Mapa Parypse

22-100 Parypse

Parypse w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Stawska Góra

    [~ 1.5 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zbiorowisko roślinności stepowej z dziewięćsiłem popłocholistnym (Carina onopordifolia).

  • Bagno Serebryskie

    [~ 9.7 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks torfowisk węglanowych rzadkie gatunki roślin i zwierząt

  • Chełmski Park Krajobrazowy

    [~ 10.8 km] Parki krajobrazowe

    Park utworzony został w celu ochrony interesujących przyrodniczo kompleksów leśnych oraz ciekawych torfowisk powstałych na podłożu bogatym w wapń. Położony jest na terenie dwóch jednostek fizyczno-geograficznych - Pagórów Chełmskich i Kotliny Dubienki. Krajobraz Chełmskiego Parku Krajobrazowego jest dość urozmaicony. W północno-zachodniej części, obejmującej masywne, ostańcowe Pagóry Chełmskie różnice wysokości dochodzą do 60 m. W południowej części Parku - w Kotline Dubienki dominyują płaskie, wypełnione torfem zagłębienia. Torfowiska te są największą osobliwością Parku. Mają charakter półnaturalny, a o ich ich wyjątkowych wartościach florystycznych decydują specyficzne siedliska wynikające z położenia obszaru na pograniczu wilgotnych terenów bagiennych Polesia Lubelskiego i osadów kredowych Wyżyny Lubelskiej. Konsekwencją takiego położenia jest występowanie tu unikalnej w skali europejskiej mozaiki dwóch skrajnie różnych siedlisk - wilgotnych bagien i torfowisk oraz suchych kserotermicznych wysepek, będacych wychodniami kredowego podłoża - zwanych grądzikami. Torfowiska powstały na skutek akumuklacji materiału organicznego i mineralnego w zagłębieniach terenu na podłożu kredowym. Na najbardziej podtopionych powierzchniach rosną trzciny i wysokie turzyce których duże powierzchnie dominują w krajobrazie. Jest to jedno z największych w Polsce skupisk kłoci wiechowatej. Występujące wśród bagien i torfowisk liczne wychodnie kredowe porośnięte są roślinnością kserotermiczną i wapieniolubną z wieloma gatunkami rzadkimi jak: omam wąskolistny, zawilec wielkokwiatowy, goryczka krzyżowa, liczne storczyki i inne. Obszar bagien i torfowisk jest miejscem bytowania wielu gatunków ptaków wodno - błotnych, znajdujących tu schronienie w okresie gniazdowania i przelotów. Wśród nich są 2 gatunki zagrożone w skali światowej: wodniczka i derkacz oraz 34 gatunki zagrożone w skali Europy i Polski, m.in. bąk, błotniak łąkowy, batalion dubelt, brodziec leśny, kulik wielki, rybitwa białoskrzydła, sowa błotna, podróżniczek i kropiatka. Z dużych ssaków występuje tu łoś, a z rzadkich gadów chroniony żółw błotny. Z uwagi na walory florystyczne i faunistyczne torfowisk planowane jest objęcie ich ochroną jako ostoi o randze międzynarodowej RAMSAR orfowiska otoczone są łąkami wykorzystywanymi rolniczo. Około 44% powierzchni Parku zajmują lasy. Występują one głównie w północnej części Parku i są to drzewostany o bardzo zróżnicowanym składzie gatunkowym na siedliskach dość żyznych. Dominują lasy świeże (ok.50%) i mieszane z dębem, brzozą i sosną w drzewostanie i domieszką świerka, modrzewia, grabu, lipy, jesionu. Na terenie Parku utworzono trzy rezerwaty: - Bachus (leśny), Brzeźno (torfowiskowy) i Bagno Serebryskie (torfowiwskowy). Walory turystyczne Parku skupiają się głównie na terenie Pagórów Chełmskich, gdzie zróżnicowanie rzeźby i duża lesistość sprzyjają wędrówkom krajoznawczym. Mocno zabagniona południowa część Parku ma głównie walory naukowe i jest wartościowym i inreresującym miejscem do uprawiania turystyki przyrodniczej oraz do prowadzenia badań naukowych.

  • Wolwinów

    [~ 11.4 km] Rezerwaty przyrody

    Polana śródleśna z roślinnością kserotermiczna z miłkiem wiosennym (Adonis vernalis) goryszem alzackim (Peucedanum alsaticum) oleśnikiem górskim (Libanotis montana).

  • Brzeźno

    [~ 14.3 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko węglanowe z licznymi rzadkimi gatunkami roślin; jedyne stanowisko w Polsce starca wielkolistnego (Senecio doria)

  • Serniawy

    [~ 14.6 km] Rezerwaty przyrody

    Łęg olszowo-wiązowy i grąd niski z udziałem lipy drobnolistnej (Tilia cordata)

  • Bachus

    [~ 14.7 km] Rezerwaty przyrody

    Las liściasty z dębem bezszypułkowym (Quercus sessilis) i rzadkimi gatunkami runa jak: groszek wschodniokarpacki (lathyrus laevigatus) zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides), turzyca orzęsiona (Carex pilosa).

  • Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 16.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Chełmski Obszar Chronionego Krajobrazu rozciąga sie półkolem w środkowo - wsch. części woj. lubelskiego, w dolinie rzeki Świnki dochodząc w kierunku wschodnim do doliny rzeki Bug (w okolicy Świerża) i w kierunku południowym obejmując rejon Pobołowic. W części środkowej obszaru zlokalizowany jest Chełmski Park Krajobrazowy. W granicach obszaru znajdują się charakterystyczne krajobrazy Pagórów Chełmskich i Obniżenia Dubienki. Są to masywne wyniosłości naprzemian z podmokłymi zagłębieniami przeważnie pochodzenia krasowego, które cechują się zróżnicowaną sztą roślinną. Lasy, które zajmują ok. 20% powierzchni w większości zachowały swój pierwotny charakter. Budują je wielogatunkowe drzewostany z bogatym runem podszytem na żyznych siedliskach. W obszarze znajdują sie dwa rezerwaty przyrody: :Świerszczów i Serniawy. W obniżeniach terenu spotyka sie prawie wszystkie typy torfowisk niskich, z których najbardziej charakterystyczne są torfowiska węglanowe.

  • Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 16.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Pawłowski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje dolinę rzeki Dorohuczy, otoczoną wzniesieniami kredowymi z półkolistym pierścieniem lasów otaczających miejscowość Pawłów oraz fragment doliny rzeki Wieprz na odcinku Trawniki - Krasnystaw.Lasy Pawłowskie, zróżnicowane gatunkowo, rosną na żyznych siedliskach i dzięki temu są dość odporne na zagrożenia emisją pyłów przemysłowych i obniżaniem się lustra wód gruntowych. Obszar oddziela od siebie dwa zagłębia przemysłowe, cementowe z Rejowcem Fabrycznym od Lubelskiego Zagłębia Węglowego.Dość duży kompleks Lasów Pawłowskich w sąsiedztwie doliny rzecznej i licznych stawów rybnych stanowi o atrakcyjności tego obszaru jako miejsca wypoczynku i rekreacji.

  • Roskosz

    [~ 18.6 km] Rezerwaty przyrody

    unikatowe zbiorowiska torfowisk węglanowych a także ostoje ptaków

  • Jezioro Świerszczów

    [~ 22.9 km] Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.

  • Małoziemce

    [~ 25.2 km] Rezerwaty przyrody

    kolonia lęgowa czapli siwej (Ardea cinerea) w borze sosnowym

  • Trzy Jeziora

    [~ 28.2 km] Rezerwaty przyrody

    fragment Polesia z lasami, jeziorami i torfowiskami oraz z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin i zwierząt

  • Sobiborski Park Krajobrazowy

    [~ 29.2 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest we wschodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje najcenniejsze fragmenty Lasów Sobiborskich z torfowiskami i śródleśnymi jeziorami. Rzeźba terenu Parku jest wybitnie równinna, pochodzenia polodowcowego. Lokalne deniwelacje terenu są niewielkie i maskowane przez bujną roślinność. Dużą rolę w krajobrazie pełnią wody, które ze względu na specyficzne podłoże, płaskość terenu i bujną roślinność powodują lokalne zabagnienia terenu. Sieć rzeczna jest bardzo uboga, brak jest również źródeł. W granicach Parku występuje natomiast siedem niewielkich jezior z których największe jezioro Spólne ma pow. 77,5 ha, a najmniejsze jezioro Orchowe - 7 ha. Ich cechą wspólną jest niedostępność brzegów porośniętych roślinnością bagienną i podmokłymi lasami.Ponad 80% powierzchni Parku stanowią lasy. Dominują siedliska borowe: bór wilgotny, bór bagienny, bór świeży a na suchszych stanowiskach bór suchy, z przeważającą w drzewostanie sosną. W zagłębieniach terenu, w pobliżu cieków występują olsy, niewielką powierzchnię zajmują liściaste lasy grądowe. W szacie roślinnej na szczególną uwagę zasługuje roślinność wodna i torfowiskowa porastająca bagna i brzegi jezior, m.in.: wolffia bezkorzeniowa, kosaciec syberyjski, rosiczka, bagnica torfowa, turzyca, wierzba lapońska.Występują tu wszystkie typy torfowisk:wysokie, przejściowe i niskie. Najbogatsze gatunkowo są torfowiska niskie z licznymi gatunkami turzyc i mchów. Największe turzycowiska występują w rejonie jeziora Brudno. Torfowiska przejściowe w Parku to ruchome trzęsawiska zbudowane ze splątanych ze sobą korzeni roślin naczyniowych i mchów torfowców. Na torfowiskach wysokich rosną karłowate sosny, krzewy i krzewinki; żurawina błotna, borówka bagienna oraz mchy torfowce, wełnianka, modrzewnica.Fauna Parku jest bardzo bogata. Występuje tutaj szczególnie duża różnorodność ptaków, z których niektóre gatunki zagrożone są wyginięciem, m.in. gągoł, żuraw, bocian czarny, gadożer, orlik i puchacz. Niedostępne bagna i lasy są dla nich doskonałymi ostojami - miejscami gniazdowania i żerowania. O dzikości tych terenów świadczy występowanie wilków, na leśnych mokradłach żyje wydra i bóbr, z także liczne płazy i gady: padalec, żółw błotny, żmija zygzakowata. Na terenie Sobiborskiego Parku Krajobrazowego zatwierdzono sześć rezerwatów: Jezioro Orchowe, Magazyn, Żółwiowe Błota, Jezioro Brudzieniec, Małoziemce i Trzy Jeziora.

  • Żółwiowe Błota

    [~ 29.4 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko lęgowe żółwia błotnego (Emys orbicularis) oraz rzadkie i chronione gatunki roślin a także zagrożone zespoły roślinne