Orchowe - 7 ha. Ich cechą wspólną jest niedostępność brzegów porośniętych roślinnością bagienną i podmokłymi lasami.Ponad 80% powierzchni Parku stanowią lasy. Dominują siedliska borowe: bór wilgotny, bór bagienny, bór świeży a na suchszych stanowiskach bór suchy, z przeważającą w drzewostanie sosną. W zagłębieniach terenu, w pobliżu cieków występują olsy, niewielką powierzchnię zajmują liściaste lasy grądowe. W szacie roślinnej na szczególną uwagę zasługuje roślinność wodna i torfowiskowa porastająca bagna i brzegi jezior, m.in.: wolffia bezkorzeniowa, kosaciec syberyjski, rosiczka, bagnica torfowa, turzyca, wierzba lapońska.Występują tu wszystkie typy torfowisk:wysokie, przejściowe i niskie. Najbogatsze gatunkowo są torfowiska niskie z licznymi gatunkami turzyc i mchów. Największe turzycowiska występują w rejonie jeziora Brudno. Torfowiska przejściowe w Parku to ruchome trzęsawiska zbudowane ze splątanych ze sobą korzeni roślin naczyniowych i mchów torfowców. Na torfowiskach wysokich rosną karłowate sosny, krzewy i krzewinki; żurawina błotna, borówka bagienna oraz mchy torfowce, wełnianka, modrzewnica.Fauna Parku jest bardzo bogata. Występuje tutaj szczególnie duża różnorodność ptaków, z których niektóre gatunki zagrożone są wyginięciem, m.in. gągoł, żuraw, bocian czarny, gadożer, orlik i puchacz. Niedostępne bagna i lasy są dla nich doskonałymi ostojami - miejscami gniazdowania i żerowania. O dzikości tych terenów świadczy występowanie wilków, na leśnych mokradłach żyje wydra i bóbr, z także liczne płazy i gady: padalec, żółw błotny, żmija zygzakowata. Na terenie Sobiborskiego Parku Krajobrazowego zatwierdzono sześć rezerwatów: Jezioro Orchowe, Magazyn, Żółwiowe Błota, Jezioro Brudzieniec, Małoziemce i Trzy Jeziora.

  • Brudzieniec

    Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro z otaczającym je torfowiskiem na którym występują rzadkie gatunki roślin; fragmenty olsu,boru bagiennego,mieszanego i chrobotkowego

  • Trzy Jeziora

    Rezerwaty przyrody

    fragment Polesia z lasami, jeziorami i torfowiskami oraz z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin i zwierząt

  • Małoziemce

    Rezerwaty przyrody

    kolonia lęgowa czapli siwej (Ardea cinerea) w borze sosnowym

  • Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga sie półkolem w środkowo - wsch. części woj. lubelskiego, w dolinie rzeki Świnki dochodząc w kierunku wschodnim do doliny rzeki Bug (w okolicy Świerża) i w kierunku południowym obejmując rejon Pobołowic. W części środkowej obszaru zlokalizowany jest Chełmski Park Krajobrazowy. W granicach obszaru znajdują się charakterystyczne krajobrazy Pagórów Chełmskich i Obniżenia Dubienki. Są to masywne wyniosłości naprzemian z podmokłymi zagłębieniami przeważnie pochodzenia krasowego, które cechują się zróżnicowaną sztą roślinną. Lasy, które zajmują ok. 20% powierzchni w większości zachowały swój pierwotny charakter. Budują je wielogatunkowe drzewostany z bogatym runem podszytem na żyznych siedliskach. W obszarze znajdują sie dwa rezerwaty przyrody: :Świerszczów i Serniawy. W obniżeniach terenu spotyka sie prawie wszystkie typy torfowisk niskich, z których najbardziej charakterystyczne są torfowiska węglanowe.

  • Bachus

    Rezerwaty przyrody

    Las liściasty z dębem bezszypułkowym (Quercus sessilis) i rzadkimi gatunkami runa jak: groszek wschodniokarpacki (lathyrus laevigatus) zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides), turzyca orzęsiona (Carex pilosa).

  • Poleski Park Narodowy

    Parki narodowe

    Park położony jest w środkowo-zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jest to pierwszy w Polsce park o charakterze wodno-torfowiskowym. Powstał on na bazie istniejących wcześniej rezerwatów przyrody, stanowiących obecnie dużą część jego powierzchni. Są to: Durne Bagno, Jezioro Moszne, Jezioro Długie i Torfowisko Orłowskie oraz przyłączony do Parku w 1994 r., rezerwat Bagno Bubnów. Elementem przewodnim w rzeźbie są równiny torfowiskowe, a płaskość terenu oraz słaba przepuszczalność podłoża (iły i mułki) dają wrażenie dużego bogactwa wodnego. Na obszarze Parku występują liczne jeziora z gęstą siecią odpływów, rozległe podmokłości i bagna.Najcenniejszym elementem szaty roślinnej Parku są rozległe torfowiska porośnięte karłowatą sosną, brzozą i wierzbą. Gdzieniegdzie występują również bory wilgotne, świeże i olsy. Obszar Parku jest miniaturą europejskiej tundry i lasotundry najbardziej wysuniętą w Europie na południowy zachód. Na torfowiskach rośnie wiele gatunków roślin rzadkich, reliktów okresu borealnego, jak: turzyca strunowa, torfowa i bagienna, gnidosz królewski, wierzba borówkolistna i in. Lista roślin całkowicie chronionych liczy 43 gatunki.Fauna Parku jest bardzo bogata. Stwierdzono występowanie wielu nowych dla Polski gatunków bezkręgowców. Wśród rzadkich kręgowców występują także płazy i gady jak ropucha paskówka, żółw błotny, żmija zygzakowata. W awifaunie najcenniejsze są gatunki wodno-błotne, wśród których niektóre zagrożone są wyginięciem, np.: błotniak zbożowy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, żuraw i in. Najcenniejsze gatunki ssaków łownych występujących w Parku to wydra, łoś i wilk.

  • Serniawy

    Rezerwaty przyrody

    Łęg olszowo-wiązowy i grąd niski z udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

  • Warzewo

    Rezerwaty przyrody

    ostoja wielu gatunków ptaków miejsca lęgowe; bagno śródpolne

  • Poleski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje obszar wokół Poleskiego Parku Narodowego. Krajobraz Parku jest wybitnie równinny z charakterystycznymi łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez bagna lub trudno dostępne jeziora, otoczone rozległymi torfowiskami. Ekosystemy wodno-torfowiskowe zajmują około 60% powierzchni (torfowiska niskie, przejściowe i wysokie, śródbagienne jeziora). Powierzchnie niektórych jezior są prawie całkowicie zarośnięte i przekształcają się w bagniska, powierzchnie innych pokrywają pływające kożuchy splątanych korzeni, łodyg roślin zielnych i krzewinek.Wśród roślin dominują torfowce i turzyce. Osobliwością florystyczną Parku jest duże nagromadzenie roślin strefy atlantyckiej w tym wiele chronionych: brzoza niska, wierzba lapońska i borówkolistna, rosiczki, storczyki, rzadkie turzyce, gnidosz królewski. Obszar ten jest uznawany za miniaturę europejskiej tundry i lasotundry.Świat zwierzęcy Parku jest bardzo bogaty. Szczególnie ciekawa jest awifauna dla której teren ten jest ważną ostoją. Występuje tu wiele gatunków kaczek, perkozów, gnieżdżą się także rzadkie gatunki, jak: gęś gęgawa, batalion, żuraw, sowa błotna, gadożer i inne. Spośród ssaków interesujące są wydra i łoś.

  • Jezioro Świerszczów

    Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.