Powiat parczewski

Rejony chronione

  • Jezioro Obradowskie

    Rezerwaty przyrody

    jezioro dystroficzne z rzadkimi gatunkami roślin torfowiska przejściowego

  • Królowa Droga

    Rezerwaty przyrody

    starodrzew dębowy naturalnego pochodzenia z pomnikowymi okazami debu szypułkowego.

  • Czarny Las

    Rezerwaty przyrody

    wielogatunkowy las mieszany pochodzenia naturalnego; rzadkie gatunki roślin w runie

  • Stawy Siemień

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Zespół stawów rybnych stanowiących ostoje lęgowe i przelotne rzadkich gatunków ptaków.

  • Lasy Parczewskie

    Rezerwaty przyrody

    naturalny drzewostan dębowo-sosnowy, drzewostany pomnikowe, miejsce walk partyzanckich

  • Torfowisko przy Jeziorze Czarnym

    Rezerwaty przyrody

    torfowisko wysokie z aldorowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda vesiculosa) wywłócznikiem skrętoległym (Myriophyllum alternifolium) wąkrotką zwyczajną (Hydrocotyle vulgaris)

  • Warzewo

    Rezerwaty przyrody

    ostoja wielu gatunków ptaków miejsca lęgowe; bagno śródpolne

  • Poleski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje obszar wokół Poleskiego Parku Narodowego. Krajobraz Parku jest wybitnie równinny z charakterystycznymi łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez bagna lub trudno dostępne jeziora, otoczone rozległymi torfowiskami. Ekosystemy wodno-torfowiskowe zajmują około 60% powierzchni (torfowiska niskie, przejściowe i wysokie, śródbagienne jeziora). Powierzchnie niektórych jezior są prawie całkowicie zarośnięte i przekształcają się w bagniska, powierzchnie innych pokrywają pływające kożuchy splątanych korzeni, łodyg roślin zielnych i krzewinek.Wśród roślin dominują torfowce i turzyce. Osobliwością florystyczną Parku jest duże nagromadzenie roślin strefy atlantyckiej w tym wiele chronionych: brzoza niska, wierzba lapońska i borówkolistna, rosiczki, storczyki, rzadkie turzyce, gnidosz królewski. Obszar ten jest uznawany za miniaturę europejskiej tundry i lasotundry.Świat zwierzęcy Parku jest bardzo bogaty. Szczególnie ciekawa jest awifauna dla której teren ten jest ważną ostoją. Występuje tu wiele gatunków kaczek, perkozów, gnieżdżą się także rzadkie gatunki, jak: gęś gęgawa, batalion, żuraw, sowa błotna, gadożer i inne. Spośród ssaków interesujące są wydra i łoś.

  • Park Krajobrazowy Pojezierze Łęczyńskie

    Parki krajobrazowe

    Park Krajobrazowy Pojezierze Łęczyńskie, położony na Polesiu Lubelskim, w obrębie Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i Równiny Parczewskiej. Składa się z dwóch części: północnej - obejmującej Lasy Parczewskie i przyległe do nich jeziora, torfowiska, łąki i pola oraz południowej - obejmującej grupę jezior w krajobrazie rolniczym. Krajobraz parku jest równinny, w rzeźbie terenu dominują płaskie, piaszczyste i zabagnione równiny z jeziorami i stawami, urozmaicone niewielkimi wzniesieniami kredowymi. Obszar parku mimo przeprowadzonych w przeszłości zabiegów melioracyjnych nadal jest krainą jezior, stawów torfowisk i mokradeł. Występują tu unikalne ekosystemy leśne i wodne, wokół licznych jezior rozpościerają się torfowiska wysokie i przejściowe. Wśród licznie reprezentowanych gatunków roślin borealnych, atlantyckich i południowych część uznana jest za bardzo rzadkie lub wręcz ginące.Zbiorowiska leśne i zaroślowe zajmują ok. 43% części północnej Parku i 30% części południowej. Lasy Parczewskie znajdujące się w części północnej parku to mozaika różnowiekowych zbiorowisk leśnych, wśród których przeważają bory mieszane. Znaczący udział w zbiorowiskach leśnych parku mają również bór świeży, łęg i ols. Spotyka się tu m.in. wspaniałe fragmenty starodrzewia sosnowego i dębowego.W runie występuje wiele roślin rzadkich i chronionych, m.in: widłak torfowy, parzydło leśne, lilia złotogłów, kruszczyk błotny, goryczka wąskolistna, rosiczki.Charakterystycznym elementem południowej części parku są liczne jeziora, otoczone torfowiskami niskimi, wysokimi i przejściowymi. zajmującymi znaczne powierzchnie. Torfowiska niskie porośnięte są przez zbiorowiska turzycowe, a torfowiska wysokie i towarzyszące im torfowiska przejściowe, porastają karłowate sosny i brzozy. Spotyka się tu większość gatunków rzadkich roślin występujących na terenie parku. Wśród zbiorników wodnych zdecydowanie dominują zarastające jeziora eutroficzne, choć występują też jeziora dystroficzne oraz stawy. W niewielkich oczkach wodnych występuje ginąca aldrowanda pęcherzykowata .Nad brzegami jezior rozwijają się również zbiorowiska szuwarowe i turzycowe. Jezioro Brzeziczno jest chronione jako rezerwat wodno-torfowiskowy.Bogata jest fauna parku. Występują tu m.in. bóbr, żółw błotny, dwa gatunki traszek oraz wiele rzadkich gatunków ptaków, takich jak: bielik, orlik krzykliwy, gadożer, błotniak stawowy, puchacz, żuraw, czapla siwa, gągoł, perkoz rdzawoszyi. Z żyjących tu rzadkich płazów należy wymienić ropuchę zieloną a z ginących gadów - żółwia błotnego.

  • Czapliniec w Uroczysku Feliksówka

    Rezerwaty przyrody

    miejsce lęgowe czapli siwej (Ardea cinerea); 135-letni drzewostan sosnowy i dębowy

  • Poleski Park Narodowy

    Parki narodowe

    Park położony jest w środkowo-zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jest to pierwszy w Polsce park o charakterze wodno-torfowiskowym. Powstał on na bazie istniejących wcześniej rezerwatów przyrody, stanowiących obecnie dużą część jego powierzchni. Są to: Durne Bagno, Jezioro Moszne, Jezioro Długie i Torfowisko Orłowskie oraz przyłączony do Parku w 1994 r., rezerwat Bagno Bubnów. Elementem przewodnim w rzeźbie są równiny torfowiskowe, a płaskość terenu oraz słaba przepuszczalność podłoża (iły i mułki) dają wrażenie dużego bogactwa wodnego. Na obszarze Parku występują liczne jeziora z gęstą siecią odpływów, rozległe podmokłości i bagna.Najcenniejszym elementem szaty roślinnej Parku są rozległe torfowiska porośnięte karłowatą sosną, brzozą i wierzbą. Gdzieniegdzie występują również bory wilgotne, świeże i olsy. Obszar Parku jest miniaturą europejskiej tundry i lasotundry najbardziej wysuniętą w Europie na południowy zachód. Na torfowiskach rośnie wiele gatunków roślin rzadkich, reliktów okresu borealnego, jak: turzyca strunowa, torfowa i bagienna, gnidosz królewski, wierzba borówkolistna i in. Lista roślin całkowicie chronionych liczy 43 gatunki.Fauna Parku jest bardzo bogata. Stwierdzono występowanie wielu nowych dla Polski gatunków bezkręgowców. Wśród rzadkich kręgowców występują także płazy i gady jak ropucha paskówka, żółw błotny, żmija zygzakowata. W awifaunie najcenniejsze są gatunki wodno-błotne, wśród których niektóre zagrożone są wyginięciem, np.: błotniak zbożowy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, żuraw i in. Najcenniejsze gatunki ssaków łownych występujących w Parku to wydra, łoś i wilk.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Annówka

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Annówka jest niewielkim fragmentem Równiny Łukowskiej na północ od Kocka w północnej części województwa lubelskiego. Jego powierzchnia wynosi 2 069 ha. Dominuje zalesiony krajobraz równinn (głównie bory suche i świeże).

  • Jezioro Brzeziczno

    Rezerwaty przyrody

    interesujące zbiorowisko roślinności torfowiska przejściowego i wysokiego z aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda vesiculosa). (

  • Kozie Góry

    Rezerwaty przyrody

    las dębowy z przewagą dębu bezszypułkowego (Quercus sessilis)

  • Kozłowiecki Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Równine Lubartowskiej i obejmuje najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmenty Lasów Kozłowieckich. Rzeźba trenu parku została ukształtowana w okresie zlodowacenia środkowopolskiego i północnopolskiego jest raczej płaska, równinna, urozmaicona gdzieniegdzie ciągami wydm, niewielkich wzgórz morenowych i zagłębieniami deflacyjnymi oraz doliną Krzywej Rzeki, przecinającej park. Różnice wysokości na przeważającym obszarze nie przekraczają 10m, wyjątkowo dochodzą do 50m.Kozłowiecki Park Krajobrazowy jest parkiem typowo leśnym. Lasy zajmują tu ponad 90% powierzchni. Dominują bory świeże i wilgotne oraz sosnowo - dębowe bory świeże, spotyka się też bory bagienne. Znaczne powierzchnie parku zajmują drzewostany stare i bardzo stare, o składzie gatunkowym zbliżonym do naturalnego. Niektóre z nich zostały objęte ochroną w rezerwacie przyrody Kozie Góry. Lasy parku charakteryzują się stosunkowo dużą zgodnością składu gatunkowego z warunkami siedliskowymi. Dzięki temu w runie leśnym występuje wiele roślin rzadkich i ginących jak: nasięźrzał pospolity, wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, orlik pospolity, listera jajowata, podkolan biały, bluszcz, liczne storczyki. W śródleśnych stawach występują grzybienie białe i północne, grążel żółty, żabiściek pływający.W lasach występują jelenie, daniele, sarny i dziki, a wilgotnych partiach lasów łosie. Gnieździ się tu wiele rzadkich gatunków ptaków, m.in. bielik, orlik krzykliwy, myszołów kania, pustułka, bocian czarny, dzięcioł białogrzbiety, dzięcioł czarny, kraska, dudek, muchołówka. W dolinie rzeki Mininy swoje stanowisko ma rzadki żółw błotny.Do najcenniejszych i najbardziej znanych zabytków kultury materialnej tego regionu jest póżnobarokowy zespół pałacowo-parkowy w Kozłówce, będący w przeszłości siedzibą ordynacji Zamojskich.