Powiat lubelski

Miasta w powiecie

Rejony chronione

  • Radawiec Duży

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Pozostałości zespołu dworskiegoz zachowanymi cennymi okazami drzew w szczególności potęznych modrzewi oraz nieużytkowanymi stawami zasilanymi wodą źródlaną.

  • Stasin

    Rezerwaty przyrody

    fragment lasu liściastego z dużym udziałem brzozy czarnej (Betula obscura)

  • Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Chodelski Obszar Chronionego Krajobrazu jest położony w Kotlinie Chodelskiej w zachodniej części województwa lubelskiego. Jego powierzchnia wynosi 23 339 ha. Przez obszar przepływa rzeka Chodel, uchodząca do Wisły. W Kotlinie występuje zatorfiona dolina, mająca istotne walory przyrodnicze. Obszar łączy się z doliną Wisły i stanowi pomost pomiędzy Kazimierskim Parkiem Krajobrazowym oraz Wrzelowieckim Parkiem Krajobrazowym.

  • Natalin

    Rezerwaty przyrody

    jodła pospolita (Abies alba) na granicy zasięgu

  • Czerniejowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Czerniejowski Obszar Chronionego Krajobrazu leży w południowo-wschodniej części województwa lubelskiego i łączy się z Krzczonowskim Parkiem Krajobrazowym. Jego powierzchnia wynosi 19 510 ha. Charakteryzuje go krajobraz rolniczy, ale z dość dużymi kompleksami leśnymi i urozmaiconym krajobrazem ( liczne źródła i doliny rzeczne).

  • Podzamcze

    Rezerwaty przyrody

    Zbiorowisko roślinności kserotermicznej (murawa kserotermiczna) z rzadkimi gatunkami roślin.

  • Przedborski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Wyżynie Środkowomałopolskiej, i obejmuje fragmenty Pasma Przedborsko-Małogoskiego, zbudowanego z wapieni górnojurajskich i kredowych piaskowców, oraz fragmenty Niecki Włoszczowskiej a także Wzgórz Łopuszańskich i Opoczyńskich . Teren ten jest mocno zróżnicowany pod względem wysokości względnych, które wahają się od 220 m do 346 m npm. W zachodniej części występuje falista równina z ciekawymi, parabolicznymi wydmami zbudowanymi z czwartorzędowych piasków, we wschodniej podmokłe obszary leśne i łaki nad rzeką Czarną Włoszczowską i jej dopływami. Duże zróźnicowanie rzeźby terenu, malownicze krajobrazy i czystość środowiska przyrodniczego powodują iż obszar parku wyróżnia się na tle regionu i warty jest wzmożonej ochrony. Lasy zajmują około 63% powierzchni Parku. Są to przede wszystkim zbiorowiska borów sosnowych wprowadzonych sztucznie oraz lasów liściastych, głównie łęgów jesionowo-olszowych, olsów, grądów i świetlistych dąbrowów. Flora tego obszaru jest bardzo różnorodna i liczy około 900 gatunków roślin naczyniowych. Niezwykle cenne są zbiorowiska roślin wapieniolubnych, muraw kserotermicznych, a także torfowych. Na terenie parku występuje wiele roślin całkowicie chronionych, m.in. cis pospolity, wawrzynek wilczełyko, wierzba borówkolistna, wiśnie karłowate, widłaki, zawilec wielokwiatowy, śnieżyczka przebiśnieg, pełnik europejski, obuwik pospolity szereg innych. Do ciekawych roślin należy również wolfia bezkorzeniowa (wodna), najmniejsza roślina kwiatowa na świecie. Najcenniejsze fragmenty parku chronione są w czterech rezerwatach przyrody (2 leśne, torfowiskowy i stepowy) Fauna Parku jest zróżnicowana. Występują tutaj liczne ssaki leśne jaksarny, lisy, borsuki, łosie, dziki, piżmaki, a także introdukowany, chroniony bóbr. Żyje tu wiele gatunków ptaków (około 168, w tym 98 lęgowych), tak wodno-błotnych jak i związanych z terenami leśnymi, np: łabędź niemy, czapla purpurowa, kormoran czarny, żuraw, bocian czarny i biały, rybołów, sowa śnieżna, zięba, cietrzew, dzięcioły a także kilka gatunków płazów i gadów (żmija zygzakowata, zaskroniec).

  • Kazimierski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Kazimierski Park Krajobrazowy położony jest na Wyżynie Lubelskiej i obejmuje swoimi granicami obszary znacznie różniące się pod względem fizjograficznym - fragmenty subregionów: Płaskowyżu Nałęczowskiego, Równiny Bełżyckiej, Doliny Przełomowej Środkowej Wisły, Kotliny Chodelskiej i Równiny Radomskiej. Powoduje to znaczne urozmaicenie rzeźby terenu Parku. Dotyczy to szczególnie Płaskowyżu Nałęczowskiego, którego lessowa pokrywa o grubości dochodzącej do 30 m, w wyniku silnych procesów erozyjnych została pocięta gęstą siecią wąwozów (ok. 11km/km2), których głębokość osiąga 30 m. Procesy erozyjne mają tu charakter czynny, z roku na rok krajobraz lessowy się zmienia, co czyni ten teren niezwykle atrakcyjnym turystycznie, lecz jednocześnie niekorzystnym i uciążliwym dla mieszkańców. Równina Bełżycka ma rzeźbę bardziej monotonną, pozbawioną utworów lessowych, natomiast z piaszczystymi wydmami porośniętymi lasami sosnowymi. Kontrastuje z nią płaska otwarta przestrzeń Kotliny Chodelskiej, pokrytej żyznymi utworami naniesionymi przez wody Wisły i Chodelki . Bardzo atrakcyjny krajobrazowo jest Małopolski Przełom Wisły, o którego walorach decyduje zmienna szerokość doliny Wisły oraz urwiste, wysokie na 50-90 m zbocza doliny. Obszar Parku to rejon typowo rolniczy - 70% powierzchni zajmują użytki rolne, a tylko ok. 21% powierzchni - lasy. Na terenie pokrytej lessem Równiny Nałęczowskiej są to przeważnie niewielkie powierzchnie zalesione, tworzone przez różne gatunki drzew liściastych jak: klon, jesion, lipa, dąb, grab. W obwałowanej dolinie Wisły lasy łęgowe zostały prawie całkowicie wycięte i obecnie jaj głównym walorem florystycznym jest ciepłolubna roślinność kserotermiczna porastająca strome, lessowe skarpy doliny z takimi roślinami jak: wisienka karłowata, ostnica włosowata, ostnica włosowata, len złocisty, goryczka krzyżowa, aster gawędka i inne. W granicach Parku stosunkowo największe powierzchnie leśne występują na terenie Równiny Bełżyckiej i Równiny Radomskiej i są to głównie bory sosnowe z niewielką domieszką drzew liściastych, natomiast żyzna i wykorzystywana głównie rolniczo Kotlina Chodelska jest niemal zupełnie pozbawiona lasów.Z dużą różnorodnością siedlisk wiąże się bogactwo faunistyczne Parku. Z kserotermicznymi murawami porastającymi skarpy i zbocza wąwozów związane są interesujące gatunki owadów np. modraszek orion będący endemitem okolic Kazimierza, oraz płazy. Dolina Wisły i sama rzeka są miejscem żerowania i gniazdowania wielu gatunków ptaków wodno-błotnych i posiada walory kwalifikujące do ochrony w ramach Konwencji RAMSAR, jako ostoję o znaczeniu międzynarodowym. Z żyjących tu gatunków ptaków wymienić należy: mewę śmieszkę, mewę zwyczajną, mewę białoskrzydłą i czarnogłową, sieweczkę rzeczną i obrożną, ostrygojada, rybitwę białoczelną i zwyczajną. Liczną grupę stanowią nietoperze (17 gatunków) oraz małe gryzonie. Brak jest dużych ssaków związanych z większymi komplaksami leśnymi , liczne są natomiast gatunki związane z brzegiem lasu i pól- sarny, dziki, zające, lisy. Wyjątkowym walorem Parku jest krajobraz kulturowy z licznymi zabytkami kultury materialnej. Należą do nich m.in. unikatowe zabytki architektury renesansowej w Kazimierzu Dolnym, zespół Parkowo-pałacowy w Nałęczowie, zamki i pałace w Kazimierzu, Janowcu i Wąwolnicy, a także wiele innych.

  • Ścianka Pożaryskich

    Stanowiska dokumentacyjne

    Nieczynny Kamieniołom komorowy w którym obserwować można różnowiekowe odsłonięcia skalne z licznymi, dobrze zachowanymi skamieniałościami.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Ciemięgi

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Ciemięgi obejmuje dolinę rzeki Ciemięgi na północ od Lublina. Jego powierzchnia wynosi 2627 ha. Jest to fragment Równiny Nałęczowskiej, porozcinanej wąwozami lessowymi. Dominuje krajobraz rolniczy, z wilgotnymiłąkami, łęgami oraz ciepłolubnymi murawami na zboczach doliny Ciemięgi i licznych wąwozów.

  • Kraśnicki Obszar Chronionego Krajobrazu

    Obszary chronionego krajobrazu

    Kraśnicki Obszar Chronionego Krajobrazu jest położony na Wzniesieniach Urzędowskich, których rzeźbę urozmaica rozczłonkowanie erozyjne. Jest to obszar o wyskokiej atrakcyjności krajobrazowej W wąwozach pod Kraśnikiem występują rzadkie gatunki roślin, m.in. obuwik. Bardzo bogate florystycznie są torfowiska w dolinie Wyżnicy, gdzie występuje pełnik europejski. W drzewostanach leśnych występuje buk i jodła. W faunie na uwagę zasługuje jedyne w woj. lubelskim stanowisko żołny.

  • Wrzelowiecki Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Wyżyny Lubelskiej i obejmuje północno-zachodni skraj Wzniesień Urzędowskich, fragment kotliny Chodelskiej oraz fragment doliny Wisły. Znaczną część powierzchni Parku zajmują osady lessowe. Rzeźbę terenu charakteryzuje zmienność form i duże wysokości względne wzniesień. W dolinie Wisły wyraźnie zaznacza się jej stroma krawędź oraz zespoły wydm osiągające 10-15m wysokości, na obszarach lessowych występują suche doliny, wąwozy i parowy. Centralne położenie w parku zajmuje dolina Potoku Wrzelowieckiego, która w środkowej części ma charakter przełomowy. Na terenie Parku dominują uprawy rolne (50% powierzchni) i lasy (38% powierzchni). Zespoły leśne charakteryzują się dużym stopniem naturalności, przeważają bory sosnowo-dębowe oraz grądy grabowo-dębowego. Stosunkowo duże powierzchnie zajmują drzewostany stare, o składzie zbliżonym do naturalnego. W runie lasów występują rośliny rzadkie i chronione jak: wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, bluszcz pospolity, tojad dzióbaty, podkolan biały, gnieźnik leśny. Na uwagę zasługują bardzo interesujące zbiorowiska roślin kserotermicznych porastające zbocza dolin z wisienką stepową, omanem wąskolistnym, miłkiem wiosennym i powojnikiem prostym.W lasach żyją m.in. borsuk, kuna, łasica, tchórz, rzadka orzesznica oraz pospolite gatunki ptakow śpiewających. Najbardziej zróżnicowany jest świat owadów, wśród których, zwłaszcza jeśli chodzi o motyle i trzmiele, występuje wiele gatunków rzadkich, związanych z roślinnością ciepłolubną. W pobliżu stawów i w dolinach rzek żyją ptaki wodno-błotne, m.in. perkoz rdzawoszyi, bocian biały i bocian czarny. W granicach parku znajduje się szereg cennych obiektów zabytkowych np. pałac w Kluczkowicach z pięknym parkiem angielskim, pałac Potockich z XVIIIw. Wraz z parkiem, zabytkowe kościoły i spichlerze.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Kozi Bór

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Kozi Bór obejmuje fragment Wysoczyzny Lubartowskiej, sąsiadując z Kozłowieckim Parkiem Krajobrazowym. Jego powierzchnia wynosi 12 681 ha. Krajobraz ma charakter równinny.Ponad 40% stanowią lasy, głównie bory mieszane i świeże oraz bory bagienne, świetliste dąbrowy, zbiorowiska grądowe, olsy i łęgi.

  • Skarpa Dobrska

    Rezerwaty przyrody

    wychodnie i odsłonięcia różnowiekowych osadów czwartorzędowych, ciepłolubne murawy o charakterze stepowym

  • Krowia Wyspa

    Rezerwaty przyrody

    stanowiska lęgowe wielu gatunków ptaków na wyspie rzecznej