Mapa Władysławów

22-150 Władysławów

Władysławów w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Serniawy

    [~ 5.9 km] Rezerwaty przyrody

    Łęg olszowo-wiązowy i grąd niski z udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

  • Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 8.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga sie półkolem w środkowo - wsch. części woj. lubelskiego, w dolinie rzeki Świnki dochodząc w kierunku wschodnim do doliny rzeki Bug (w okolicy Świerża) i w kierunku południowym obejmując rejon Pobołowic. W części środkowej obszaru zlokalizowany jest Chełmski Park Krajobrazowy. W granicach obszaru znajdują się charakterystyczne krajobrazy Pagórów Chełmskich i Obniżenia Dubienki. Są to masywne wyniosłości naprzemian z podmokłymi zagłębieniami przeważnie pochodzenia krasowego, które cechują się zróżnicowaną sztą roślinną. Lasy, które zajmują ok. 20% powierzchni w większości zachowały swój pierwotny charakter. Budują je wielogatunkowe drzewostany z bogatym runem podszytem na żyznych siedliskach. W obszarze znajdują sie dwa rezerwaty przyrody: :Świerszczów i Serniawy. W obniżeniach terenu spotyka sie prawie wszystkie typy torfowisk niskich, z których najbardziej charakterystyczne są torfowiska węglanowe.

  • Bachus

    [~ 9.8 km] Rezerwaty przyrody

    Las liściasty z dębem bezszypułkowym (Quercus sessilis) i rzadkimi gatunkami runa jak: groszek wschodniokarpacki (lathyrus laevigatus) zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides), turzyca orzęsiona (Carex pilosa).

  • Jezioro Świerszczów

    [~ 11.2 km] Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.

  • Stawska Góra

    [~ 11.2 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zbiorowisko roślinności stepowej z dziewięćsiłem popłocholistnym (Carina onopordifolia).

  • Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 17.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje dolinę rzeki Dorohuczy, otoczoną wzniesieniami kredowymi z półkolistym pierścieniem lasów otaczających miejscowość Pawłów oraz fragment doliny rzeki Wieprz na odcinku Trawniki - Krasnystaw.Lasy Pawłowskie, zróżnicowane gatunkowo, rosną na żyznych siedliskach i dzięki temu są dość odporne na zagrożenia emisją pyłów przemysłowych i obniżaniem się lustra wód gruntowych. Obszar oddziela od siebie dwa zagłębia przemysłowe, cementowe z Rejowcem Fabrycznym od Lubelskiego Zagłębia Węglowego.Dość duży kompleks Lasów Pawłowskich w sąsiedztwie doliny rzecznej i licznych stawów rybnych stanowi o atrakcyjności tego obszaru jako miejsca wypoczynku i rekreacji.

  • Chełmski Park Krajobrazowy

    [~ 19.3 km] Parki krajobrazowe

    Park utworzony został w celu ochrony interesujących przyrodniczo kompleksów leśnych oraz ciekawych torfowisk powstałych na podłożu bogatym w wapń. Położony jest na terenie dwóch jednostek fizyczno-geograficznych - Pagórów Chełmskich i Kotliny Dubienki. Krajobraz Chełmskiego Parku Krajobrazowego jest dość urozmaicony. W północno-zachodniej części, obejmującej masywne, ostańcowe Pagóry Chełmskie różnice wysokości dochodzą do 60 m. W południowej części Parku - w Kotline Dubienki dominyują płaskie, wypełnione torfem zagłębienia. Torfowiska te są największą osobliwością Parku. Mają charakter półnaturalny, a o ich ich wyjątkowych wartościach florystycznych decydują specyficzne siedliska wynikające z położenia obszaru na pograniczu wilgotnych terenów bagiennych Polesia Lubelskiego i osadów kredowych Wyżyny Lubelskiej. Konsekwencją takiego położenia jest występowanie tu unikalnej w skali europejskiej mozaiki dwóch skrajnie różnych siedlisk - wilgotnych bagien i torfowisk oraz suchych kserotermicznych wysepek, będacych wychodniami kredowego podłoża - zwanych grądzikami. Torfowiska powstały na skutek akumuklacji materiału organicznego i mineralnego w zagłębieniach terenu na podłożu kredowym. Na najbardziej podtopionych powierzchniach rosną trzciny i wysokie turzyce których duże powierzchnie dominują w krajobrazie. Jest to jedno z największych w Polsce skupisk kłoci wiechowatej. Występujące wśród bagien i torfowisk liczne wychodnie kredowe porośnięte są roślinnością kserotermiczną i wapieniolubną z wieloma gatunkami rzadkimi jak: omam wąskolistny, zawilec wielkokwiatowy, goryczka krzyżowa, liczne storczyki i inne. Obszar bagien i torfowisk jest miejscem bytowania wielu gatunków ptaków wodno - błotnych, znajdujących tu schronienie w okresie gniazdowania i przelotów. Wśród nich są 2 gatunki zagrożone w skali światowej: wodniczka i derkacz oraz 34 gatunki zagrożone w skali Europy i Polski, m.in. bąk, błotniak łąkowy, batalion dubelt, brodziec leśny, kulik wielki, rybitwa białoskrzydła, sowa błotna, podróżniczek i kropiatka. Z dużych ssaków występuje tu łoś, a z rzadkich gadów chroniony żółw błotny. Z uwagi na walory florystyczne i faunistyczne torfowisk planowane jest objęcie ich ochroną jako ostoi o randze międzynarodowej RAMSAR orfowiska otoczone są łąkami wykorzystywanymi rolniczo. Około 44% powierzchni Parku zajmują lasy. Występują one głównie w północnej części Parku i są to drzewostany o bardzo zróżnicowanym składzie gatunkowym na siedliskach dość żyznych. Dominują lasy świeże (ok.50%) i mieszane z dębem, brzozą i sosną w drzewostanie i domieszką świerka, modrzewia, grabu, lipy, jesionu. Na terenie Parku utworzono trzy rezerwaty: - Bachus (leśny), Brzeźno (torfowiskowy) i Bagno Serebryskie (torfowiwskowy). Walory turystyczne Parku skupiają się głównie na terenie Pagórów Chełmskich, gdzie zróżnicowanie rzeźby i duża lesistość sprzyjają wędrówkom krajoznawczym. Mocno zabagniona południowa część Parku ma głównie walory naukowe i jest wartościowym i inreresującym miejscem do uprawiania turystyki przyrodniczej oraz do prowadzenia badań naukowych.

  • Bagno Serebryskie

    [~ 20.4 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks torfowisk węglanowych rzadkie gatunki roślin i zwierząt

  • Poleski Park Narodowy

    [~ 20.5 km] Parki narodowe

    Park położony jest w środkowo-zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jest to pierwszy w Polsce park o charakterze wodno-torfowiskowym. Powstał on na bazie istniejących wcześniej rezerwatów przyrody, stanowiących obecnie dużą część jego powierzchni. Są to: Durne Bagno, Jezioro Moszne, Jezioro Długie i Torfowisko Orłowskie oraz przyłączony do Parku w 1994 r., rezerwat Bagno Bubnów. Elementem przewodnim w rzeźbie są równiny torfowiskowe, a płaskość terenu oraz słaba przepuszczalność podłoża (iły i mułki) dają wrażenie dużego bogactwa wodnego. Na obszarze Parku występują liczne jeziora z gęstą siecią odpływów, rozległe podmokłości i bagna.Najcenniejszym elementem szaty roślinnej Parku są rozległe torfowiska porośnięte karłowatą sosną, brzozą i wierzbą. Gdzieniegdzie występują również bory wilgotne, świeże i olsy. Obszar Parku jest miniaturą europejskiej tundry i lasotundry najbardziej wysuniętą w Europie na południowy zachód. Na torfowiskach rośnie wiele gatunków roślin rzadkich, reliktów okresu borealnego, jak: turzyca strunowa, torfowa i bagienna, gnidosz królewski, wierzba borówkolistna i in. Lista roślin całkowicie chronionych liczy 43 gatunki.Fauna Parku jest bardzo bogata. Stwierdzono występowanie wielu nowych dla Polski gatunków bezkręgowców. Wśród rzadkich kręgowców występują także płazy i gady jak ropucha paskówka, żółw błotny, żmija zygzakowata. W awifaunie najcenniejsze są gatunki wodno-błotne, wśród których niektóre zagrożone są wyginięciem, np.: błotniak zbożowy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, żuraw i in. Najcenniejsze gatunki ssaków łownych występujących w Parku to wydra, łoś i wilk.

  • Poleski Park Krajobrazowy

    [~ 21.6 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje obszar wokół Poleskiego Parku Narodowego. Krajobraz Parku jest wybitnie równinny z charakterystycznymi łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez bagna lub trudno dostępne jeziora, otoczone rozległymi torfowiskami. Ekosystemy wodno-torfowiskowe zajmują około 60% powierzchni (torfowiska niskie, przejściowe i wysokie, śródbagienne jeziora). Powierzchnie niektórych jezior są prawie całkowicie zarośnięte i przekształcają się w bagniska, powierzchnie innych pokrywają pływające kożuchy splątanych korzeni, łodyg roślin zielnych i krzewinek.Wśród roślin dominują torfowce i turzyce. Osobliwością florystyczną Parku jest duże nagromadzenie roślin strefy atlantyckiej w tym wiele chronionych: brzoza niska, wierzba lapońska i borówkolistna, rosiczki, storczyki, rzadkie turzyce, gnidosz królewski. Obszar ten jest uznawany za miniaturę europejskiej tundry i lasotundry.Świat zwierzęcy Parku jest bardzo bogaty. Szczególnie ciekawa jest awifauna dla której teren ten jest ważną ostoją. Występuje tu wiele gatunków kaczek, perkozów, gnieżdżą się także rzadkie gatunki, jak: gęś gęgawa, batalion, żuraw, sowa błotna, gadożer i inne. Spośród ssaków interesujące są wydra i łoś.

  • Ciechanki Łańcuchowskie

    [~ 22.3 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Fragment lasu w miejscowości Ostrówek w którym znajduje się miejsce pamięci narodowej-mogiła z okresu II Wojny Światowej (nadl.Świdnik, lesnictwo Milejów)

  • Jezioro Brzeziczno

    [~ 23 km] Rezerwaty przyrody

    interesujące zbiorowisko roślinności torfowiska przejściowego i wysokiego z aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda vesiculosa). (

  • Poleski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 23.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Poleski Obszar Chronionego krajobrazu rozciąga się w północnej części woj. chełmskiego, od granicy z woj. lubelskim obejmując w zachodniej części Poleski Park Narodowy i pozostałości Poleskiego Parku Krajobrazowego, do granicy państwa wzdłuż doliny Bugu - obejmując w części wschodniej Sobiborski Park Krajobrazowy. Łącznie z w/w parkami stanowi rozległy kompleks lasów, torfowisk i bagien o zróżnicowanej florze i faunie. W granicach obszaru znajduje sięrezerwat Torfowisko przy Jeziorze Czarnym. Podstawowymi elementami krajobrazowymi są różne typy jezior (od oligotroficznych do w różnym stopniu zeutrofizowanych), rozległe torfowiska (przejściowe, wysokie i niskie), oraz duże powierzchnie różnego typu borów i olsów. Obszary wodno-torfowiskowe stanowią naturalne zbiorniki retencyjne o dużej pojemności, a tereny leśne pełnią funkcje wodochronne.

  • Wolwinów

    [~ 23.5 km] Rezerwaty przyrody

    Polana śródleśna z roślinnością kserotermiczna z miłkiem wiosennym (Adonis vernalis) goryszem alzackim (Peucedanum alsaticum) oleśnikiem górskim (Libanotis montana).

  • Małoziemce

    [~ 23.7 km] Rezerwaty przyrody

    kolonia lęgowa czapli siwej (Ardea cinerea) w borze sosnowym