Mapa Kanie

22-171 Kanie

Kanie w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje dolinę rzeki Dorohuczy, otoczoną wzniesieniami kredowymi z półkolistym pierścieniem lasów otaczających miejscowość Pawłów oraz fragment doliny rzeki Wieprz na odcinku Trawniki - Krasnystaw.Lasy Pawłowskie, zróżnicowane gatunkowo, rosną na żyznych siedliskach i dzięki temu są dość odporne na zagrożenia emisją pyłów przemysłowych i obniżaniem się lustra wód gruntowych. Obszar oddziela od siebie dwa zagłębia przemysłowe, cementowe z Rejowcem Fabrycznym od Lubelskiego Zagłębia Węglowego.Dość duży kompleks Lasów Pawłowskich w sąsiedztwie doliny rzecznej i licznych stawów rybnych stanowi o atrakcyjności tego obszaru jako miejsca wypoczynku i rekreacji.

  • Dolina Marianki

    [~ 11 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Zróżnicowany krajobraz z zespołem stawów, fragmentem dobrze uwilgotnionej i mało przekształconej doliny Marianki i wzgórzem ostańcowym - Górą Poariańską

  • Ciechanki Łańcuchowskie

    [~ 16.5 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Fragment lasu w miejscowości Ostrówek w którym znajduje się miejsce pamięci narodowej-mogiła z okresu II Wojny Światowej (nadl.Świdnik, lesnictwo Milejów)

  • Nadwieprzański Park Krajobrazowy

    [~ 18.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na pograniczu Wyżyny Lubelskiej i Polesia Lubelskiego nad środkowym biegiem Wieprza. Obejmuje teren wzdłuż rzeki wąskim pasem o szerokości od 250 m do 3 km. Objęta ochroną dolina Wieprza ma odmienny charakter w północnej i południowej części parku. Północna część obejmuje tzw. Łęczyński Przełom Wieprza o wybitnych walorach krajobrazowych. Dolina zwęża się tu do 100 - 300m a na jej stromych zboczach, dochodzących do 25 m wysokości, miejscami odsłaniają się skały kredowe. Skarpy doliny porozcinane są dodatkowo dolinkami bocznymi, co czyni krajobraz jeszcze bardziej interesującym i malowniczym. W części południowej parku, leżącej w subregionie Obniżenie Dorohuckie, rzeka ma charakter typowa nizinny, płynie szeroką doliną, tworząc liczne meandry i starorzecza gdzieniegdzie porośnięte lasami i zakrzaczeniami łęgowymi.Lasy, zajmujące ponad 40% powierzchni parku porastają wierzchowinę wysoczyzny i terasy doliny Wieprza oraz jego dopływu Mogielnicy. Przeważają tu bory sosnowe. Nad samą rzeką spotyka się lasy łęgowe. Na zboczach doliny występuje roślinność zielna i płaty roślinności krzaczastej oraz pojedyncze drzewa i grupy drzew. Dno doliny zajmują głównie łąki na których spotkać można rzadkie i chronione gatunki roślin, jak kosaciec syberyjski, czy storczyk szerokolistny. Murawy kserotermiczne z wieloma cennymi gatunkami roślin ciepłolubnych rozwijają się na zboczach doliny oraz w zakolach rzeki. Spotyka się tutaj takie rośliny jak: miłek wiosenny, zawilec wielkokwiatowy, macierzanka Marschalla, ożanka właściwa. W starorzeczach występują rzadkie rośliny wodne jak: grążel żółty, grzybienie białe, salwinia pływająca, rzęsa garbata. Fauna Parku nie wyróżnia się na tle fauny obszarów przyległych. Występują tu pospolite gatunki drobnych ssaków, ale również kilka gatunków nietoperzy. W lasach żyją ptaki śpiewające a na siedliskach związanych z wodą brodziec krwawodzioby, bocian biały, błotniak stawowy, rybitwa czarna i inne.

  • Stawska Góra

    [~ 21.2 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zbiorowisko roślinności stepowej z dziewięćsiłem popłocholistnym (Carina onopordifolia).

  • Jezioro Świerszczów

    [~ 21.7 km] Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.

  • Krzczonowski Park Krajobrazowy

    [~ 22.8 km] Parki krajobrazowe

    Park zajmuje centralną część Wyniosłości Giełczewskiej, stanowiącej subregion Wyżyny Lubelskiej. Występują tu typowe dla tego regionu krajobrazy: wzniesienia o znacznych wysokościach względnych (deniwelacje sięgają tu 100 m), rozległe obszary pokryte lessem pocięte licznymi wąwozami, głęboko wcięte doliny, liczne źródła. Charakterystycznym rysem rzeźby terenu są ostańce denudacyjne zbudowane z piaskowców krzemionkowych, wznoszące się ponad poziom zrównania w formie wzgórz sięgających 300 m n.p.m. Występują one w zachodniej i północnej części parku.Teren Parku rozcinają doliny dwu rzek: Giełczwi i Radomirki. Jest to również jeden z najważniejszych obszarów źródliskowych tego regionu. Zinwentaryzowano tu 45 źródeł z których 4 uznano za pomniki przyrody. Lasy zajmują około 25% powierzchni. W związku z dużą mozaikowatością gleb, w lasach występuje duże zróżnicowanie zespołów roślinnych. Spotyka się tu olsy, łęgi, lasy dębowo- grabowe z domieszką buka, świetliste dąbrowy, bory mieszane. Na terenie parku spotyka się ponad 75% gatunków roślin rzadkich występujących na Lubelszczyźnie. Większość z nich to rośliny leśne. Utworzono trzy rezerwaty przyrody: Olszanka, Chmiel i Las Królewski. W rezerwacie Las Królewski występuje stanowisko niezwykle rzadkiej rośliny - cieszynianki wiosennej, ponadto rosną tu storczyki: podkolan biały i gnieźnik leśny. Na śródleśnych polanach występują rośliny stepowe jak oman wąskolistny, ostrożeń panoński, pajęcznica gałęziasta i inne. Na zboczach doliny Radomirki oraz na stokach wzgórz rosną murawy i zarośla kserotermiczne. Obszar Parku jest dość intensywnie użytkowany rolniczoNajbardziej poznanym elementem fauny jest ornitofauna. Występują tu liczne gatunki ptaków leśnych, m.in.: grubodziób, dzięcioł czarny, wilga, pełzacz leśny, kruk, myszołów. W dolinach rzek i stawach występują ptaki wodne, m.in.: perkozek, perkoz rdzawoszyi, głowienka, czernica, sieweczka rzeczna, a także chronione płazy: kumak nizinny, ropucha szara i rzekotka drzewna

  • Kamienny Wąwóz

    [~ 23.9 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Fragment południowego zboczagłęboko wciętej dolinydenudacyjno-erozyjnej, porośniętej murawami kserotermicznymi, z wieloma rzadkimi gatunkami roślin - m.in. stanowisko dziewięćsiłu bezłodygowego.

  • Serniawy

    [~ 26.4 km] Rezerwaty przyrody

    Łęg olszowo-wiązowy i grąd niski z udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

  • Wierzchowiska

    [~ 27.6 km] Rezerwaty przyrody

    grąd z lokalną przewagą dębu (Quercus sp.) lub lipy (Tilia sp.); rzadkie i chronione gatunki w runie

  • Jezioro Brzeziczno

    [~ 27.7 km] Rezerwaty przyrody

    interesujące zbiorowisko roślinności torfowiska przejściowego i wysokiego z aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda vesiculosa). (

  • Wolwinów

    [~ 28.4 km] Rezerwaty przyrody

    Polana śródleśna z roślinnością kserotermiczna z miłkiem wiosennym (Adonis vernalis) goryszem alzackim (Peucedanum alsaticum) oleśnikiem górskim (Libanotis montana).

  • Chmiel

    [~ 28.7 km] Rezerwaty przyrody

    grąd z drzewami pomnikowymi i kresowe stanowisko buka (Fagus silvatica)

  • Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 29.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga sie półkolem w środkowo - wsch. części woj. lubelskiego, w dolinie rzeki Świnki dochodząc w kierunku wschodnim do doliny rzeki Bug (w okolicy Świerża) i w kierunku południowym obejmując rejon Pobołowic. W części środkowej obszaru zlokalizowany jest Chełmski Park Krajobrazowy. W granicach obszaru znajdują się charakterystyczne krajobrazy Pagórów Chełmskich i Obniżenia Dubienki. Są to masywne wyniosłości naprzemian z podmokłymi zagłębieniami przeważnie pochodzenia krasowego, które cechują się zróżnicowaną sztą roślinną. Lasy, które zajmują ok. 20% powierzchni w większości zachowały swój pierwotny charakter. Budują je wielogatunkowe drzewostany z bogatym runem podszytem na żyznych siedliskach. W obszarze znajdują sie dwa rezerwaty przyrody: :Świerszczów i Serniawy. W obniżeniach terenu spotyka sie prawie wszystkie typy torfowisk niskich, z których najbardziej charakterystyczne są torfowiska węglanowe.

  • Bagno Serebryskie

    [~ 29.6 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks torfowisk węglanowych rzadkie gatunki roślin i zwierząt