Mapa Chutcze

22-107 Chutcze

Chutcze w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Serniawy

    [~ 1.7 km] Rezerwaty przyrody

    Łęg olszowo-wiązowy i grąd niski z udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

  • Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 3.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga sie półkolem w środkowo - wsch. części woj. lubelskiego, w dolinie rzeki Świnki dochodząc w kierunku wschodnim do doliny rzeki Bug (w okolicy Świerża) i w kierunku południowym obejmując rejon Pobołowic. W części środkowej obszaru zlokalizowany jest Chełmski Park Krajobrazowy. W granicach obszaru znajdują się charakterystyczne krajobrazy Pagórów Chełmskich i Obniżenia Dubienki. Są to masywne wyniosłości naprzemian z podmokłymi zagłębieniami przeważnie pochodzenia krasowego, które cechują się zróżnicowaną sztą roślinną. Lasy, które zajmują ok. 20% powierzchni w większości zachowały swój pierwotny charakter. Budują je wielogatunkowe drzewostany z bogatym runem podszytem na żyznych siedliskach. W obszarze znajdują sie dwa rezerwaty przyrody: :Świerszczów i Serniawy. W obniżeniach terenu spotyka sie prawie wszystkie typy torfowisk niskich, z których najbardziej charakterystyczne są torfowiska węglanowe.

  • Bachus

    [~ 3.7 km] Rezerwaty przyrody

    Las liściasty z dębem bezszypułkowym (Quercus sessilis) i rzadkimi gatunkami runa jak: groszek wschodniokarpacki (lathyrus laevigatus) zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides), turzyca orzęsiona (Carex pilosa).

  • Stawska Góra

    [~ 11.8 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zbiorowisko roślinności stepowej z dziewięćsiłem popłocholistnym (Carina onopordifolia).

  • Jezioro Świerszczów

    [~ 15.4 km] Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.

  • Chełmski Park Krajobrazowy

    [~ 16.5 km] Parki krajobrazowe

    Park utworzony został w celu ochrony interesujących przyrodniczo kompleksów leśnych oraz ciekawych torfowisk powstałych na podłożu bogatym w wapń. Położony jest na terenie dwóch jednostek fizyczno-geograficznych - Pagórów Chełmskich i Kotliny Dubienki. Krajobraz Chełmskiego Parku Krajobrazowego jest dość urozmaicony. W północno-zachodniej części, obejmującej masywne, ostańcowe Pagóry Chełmskie różnice wysokości dochodzą do 60 m. W południowej części Parku - w Kotline Dubienki dominyują płaskie, wypełnione torfem zagłębienia. Torfowiska te są największą osobliwością Parku. Mają charakter półnaturalny, a o ich ich wyjątkowych wartościach florystycznych decydują specyficzne siedliska wynikające z położenia obszaru na pograniczu wilgotnych terenów bagiennych Polesia Lubelskiego i osadów kredowych Wyżyny Lubelskiej. Konsekwencją takiego położenia jest występowanie tu unikalnej w skali europejskiej mozaiki dwóch skrajnie różnych siedlisk - wilgotnych bagien i torfowisk oraz suchych kserotermicznych wysepek, będacych wychodniami kredowego podłoża - zwanych grądzikami. Torfowiska powstały na skutek akumuklacji materiału organicznego i mineralnego w zagłębieniach terenu na podłożu kredowym. Na najbardziej podtopionych powierzchniach rosną trzciny i wysokie turzyce których duże powierzchnie dominują w krajobrazie. Jest to jedno z największych w Polsce skupisk kłoci wiechowatej. Występujące wśród bagien i torfowisk liczne wychodnie kredowe porośnięte są roślinnością kserotermiczną i wapieniolubną z wieloma gatunkami rzadkimi jak: omam wąskolistny, zawilec wielkokwiatowy, goryczka krzyżowa, liczne storczyki i inne. Obszar bagien i torfowisk jest miejscem bytowania wielu gatunków ptaków wodno - błotnych, znajdujących tu schronienie w okresie gniazdowania i przelotów. Wśród nich są 2 gatunki zagrożone w skali światowej: wodniczka i derkacz oraz 34 gatunki zagrożone w skali Europy i Polski, m.in. bąk, błotniak łąkowy, batalion dubelt, brodziec leśny, kulik wielki, rybitwa białoskrzydła, sowa błotna, podróżniczek i kropiatka. Z dużych ssaków występuje tu łoś, a z rzadkich gadów chroniony żółw błotny. Z uwagi na walory florystyczne i faunistyczne torfowisk planowane jest objęcie ich ochroną jako ostoi o randze międzynarodowej RAMSAR orfowiska otoczone są łąkami wykorzystywanymi rolniczo. Około 44% powierzchni Parku zajmują lasy. Występują one głównie w północnej części Parku i są to drzewostany o bardzo zróżnicowanym składzie gatunkowym na siedliskach dość żyznych. Dominują lasy świeże (ok.50%) i mieszane z dębem, brzozą i sosną w drzewostanie i domieszką świerka, modrzewia, grabu, lipy, jesionu. Na terenie Parku utworzono trzy rezerwaty: - Bachus (leśny), Brzeźno (torfowiskowy) i Bagno Serebryskie (torfowiwskowy). Walory turystyczne Parku skupiają się głównie na terenie Pagórów Chełmskich, gdzie zróżnicowanie rzeźby i duża lesistość sprzyjają wędrówkom krajoznawczym. Mocno zabagniona południowa część Parku ma głównie walory naukowe i jest wartościowym i inreresującym miejscem do uprawiania turystyki przyrodniczej oraz do prowadzenia badań naukowych.

  • Małoziemce

    [~ 17.5 km] Rezerwaty przyrody

    kolonia lęgowa czapli siwej (Ardea cinerea) w borze sosnowym

  • Żółwiowe Błota

    [~ 18.3 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko lęgowe żółwia błotnego (Emys orbicularis) oraz rzadkie i chronione gatunki roślin a także zagrożone zespoły roślinne

  • Bagno Serebryskie

    [~ 18.7 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks torfowisk węglanowych rzadkie gatunki roślin i zwierząt

  • Poleski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 18.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Poleski Obszar Chronionego krajobrazu rozciąga się w północnej części woj. chełmskiego, od granicy z woj. lubelskim obejmując w zachodniej części Poleski Park Narodowy i pozostałości Poleskiego Parku Krajobrazowego, do granicy państwa wzdłuż doliny Bugu - obejmując w części wschodniej Sobiborski Park Krajobrazowy. Łącznie z w/w parkami stanowi rozległy kompleks lasów, torfowisk i bagien o zróżnicowanej florze i faunie. W granicach obszaru znajduje sięrezerwat Torfowisko przy Jeziorze Czarnym. Podstawowymi elementami krajobrazowymi są różne typy jezior (od oligotroficznych do w różnym stopniu zeutrofizowanych), rozległe torfowiska (przejściowe, wysokie i niskie), oraz duże powierzchnie różnego typu borów i olsów. Obszary wodno-torfowiskowe stanowią naturalne zbiorniki retencyjne o dużej pojemności, a tereny leśne pełnią funkcje wodochronne.

  • Trzy Jeziora

    [~ 19.3 km] Rezerwaty przyrody

    fragment Polesia z lasami, jeziorami i torfowiskami oraz z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin i zwierząt

  • Sobiborski Park Krajobrazowy

    [~ 19.4 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest we wschodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje najcenniejsze fragmenty Lasów Sobiborskich z torfowiskami i śródleśnymi jeziorami. Rzeźba terenu Parku jest wybitnie równinna, pochodzenia polodowcowego. Lokalne deniwelacje terenu są niewielkie i maskowane przez bujną roślinność. Dużą rolę w krajobrazie pełnią wody, które ze względu na specyficzne podłoże, płaskość terenu i bujną roślinność powodują lokalne zabagnienia terenu. Sieć rzeczna jest bardzo uboga, brak jest również źródeł. W granicach Parku występuje natomiast siedem niewielkich jezior z których największe jezioro Spólne ma pow. 77,5 ha, a najmniejsze jezioro Orchowe - 7 ha. Ich cechą wspólną jest niedostępność brzegów porośniętych roślinnością bagienną i podmokłymi lasami.Ponad 80% powierzchni Parku stanowią lasy. Dominują siedliska borowe: bór wilgotny, bór bagienny, bór świeży a na suchszych stanowiskach bór suchy, z przeważającą w drzewostanie sosną. W zagłębieniach terenu, w pobliżu cieków występują olsy, niewielką powierzchnię zajmują liściaste lasy grądowe. W szacie roślinnej na szczególną uwagę zasługuje roślinność wodna i torfowiskowa porastająca bagna i brzegi jezior, m.in.: wolffia bezkorzeniowa, kosaciec syberyjski, rosiczka, bagnica torfowa, turzyca, wierzba lapońska.Występują tu wszystkie typy torfowisk:wysokie, przejściowe i niskie. Najbogatsze gatunkowo są torfowiska niskie z licznymi gatunkami turzyc i mchów. Największe turzycowiska występują w rejonie jeziora Brudno. Torfowiska przejściowe w Parku to ruchome trzęsawiska zbudowane ze splątanych ze sobą korzeni roślin naczyniowych i mchów torfowców. Na torfowiskach wysokich rosną karłowate sosny, krzewy i krzewinki; żurawina błotna, borówka bagienna oraz mchy torfowce, wełnianka, modrzewnica.Fauna Parku jest bardzo bogata. Występuje tutaj szczególnie duża różnorodność ptaków, z których niektóre gatunki zagrożone są wyginięciem, m.in. gągoł, żuraw, bocian czarny, gadożer, orlik i puchacz. Niedostępne bagna i lasy są dla nich doskonałymi ostojami - miejscami gniazdowania i żerowania. O dzikości tych terenów świadczy występowanie wilków, na leśnych mokradłach żyje wydra i bóbr, z także liczne płazy i gady: padalec, żółw błotny, żmija zygzakowata. Na terenie Sobiborskiego Parku Krajobrazowego zatwierdzono sześć rezerwatów: Jezioro Orchowe, Magazyn, Żółwiowe Błota, Jezioro Brudzieniec, Małoziemce i Trzy Jeziora.

  • Brudzieniec

    [~ 20.3 km] Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro z otaczającym je torfowiskiem na którym występują rzadkie gatunki roślin; fragmenty olsu,boru bagiennego,mieszanego i chrobotkowego

  • Poleski Park Narodowy

    [~ 21.2 km] Parki narodowe

    Park położony jest w środkowo-zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego. Jest to pierwszy w Polsce park o charakterze wodno-torfowiskowym. Powstał on na bazie istniejących wcześniej rezerwatów przyrody, stanowiących obecnie dużą część jego powierzchni. Są to: Durne Bagno, Jezioro Moszne, Jezioro Długie i Torfowisko Orłowskie oraz przyłączony do Parku w 1994 r., rezerwat Bagno Bubnów. Elementem przewodnim w rzeźbie są równiny torfowiskowe, a płaskość terenu oraz słaba przepuszczalność podłoża (iły i mułki) dają wrażenie dużego bogactwa wodnego. Na obszarze Parku występują liczne jeziora z gęstą siecią odpływów, rozległe podmokłości i bagna.Najcenniejszym elementem szaty roślinnej Parku są rozległe torfowiska porośnięte karłowatą sosną, brzozą i wierzbą. Gdzieniegdzie występują również bory wilgotne, świeże i olsy. Obszar Parku jest miniaturą europejskiej tundry i lasotundry najbardziej wysuniętą w Europie na południowy zachód. Na torfowiskach rośnie wiele gatunków roślin rzadkich, reliktów okresu borealnego, jak: turzyca strunowa, torfowa i bagienna, gnidosz królewski, wierzba borówkolistna i in. Lista roślin całkowicie chronionych liczy 43 gatunki.Fauna Parku jest bardzo bogata. Stwierdzono występowanie wielu nowych dla Polski gatunków bezkręgowców. Wśród rzadkich kręgowców występują także płazy i gady jak ropucha paskówka, żółw błotny, żmija zygzakowata. W awifaunie najcenniejsze są gatunki wodno-błotne, wśród których niektóre zagrożone są wyginięciem, np.: błotniak zbożowy, gęś gęgawa, orlik krzykliwy, żuraw i in. Najcenniejsze gatunki ssaków łownych występujących w Parku to wydra, łoś i wilk.

  • Brzeźno

    [~ 21.6 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko węglanowe z licznymi rzadkimi gatunkami roślin; jedyne stanowisko w Polsce starca wielkolistnego (Senecio doria)